Moby Dick

Τ' όνομα μου είναι... Ίσμαηλ.

Κάμποσα χρόνια πριν, όντας άφραγκος...

...σκέφτηκα να μπαρκάρω και να δω τους μεγάλους ωκεανούς.

Όποτε γίνομαι μελαγχολικός και νευρικός...

...όποτε καταλαβαίνω ότι τα νεύρα μου έχουν σπάσει...

...όταν η ψυχή μου είναι σαν τον μαύρο χειμώνα...

...τότε ξέρω ότι πρέπει να γυρίσω ξανά στην θάλασσα.

"Διάλεξε αυτό το μονοπάτι που σε πάει προς το νερό".

Υπάρχει μια μαγεία στη θάλασσα που πάντα τραβούσε τους άντρες.

Όπου και να βρίσκονται, ό,τι και να κάνουν, τους καλεί στην αγκαλιά της.

Εκεί όπου κάθε άντρας, όπως σ' έναν καθρέφτη, βρίσκει...

...τον εαυτό του.

Και έτσι ήταν όταν πρωτοέφτασα στο Νιου Μπέντφορντ.

Ένα βροχερό Σάββατο, στα τέλη του 1841.

ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΟΥ ΠΗΤΕΡ ΚΟΦΙΝ

- Ρούμι, παρακαλώ. - Αμέσως!

Ως εδώ, μια δεκάρα, ως εκεί δύο δεκάρες...

- Όλο το ποτήρι, ένα σελίνι. - Μία δεκάρα, σε παρακαλώ.

Τέλος πάντων, ένα σελίνι.

Σίγουρα θα θέλεις δωμάτιο γι' απόψε.

Δεν θα σε πείραζε να μοιραστείς το κρεβάτι μ' έναν καμακιστή, ε;

- Θα πας για φάλαινες; - Ναι, σίγουρα.

Χρειάζεσαι άδεια. Δεν είσαι απ' το Νιου Μπέντφορντ, ε;

- Είμαι ξένος εδώ. - Τότε θα πρέπει να βγάλεις άδεια.

Άδεια;

Ναι, από 'μάς. Τους άντρες του Νιου Μπέντφορντ.

Η θάλασσα είναι δική μας.

Οι άλλοι ναυτικοί έχουν δικαίωμα μόνο να περάσουν.

Και η φαλαινοθηρία είναι δική μας, επίσης. Μόνο δική μας.

Κανείς άλλος δεν μπορεί να τις κυνηγήσει και να τις σκοτώσει...

...εκτός αν το πούμε εμείς.

Έχεις καμιά αντίρρηση;

- Όχι. - Ωραία.

Τότε έχεις την άδειά μας να σαλπάρεις!

Πιείτε στην υγειά του! Πιείτε!

Πιείτε όλοι, στις σκοτωμένες φάλαινες!

- Μπορούν να το κάνουν αυτό; - Μα τον Θεό, μπορούν οτιδήποτε!

Μια φάλαινα μπορεί να πηδήσει ψηλά και να πέσει επάνω σου...

...σαν βουνό που κάποιος πέταξε στη θάλασσα.

Μπορεί να τσακίσει και τα πιο μεγάλα πλοία.

Να καταπιεί ολόκληρα πληρώματα, και να καθαρίσει τα δόντια της με τα κουπιά!

Θα σου πω κάτι, παλικάρι μου.

Αν ο Θεός ήθελε ποτέ να ζούσε στη θάλασσα, θα 'ταν μια φάλαινα.

Πίστεψε το αυτό. Θα 'ταν φάλαινα.

Ο Έιχαμπ.

Ποιος είναι ο Έιχαμπ;

"Κάπταιν Έιχαμπ" για 'σένα!

Ποιος είναι ο κάπταιν Έιχαμπ;

Ο Έιχαμπ είναι ο Έιχαμπ!

Μουσική!

Μουσική!

Τραγούδα!

Πανδοχέα, ποιος είναι ο καμακιστής που θα κοιμηθώ μαζί του;

Δεν είναι εδώ. Είναι κάπως... μελαμψός.

Θα 'ρθει μόλις πουλήσει το κεφάλι του.

- Μόλις πουλήσει τι; - Το κεφάλι του!

Μόνο που θα δυσκολευτεί λιγάκι.

Το Νιου Μπέντφορντ είναι γεμάτο.

- Από τι; - Από κεφάλια, φυσικά!

Έλα, φίλε! Χόρεψε!

- Περίμενε, στάσου! - Ποιος στο διάολο είσαι εσύ;

Δεν μιλάς; Θα σε σκοτώσω!

Πανδοχέα! Πήτερ Κόφιν!

- Κύριε Κόφιν, σώσε με! - Ησύχασε.

Τι γίνεται εδώ;

Γιατί δεν μου 'πες ότι θα κοιμόμουν μ' έναν κανίβαλο;

Νόμιζα ότι το 'ξερες!

Δεν σου 'πα ότι είχε βγει να πουλήσει κεφάλια;

Καπνίζει κι αυτό το τομαχόκ ή πίπα, ή όπως αλλιώς το λένε.

Λοιπόν, όνειρα γλυκά.

Καλύτερα μ' έναν ξεμέθυστο κανίβαλο, παρά μ' έναν μεθυσμένο Χριστιανό!

Και αυτή είναι η εκκλησία του Νιου Μπέντφορντ...

...και είναι ελάχιστοι οι ψαράδες που σαλπάρουν για τους ωκεανούς...

...χωρίς πρώτα να την επισκεφτούν.

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ ΣΕΘ ΚΟΥΛΝ...

...ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥ...

...ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ΣΤΙΣ 3 ΜΑΡΤΙΟΥ 1828.

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΤΖΕΗΚΟΜΠ ΝΤΡΙΟΥ...

...ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΦΑΛΑΙΝΑ...

...ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΤΣΑΡΛΕΣΤΟΝ ΣΤΙΣ 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1802.

ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΕΣΤΑΡ ΧΑΡΝΤΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΦΑΛΑΙΝΑ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ.

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΕΛΙΟΥ ΓΟΥΑΤΣΟΝ, ΤΖΑΚ ΚΙΦ, ΤΖΩΝ ΜΟΡΤΟΝ...

...ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΦΑΛΑΙΝΑ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ ΤΟ 1812.

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ.

ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΤΖΩΡΤΖ ΧΕΡΙΟΤ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΝΟΤΙΟ ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΤΟ 1801.

Και ο Θεός διέταξε ένα μεγάλο ψάρι να καταπιεί τον Ιωνά.

Αγαπητοί μου, η αμαρτία του Ιωνά, ήταν η ανυπακοή στην εντολή του Θεού.

Επειδή την βρήκε δύσκολη εντολή.

Και ήταν, συνάδελφοι ναυτικοί.

Επειδή όλα όσα θέλει ο Θεός να κάνουμε, είναι δύσκολα.

Όμως αν υπακούσουμε στον Θεό...

...θα πρέπει να μην υπακούσουμε στους εαυτούς μας.

Ο Ιωνάς προσπάθησε να κοροϊδέψει τον Θεό, ψάχνοντας να φύγει μακριά του.

Ο Ιωνάς πίστευε ότι ένα πλοίο, φτιαγμένο απ' τον άνθρωπο...

...θα τον μετέφερε σε χώρες που ο Θεός δεν θα τον έβρισκε.

Κινείται κρυφά μέσα στα πλοία...

...σαν ένας αισχρός διαρρήκτης που βιάζεται να περάσει τις θάλασσες.

Και όπως επιβιβάζεται... οι ναύτες γελάνε μαζί του!

Το πλοίο σαλπάρει.

Αλλά σύντομα η θάλασσα επαναστατεί, δεν αντέχει το τρομερό βάρος.

Μια τρομερή καταιγίδα έρχεται και το πλοίο είναι έτοιμο να βυθιστεί.

Ο καπετάνιος καλεί όλο το πλήρωμα να μαζέψει...

...κουτιά, δέματα, κιούπια και όλα τα περιττά και να τα πετάξουν στην θάλασσα.

Ο άνεμος σφυρίζει, οι άντρες φωνάζουν.

"Φοβάμαι τον Κύριο!" κραυγάζει ο Ιωνάς.

"Τον Θεό του Ουρανού που δημιούργησε την θάλασσα και την στεριά".

Και πάλι οι ναύτες γελάνε μαζί του!

Και ο δυστυχής Ιωνάς τους φωνάζει να τον πετάξουν στην θάλασσα...

...γιατί γνωρίζει ότι γι' αυτόν ήρθε αυτή η τρομερή καταιγίδα.

Και τώρα προσέξτε. Πιάνει μια άγκυρα...

...και πέφτει στη θάλασσα, μέσα στα τρομερά σαγόνια που τον περιμένουν.

Και η μεγάλη φάλαινα δείχνει όλα τα υπόλευκα δόντια της...

...σαν τόσα πολλά άσπρα μάνταλα στην φυλακή του.

Και ο Ιωνάς προσεύχεται στον Θεό, μέσα απ' την άγρια κοιλιά.

Παρατηρήστε όμως αυτό, συνάδελφοι ναυτικοί.

Δεν κλαίει, δεν θρηνεί. Αισθάνεται ότι η τιμωρία του είναι δίκαιη.

Αφήνει την διάσωσή του στον Θεό.

Και ακόμα και μέσα απ' την κοιλιά της κόλασης...

...εγκλωβισμένος, στο κατώτατο σημείο των ωκεανών...

...ο Θεός τον άκουσε, όταν ικέτευσε!

Και ο Θεός μίλησε στη φάλαινα.

Και απ' το τρομερό κρύο του μαύρου βυθού...

...η φάλαινα ανέβηκε στον ήλιο και έκανε εμετό τον Ιωνά στη στεριά!

Και ο Ιωνάς... γρατζουνισμένος και κτυπημένος...

...με πρησμένα τ' αυτιά του σαν δύο μεγάλα κοχύλια...

...που ακόμα άκουγαν το μουρμούρισμα του ωκεανού.

Ο Ιωνάς δέχθηκε το θέλημα του Παντοδύναμου!

Και ποιο ήταν αυτό, ναυτικοί σύντροφοι;

Να κηρύξει την αλήθεια, ενάντια στην αδιαφορία!

Δυστυχής είν' αυτός που προσπαθεί να καλμάρει τα νερά...

...όταν ο Θεός έχει σηκώσει μια θύελλα.

Δυστυχής είναι εκείνος, όπως είπε ο Παύλος ο Οδηγητής...

...που ενώ κηρύττει σε άλλους, ο ίδιος είναι ένας έκπτωτος!

Όμως η απόλαυση βρίσκεται σ' εκείνον...

...που, ενάντια σ' όλους τους αμαρτωλούς αυτού του κόσμου...

...αντιστέκεται στην αμαρτία, παραμένοντας έντιμος.

Που αψηφά όλες τις αμαρτίες...

...που 'χουν κατακυριεύσει αυτόν τον φαιδρό κόσμο.

Και είναι ευτυχής εκείνος που την ώρα του θανάτου του μπορεί να πει:

"Πάτερ, Μεγαλοδύναμε, τώρα φεύγω."

"Προσπάθησα να 'μαι δικός σου..."

"...παρά αυτού του μάταιου κόσμου".

"Όμως είμαι ένα τίποτα. Αφήνω την Αιωνιότητα σ' εσένα."

"Επειδή, τι είναι ο άνθρωπος... για να ζήσει όσο ο Θεός του;"

Και πενήντα...

Τρεις φορές, μετράω πενήντα.

Πολλές σελίδες, πολλές.

Το "Μεγάλο Βιβλίο". Εσύ ξέρεις λέξεις;

- Ναι! - Εγώ ξέρω εικόνα.

Αυτή φάλαινα. Θα μιλήσεις λέξεις;

"Η καρδιά της φάλαινας είναι μεγαλύτερη..."

"...απ' την αντλία ύδρευσης της γέφυρας του Λονδίνου".

"Η ταχύτητα του νερού σ' αυτή την αντλία είναι μικρότερη..."

"...απ' την ταχύτητα του αίματος στην καρδιά της φάλαινας".

Αλήθεια, αλήθεια! Ευχαριστώ.

Κουίκουεγκ; Ποιος είσαι;

Από πού είσαι;

Ο πατέρας μου, Βασιλιάς. Μεγάλος αρχηγός!

Ο θείος μου, Αρχιερέας στα νησιά.

Δύση νότο, πολύ μακριά.

Πλοίο έρχεται από νησί. Εγώ παίρνω κανό.

Σαλπάρω, κολυμπάω, ανεβαίνω σχοινί, κρύβομαι.

Πλοίο με παίρνει μακριά, πολλά χρόνια.

Βλέπω όλο κόσμο.

Παράξενο.

Υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί που θα 'θελαν να 'ναι...

...μελαμψοί ιθαγενείς σε κάποιο μακρινό νησί

- Μετά τι θα κάνεις, Κουίκουεγκ; - Μπαρκάρω πλοίο, εσύ;

Αύριο ελπίζω να υπογράψω με οποιοδήποτε πλοίο πάει για φάλαινες.

Υπογράφω και εγώ. Το πλοίο σου, πλοίο μου.

Εγώ τρώω ίδιο φαΐ. Σαλπάρουμε ίδια νερά.

Σκοτώνουμε ίδια φάλαινα. Εμείς φίλοι.

Ίδιο αίμα, ίδιο κεφάλι, όλα ίδια!

Λοιπόν; Ποιο σ' αρέσει, Κουίκουεγκ;

Σ' αρέσει αυτό; Δεν είναι κι άσχημο.

Πως σου φαίνεται το "Φράγμα του Διαβόλου";

Κοίτα το.

Ωραία τώρα.

Κοίτα όλο αυτό το φίλντισι. Παρμένο απ' τα κόκκαλα των θυμάτων του.

Και οι δέστρες είναι φτιαγμένες από δόντια φάλαινας.

Και το τιμόνι, Κουίκουεγκ! Φτιαγμένο απ' το σαγόνι φάλαινας.

Έι, εσείς! Τι ζητάτε;

Είναι εδώ ο καπετάνιος του Πίκουοντ;

- Τι τον θες εσύ τον καπετάνιο; - Σκεφτόμαστε να μπαρκάρουμε.

Μάλιστα, σκέφτεστε να μπαρκάρετε!

- Μάλιστα... θέλω να πω, έτσι είναι. - Με δουλεύεις, παλικάρι μου;

Όχι, δεν είχα τέτοια πρόθεση.

Αν δεν ήμουν ειρηνικός άνθρωπος, θα σου 'ριχνα μια μπουνιά στη μύτη.

Κατάλαβα ότι δεν είσαι απ' το Νιου Μπέντφορντ.

Και είμαι σίγουρος ότι δεν ξέρεις τίποτα για φάλαινες, ε;

- Είχα μερικά ταξίδια με εμπορικά πλοία. - "Με εμπορικά πλοία", τώρα μάλιστα.

- Γιατί θες να πας για φάλαινες; - Κύριε, θέλω να δω πώς είναι.

Έχεις δει ποτέ τον Έιχαμπ, τον καπετάνιο του πλοίου;

Μόλις τον δεις, τότε θα καταλάβεις τι είναι οι φάλαινες!

Θα δεις έναν άντρα κομματιασμένο απ' τα πόδια μέχρι το κεφάλι...

...και στα μέρη που του λείπουν, να 'χει βάλει κόκκαλα από φάλαινα.

Τα τραύματα του λένε πιο πολλά από κάθε κήρυγμα για την ματαιότητα της ζωής.

Και το 'κανε αυτό μια φάλαινα;

Μια φάλαινα μεγάλη σαν ένα νησί.

Είσαι ικανός να πετάξεις καμάκι σε φάλαινα και να πηδήξεις επάνω της;