Lost

อสุรกายดงดิบ

ช่วยด้วย!

ใครก็ได้ ช่วยหน่อย

ช่วยฉันที อยู่ทางนี!

ใครก็ได้ ช่วยที!

โอ้ พระเจ้า!

วอลท์! วอลท์!

อยู่ห่างๆ นํามันเข้าไว้! อยู่ตรงนั้นแหละ!

ช่วยด้วย! ขช่วยด้วย! ใครก็ได้ ช่วยที!

โอ๊ย ขาฉัน!

เฮ้ มาทางนี่ มาช่วยกันหน่อย

คุณ มานี! มาตรงนี! ช่วยกันหน่อย!

นับสามนะ

หนึ่ง สอง สาม!

ช่วยด้วย! ได้โปรด ช่วยฉันด้วย!

ช่วยฉันด้วย! ได้โปรด ช่วยฉันด้วย!

เอาเขาไปจากตรงนี เอาเขาไปห่างๆ เครื่องยนต์

รีบเอาเขาออกไป

ช่วยฉันด้วย!

ได้โปรด ช่วยฉันด้วย มดลูกฉันหดตัว!

- คุณท้องกีเดือนแล้ว - แค่แปดเดือน

- มันหดตัวถีแค่ไหน - ไม่รู้สิ มันเพิงละเริม!

เฮ้! อย่าไปยืนตรงนัน!

ฟังผมนะ! มองผม! คุณจะไม่เป็นไร

เข้าใจผมมัย แต่คุณต้องนังเฉยๆ

นีคุณ! มานีหน่อย!

คุณช่วยพาเธอไปห่างๆ ควันหน่อย พาไปตรงนั้นก็ได้

แล้วอยู่กับเธอ ถ้ามดลูกเธอหดตัว ถึเกินทุกๆ สามนาที ตะโกนเรียกผม

- ล้อกันเล่นรึเปล่าเนีย - เดียวผมมา

ขอบคุณค่ะ

เฮ้! คุณชื่ออะไร

แจ๊ค!

หยุด! หน้าเธอแหงนไม่พอ คุณเป่าเข้าท้องเธอ

แน่ใจเหรอ ผมก็ทํายังงันนี ผมเป็นไลฟ์การ์ด ผมมีใบอนุญาต

งันคุณก็น่าละคืนไปซะนะ

บางทีเราน่าจะลองเจาระรูดู เอาปากกาลจิมทีคอน่ะ

ความคิดดีนี ไปหาปากกามาสิ

มีใครมีปากกามัย มีปากกามัย

- ใครมีปากกามัย - ฟืนสิ!

เร็วเข้า!

ฟื้นสิ! ฟื้นเร็ว!

หายใจลึกๆ หายใจลึกๆ

หลบ! หลบ! หลบ!

พยุงเธอขึน! พาเธอไป๑ที่อืน!

- คุณโอเคนะ - ค่ะ ค่ะ

คุณล่ะ

- อยู่กับเธอนะ - เพื่อน ฉันไม่ไปไหนหรอก

ผมไม่รู้ว่าอันไหนใช้ดีสุด

ใช้ได้ทุกอันเลย ขอบใจ

ขอโทษครับ

คุณเคยใช้เข็มมัย

- อะไรนะ - คุณเคยปะกางเกงยืนส์รีเปล่า

ฉัน...

- ฉันเคยทําผ้าม่านทีอพาร์ทเมนต์ - เยียมเลย ฟังนะ...

คุณพอมีเวลามัย ผมอยากให้ช่วยอะไรหน่อย

ช่วยอะไรล่ะ

นี ผมก็อยากทําเองนะ ผมเป็นหมอ แต่ผมเอื้อมไม่ถึง

- จะให้เย็บแผลเหรอ - ก็เหมือนม่าน

- แต่ม่าน ฉันใชข้จักรเย็บ - คุณทําได้นะ เขื่อผมสิ

ถ้าคุณไม่รังเกียจ

- ก็ได้ - ขอบคุณครับ

สําหรับมือคุณ

เหลือไว้ให้ผมหน่อยล่ะ เอาไว้ล้างแผล

ชอบสีไหนเป็นพิเศษมัย

ไม่ครับ สีดํามาตรฐานละกัน

ติดสิวะ

นี่คุณ!

- คุณขื่ออะไร - ผมเหรอ ชาร์ลี

ชาร์ลี ช่วยดูไฟให้หน่อยนะ ไม่มีใครเห็นแน่ ถ้าไม่ใหญ่พอ

- ได้เลย ผมจัดการเอง คุณล่ะขื้ออะไร - ซายิด

ฆ่ายิด ผมจัดการให้ ซายิด

ฉันอาลอาเจียนใส่คุณนะ

คุณกําลังไปได้สวยเลย

ดูคุณไม่กลัวเลยนะ

ฉันไม่เข้าใจ

ความกลัวมันเป็นสิงแปลก

ตอนผมเป็นแพทย์ฝึกหัด งานผ่างานแรกของผม

เป็นงานผ่ากระดูกสันหลัง เด็กอายุ 16 เด็กผู้หญิง

ตอนสุดท้าย หลังจากผ่านไป 13 ช.ม. ผมกําลังเย็บแผลปิด แล้วผมก็...

ผมเผอิญทําถุงรวมเส้นประสาทเธอแตก

มันเป็นถุงทีฐานกระดูกสันหลัง ศูนย์รวมเส้นประสาท

เนื้อเยือมันบางราวกระดาษทิชชู่ แล้ว...

๑1ซี ฆ มันก็เลยเปิดออกมา

เส้นประสาทหลุดออกมา เหมือนเส้นพาสต้า

นําไขสันหลังไหลออกมา แล้วผมก็...

ความสยดสยองมันข่าง...

...ป้าบอ และเป็นจริงมาก...

...และผมก็รู้ว่าต้องทําอะไรบางอย่าง

ผมก็เลยตัดสินใจ

ผมจะยอมให้ความกลัวเข้ามา ให้มันครอบงํา ปล่อยให้มันเล่นงาน

แต่แค่ห้าวินาทีนะ ผมจะให้เวลามันแค่นัน

ผมก็เลยเริมนับ

หนึ่ง สอง

สาม สี่ ห้า

แล้วมันก็หายไป

ผมลงมือทํางานต่อ ส ด ๕ท๑151 เย็บแผลเธอ แล้วเธอก็ไม่เป็นไร

ถ้าเป็นฉัน ก็คงวิงหาประตูแล้ว

ผมว่าไม่จริงนะ

ตอนนี้คุณยังไม่เห็นวิงเลย

โชคชะตา

พวกเขาน่าจะมากันได้แล้วนะ

- ใครเหรอ - ใครก็ได้

ยังกับฉันละมีอารมณ์ กินข็อคโกแลตแน่ะ

- แชซนน่อน เราต้องอยู่นีอีกนานนะ - เครื่องบินมันมีกล่องดํา พ่อสมองนิม

พวกเขารู้ว่าเราอยู่ไหน แล้วพวกเขาก็กําลังมา

ฉันละรอกินบนเรือกู้ภัย

ฉันละรอกินบนเรือกู้ภัย

- หิวมัย - หิว ขอบคุณ

แล้วยังมี...เรืองลูกอยู่มัย

ไม่แล้ว... ไม่เป็นไรแล้ว

- อดทนหน่อยล่ะ - คุณก็เหมือนกัน

แน่ใจนะว่าอุ่นพอ

ห้ามคุณคลาดสายตาของผม

คุณจะต้องคอยเดินตามผม

เข้าใจมัย

อย่าไปห่วงคนอื่น เราต้องอยู่ด้วยกันเอาไว้

คิดว่าเขาจะรอดมัย

คุณรู้จักเขาเหรอ

เขานังข้างฉัน

เราคงจะบินทีระดับ 40,000 ฟุต ตอนที่เกิดเหตุการณ์

เครื่องตกหลุมอากาศแล้วก็พ่งลง...

..-.ประมาณ 200 ฟุต

สภาพอากาศมันแย่...

ผมหมดสติ

ฉันไม่

ฉันเห็นเหตุการณ์ตลอดเลย

ฉันรู้ว่าส่วนหางพังหมด แต่...

.:ก็ไม่กล้าหันไปดู

น ซี่. ๑แซ๑ซ, แล้วหัวเครื่องบินก็หักหลุดไป

ง๑ซ่๑1เซีไฟ๑1 ๑๐! ฮส่ แต่มันก็ไม่ได้อยู่บนหาดนี

หางก็เหมือนกัน

เราต้องรู้ว่าเรามาจากทิศไหน

- ทําไม - เพราะเราอาจจะเจอห้องนักบิน

ถ้ามันไม่เสียหาย เราก็อาจจะเจอทรานซีฟเวอร์

เราอาลลจะส่งสัญญาณได้ ช่วยให้ทีมกุ้ภัยหาพวกเราเจอ

คุณรู้เรืองพวกนีได้ไง

ผมเคยเรียนการบิน

แต่ไม่ชอบ

ฉันเห็นควัน...

...เลยหุบเขาไปนีเอง

ถ้าคุณจะไปหาห้องนักบิน ฉันไปด้วยนะ

ผมยังไม่รู้จักขื่อคุณเลย

ฉันเคท

แจ๊ค

นันอะไรน่ะ

- ประหลาดจริงๆ - นันวินเซนต์เหรอฮะ