Separation

พลัดพราก

เดี๋ยวมันก็มา

ฉันรับรอง

แต่มันอยู่ไม่นานหรอก เราเลยต้องเตรียมตัวให้พร้อม

ชู่ว์…

ฟังสิ

ได้ยินไหม

ข้างบนนั่น

มันพยายามบอกอะไรเราสักอย่าง

ไปด้วยกันไหม สการ์เล็ต

แต่ต้องเงียบๆ นะ เดี๋ยวมันจะตกใจหนีไป

สาบานได้ มีคนบอกผมแบบนี้ประจำ

- พูดเล่นใช่ไหม บ้าไปแล้ว - คือแบบ…

ฉันรักตัวละครพวกนี้มาก พวกมันมีรายละเอียด…

รู้ไหม ซาแมนธา แรงบันดาลใจมักจะมาจากที่ที่แปลกที่สุด

บางทีก็มาจากกลอนของชอเซอร์

บางทีก็ดอกเตอร์ซูสส์

- ผมพูดจริงๆ - ไม่หรอก

เห็นชัดเลยว่าตั้งใจวาดมาก

ฉันไม่มีทางทำอะไรแบบนี้ได้

คงไม่มีจินตนาการล่ะมั้ง

พูดตรงๆ ผมจำตอนวาด รูปพวกนี้ได้แค่ครึ่งเดียวด้วยซ้ำ

- สงสัยคงเมามาก - บ้าไปแล้ว

- ผมว่ายังดูดีอยู่เลยนะ ว่าไหม - ใช่ ดูดีมาก สุดยอดเลย

ไปไหนแล้ว มันหายไปไหน สการ์เล็ต

เจน

- ฉันว่าไม่น่ามีอะไร คือถ้าเป็นปกติ… - คงร้องไห้ไปแล้ว

ใช่ ถ้ามีอะไร เธอกรี๊ดแน่ๆ

เจอแบบนี้ไม่ไหวเลยจริงๆ

ตัวสัญญาไร้สาระมาก

เราเพิ่งออกจากออฟฟิศกันเมื่อกี้นี้เอง

ใช่ไง

ขอโทษที ถือสายรอเดี๋ยวนะ

เจฟฟ์ ทำไมบิลค่าไฟถึงเขียนว่า "เตือนครั้งสุดท้าย" ล่ะ

นึกว่าคุณจัดการแล้วซะอีก

หนูคงให้ฝ่ายกฎหมายจัดการ ใช่ เพิ่งถึงบ้าน

- แม่ - เจนนี่

พระเจ้า

ป่านนี้น่าจะเตรียมตัวเข้านอนได้แล้ว

ขึ้นไปทำอะไรบนห้องใต้หลังคาเนี่ย

เจนนี่ชอบห้องนั้น คุณช่วยหยิบ…

ช่างเถอะ ฉันขอห้ามเลือดหัวลูกสาวเราก่อน

- เดี๋ยวฉันไปหยิบ… - เตรียมผ้าเปียกเลย เดี๋ยวผม…

- นี่ - ประคบเลยไหม เดี๋ยวผม…

- นี่ชุดปฐมพยาบาล - ขอบคุณมาก ซาแมนธา

- เก่งมาก… - ฉันเองๆ

- แม็กกี้ ขอโทษที เป็นความผิดฉันเอง - ก็ใช่สิ

เจฟฟ์น่าจะทำงานอยู่

แต่ฉันจ้างเธอมาคอยดูเจนนี่

ทุกคน ช่วยใจเย็นกันก่อนได้ไหม ขอบคุณมาก

ทำไมไม่มีปลาสเตอร์ในชุดปฐมพยาบาลเนี่ย

คุณมัวทำอะไรอยู่ทั้งวันกันแน่

- อย่าคุยกันเรื่องนี้เลย แม็กกี้ - ไม่ได้ ฉันอยากรู้

เพราะคุณควรต้องทำงาน แต่ฉันไม่เห็นผลงานสักชิ้น

- เยี่ยม - ทุกวันนี้ยังวาดรูปอยู่ไหม

ผมทำอะไรทั้งวันเหรอ

- ผมอยู่กับลูกสาวเราไง - จริงเหรอ

คนที่ต้องนอนดึกทุกคืนเพราะมัวแต่หวังลมๆ แล้งๆ

ว่าสัปดาห์นี้แม่จะกลับบ้านก่อนสี่ทุ่ม

มาคุยกับเธอจริงๆ สักคืน

คิดว่าฉันไม่อึดอัดเหรอ ที่ต้องย้ายมาทำงานให้พ่อตัวเอง

ฉันก็อยากอยู่บ้านกับคุณ

คอยแต่งเรื่องใหม่ๆ แต่ฉันอยู่ไม่ได้

ฉันต้องเสียสละทุกวัน แต่รู้อะไรไหม

ไม่เป็นไร ฉันทำใจแล้ว

คุณไม่ได้พิเศษอะไร เข้าใจไหม

ก็แค่คนตกงาน

ฉันว่าฉันกลับบ้านก่อนดีกว่า

ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ หรือว่าพวกคุณอยากให้ฉันอยู่ต่อ

ไม่ เราจะไปโรงพยาบาล โอเคไหม ไปเถอะ

แม็กกี้

เกือบลืมกระเป๋าแล้ว

คุณไม่ต้องไป

พูดเรื่องอะไรของคุณ เราจะพาเจนนี่ไปโรงพยาบาลไง

เจฟฟ์ ฉันพาลูกไปเอง

- หมายความว่าไง - ลาก่อน เจฟฟ์

การยื่นเอกสารหย่าไม่มีข้อโต้แย้งจากทั้งสองฝ่าย

แม็กกี้ ทรัพย์สินทางการเงินเป็นชื่อคุณทั้งหมด

คุณไม่เรียกค่าเลี้ยงดูหรือค่าอุปการะบุตร

แต่ยื่นขอสิทธิ์เลี้ยงดูลูกฝ่ายเดียว

ช่วยอธิบายเหตุผลได้ไหมว่าทำไมคุณต้องขอแบบนี้

เพราะเขาทำตัวเป็นผู้ใหญ่ไม่ได้ไง

ไม่ต้องพูดจารุนแรงก็ได้ เราทุกคนมาที่นี่ด้วยเหตุผลเดียวกัน

คือ ให้ตัวเด็กได้รับสิ่งที่ดีที่สุด

แปลว่าต้องใช้ทุกมาตรการที่นึกออก

แยกตัวเด็กให้อยู่ห่างจากเขามากที่สุด

คุณควรต้องคัดค้านไม่ใช่เหรอ

เราไม่ได้อยู่ห้องพิจารณาคดี คุณวาห์น แค่นั่งคุยกัน

งั้นผมว่าคงไม่ยุติธรรมเท่าไร

ที่เธอใช้นักเจรจาใจยักษ์อันดับหนึ่ง ที่เป็นพ่อของเธอเอง

ฉันก็ว่าไม่ยุติธรรม

ที่ฉันต้องคอยเป็นห่วงทุกครั้ง

ว่าหลานสาวจะหัวแตก ตอนแม่ไปทำงาน

คุณนายวาห์นเชื่อว่า

สามีเก่าทำให้สภาพความเป็นอยู่ของบุตร

ตกอยู่ในอันตราย

อันตรายจากความประมาท สรุปง่ายๆ

มันเป็นอุบัติเหตุ

ผมไม่เคยทำให้ลูกสาวเราตกอยู่ในอันตราย แม็กกี้ ไม่เอาน่า

แม็กกี้อ้างว่าคุณไม่มีรายรับจากการทำงาน

หลังจากเลิกทำงานแสดงหุ่นกระบอก เมื่อเกือบสามปีก่อน

ไม่ใช่ละครหุ่นกระบอก งานผมใหญ่กว่านั้นเยอะ

ก็แค่อดีต นายกินบุญเก่าอยู่ เจฟฟรีย์

กินมาสองปีแล้ว

งานผมคือ ซีรีส์หนังสือการ์ตูน ที่ประสบความสำเร็จมาก

ซึ่งเขาร่วมกันแต่งกับลูกสาวผม ในบ้านของเธอเอง

แล้วเราก็ทำหุ่นต้นแบบออกมา

- ตั้งใจจะผลิตเป็นชุดของเล่น - ใช่ และเขาละเมิดข้อตกลงเพราะ…

เพราะพวกเขาอยากยึดโลกของเรา

ไปทำเป็นซีจีไอในคอมพิวเตอร์

แล้วผมไม่เห็นด้วย เราเลยมองภาพผลงานไม่ตรงกัน

เขาไม่มีทางจ่ายค่าจำนองบ้านเองได้

อย่าว่าแต่หาบ้านดีๆ ให้เด็กอยู่เลย

คุณทำแบบนี้ทำไม ทำไมต้องพยายามทำลายชีวิตผมด้วย

ฉันไม่ได้ทำลายชีวิตคุณ

เจฟฟ์ ฉัน…

บ้าเอ๊ย

ฉันรู้ว่าคุณรักเจนนี่ แต่มันคนละเรื่องกัน

นี่มันโลกความจริง

ฉันหาเงินดูแลลูกได้ แต่คุณหาไม่ได้ แค่นั้น

อะไรเหรอ

ทางรอดของนาย

เอาไปตั้งตัวใหม่ได้นะ คุณคงต้องใช้

ไม่ต้องหรอก

เป็นวันที่บ้ามากจริงๆ

- บ้าดีไหมล่ะ - ใช่

รู้ไหมว่าพวกเขาเสนอให้สูงมาก

ใช่ ผมเข้าใจ แต่ผมมีโอกาสแค่ไหน

พวกเขาบรรยายตัวคุณเกินจริงแค่ไหนล่ะ

คือผม…ผมทำงานออฟฟิศไม่ได้

- เคยลองแล้ว แต่มัน… - งั้นทางนี้อาจจะดีที่สุดแล้วก็ได้

- พ่อคะ - ทำอะไรเนี่ย เจ้าตัวแสบ

มานี่เลย

อยู่บ้านหลังใหญ่กับคุณตาสนุกไหม

แถมพวกงี่เง่าจากเวสต์เชสเตอร์อีกเป็นโขยง

ไม่มีสนามเด็กเล่นเลย มีแต่สนามกอล์ฟ

มีหุ่นกระบอกแล้ว ใครจะอยากตีกอล์ฟ

- เกือบเสร็จหรือยังเนี่ย - ไปเถอะ ลูก

ใช่ เกือบแล้ว ไม่มีอะไรหรอก

ลงก่อน

ไปกันเถอะ

- สุดสัปดาห์นี้เจอกันไหม - พรุ่งนี้มีนัดกับเจ้าหน้าที่

พรุ่งนี้วันพุธ

เร็วกว่าสุดสัปดาห์ตั้งสองวัน เยี่ยมเลย

นี่ ฟังนะ กลับไปทำอาหารเย็นที่บ้านเรา

แล้วตกลงเรื่องสิทธิ์เลี้ยงดูกันเองดีไหม

ไม่ใช่บ้านเรา

บ้านฉัน ให้คุณอยู่ชั่วคราว

ต้องถ่ายจากมุมนี้

จะได้เห็นคุณแม่คนสวย

กับคุณพ่อที่สวยน้อยกว่าหน่อย

กับเด็กน้อยนอนหลับปุ๋ย

หนูน้อยนอนตั้งแต่…

- นอนมาหลายชั่วโมงมาก - นอนหลายชั่วโมงแล้ว

- ไม่กวนเลย - ใช่

สุดยอดมาก

ใช่ ลูกเราน่ารักจริงๆ

โอ้

เราทำอะไรกันเนี่ย

ดูสิ

ขอทำการทดลองทางสังคมดูหน่อย

เจนนี่

ฮ่าๆ

นี่พระเจ้าพูด

กลับไปนอนในเปลได้แล้ว

ดูสิ ไปจริงด้วย ไปจริงๆ

เก่งมาก

ตอนนี้เราอยู่หน้าห้องเจนนี่

เปิดประตูแล้ว อะไรน่ะ อ้า

อ่านออกไหม เขียนว่า "คิน หุ่นสยอง"

ออกมาแล้ว

เจอตัวตลกแล้วเหรอ ได้ตัวแล้ว

ดูรองเท้าเธอสิ

- รองเท้าเท่มาก - ใช่

- หนูน้อยรักสการ์เล็ตไหม - ค่ะ

- หนูน้อยรักแม่ไหม - ค่ะ

- ค่ะ หนูน้อยรักพ่อไหม - ค่ะ

- ค่ะ - หนูน้อยรักพ่อ

หนูน้อยรักแม่

หนูน้อยรักสการ์เล็ต

อย่างดี คุณคงต้องเสียค่าฟ้องร้องไปอีกยาว

ช็อกโกแลตร้อนของเจ้าหญิงตัวแสบค่ะ

เจ็บปวดทั้งตัวคุณเองและลูกสาว

เจ้าหญิงตัวแสบค่ะ

เจ้าหญิงตัวแสบ

- ขอโทษครับ ไง เจน ต้องพูดว่ายังไง - ขอบคุณค่ะ

- ฟังฉันนะ - ครับๆ

ฉันค่อนข้างมั่นใจว่า เธอต้องได้สิทธิ์เลี้ยงดูฝ่ายเดียว

แล้วถ้ายังฝืนสู้ต่อ คุณจะไม่เหลืออะไร

แม้แต่โอกาสได้เจอลูกตัวเอง

เซ็นสัญญารับเงินยอมความไปเถอะ

ครับๆ ผมเข้าใจ โอเค

ถ้าอยากคุยให้ละเอียดก็โทรมานะ

- หนูจะวาดรูปนก - โอเคไหม

แมเรียน เจนนี่วาดรูปนก ผมต้องวางแล้ว

พ่อจะวาดรูปเจ้าหญิงตัวแสบ

ทำไมพ่อไม่วาดแล้วล่ะ

รู้ไหมเวลาวาดรูป

แล้วนึกภาพไว้ในหัวว่าจะออกมาเป็นยังไง

บางทีถ้าวาดผิดก็ไม่เป็นไร