Fringe

Στα προηγούμενα επεισόδια...

Δεν ήταν όλοι κακοί. Ένας προσπάθησε να μας βοηθήσει.

Λεγόταν Σεπτέμβριος.

Πέντε βδομάδες μετά την Εισβολή, ήρθε ένας άντρας, ονόματι Ντόναλντ.

Τον πήραν χωρίς τη θέλησή του δύο Εισβολείς.

Πρέπει να τον βρούμε.

Εμφανίστηκε στο κατώφλι μας και είπε πως τον ψάχνουν οι Εισβολείς.

Έπρεπε εμείς να προσέχουμε το αγόρι.

Είπε πως είναι κομμάτι ενός σημαντικού σχεδίου για την ήττα των Εισβολέων.

Θυμάσαι να με συναντάς, μαζί με κάποιον Ντόναλντ;

Το αγόρι είναι σημαντικό. Πρέπει να ζήσει.

Ξέρω ποιός είναι ο Ντόναλντ.

Ο Ντόναλντ, είναι ο Σεπτέμβριος.

Ουόλτερ;

Συγγνώμη, δεν ήθελα να σε τρομάξω.

Τι κάνεις ξύπνιος;

Θα μπορούσα να σε ρωτήσω το ίδιο πράγμα.

Πρέπει να ξεκουραστείς, γιε μου.

Έχουμε δουλειά να κάνουμε. Ελευθερώνω την επόμενη κασέτα.

Εσύ τι δικαιολογία έχεις;

Νομίζω πως έχω μια ιδέα...

για το πως θα βρούμε τον φίλο μας τον Σεπτέμβριο.

Η ανάμνηση που μου έδειξε το αγόρι είναι στο υποσυνείδητό μου.

Οπότε, χρειαζόμαστε τη δεξαμενή.

Εντάξει, Ουόλτερ, πώς...;

Ουόλτερ, γιατί έβγαλες τα εσώρουχά σου;

Ήταν πολύ περιοριστικά.

Το σώμα μου πρέπει να είναι όσο ελεύθερο και ανοιχτό είναι και το μυαλό,

για να μπορέσω να βρω τον Σεπτέμβριο.

Νιώθεις ελεύθερος και ανοιχτός;

Νιώθω.

Ας αρχίσουμε.

Οι ζωτικές λειτουργίες είναι σταθερές. Η καρδιά χτυπάει λίγο αργά.

Μάλλον δρα το ηρεμιστικό.

Οι παλμοί είναι καθαροί.

Τα πάντα φαίνονται λειτουργικά.

Ουόλτερ, μπορείς να ξεκινήσεις.

Θα πρέπει να νιώθεις εντελώς ήρεμος πλέον.

- Η πίεσή του ανεβαίνει. - Πόσο είναι;

14 η μεγάλη κι 9 η μικρή. Όχι, 15,2 και 10.

- Συνεχίζει ν' ανεβαίνει. - Τα εγκεφαλικά κύματα διακυμαίνονται.

Ουόλτερ, οι ζωτικές λειτουργίες είναι στα ανώτατα σημεία. Είσαι καλά;

Φανταστικά.

Εδώ είμαι.

Ουόλτερ, πού είσαι;

Σ' ένα διαμέρισμα.

Το ίδιο μ' εκείνο που μου έδειξε το αγόρι.

Κοίτα τριγύρω.

Αναγνωρίζεις τίποτα από το χώρο;

Κάτι για να βρούμε πού είναι;

Είμαι με τον Σεπτέμβριο.

Δεν μοιάζει καθόλου όπως ήταν.

Έχει μαλλιά.

Υπάρχουν παράθυρα;

Ναι.

Ρίξε έξω μια ματιά.

Βλέπω νερό.

Και κτίρια στο βάθος.

Ουρανοξύστες.

- Η Νέα Υόρκη; - Θα μπορούσε.

Ναι.

Βλέπω την κορυφή του Εμπάιαρ Στέιτ.

Το Εμπάιαρ Στέιτ είναι στην ανατολική πλευρά του Μανχάταν.

Στα δεξιά μου...

Δεν μπορώ να κάνω αρκετά...

μια γέφυρα.

Είμαι κάτω από μία γέφυρα.

Νομίζω πως είναι η γέφυρα Γουίλιαμσμπεργκ.

Σύμφωνα με την οπτική γωνία που περιέγραψε,

θα έλεγα πως ήταν στο Μπρούκλιν,

κάπου βορειοανατολικά κοντά στο σημείο που ήταν η γέφυρα.

Αν ακόμα ζει ο Σεπτέμβριος κι αν μένει στο ίδιο μέρος,

- εκεί θα τον βρούμε. - Είναι ακόμα ζωντανός.

Πώς το ξέρεις;

Είμαι αισιόδοξος.

- Αλήθεια; - Γιατί όχι;

Τώρα, αν μένει ο Σεπτέμβριος στο ίδιο μέρος θα το μάθουμε.

Πρέπει να βιαστούμε.

Όλα καλά;

Τι; Ένα παιδί Παρατηρητής; Δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ.

Ένα παιδί Παρατηρητής; Δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ.

Λάβαμε διαταγή.

Είναι έτοιμος να σε δει.

Συνέχισε να ψάχνεις για τους φυγάδες.

Ενημέρωσέ με, αν υπάρξουν εξελίξεις.

ΜΑΝΧΑΤΑΝ 2609

Εκεί.

Από εκεί ήταν.

- Τι τρέχει με σένα; - Τι εννοείς; Μια χαρά είμαι.

Εγώ θα έλεγα ότι δεν δείχνεις μια χαρά, αλλά εξαιρετικά. Και με τρομάζεις.

Δεν θ' ανησυχούσα για μένα.

Γιατί όχι;

Ήθελες να μείνεις προσγειωμένος.

Φοβόσουν τόσο μη γίνεις αυτός που ήσουν,

ζήτησες από τη Νίνα να σου αφαιρέσει το κομμάτι. Ξανά.

Όλα είναι καλά. Δεν χρειάζεται η επέμβαση.

Γιατί Ουόλτερ; Τι άλλαξε;

Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά...

όταν με άγγιξε το αγόρι,

μου έδειξε πολλά περισσότερα από απλές εικόνες.

Ήταν απελευθερωτικό Πήτερ.

Μονομιάς, κατάλαβα πως όλα όσα ήξερα...

ή νόμιζα πως ήξερα, όντας σπουδαίος άντρας...

ήταν απειροελάχιστα.

Δεν μου έδωσε μόνο αυτά.

Θυμάμαι πράγματα. Πράγματα που δεν έχω βιώσει.

Νομίζω από διαφορετική χρονική ακολουθία,

πριν σε σβήσουν, πριν επανεκ- κινήσουν την χρονική ακολουθία.

Θυμάμαι που ήρθες στο Σεντ Κλερ.

Οι πρώτες μου λέξεις: «Νόμιζα πως θα ήσουν πιο χοντρός».

Θυμάμαι και τη νύχτα που ήμουν ξύπνιος ως αργά,

κι έφτιαχνα τοστ με φυστικοβούτυρο,

και σου ξέφυγε και με είπες «μπαμπά».

Εκείνο το αίσθημα της χαράς που μου έδωσε...

και τον τρόμο, πριν μπεις στη μηχανή.

Σου είπα πως ποτέ δεν ήμουν καλός να σε αφήνω να φεύγεις, και είπες...

«Αυτή τη φορά, πρέπει».

Τι είναι αυτό το αγόρι;

Πώς έκανε κάτι τέτοιο για σένα;

Να μπορέσεις να δεις μια ζωή που δεν έζησες;

Δεν είμαι σίγουρος, αλλά το νιώθω.

Θυμάσαι το σχέδιο;

Όχι. Δεν έχω ιδέα.

Δεν βγάζει νόημα.

Γιατί σου έδωσε τις αναμνήσεις, αλλά όχι το σχέδιο;

Δεν ξέρω.

Πήτερ, πριν τον γνωρίσω,

δεν πίστευα πως είναι πιθανό να σε αγαπήσω περισσότερο,

τώρα όμως, ξέροντας όσα περάσαμε,

και όλα όσα είχαμε...

το πιστεύω.

Ποτέ δεν σου άρεσε η δημόσια επίδειξη αισθημάτων.

Ή να χρησιμοποιείς δημόσιες τουαλέτες. Κι αυτό το θυμάμαι.

Ο Διοικητής περιμένει.

Η ανωμαλία XB-6783746...

βρέθηκε.

Κρύβεται στο 2036.

- Για πιο σκοπό; - Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο.

Αλλά όποιος έκρυψε εκείνη την ανωμαλία, το έκανε για κάποιο λόγο.

Δεν θα έπρεπε να υπάρχει,

αλλά έτσι το θέλησε κάποιος.

Κάποιος εξασφάλισε την επιβίωσή της, επειδή τη θεωρούσε σημαντική.

Να 'το. Το παράθυρο απ' όπου κοίταζα στο όραμά μου απ' τη δεξαμενή.

Να 'το.

Ουόλτερ Μπίσοπ.

Είσαι ζωντανός.

Ήμασταν παγιδευμένοι στο κεχριμπάρι.

Για 21 χρόνια, ήμασταν παγωμένοι στο χρόνο.

Δεν πίστευα ότι θα σας ξανάβλεπα.

Πώς με βρήκατε;

Βασιστήκαμε στις κασέτες που έφτιαξε ο Ουόλτερ το 2015.

Συνδέσαμε πράγματα.

Βρήκαμε το ραδιόφωνο που άφησες στο παράλληλο σύμπαν...

κι αυτό μας οδήγησε στο αγόρι, κι αυτό μας έδειξε πού να σε βρούμε.

Το ζευγάρι που το άφησες τον φώναζε «Μάικλ».

Ήταν μεγάλο ταξίδι.

Χάσαμε πολλά.

Πολλοί καλοί άνθρωποι θυσιάστηκαν για να φτάσουμε σε σένα.

Σειρά σου. Τι σου συνέβη;

Πριν την Εισβολή, με συνέλαβαν για τις συνεχείς παρεμβάσεις μου στο χρόνο...

και τη συναναστροφή μου μαζί σας.

Ως τιμωρία, μου αφαίρεσαν την συσκευή.

Δεν μπορώ πλέον να ταξιδεύω στο χρόνο ή να κάνω τα πράγματα που έκανα.

Πειραματίστηκαν πάνω μου.

Το αποκάλεσαν «βιολογική επάνοδο».

Πλέον δεν είμαι διαφορετικός από σας.

Για να πω την αλήθεια, δεν ήταν και φοβερή τιμωρία.

Πάντοτε είχα σε τεράστια εκτίμηση αυτή την εποχή.

Γιατί το όνομα «Ντόναλντ»;

Δεν θυμάσαι, έτσι;

Η πρώτη ταινία που είδαμε μαζί ήταν το Τραγουδώντας στη Βροχή.

Επέλεξα το όνομα «Ντόναλντ Ο' Κόνορ».

Ήταν εξαιρετική ταινία.

Τραγουδούσα υπέροχα το «Κάνε τους να Γελάσουν» σε λα ελάσσονα.

Θυμάμαι.

Τι είναι;

Γεννήθηκε εκατοντάδες χρόνια από τώρα.

Όπως όλοι στο είδος μας, δημιουργήθηκε στο εργαστήριο...

χρησιμοποιώντας γενετικό υλικό από επιλεγμένο δότη.

Ήταν μια διαδικασία που ξεκίνησε γενιές νωρίτερα,

με μια ανακάλυψη στις 20 Φεβρουαρίου 2167,

από έναν επιστήμονα στο Όσλο της Νορβηγίας,

ο οποίος προσπαθούσε να βρει τρόπους να αυξήσει την ανθρώπινη νοημοσύνη.

Διαπίστωσε ότι αν μπορούσε να επανακαθορίσει...

τα κομμάτια του εγκεφάλου που προκαλούν φθόνο,

θα μπορούσε να αυξήσει τη νοητική λειτουργία,

θυσιάζοντας συναίσθημα για νοημοσύνη.

Αυτή η ανακάλυψη ήταν ο καταλύτης της δημιουργίας των όντων...

που αποκαλείτε «Παρατηρητές».

Η δουλειά του συνεχίστηκε,

και περισσότερα συναισθήματα παρα- μερίστηκαν για υψηλότερη νοημοσύνη.

Πράγματα όπως ο θυμός, η απληστία, η επιθετικότητα.

Παραμερίστηκαν στην αναζήτηση για νοημοσύνη.

Τελικά, η ανθρωπότητα έγινε τόσο ευφυής και αποδοτική...

που έχασε την οπτική της αξίας αυτών των συναισθημάτων.

Όχι μόνο των αρνητικών, αλλά και των θετικών.

Σύντομα, η κατανόηση, η συμπόνια και η αγάπη έγιναν ένας κακός περισπασμός.

Κι αφαιρέθηκαν κι αυτά.

Και χωρίς την αγάπη, ανέπτυξαν νέες τεχνολογίες αναπαραγωγής.

Αιτούμαι στοιχεία για μια ανωμαλία.