Alice in Wonderland

Lísa í Undralandi

Yfir holt og hæðir eða undraheim

eða bara bak við tréð

Þegar far er á skýjunum

og þau hverfa sjónum

Úti við sjóndeildarhring og er hulið sjónum

Hvar getur það verið?

Hverfa stjörnurnar? Hvar er hálfmáninn?

Einhvers staðar þær hljóta að leynast á sólríkum degi

Lísa í Undralandi

Hvert liggur Undralandið

Yfir holt og hæðir eða þangað

Hvar ætli það sé?

"...og hafði verið vanur að ræna völdum

og nema ný lönd. Edwin og Marco,

jarlar Merciu og Northumbra- lands studdu hann

og jafnvel Stigand..." Lísa.

Ég er að hlusta.

"Jafnvel Stigand, erkibiskupinn í Kantaraborg,

féllst á að hitta Vilhjálm og bjóða honum krúnuna.

Hegðun Vilhjálms var í fyrstu..." Lísa.

Viltu hlusta á sögufyrirlesturinn.

Fyrirgefðu en hvernig er hægt að hlusta

ef engar myndir eru í bókinni? -Elsku barn.

Til eru margar myndalausar öndvegisbækur.

Kannski í þessum heimi

en í mínum heimi

yrðu eingöngu myndir í bókunum. -Þínum heimi.

Endemisvitleysa. - Vitleysa?

Einu sinni enn... - Það er lóðið.

Ef ég ætti ég mér veröld væri allt vitleysa.

Ekkert væri það sem það er

af því allt yrði það sem það er ekki.

Það væri ekki það sem er.

Allt yrði það sem það er ekki. Skilurðu?

Þú myndir ekki mjálma í veröld minni

heldur segja "já, ungfrú Lísa."

Þú gerðir það. Þú yrðir eins og mannfólkið,

líka hin dýrin.

Í veröld minni

byggju kanínur í litlum húsum

og klæðast skóm, höttum og buxum.

Í minni eigin veröld byggju blómin yfir undrahæfileikum.

Þau töluðu við mig tímunum saman

þegar ég einmana væri í veröld minni.

Nýir fuglar flygu um loftin blá.

Allir ættu tólf þresti

í minni eigin veröld.

Ég gæti hlustað á lækinn hjala

og hlýtt á lag sem ég skilið gæti.

Þessa ósk ég í brjósti mér el

því veröld mín yrði undraland.

Dína, þetta er bara kanína í vesti.

Sjáðu! -Feldur minn og veiðihár! Ég er of seinn!

Á hvað er kanína of sein?

Ég er orðinn of seinn á mikilvægan fund.

Enginn tími til að kveðja. Ég er of seinn!

Hlýtur að vera áríðandi. Veisla eða eitthvað slíkt.

Bíddu, hr. kanína! - Nei, nei, nei. Ég er seinn!

Ég er að flýta mér. Enginn tími til að kveðja.

Ég er of seinn!

En furðulegur staður til að halda veislu.

Við ættum ekki...

að vera að gera þetta.

Þegar öllu er á botninn hvolft þá var okkur ekki boðið

og forvitnin getur oft komið manni í koll.

Bless, Dína. Bleeeesss!

Eftir þetta óttast ég ekki...

að detta niður stiga.

Hamingjan sanna.

Ef ég nú dett niður gegnum miðju jarðar

og kem út hinum megin þar sem fólk gengur á hvolfi?

Það er heimskulegt. Enginn...

Bíddu, herra kanína!

Þetta verður sífellt kyndugra.

Fyrirgefðu.

Allt í lagi. En þú skaust mér skelk í bringu.

Ég elti... -Þetta var fínt. Snúa hurðarhúninum.

Einn snúningur verðskuldar annan. Get ég hjálpað þér?

Ég vil finna hvíta kanínu svo ef þér væri sama...

Þarna er hann! Ég verð að fara gegnum dyrnar!

Þú ert allt of stór. Einfaldlega ófært fyrir þig.

Á ttu við ókleift? - Nei, ófært.

Ekkert er ókleift.

Prófaðu flöskuna á borðinu.

Borðinu?

Lestu leiðbeiningarnar og þá verður þér vísað í rétta átt.

Drekktu mig

Best að gá fyrst. Ef maður drekkur of mikið úr flösku

sem er merkt eitur fer það illa í mann,

fyrr eða síðar. - Hvað þá?

Ég var bara að gefa mér góð ráð.

Bragðast eins og kirsjuberjakaka.

Krembúðingur. Ananas.

Steiktur kalkúni. Hamingjan sanna!

Hvað gerði ég? -Þú minnkaðir nánast eins og kerti.

Sjáðu. Nú er ég mátulega stór.

Ekki til neins.

Ég gleymdi að segja þér að ég er læstur!

Ó, nei!

Þú ert vitanlega með lykilinn... -Hvaða lykil?

Ekki segja mér að þú hafir skilið hann eftir þarna.

Þar fór í verra.

Hvað á ég til bragðs að taka? - Opnaðu kistuna.

Borðaðu mig Þá það.

Hamingjan má vita hvaða gagn þetta gerir.

Hvað sagðirðu?

Ögn af þessu kom sér bara vel.

Mér finnst þetta ekki fyndið.

Nú kemst ég aldrei út!

Það stoðar lítt að gráta.

Þetta stoðar ekki.

Þetta tjóar ekki neitt!

Þú þarna uppi. Hættu!

Sjáðu! Flaskan!

Æ, æ. Bara að ég hefði ekki grátið svona mikið.

Ég er sannur sjóari og sigli um höfin blá.

Ekki ég fæst um veðrið og því er sama um mig.

Ég er sannur sjóari...

Og aldrei... Annar farkostur!

Þarna er land! - Hvar, Dódó?

Dódó? - Á stjórnborða.

Ýttu mér. Við komum brátt til hafnar.

Flösku af tei...

Hjálpið mér!

Afsakið en viljið þið hjálpa mér?

Hjálpið mér! Gerið það!

Hjálpið mér!

Við förum hring eftir hring

Hér hjá okkur gaman er

Fram og aftur við örkum

og getum ekki hætt

Laus og liðugur Það byrjaði á morgun

en lýkur í gær. Við förum hring eftir hring

Við höldum áfram á fullri ferð

Komið til okkar

Hjá okkur ósköp gaman er

Aftur á bak... Þú þornar aldrei svona.

Þornar? - Hlauptu með hinum.

Frumregla hringhlaupsins. - Hvernig get ég...?

Þetta var betra. Nú þornarðu á stundinni.

Enginn getur þornað svona. - Þvaður!

Ég er alþurr nú þegar.

Verið líflegir, piltar.

Herra kanína! Herra kanína!

Almáttugur! Ég er seinn!

Ég er að koma. - Stígðu ekki á fiskinn!

Hættið að sparka í makrílinn. Ljómandi.

Herra kanína!

Ég er viss um að hann fór þessa leið.

Ætli hann sé í felum?

Ekki hérna.

Hann skyldi þó ekki vera...

Hann hlýtur að hafa...

Mikið eru þetta skrítnir og litlir karlar.

Jonni og Nonni.

Ef þú heldur við séum vaxmyndir skaltu borga.

Ef þú heldur að við séum lifandi skaltu tala við okkur.

Þetta er rökvísi.

Það var gaman að hitta ykkur. Verið þið sælir.

Þú byrjar á öfugum enda.

Það fyrsta sem þú segir í heimsókn er:

Komdu sæll og blessaður

Komdu sæll. Hvað heitir þú og hvað gerir þú?

Þetta eru mannasiðir! - Er það satt?

Lísa heiti ég og er að elta hvíta kanínu...

Þú getur ekki farið strax. - Nei, heimsóknin er nýhafin.

Mér þykir þetta leitt. - Viltu koma í feluleik?

En "hver er með hnappinn"? - Nei, þökk fyrir.

Ef þú verður hér nógu lengi sérðu kannski bardaga.

Afar indælt af ykkur en ég verð að fara.

Af hverju? -Af því ég er að elta hvíta kanínu.

Af hverju? -Mér leikur forvitni á að vita hvert hún fer.

Hún er forvitin.

Ostrurnar voru einnig forvitnar.

Þú manst hvernig fór fyrir þeim.

Greyin!

Hvað kom fyrir ostrurnar? - Þú vilt ekki fá að vita það.

Víst. -Ó, nei. Þú ert að flýta þér svo mikið.

Ég get staldrað aðeins við. - Er það?

Rostungurinn og smiðurinn...

Eða sagan um ostrurnar forvitnu.

Sólin skein á sæinn í allri sinni dýrð

Hún gerði sitt besta til að láta öldurnar tindra

Og þetta var skrítið því það var um hánótt

Rostungurinn og smiðurinn gengu hlið við hlið

Ströndin var breið en allt of sendin

Herra rostungur, sagði smiðurinn.

Nú veit ég. Við mokum honum eftir ár,

ef þér er sama um púlið. - Púlið?

Nú er mál, sagði rostungurinn,

að ræða um annað

Skó, skip og innsiglislakk,

kálhausa og kónga

Af hverju hafið ólgar og hvort svín hafi vængi

Húrra! Engin vinna í dag!

Við erum kálhausar og kóngar

Komið að ganga með okkur í dag, ostrur.

Í dag er hlýtt og bjart.

Gaman væri að ganga og láta gamminn geisa.