Fallout: The Ghoul Log

FALLOUT ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΓΚΟΥΛ

Δεν είναι και Χούβιλ, αλλά τι να κάνουμε.

Κι έχω αρκετά φιαλίδια για το δωδεκαήμερο των γιορτών.

Το βλέπετε αυτό;

Δεν είναι κούτσουρο. Είναι χέρι ανθρώπου.

Ενός χοντρού ανθρώπου, συγκεκριμένα.

Κάνει καλή φωτιά, έτσι;

Εντυπωσιακό, ε;

Τους κάνω ξηρή ωρίμανση όλο τον χρόνο,

για να τα απολαμβάνω τον χειμώνα.

Βάλε ένα χεράκι να ζεσταθούμε. Αυτό λέω πάντα.

Θα σας έλεγα "Καλές γιορτές",

αλλά εδώ έξω δεν υπάρχει και τίποτα γιορτινό.

Σίγουρα δεν έχουμε Άγιο Βασίλη.

Κουράστηκα να μιλάω.

Ας κάτσουμε να κοιτάζουμε τη φωτιά για λίγο.

Έτσι και με πάρει ο ύπνος, γείρτε το κεφάλι μου από την άλλη.

Πράγματι, ακούτε τον Μίστερ Νιου Βέγκας, που εκπέμπει ζωντανά από τον ομώνυμο τόπο

και σας παίζει τα αγαπημένα σας τραγούδια για την περίοδο των Χριστουγέννων.

Ελπίζω να είστε κάπου ζεστά και άνετα

χωρίς να πρέπει να χάσετε τις αισθήσεις σας.

Εκτός, φυσικά, αν αυτό θέλετε.

Καθένας έχει τις δικές του χημείες για να αντιμετωπίζει τις φρίκες της ζωής.

Θα δέχομαι αφιερώσεις όλο το βράδυ

και θα σας διαβάζω ευχές για τις γιορτές και συγκινητικές ιστορίες ζωντανά.

Ακούστε αυτήν του Μπομπ από την πρώην Αριζόνα.

Γράφει "Ο σκύλος μου το 'σκασε την παραμονή των Χριστουγέννων.

Αν θέλετε με πιστεύετε, αλλά όλα έγιναν όπως την ημέρα της Γέννησης.

Ήρθαν κάτι άγνωστοι από το πουθενά για να με βοηθήσουν να τον βρω,

όπως οι τρεις Μάγοι με τα δώρα.

Μπήκα κι εγώ στη συντροφιά, ως τέταρτος Μάγος.

Φυσικά, ο Θεός είναι ο μεγαλύτερος Μάγος όλων.

Άρα ήμασταν πέντε Μάγοι, αν και εφτά άτομα στο σύνολο.

Δύο γυναίκες και πέντε άντρες, δηλαδή πέντε Μάγοι.

Δύο οι γυναίκες, συν εγώ, συν ο Θεός, εννιά Μάγοι συνολικά,

μαζί με τις γυναίκες.

Και κανείς μας δεν ήξερε πού ήταν ο σκύλος.

Σκέφτομαι, λοιπόν, 'Είναι σαν την ιστορία της Γέννησης του Χριστού'.

Ο σκύλος είναι ο χαμένος Χριστούλης.

Κι αρχίζω να αγχώνομαι πολύ.

Δεν είναι μόνο ότι έχασα τον σκύλο.

Ο σκύλος με ειδοποιούσε αν ερχόταν κάποιος.

Εμφανίστηκαν αυτοί εδώ. Δεν τον βρήκαν.

Άσε που ρωτούσαν διαρκώς αν έχω χημείες.

Φυσικά και έχω, αλλά δεν τις μοιράζομαι.

Θυμώνω, και μετά νιώθω ενοχές.

Ναι, έχω προβλήματα διαχείρισης θυμού,

αλλά γι' αυτό ακριβώς δεν μπορώ να αποχωριστώ τις χημείες μου.

Είναι φάρμακο.

Τέλος πάντων, ο σκύλος δεν είχε απομακρυνθεί πολύ.

Με είχε ακούσει νωρίτερα που εκτελούσα κάτι τύπους,

τρόμαξε και κρύφτηκε στα σανίδια.

Βγήκε κάποια στιγμή,

όταν έβαλα να ψήσω έναν από αυτούς που σκότωσα.

Κρίμα που δεν το πήρα πρέφα πριν εκτελέσω όλους τους άλλους Μάγους.

Αλλά έπραξα με βάση τις πληροφορίες που είχα εκείνη τη στιγμή.

Για να μην τα πολυλογώ,

κατάλαβα ότι για τις γιορτές είναι απαραίτητος ένας σκύλος

μόνο αφού δοκίμασα να τις περάσω χωρίς.

Δεν είναι θλιβερό; Μισώ τον εαυτό μου".

Ευχαριστούμε, Μπομπ.

Και τώρα ένα τραγουδάκι για να αγαλλιάσει η ψυχή σας

πιο γρήγορα κι απ' το να είχατε αιματοεγκεφαλικό φραγμό γεμάτο χημείες.

Γεια σας, είμαι ο ντιτζέι Μίστερ Νιου Βέγκας,

και στη σκέψη ότι ακούτε και χαλαρώνετε φορώντας τα σέξι σας εσώρουχα,

η φαντασία μου γυρνάει με 45 στροφές το λεπτό.

Πάμε σε ένα τραγουδάκι.

Τρελαίνομαι να ακούω παλιά δισκάκια,

αλλά πιο πολύ τρελαίνομαι να ακούω τις ιστορίες σας.

Θέλω να σας ακούσω.

Και τώρα μια γιορτινή ιστορία από τον Σλάγκινς Ρεξ,

που μας γράφει από τα Λασποτόπια ενθυμούμενος τα περασμένα.

"Γκρινιάζει ο κόσμος για τα Χριστούγεννα στους Ξερότοπους,

αλλά στις κρύπτες είναι χειρότερα.

Ξέρω τι λέω. Έκανα Χριστούγεννα σε κρύπτη πέρσι, κι ήταν χάλια.

Η θεματική ήταν 'Χαβανέζικα Χριστούγεννα'.

Τελείως κιτς, μια αθλιότητα.

Έλεγαν 'Έλα, δοκίμασε χαβανέζικο χοιρινό'

και μου έδιναν λουκανικάκι κοκτέιλ.

Σκέτη απογοήτευση.

Είχα καιρό να συναναστραφώ με ανθρώπους,

αλλά αυτό πια ήταν τελείως γελοίο.

Μάλλον το χριστουγεννιάτικο δώρο μου

ήταν ότι κατάλαβα πως είμαι πιο ενδιαφέρων άνθρωπος

από το 100% των Κρυπτάκηδων.

Κι αυτό με κάνει να πιστεύω ότι ο Αϊ-Βασίλης θα με ακούσει.

Αϊ-Βασίλη μου, αν με ακούς, φέρε πίσω το αληθινό χαβανέζικο χοιρινό.

Όλοι μας έχουμε δει τα γιγάντια γουρούνια στους Ξερότοπους.

Εγώ σίγουρα τα έχω δει. Κι αν όχι αυτά, τον κουρνιαχτό πίσω τους.

Γιατί δεν μαζευόμαστε όλοι οι ακροατές να πάμε για κυνήγι;

Οι μισοί θα σκάβουν πελώριους λάκκους

και θα τους γεμίζουν με αυτές τις καυτές πέτρες που δεν κρυώνουν ποτέ.

Και μετά βλέπουμε αν μπορούμε να κάνουμε αυτά τα κορόιδα καλούα.

Θα δοκιμάσω. Στον λόγο μου.

Να δούμε αν θα βγάλω στη στιγμή εξογκώματα στο πρόσωπο,

όπως όταν ξανάρχισαν να καλλιεργούν καλαμπόκι".

Καλή φάση, Σλάγκινς.

Ο πρώτος θα είμαι που θα έρθει μαζί σου για κυνήγι.

Λοιπόν, ποιος αναγνωρίζει αυτό το κλασικό τραγούδι των γιορτών;

Ανεξάρτητα από το αν ακούτε όλες αυτές τις αφιερώσεις,

θα σας αγαπώ παντοτινά.

Αυτό δεν αλλάζει.

Παιδιά, αγαπώ τον καθέναν σας ξεχωριστά.

Νιώθω την αγάπη σας να πέφτει πάνω μου σαν σόναρ.

Να με χτυπάει σαν ωστικό κύμα.

Συνεχίστε να στέλνετε αφιερώσεις.