In Bloom (Grzeli nateli dgeebi)

Tbilisi - Georgië, 1992

Georgiërs zijn diep in hun hart altijd krijgslustig geweest.

Velen hebben een zwaard in huis. Nog steeds.

Alle Georgiërs zouden een wapen moeten hebben.

Maar niet om mensen te beroven.

Hallo.

Ik heb het ook overgeschreven. - Er wordt aangeklopt.

Heb je het bij je?

Wat schrijft hij?

Vertel dan. - Momentje.

Haal je been eens weg. - Loop toch door.

Nee, ik had het tegen m'n zusje.

Zijn ze lekker? - Proef maar.

Waar bleef je?

Sta je al in de rij? - Ja, kom gauw.

Hé, niet voordringen.

Hebt u het tegen mij? - Jazeker.

Denk je soms dat ik achterlijk ben?

Zeg er iets van, mensen. Ze dringen voor.

Vanaf morgen ga ik hier orde houden.

Rustig, mevrouw. Niemand dringt voor. Zij stond hier al.

Hoezo stond jij hier al?

Zij stond daar en ik stond hier.

Haar heb ik gezien, maar jou niet.

Maak een beetje ruimte. Kan me niet schelen. In de rij.

Kom op met het brood.

Er wordt niet voorgedrongen.

Laat die vrouw met dat kind voorgaan.

Waar bleef je? We vergaan van de honger.

Ik ben er nu toch?

Je hebt zeker met Eka op straat gehangen.

Schoenen uit.

Wat eten we?

Alweer bonen? Ben je die nog niet zat?

Wat is er met de elektriciteit? - Roep je broer.

Hoor je me niet? Roep je broer.

Mag ik even op adem komen?

Op adem komen...

Je zult wel heel moe zijn.

Gig!

Naar binnen komen.

Eka, hoe gaat het?

Praat je niet tegen me? - Laat me met rust, Kopla.

Kun je niet beleefd antwoorden?

Hoepel op. Niemand zegt iets tegen jou. Begrepen?

Wat een grote bek.

He jij.

Breek een stuk af. We hebben honger.

Geef hem een stuk brood.

Hier. Pak het maar.

Hallo, Eka. - Mensen zijn zo snel jaloers.

Weet je wat ze over mij rondbazuint?

Wat wil je? - Hoe kunnen jullie hier ademen?

Dat gaat prima. - Weet je wat ik haar ga aandoen?

Ik zal je helpen.

Ik vermoord de buurvrouw. Hoezo, draag ik strakke kleren?

Ik heb brood gekocht. - Nee, dank je.

Deur dicht. Voor de rook.

Sorry, hoor.

Wil je water?

En jij? Water?

Water? - Nee, dank je.

Wat is er? Waarom zegt niemand iets?

Heb ik iets misdaan?

Ik snap er niks van.

Als je dronken bent, praat ik niet met je.

Meen je dat nou?

Hou je niet meer van me?

Je moeder houdt niet meer van me.

Rot toch op.

Wat doe je?

Fantastisch. Goed gedaan.

Klootzak. - Wat doe je? Kom hier.

Laat me los. - Hier komen, trut.

Goeie god. -Altijd hetzelfde. Hou je mond.

Ik hou m'n mond niet en ik hou niet op.

Moet je hem zien. Ga je handen wassen.

Hou toch op. - Ga je handen wassen.

Laat me met rust. - Wil je een klap?

Bemoei je met je eigen zaken. - Wat een grote mond.

Je bent smerig. - Laat hem nou maar.

Hij proeft z'n eten alleen als er aarde in zit.

Ga zelf je handen wassen.

Idioot. - Je bent zelf idioot.

Weet je hoeveel doelpunten ik gemaakt heb, Natela?

Heel veel.

Weet jij het?

Wat kan ons dat nou schelen?

Dan kan het mij ook niet schelen.

Hoor nou toch. Ze vermoorden elkaar nog.

Wat is er gebeurd? - Ophoepelen.

O nee, Wat is er'?

Mijn god.

Mijn wijn... Maar waarom?

Dit is geen gewone wijn. Wat hebben jullie gedaan?

Weg wijn, en m'n karaf kapot.

Met jullie valt niet te leven. Jullie zijn gek.

Ik kan er niet meer tegen.

Ga je oma helpen.

Ga zitten.

Stoppen.

Sla je schrift open.

Stilte.

Stilte, zei ik. - Maar ik...

Mond dicht.

Mond dicht.

Het spijt me.

Shanshiashvili vereert ons met haar komst.

Een beetje laat, hé? - Het spijt me, mevrouw.

Waarom ben je te laat? Moest je je haar nog kammen of je uniform strijken?

Stilte.

Gisteravond kwam mijn vader terug uit Soechoemi.

Vanochtend hebben we hem uitgezwaaid. Daardoor ben ik te laat.

Je vader had vast cadeautjes bij zich.

Wat heb je gekregen?

Vertel eens.

Wie weet waarom die lieden naar Abchazië gaan?

En waarom zoveel schurken bij die oorlog betrokken zijn?

Dat is niet waar. - Mond dicht. En kraam geen onzin uit.

Mag ik even, mevrouw? - Kom binnen. Zitten, jij.

Pak je schrift. Zeg het maar?

Mag Zaridze vijf minuten meekomen?

Waarom? - Haar moeder staat beneden.

Zaridze, ga mee.

Heel vriendelijk van u. - Laat maar.

Meteen terug.

Wacht.

Ze zegt tegen zichzelf ook vast stomme dingen.

Ketino is erger. - Absoluut.

Tot later. -Je krijgt je schrift morgen terug.

Geef maar.

Komen de bloemen van Kote, denk je? - Van wie anders?

Wat zou het betekenen? - Hij is op je.

Alsof je dat nog niet wist. - Hou op, zeg.

Het zit goed. Kom.

Alles goed, Natia?

Vond je de bloemen niet mooi?

Waar ga je heen? - Gaat je niet aan.

Gaan jullie mee een stukje rijden? - Grapjas.

Ik schop de anderen eruit om plaats te maken voor jou.

Oké, jongens?

Heel aardig, maar nee dank.

Alles goed? - Ja. En met jou?

Weet je broer het?

Ben je gek? - Hebben jullie het al gehoord?

Raad eens. - Geen flauw idee.

Is m'n jurk te kort? - Nee, staat je goed.

Anita vindt 'm te kort. - Welnee, onzin.

Manana gaat weg bij haar man.

Gaat Manana scheiden? - Haar man heeft haar eruit geschopt.

Een tijdje geleden al.

Wisten jullie dat ze niet als maagd getrouwd is? Ik dacht dat ze zo keurig was.

Niet roddelen. - Begin nou niet weer.

Had ze haar man de waarheid maar moeten vertellen.

Geen man pikt zoiets.

Wat schiet je ermee op om het te verzwijgen?

Jullie zijn zo achterlijk. In welke tijd leven jullie?

Kom mee.

Moeten we de boel daar met een groot slot afsluiten?

Stelletje suffe maagden. Hou toch op.

Ik zal de hele nacht door je straat lopen

de hele nacht zal ik op je wachten

het leven is zo kort dat je het eind al ziet

ik ga naar huis en denk tot de ochtend aan jou

het leven is zo kort dat je het eind al ziet

ik ga naar huis en denk tot de ochtend aan jou

jij weet niet, jij weet niet, lieve schat

hoe mijn hart bonst hoe mijn hart klopt voor jou

liefst ging ik pal voor jouw huis wonen

en zat ik tot 's ochtends vroeg onder jouw balkon

het leven is hard en oneerlijk

als je een droom hebt gaat die altijd kapot

Sopo, mama komt eraan.

Shit. - Snel.

Opschieten.

Ruim snel op.

Doe de peuken weg.

Gooi naar buiten. - Weg met de rook.

Dag, mevrouw.

Voor de zoveelste keer: niet in het raam zitten.

Speel door.

Hé, wie hebben we daar?

Hoe is het? - Wat denk je? Nu jij me vergeten bent...

Waar was je gebleven? -Ik ben er gewoon.

Maar ik wil je niet lastigvallen, net als de rest.

Kom, ik wil je spreken.

Hoezo? Dat kan hier toch ook?

Ik wil je een cadeautje geven. -Maar ik ben niet jarig.

Dat weet ik. Loop je mee?

Ik kom te laat op muziekles. -Vijf minuutjes.

Wat wil je me geven? -Geduld.

Ik ben nieuwsgierig. - Watch maar.

Wat wil je hier doen? - Kom nou maar.

Ga zitten.

Wat is het? - Ogen dicht.

Toe zeg... - Alsjeblieft, doe ze dicht.

Mogen ze al open? - Nog niet. Pas als ik het zeg.

Kijk maar.

Wat is dat? - Voor jou.

Voor mij?