Pierwsze 200 wierszy.
ไม่นะ ไม่
ใช่แล้ว
ไม่
อย่าๆ
ขอเถอะ
ไม่เอา ฉันไม่อยากตายอีกแล้ว
ไม่ไหวแล้ว
ขอล่ะ ไม่เอาแล้ว
ไม่ ไม่
อย่าๆ อย่าเลย!
ไม่
ต้องรอดก่อนย่ำรุ่ง
ดูเหมือนฝนจะตก
เรามีแผนยังไงตอนไปถึง
เราจะทำพิธีอะไรสักอย่างกันมั้ย
ฉันไม่ได้เตรียมทำพิธีอะไร
ไม่ใช่พิธีกุ๊กๆ กู๋แบบนั้นหรอก
เป็นงานปิดท้ายอะไรแบบนั้นน่ะ
นี่คือที่แวะสุดท้ายของทัวร์เรา ถึงจะไม่ได้เบาะแสอะไรเลย
ก็หาอะไรทำเป็นที่ระลึกหน่อยมั้ย
เหมือนฉลองความล้มเหลวของเรา?
-ใช่ จะอะไรก็เถอะ -อืม
ไม่แน่ใจว่า เราคาดหวังอะไรกันตั้งแต่แรก
การปิดฉากไง สถานการณ์แบบนี้คนเราต้องการ จบแบบสวยๆ ไม่ใช่เหรอ
เรายังไม่จบ
เธอแค่หายไป ไม่ใช่ตาย
ใช่ นั่นแหละ คือฉันแค่ถามเฉยๆ
เดี๋ยวๆๆ โคลเวอร์ คืออย่า...อย่าเพิ่งลบ
แค่ดูเฉยๆ
ฟังนะ ฉันรู้ว่าน่าจะทำอะไรที่ดีกว่านี้ ตอนจากกัน
ฉันน่าจะทำอะไรหลังแม่เสียให้มันดีกว่านี้
ฉันแค่อยู่บ้านหลังนั้นต่อไม่ไหวแล้ว
แต่เธอมาอยู่กับฉันได้นะ
ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องตัดสินใจยากอยู่
ขอล่ะ โทรกลับด้วย
ฉันคิดถึงเธอ
"ร้านฮาร์ตลีย์"
-ผ่านไปปีนึง กลับมาทีขนลุกเนอะ -แม็กซ์!
อะไรล่ะ
ก็จริงของเขา
ใช่มะ น่าขนลุกและก็เศร้าออก
โทษนะ โคลเวอร์
งั้นเรามาจับมือกันมั้ย
-ไม่ -ให้ตายสิ เมแกน
ก็เราทำมาเกือบทุกที่แล้ว
มันจะรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป ถ้าไม่ได้ทำที่นี่
โคลเวอร์รู้ว่าฉันมีสัมผัสพิเศษนั่น...
สัมผัสพิเศษเนี่ยนะ
พีคสุดที่เธอ "สัมผัส" ได้ด้วยญาณคือ
ตอนที่รู้ว่าพ่อเธอ แอบแซ่บกับแม่ของแม๊กซ์ก่อนใคร
-ก็แม่นปะ -จำได้มั้ย โคลเวอร์
เรารู้หมดตั้งแต่ได้ยินเสียงที่โรงรถแล้ว
แหวะ แถมนั่นเป็นแม่ฉัน
เราแค่ลองหน่อยได้มั้ยล่ะ
เธอคงหายตัวไปหลังจากถ่ายวิดีโอไม่นาน
และนี่เป็นเรื่องสำคัญมาก
เราทุกคนรู้สึกได้ บางทีเราอาจเชื่อมต่อกับพลังงานที่ค้างอยู่ได้
ได้ ก็ได้ มาจับมือกัน
โอเคๆ แจ่ม โอเคเลย
-โอเค -เอาละ
ก็ได้
เอาล่ะ ทีนี้ทุกคนก็...
หลับตาลง
และลองส่งสัญญาณออกไป
ลองนึกภาพเหมือนวิทยุหรือทีวีรุ่นเก่าดู
ดังนั้นบางครั้งก็จับสัญญาณได้
แต่ส่วนใหญ่ก็มีเสียงรบกวน
ค่อยๆ ลอง
หายใจช้าๆ ไว้
เข้า
และออก
เข้า
และออก
เข้า
และออก
-ให้ตายสิ! -ระวัง!
หลบไปให้พ้น!
ช้าหน่อย!
-อะไรวะ -เชี่ยไรเนี่ย
งั้น
มาลองอีกทีนะ...
โคลเวอร์
-โคลเวอร์ เฮ้! -นี่ แม๊กซ์
พอก่อน ให้เวลาเธอสักเดี๋ยวมั้ย
อย่าลืมสิ ทำไมนายถึงถูกเธอเท
เธอไม่ได้เทฉัน ฉันเองที่เลิกกับเธอ
เพราะเธออยากมีสเปซซึ่งนายไม่ยอมให้
เธอรู้ดีเรื่องสเปซตั้งแต่เมื่อไหร่
โทษนะ พูดงี้หมายความว่าไง
ตั้งแต่อนุบาลแล้ว เธอต้องหาใครสักคนคบเสมอ
-จริงดิ -ไม่ ฉันเปล่า
หกเดือนก่อน เป็นผู้ชายเหมือนนายเป๊ะ
และสามเดือนก่อนนั้น เป็นผู้หญิงเหมือนนายเป๊ะ
-จูเลีย -จูเลียเหรอ
พวกนายคบกันกี่เดือนนะ
-สามเดือน -สามเดือน
หวังว่าเธอจะรอเทนาย จนกว่าเราจะกลับ
แม็กซ์
ถ้าเธอเลิก พวกนายยังมีเบอร์จูเลียมั้ย
ตีนเหอะ
เฮ้
ไง
แค่นี้ค่ะ
สองเหรียญ
ขอบคุณค่ะ
โทษทีนะ ฉันเห็นพวกเธอที่ข้างนอกนั่น
ทำอะไรน่ะ
ล้อมวงสวดมนต์เหรอ
ค่ะ ประมาณนั้น
-ขอบคุณค่ะ -เช่นกัน
โทษที ปีก่อนคุณทำงานที่นี่รึยัง
ปีที่แล้วและปีก่อนหน้านั้น
และปีก่อนหน้านั้นและปีก่อนๆ หน้านั้น
และต่อไปเรื่อยๆ
รู้มั้ยทุกปีมันก็เหมือนกัน
มีต่างไปนิดหน่อย
ใช่เลย
งั้นขอถามอะไรหน่อย
คุณพอจะคุ้นผู้หญิงคนนี้มั้ย
น่ารัก
เขาดูเหมือนเธอมาก
เธอคงหายไปล่ะสิ
ฉันไม่ได้พูดงั้นนะ
เธอไม่ใช่คนแรกที่มานี่
แล้วถามฉันว่าเคยเห็นใครมั้ยหรอก
คนแถวนี้หายตัวไปบ่อยเหรอ
ที่นี่เหรอ ไม่
แต่ไม่ไกลจากนี่เท่าไหร่ ที่กลอว์วัลเล่ย์
คนชอบไปมีปัญหาที่นั่น
กลอว์วัลเล่ย์เหรอ
ใช่
พอแล้ว
วันนี้ขี้บ่นจังนะ
ขอพูดอะไรนิด ก่อนโคลเวอร์จะกลับออกมา
ทุกคนบอกฉันว่าทริปนี้ เหมือนออกมาเที่ยวนอกเมืองกัน
แต่ฉันไม่รู้ว่าเราจะมาแบบ... ย้อนรอยตามหาพี่สาวของเธอ
ฉันต้องขอบอกนะ
-เพราะเอกจิตวิทยา -เพราะเอกจิตวิทยา
จ้ะ ขอบคุณ
ในฐานะเอกจิตวิทยา ฉันไม่คิดว่าทำแบบนี้ มันจะดีกับโคลเวอร์
เรื่องความตั้งใจดีนี่โอเค
ก็ใช่ไง ทำแบบนี้เธอจะได้มูฟออน
หรืออาจจะสะกิดให้เธอทำ
แบบว่า... อีกที
งั้นนายจะมาด้วยทำไม ถ้าคิดว่าไม่เข้าท่า
หรือแค่อยากมาใช้เวลากับโคลเวอร์
เพราะวิธีที่เราจะผ่านเรื่องเฮงซวยนี่ได้ คือเกาะกลุ่มกันไว้
งั้นอย่ามาโทษกันเองว่าเรามาทำไม โอเค?
ถ้าจะโทษใครสักคน ก็ควรจะเป็นเมลานี
แม่พวกเขาเพิ่งตายเมื่อวีคก่อน
เธอไม่ควรทิ้งโคลเวอร์แต่เธอก็ทำ ซึ่งโคตรจะเห็นแก่ตัว
พวกเรา
ฉันคิดว่ารู้แล้วว่าเมลหายไปที่ไหน
-ไม่เป็นไรนะ -มันบ้าชัดๆ
ระหว่างพายุ อยู่ในรถปลอดภัยที่สุด
อย่าพูดงี่เง่าแบบนี้นะ แม๊กซ์
-เรื่องจริง ใครๆ ก็รู้ว่ามันควรจะเป็นที่... -แม๊กซ์! อย่าพูดงี่เง่าแบบนี้
-เรากลับรถก่อนได้มั้ย -ฉันไม่เข้าใจว่าทำผิดตรงไหน
เพราะปากนายจะพาเราซวย พอมีใครพูดอะไรแบบนั้น
มันก็จะเปรี้ยง เอ๊บจะชนอะไรเข้า แล้วเราก็ตายห่า
อย่าพูดอะไรโง่ๆ อีก
ช่วยขับกลับไปก่อนได้มั้ย
ไม่เอาแล้ว เรากลับไปมาสองรอบแล้วนะ
งั้นก็กลับอีกรอบสิ
ถ้าเราเอาแต่กลับไปเรื่อยๆ มันไปไม่ถึงไหนหรอก
งั้นก็หยุดรถก่อน เรามองอะไรไม่เห็นแล้ว
เสียงดังจนมึนไปหมดแล้วเนี่ย
อะไรวะเนี่ย
ให้ตายสิ
มันเกิดอะไรขึ้น
เหมือนฉันอยากจะอ้วก
ได้
"ศูนย์ต้อนรับ"
เมแกน
พวกเธอเห็นนี่รึเปล่า
มันล้อมเราไว้เลย
เหมือนจะมีชื่อเรียกอากาศที่เป็นแบบนี้นะ
-จริงดิ -ใช่
เขาเรียกอะไร
ไม่รู้สิ นึกไม่ออก
มันเจ๋งดีเนอะ
เจ๋งพิลึก
จะอะไรก็เถอะ เราน่าจะ กลับขึ้นรถแล้วกลับบ้านดีกว่า
ไม่เว้ย ฉันจะไม่ขับรถฝ่าพายุห่านั่นอีก
ไม่ก็ลองหาทางอื่นแทน
แม่ง
เครื่องใครมีสัญญาณบ้าง
ฉันมี
สัญญาณอย่างเลว
แจ่ม
นึกออกแล้ว กำแพงน้ำไง
หา?
คิดว่าเรียกกันแบบนั้น เออ กำแพงน้ำ
ฟังเหมือนมั่วมากกว่า
ไม่ ชื่อเพลงก็ตั้งตามมันไง
เหรอ
น่าจะมีคนในนั้นบอกได้ว่าเราอยู่ไหน
จะได้วางแผนกันใหม่
-ได้ -ตามนั้น
เข้าท่าดี
No comments yet. Be the first to leave one.