Martin Eden

Ο κόσμος είναι πιο δυνατός από μένα.

Ενάντια στη δύναμή του, έχω μόνο τον εαυτό μου,

ο οποίος, δεν είναι και μικρό πράγμα.

Για όσο διάστημα δεν αφήνω τον εαυτό μου συναισθηματικά φορτισμένο, έχω δύναμη.

Και η δύναμη μου είναι τρομακτική, εφ' όσον έχω τη δύναμη των λέξεων μου,

για να αντιμετωπίσω αυτόν τον κόσμο.

Γιατί εκείνος που χτίζει φυλακές,

δεν είναι περισσότερο δυνατός από εκείνον που χτίζει ελευθερία.

Μάρτιν Ίντεν

Δεν είναι πολύ όμορφος;

Πρέπει να είναι δημοφιλής στα κορίτσια. - Πολύ.

Κορίτσια, τώρα είναι η σειρά σας να ζητήσετε από τους άνδρες να χορέψουν!

Ζήτα του να χορέψετε.

Θα έπρεπε; - Πήγαινε!

Μα τι κάνεις εκεί;

Άφησε τον. - Κοίτα την δουλειά σου!

Την δουλειά μου...

Θέλεις να έρθω εκεί;

Τσογλάνι! - Κουνήσου.

Είσαι βέβαιος ότι μπορώ να έρθω μέσα;

Μην ανησυχείς, οι γονείς μου είναι ανοιχτόμυαλοι.

Κοιτούσα αυτόν τον πίνακα. Από μακρυά φαίνεται πολύ όμορφος.

Αλλά από κοντά βλέπεις μόνο λεκέδες.

Είναι μια ψευδαίσθηση.

Είμαι η Έλενα Ορσίνι.

Μάρτιν Ίντεν.

Ήσασταν πολύ θαρραλέος, κύριε Ίντεν.

Ο καθένας θα το έκανε στην θέση μου.

Πριν διάβαζα αυτό.

"Μπο ντε λερ". - Μπωντλαίρ.

Μπωντλαίρ. - Ακριβώς.

Είναι ζωντανός;

Πιστεύεις ότι είναι ζωντανός;

Είναι Γάλλος;

Φυσικά. - Είναι γραμμένο στα Γαλλικά.

Κι εγώ μιλάω Γαλλικά.

Αλήθεια; - Ναι.

"Γεια σας!"

Ονομάζομαι "Μάρτεν". - "Ονομάζομαι Μάρτιν."

"Μάρτιν", ακούγεται πιο Γαλλικά.

Ονομάζομαι Έλενα.

Χάρηκα για την γνωριμία.

Επίσης.

Σου αρέσει ο Μπωντλαίρ;

Ναι.

Του έριξα μια ματιά. Είναι καλύτερος από τους άλλους.

Αυτό είναι το αριστούργημά του.

Πολλά από τα ποιήματά του, είναι κάπως... τολμηρά.

Τολμηρά; Λοιπόν, έτσι είμαι εγώ.

Ναι έτι είσαι.

Ωραία.

Αγαπητή μου, Έλενα;

Ματίλντ...

Θα ήθελα να σας συστήσω στον κ. Ίντεν.

Κύριε Ίντεν, η μητέρα μου.

Χαίρω πολύ. - Πώς να σ' ευχαριστήσω για τον Αρτούρο;

Θα σε παρακαλούσα να γευματίσεις μαζί μας.

Ταξιδεύεις πολύ κ. Ίντεν; - Άρχισα από όταν ήμουν μικρός.

Πόσο χρονών ήσουν όταν ξεκίνησες να ταξιδεύεις;

Έντεκα.

Τι είναι αυτό το σημάδι; Πώς το απέκτησες;

Αυτό;

Μου το έκανε ένα κάθαρμα.

Τώρα περπατάει κουτσαίνοντας!

Θα έπρεπε να τον βλέπατε πως έδειρε τον φύλακα.

Ήταν μεγαλόσωμος, με άγριο πρόσωπο.

Η κυβέρνηση πρέπει να δαπανήσει περισσότερα στην εκπαίδευση. Συμφωνείς κ. Ίντεν;

Πιστεύω ότι αν αυτό είναι η εκπαίδευση,

και η σάλτσα είναι η φτώχεια,

εάν χρησιμοποιήσουμε την εκπαίδευση...

η φτώχεια εξαφανίζεται.

Με συγχωρείτε. Απλώς ήθελα να μαζέψω τη σάλτσα.

Είναι πολύ νόστιμη.

Είσαι πολύ συμπαθής, κ. Ίντεν. - Σας ευχαριστώ.

Το ίδιο κι εσείς.

Ελπίζω να μην βαρέθηκες.

Να βαρέθηκα;

Ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής μου. Αλήθεια.

Δεν είμαι συνηθισμένος σε τέτοια. Είναι κάτι καινούριο για μένα.

Αντίο.

Γεια σου, Μάρτιν. - Γεια σου, Μαριάνο.

Τι κάνεις;

Βγάλε το νερό!

Γεια σου θείο. - Γεια σου θείο..

Τι συμβαίνει, Μάρτιν;

Απόψε φαίνεσαι σαν να είσαι ερωτευμένος.

Αύριο πρέπει να έρθεις και να δουλέψεις μαζί μου.

Αυτός ο κερατάς, ο Νιρόνε, είναι πάλι άρρωστος.

Έχω πράγματα να κάνω. Δεν μπορώ να έρθω.

Τζούλια, τον άκουσες;

Απλώς μας εκμεταλλεύεται.

Πληρώνει όποτε του καπνίσει, κι έρχεται και φεύγει όποτε θέλει.

Τι είναι αυτό το βιβλίο;

Ξέρεις πώς να ανοίξεις ένα βιβλίο;

Φέρε χρήματα στο σπίτι, όχι βιβλία!

Κατάλαβες; - Άφησε τον.

Μην ξανά τολμήσεις να με διακόψεις όταν μιλάω στον αδερφό σου!

Δεν πλήρωσε το ενοίκιο αυτό το μήνα. - Θα το πληρώσει.

Ναι σίγουρα! Δεν τον αντέχω άλλο!

Τα Άνθη του Κακού

Άλλη μια τέτοια τρομάρα, κι έφυγα για το νοσοκομείο.

Πόσα θέλεις;

Για να δω. Δυο, τέσσερα, έξι, οχτώ, δέκα.

10,000 λιρέτες.

3,000 λίρες. - Είναι καλά βιβλία. 10.000 λιρέτες.

Ξέρει ότι είναι καλά.

Μην χώνεις την μούρη σου!

Γαμώ το κωλοτσίγαρο σου μέσα!

Εντάξει, πάρτα.

Μην χώνεις την μούρη σου.

Άρχισα να διαβάζω.

Διαβάζω με μεγάλη όρεξη, θέλω να μάθω.

Θέλω να γίνω σαν κι εσένα.

Να μιλάω σαν κι εσένα, να σκέφτομαι σαν κι εσένα...

Αλλά πώς μπορώ να το κάνω αυτό;

Αν μου δείξεις, αν μου πεις... - "Αν μου έδειχνες."

"Αν μου έλεγες."

Κύριε Ίντεν, αυτό που χρειάζεσαι είναι εκπαίδευση.

Το μόνο που έχεις να κάνεις, είναι να πας στο σχολείο.

Πότε σταμάτησες τις σπουδές σου;

Έκτη Δημοτικού. - Από εκεί θα ξεκινήσεις να διαβάζεις.

Βλέπω ότι έχεις υψηλή νοημοσύνη.

Χρειάζονται χρήματα για τις σπουδές.

Είμαι σίγουρη ότι η οικογένειά σου δεν θα αγνοήσει

έναν τόσο σημαντικό στόχο.

Μάλλον θα πρέπει να τα φορτωθώ μόνος μου.

Ν' ακολουθήσω μόνος μου όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Αν μου έλεγες... Αν μου έδειχνες...

Απλά μελέτησε σκληρά.

Επίτρεψε μου να σου δώσω ένα καλό βιβλίο γραμματικής.

Σ' ευχαριστώ.

Στο καράβι θα έχω πολύ χρόνο να μελετήσω.

Έλενα.

Μπαμπά! - Πως είσαι;

Μια χαρά. Από εδώ ο κ. Ίντεν.

Χαίρομαι που σε γνωρίζω.

Υποθέτω πως είμαι ο τελευταίος που πρέπει να σ' ευχαριστήσω

για τη βοήθεια που πρόσφερες στον Αρτούρο.

Τότε αυτή πρέπει να είναι και η τελευταία φορά που λέω, "Παρακαλώ."

Ο κ. Ίντεν φαίνεται ένας φέρελπις νέος.

Είναι.

Ας δούμε το βιβλίο γραμματικής.

Δεν ήθελα να σας διακόψω.

Πρέπει να πάμε. - Εντάξει.

Αντίο.

Αγαπητή Έλενα, η μηχανή του πλοίου υπέστη σοβαρές ζημιές.

Αναγκαστήκαμε να δέσουμε στο λιμάνι της Γένοβας.

Ο πλοιοκτήτης αποφάσισε να μειώσει το πλήρωμα

οπότε η σύμβασή μου τελείωσε.

Επέστρεψα στη Νάπολη, κι άρχισα αμέσως να ψάχνω για δουλειά.

Τελικά, χάρη στον αγαπητό μου φίλο Νίνο,

έπιασα δουλειά σ' ένα χυτήριο.

Τέλος πάντων,

θέλω να σου πω για την αδιάκοπη πορεία μου στο βασίλειο της γνώσης.

Διαβάζω! Σαν ένας ανικανοποίητος ψαράς.

Σημειώνω νέες λέξεις. Τις μετατρέπω σε φίλους μου.

Είμαι μαζί τους.

Όπου είναι δυνατόν, τις χρησιμοποιώ για να περιγράψω αυτά που βλέπω.

Μέσα στο γράμμα, θα βρεις συνημμένα

μερικά ποιήματα που έγραψα για περαιτέρω πρακτική.

Μην τα κρίνεις πολύ σκληρά.

Είναι κάποια λογοπαίγνια,

αλλά ελπίζω ότι θα σε κάνουν υπερήφανη για τον εξ αποστάσεως μαθητή σου.

Μόλις επιστρέψω, θα σου εκθέσω τις ιδέες μου,

όσον αφορά τα μελλοντικά μου σχέδια

που φωτίζουν τις σκέψεις μου.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο, παιδί μου;

Βρίσκεσαι εδώ για να δουλέψεις,

κι όχι να παίζεις με τα δάχτυλα σου.

Αγαπητέ μου, κ. Ίντεν,

Σ' ευχαριστώ για την επιστολή σου. Χάρηκα πολύ που την έλαβα.

Είμαι πολύ καλά.

Η ζωή συνεχίζεται. Ξοδεύω τις ημέρες μου βαρετά μελετώντας.

Διάβασα τα ποιήματά σου με μεγάλο ενδιαφέρον.

Τους βρίσκω ένα παράδειγμα επιμέλειας και απόδειξη της αφοσίωσής σου.

Ωστόσο, δεν μπορώ να κρίνω αυτήν την καλλιτεχνική σου ορμή,

γιατί το επιχείρημα των στίχων σου, απέχει πολύ από την εμπειρία μου,

αλλά το ξέρω ότι όλα όσα γράφεις είναι αληθινά,

και ότι τα έχεις δει με τα μάτια σου.

Ω, Μάρτιν.

Αυτό το μέρος είναι σκατά.

Δουλεύουμε σκληρά όλη μέρα.

Μας αντιμετωπίζουν σαν σκυλιά.

Πίνω όλα μου τα λεφτά.

Δεν υπάρχουν γυναίκες τριγύρω. Μόνο χειρονακτικές εργασίες.

Ακόμα μια εβδομάδα.

Θα επιστρέψουμε στη Νάπολη. - Στη Νάπολη;

Κανείς δεν με περιμένει στη Νάπολη.

Που να πάω;

Εδώ είμαι καλύτερα από τους άστεγους.

Όμως καλύτερα ένας ζωντανός άστεγος, παρά ένας νεκρός σκλάβος.

Τι; - Πρέπει να ξεκουραστώ.

Τι συμβαίνει; - Δεν είναι τίποτα.

Χρειάζομαι ξεκούραση! - Τι κάνεις;

Μ' έχεις τσακίσει!

Δεν τα καταφέρνεις; - Μ' έχεις τσακίσει!

Μ' έχεις τσακίσει! - Τότε δίνε του!

Μας ήπιες το αίμα! - Σταμάτα!

Θα σου σπάσω το κεφάλι!

Μ' έχεις τσακίσει! Κουράστηκα. - Δρόμο από εδώ!