From - Second Season

‫آنچه گذشت...

‫گاهی اوقات یاد دورانی ‫که این شکلی نبودیم می‌افتم.

‫- از این حرف‌ها نزن. ‫- از کدوم حرف‌ها؟

‫واسه چی وسط جاده درخت افتاده؟

‫چطور ممکنه؟

‫هنوز تو همون جاده‌ایم.

‫وای خدایا!

‫باید راجع به اینجا...

‫و شرایطش...

‫اطلاعاتی رو باهاتون در میون بذارم.

‫- به وجود هیولاها اعتقاد دارین؟ ‫- مگان، نه!

‫ما به توافق رسیده بودیم کلانتر.

‫نباید بیای اینجا.

‫اومدم پسرم رو ببینم دانا.

‫دیشب دو سه نفر هلاک شدن.

‫ببین، سرم کمی شلوغه، ‫پس اگه کار دیگه‌ای نداری...

‫کار دیگه‌ای ندارم.

‫من با تکیه بر قوه تخیلم ‫شرکت نرم‌افزاری تأسیس کردم،

‫ولی این یکی فرق می‌کنه. ‫اول اینجا بود، بعدش نبود.

‫رو سقفش نماد خیلی عجیبی بود.

‫دنبال چی می‌گردی، هوم؟

‫گمون کنم دو برگش به هم چسبیدن.

‫وای، وای، وای.

‫ویکتوره.

‫سوار یکی از اون دو ماشین بودی؟

‫- به نظرت یعنی چی؟ ‫- خواهش می‌کنم بس کن.

‫ویکتور، هلوهات رو بردار ‫و بزن به چاک.

‫ترسناکه، ولی بی‌آزاره.

‫آخه خیلی وقته ساکن اینجاست.

‫اون چیه؟

‫درخت راه‌دوره. اینجا رو باش.

‫رو آدم‌ها هم اثر می‌کنه.

‫- واقعا؟ ‫- مشکلش از این قراره...

‫که آدم اصلا از مقصدش خبر نداره.

‫توماس که مرد، ‫بخشی از وجودم خراب شد.

‫واسه همین وانمود کردیم ‫همه‌چی روبه‌راهه،

‫ولی گمون کنم همه‌چی ‫به همون خاطر بدتر شد.

‫متأسفم.

‫حس می‌کنم بدجوری داغون شدم.

‫با همدیگه حلش می‌کنیم.

‫نگران نباش.

‫

‫صداشون رو می‌شنوم.

‫بهم گفته بودن این یکی آخریشونه...

‫- مامان! ‫- و بعدش همه می‌تونن برن خونه.

‫- آخ! ‫- ایتان، فرار کن!

‫نه! شما نمی‌فهمین.

‫- ناتان، خواهش می‌کنم! ‫- ناتان.

‫کاش موهبت سوگواری نصیبت می‌شد، ‫ولی نشده بوید.

‫این ملت بهت نیاز دارن.

‫خودت باید این ملت رو ‫به خونه‌شون برگردونی.

‫نه!

‫طاقت بیار.

‫تنها راه خونه رفتنمون...

‫بیدار کردن همه است.

‫- ابی، بس کن. ‫- اون اتفاق...

‫- مامان! ‫- ... تقصیر بابات نبود.

‫نه، نه!

‫تقصیر تو هم نبود. ‫تقصیر اینجا بود.

‫- بابا، خیلی شرمنده‌ام. ‫- نه، نه. آروم باش. آروم باش، نه.

‫باهات خداحافظی نمی‌کنم.

‫اون واسه چی اومده اینجا؟

‫شاید اگه کمکم کنه،

‫راحت‌تر به نتیجه برسیم.

‫کسی نباید خبردار بشه همراهمه.

‫داریم کجا می‌ریم؟

‫می‌ریم راه خونه رو پیدا کنیم.

‫نظرت چیه خودم و خودت بریم ماجراجویی؟

‫اسم بازیش...

‫«منشأ نور چراغ‌ها کجاست؟»ـه.

‫به نظرت دکله بی‌ثمر می‌مونه؟

‫شما نگاهی به خانه اجتماعات می‌اندازین...

‫و گمون می‌کنین فقط مشروب می‌خوریم ‫و سکس می‌کنیم.

‫فراتر از این حرف‌ها بود.

‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی.

‫اون خونه سرشار از مسرت بود.

‫به نظرم اگه واقعا به ثمر برسه، ‫متوجه می‌شی...

‫دلت بیش از حد انتظارت...

‫واسه اینجا تنگ می‌شه.

‫ایسلنده. ایول.

‫شاید اگه دستگاه رادیوییشون کار کنه،

‫بتونیم بریم.

‫من نامزد دارم.

‫یه دلم می‌گه برگردم...

‫و ببینم زنی که عاشقش شده بودم ‫منتظرم مونده.

‫اون یکی دلت چی می‌گه؟

‫می‌گه با شگفت‌انگیزترین آدمی ‫که باهاش آشنا شدم، برم ایسلند.

‫تو عشق زندگیمی.

‫هر جای دنیا هم که باشیم،

‫برام فرقی نداره، ‫آخه خونه من خودتی.

‫داره کار می‌کنه.

‫سیگنال دریافت کردیم!

‫- کجایی؟ ‫- تویی جیم؟

‫بهتر بود همسرت اونجا حفاری نمی‌کرد جیم.

‫این دیگه چه وضعشه؟

‫اومدی. باید بریم.

‫- اینجا محل خوابشونه. ‫- وای خدایا.

‫تابیتا!

‫دیگه عصبانی شده.

‫باید برین تو. ‫اون تو در امان می‌مونین.

‫من هم پشت سرتون میام.

‫آهای، آهای!

‫آهای!

‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.

‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی» ‫در تلگرام: realKiarashNg@ و Timelordsubs@

‫آهای؟

‫آهای؟

‫آها. خیلی‌خب. خیلی‌خب.

‫خیلی‌خب.

‫ای آشغال عوضی، ریدم دهنت!

‫خاک عالم بر سرم شد!

‫نه، نه، نه، نه، نه.

‫ای خدا.

‫

‫

‫

‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟

‫- بزن کنار! ‫- چی؟

‫آروم باش داداش. مشکلی نیست. ‫از مسیر دیگه‌ای اومدیم.

‫نه. ‫باید برگردیم.

‫- نباید اینجا باشیم. ‫- بشین سر جات.

‫- خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! ‫- آروم باش. چیزی نیست پسر.

‫- عه، عه، عه. ‫- باید برگـ...

‫برو بتمرگ سر جات، خب؟

‫می‌شه لطفا بزنین کنار؟

‫لطفا همگی سر جاتون بشینین!

‫- بیا دیگه. آفرین. ‫- متوجه نیستین.

‫اگه برنگردیم، اتفاقات بدی رخ مـ...

‫- وای خدا. ‫- ای خدا. بزنین کنار دیگه!

‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت یکم: غریبه‌هایی در غربت»

‫- برد مدار رو بپوشونین! ‫- نذارین خراب بشه.

‫وسایلمون دارن نابود می‌شن. ‫همه‌چی رو جمع کنین!

‫وای، خاک بر سرم!

‫- برین عقب. ‫- بگو برن عقب.

‫از چراغ‌ها فاصله بگیرین!

‫کریستی، باید بیای اینجا.

‫- اومدم. ‫- پنجره‌ها رو بررسی کنین.

‫اینجا رو مهر و موم کنین.

‫- خیلی‌خب. بذار ببینم. ‫- آخ خدا.

‫چیزی تو چشمم فرو رفته.

‫- آره. طاقت بیار. ‫- آخ!

‫- ردیف شد؟ ‫- اون میله رو بده به من.

‫وایستا، وایستا، وایستا.

‫بگین یکی بره پشت‌بوم.

‫باید اون وینچ کوفتی رو ببندیم.

‫شبیه رادیوی ماشین می‌مونه.

‫این‌ها رو بردارین بچه‌ها. ‫این بلندگوها رو می‌گم.

‫این بلندگوها رو بردارین.

‫همه‌چی رو ببرین تو.

‫خاک عالم!

‫یکی دیگه مونده. ‫وایستا.

‫ببین می‌تونی ببندیش یا نه.

‫با چی ببندمش؟ ‫این بالا که چیزی نیست.

‫پشم‌هام.

‫دانا، بابام واسه چی اون شکلی با عجله رفت؟

‫- جولی، خواهش می‌کنم. ‫- دارم ردیفش می‌کنم.

‫دانا! دانا!

‫مشکلی پیش اومده.

‫- بچه‌ها رو ببرین طبقه بالا. ‫- چیه؟

‫- ایتان؟ بیا، بیا. ‫- ببرینشون طبقه بالا.

‫- دانا! ‫- نظرت چیه با همدیگه...

‫بریم طبقه بالا، ها؟

‫الیس، برو دنبالش! ‫برگردونش همین‌جا!

‫رفتم.

‫- دانا؟! ‫- بهش دست نزن.

‫می‌ریم تو آشپزخونه که درمانش کنیم، خب؟

‫- دانا! ‫- پنجره‌ها رو بررسی کنین...

‫و اینجا رو مهر و موم کنین.

‫- دانا! ‫- چیه؟

‫یه اتوبوس گنده دم غذاخوری پارک کرده!

‫تابیتا؟

‫این پایینی؟

‫خاک بر سرم.

‫تابیتا؟

‫جواب بده عزیزم، خواهش می‌کنم.

‫بیا.