Cloud Atlas

Eénzame nacht.

Burgermans gekrakeel.

Zo koud als een bot.

Een wind als deze...

vol stemmen.

Voorvaderen jammeren tegen je.

Jeremiërende vertellingen.

Alle stemmen vormen eentje.

Een stem wijkt af.

Een stem.

Daar fluisterend.

Glurend vanuit de duisternis.

Die gehoektande duivel.

Die ouwe Georgie zelf.

Nu oren spitsen.

Ik jullie verhalen over de eerste keer wij elkaar ontmoeten.

Van oog tot oog.

Zo geschiedde dat ik kennismaakte met Dr Henry Goose...

de man die hopelijk m'n kwaal zou genezen.

Hebt u iets verloren?

Vraag één.

Welk geheim in Sixsmiths rapport is het waard om hem te vermoorden?

Vraag twee.

Zouden ze nog meer moorden plegen om dat geheim te bewaren?

En als dat zo is, vraag drie: Wat doe ik dan verdomme hier?

Hoewel ik na m'n jarenlange ervaring als uitgever...

terugblikken en vooruitblikken en dat soort foefjes verfoei...

geloof ik, beste lezer, dat als u uw geduld even kunt betrachten...

u zult merken dat er een reden voor is.

Beste Sixsmith...

ik heb een kogel door m'n gehemelte gejaagd met Vyvyan Ayrs' Luger.

Een ware zelfmoord is een afgewogen, beheerste zekerheid.

Mensen oreren dat het een laffe daad is.

Dat is ver bezijden de waarheid.

Zelfmoord vergt enorme moed.

Als er iets is, drukt u hier op. - Dank u.

Uit naam van mijn ministerie en de toekomst van Unanimiteit...

wil ik u danken voor dit laatste gesprek.

WEG MET DE KERNREACTOR

Hallo. - Uw accreditatie.

Verwacht u problemen?

Ik was Dermot Hoggings' uitgever, niet z'n psych of astroloog.

En de ellendige rotwaarheid is dat ik niet wist wat die man van plan was.

Dit strand was ooit een eetzaal van kannibalen...

waar de sterken de zwakken opschrokten.

Alleen de tanden spuugden ze uit...

zoals u en ik een kersenpit zouden uitspuwen.

Weet u wat een kwart pond hiervan kan opleveren?

Dit is geen verhoor of een proces.

Het gaat alleen om uw versie van het verhaal.

Waarheid is enkelvoud...

versies daarvan zijn onwaarheden.

Laat ze niet beweren dat het uit liefde was.

Ik heb bevliegingen gehad, maar wij weten...

wie de ware liefde van m'n korte leven was.

POLYNESISCHE EILANDEN, 1849

Ziezo, Mr Ewing.

Zo bindend als een contract maar kan zijn, buiten het vakgebied van de Bijbel.

Dank u, eerwaarde Horrox.

M'n schoonvader is erg blij met deze overeenkomst.

Haskell Moore is een geweldig man. De toekomst hangt af van mannen als hij.

Mannen die de waarheid durven spreken.

Juist.

Toen ik Moore's geschriften las...

ervoer ik zijn helderheid als een goddelijke openbaring.

De dokter en ik hebben vaak gediscussieerd over zijn traktaat.

Ik geef alleen toe dat hij boeiend betoogt waarom wij hier genieten van dit lam...

terwijl Kupaka daar staat en ons tevreden bedient.

Inderdaad. Zeg, Kupaka, jij geniet toch van je leven bij ons?

Jazeker, eerwaarde heer. Kupaka erg blij hier.

Dit is Moore's 'Beschavingsladder', de reden van de natuurlijke orde.

Zwijg nu, Giles.

Ik hoor dit al weken aan. Ik wil weten wat z'n schoonzoon erover zegt.

Hoe zal ik het zeggen? Het is een onderzoek naar Gods wil en de aard van de mens.

Wat zegt hij over de aard van vrouwen?

Ik ben bang dat hij dat onderwerp negeert.

Hij is niet de eerste. - Gaat u verder.

De vraag die hij wel stelt, is:

Als God de wereld schiep, hoe weten we wat we mogen veranderen...

en welke dingen onschendbaar moeten blijven?

Mr Horrox is stellig over plantage beheren. In Georgia doen ze dat het best, zegt hij.

Mijn god, hoe verdragen ze die hitte?

Dominee Horrox zegt: Slaven als kamelen. Geschapen voor de woestijn.

Volgens hem voelen ze geen hitte zoals beschaafde mensen.

U moet uit de zon.

Wat...

Wat is dat voor geluid?

Daar ben je weer. - Wat is er gebeurd?

Net wat ik dacht: Gusano Coco Cervello, beter bekend als de Polynesische worm.

Ik zag ooit hersenen die door de worm waren aangetast.

Net een bloemkool vol maden.

Wees gerust, dit duiveltje en ik kennen elkaar goed. Hier.

Klok, klok, klok.

Wat had ik zonder u moeten doen? - Om te beginnen, was je doodgegaan.

Ik vind een manier u te belonen.

Dat is echt niet nodig. Ik ben dokter, Adam.

Je ware aard verander je niet.

Sixsmith, ik hoop dat je in staat bent me te vergeven.

Mr Frobisher.

Mr Robert Frobisher.

De directie wil u spreken.

Mr Frobisher, wilt u de deur opendoen?

We weten dat u er bent. Doet u open.

Uw vader zal worden verwittigd.

Vreselijk je zo te moeten verlaten. Ik had me een ander afscheid voorgesteld.

Als je dit leest, ben ik op weg naar Edinburgh.

Op weg naar roem en fortuin.

Ik weet dat zijn naam jou niets zegt...

maar Vyvyan Ayrs is een van de grootsten.

Helaas heeft hij al jaren niets meer gecomponeerd door z'n ziekte.

Ik wil hem overhalen mij in te huren als z'n amanuensis...

en hem helpen een meesterwerk te scheppen...

voor mijn ster zal rijzen aan het firmament en vader zal moeten toegeven...

dat de zoon die hij onterfde, niemand minder dan Robert Frobisher is...

de grootste Britse componist van z'n tijd.

Ik weet dat je nu hoofdschuddend kreunt, maar je lacht ook en daarom hou ik van je.

PS.

Bedankt voor het vest.

Ik wilde iets van jou bij me houden.

Sint Joris en de draak.

Componeren is ook een kruistocht.

Soms versla je de draak, soms verslaat de draak jou.

Goed. Frobisher was het toch?

Ik neem aan dat je kennis toereikend is.

Een altvioolmuziekje spookt al maanden door m'n hoofd.

Kijk of jij het kunt noteren.

Wat versiering voor de derde noot.

Zacht en simpel. Heb je dat? Nu wordt het interessant.

Goed, speel dat eens.

Graag.

In welke toonaard? - G-mineur natuurlijk.

En de maatsoort?

Heb je het gehoord of niet? - Ik heb iets meer tijd nodig.

Is dat zo? Wie werkt er hier voor wie?

Sorry. - Wat heb ik aan excuses?

Let op. 3/4 wordt 4/4 in de vierde maat en dan weer 3/4, als je het kunt volgen.

Een kwart G, pauze een achtste, een achtste G en dan Es bij de inzet.

En zo verder.

Goed, speel maar.

Stop alsjeblieft, je pijnigt me. Ik zei muziekje, niet ziekte.

Vyvyan. - Jocasta, red mij.

Wat is er aan de hand? - Het is hopeloos.

Moet je mij niet voorstellen? - Waarom?

Hij is even nutteloos als een druiper.

Gelukkig kom je wel makkelijker van hem af.

Zeg Henry hem de deur te wijzen. - Natuurlijk.

Dat is prachtig.

Inderdaad.

Dat is mijn melodie.

Toe, Luisa. We zijn voor elkaar bestemd.

Luister nou. Ik meen het. Je kunt me niet verlaten, schatje.

In een vorig leven waren we al voorbestemd.

Het afgelopen uur wilde ik maar één ding: jou van het balkon gooien.

Wie denk je dat je bent?

Een columnist bij een stom sufferdje.

Lift.

Dank u.

Gelukkig bestaan er nog hoffelijke heren.

Gaat het?

Niets gebroken, denk ik.

Nee, nee. Blijft u maar zitten.

Geweldig. De stroom is uitgevallen.

Een volmaakt einde van een volmaakte dag.

Nog steeds blij dat ik zo hoffelijk was?

Ik zit toch liever hier, dan daar bij hem.

Kennelijk vindt niet iedereen hem goed.

Dat soort mannen hoort bij het beroepsrisico.

Moest u hem interviewen? - Ja. Voor Spyglass Magazine.

Luisa Rey. - Rufus Sixsmith.

Rey?

Bent u familie van journalist Lester Rey?

Hij was m'n vader. - Echt?

Hij was vast heel trots op u. Dat u in z'n voetsporen trad.

Zij is het, m'n nicht Megan.

Leuke meid. - Een geboren natuurkundige.

Ze heeft meer aanleg voor wiskunde dan ik.

Ze is gepromoveerd in Cambridge. Een vrouw op Caius. Dat geeft je hoop.

Het is warm.

En we zitten hier nog steeds.

Wat een typische moedervlek.

Mijn kleine komeet.

M'n moeder dacht dat het een melanoom was.

Ze wilde dat ik hem liet weghalen, maar ik ben er aan gehecht.

Ik kende iemand met een moedervlek...

die er erg op lijkt. - Echt waar?

Wie was dat?

Iemand om wie ik veel gaf.

Hij... Ik heb een hypothetische vraag, Miss Rey.

Als journalist...

Hoever gaat u om een bron te beschermen?

Heel ver.

De gevangenis?

Als het zover zou komen, ja.

Zou u bereid zijn om uw veiligheid op het spel te zetten?

M'n vader trotseerde moerassen met boobytraps...

en de woede van generaals voor z'n journalistieke integriteit.

Als zijn dochter kan ik niet opgeven wanneer het tegenzit.

Gered.

Taxi.

Wilt u echt geen taxi? - Ik ben met de auto.