The Damned

เรื่องทั้งหมดเริ่มจากความลับ

เราต่างปิดบังมันไว้

แต่ละคนมีความลับแตกต่างกัน

ส่วนมากไม่ใช่เรื่องใหญ่โต

แต่บางครั้ง บางเรื่องก็ทำลายทุกสิ่งที่คุณรักได้

หุบเหวคนคลั่ง

ทำไมล่ะ เดวิด

ทำไม

นี่คุณดูพระอาทิตย์ขึ้นคนเดียวเหรอ? ไม่สนุกเลยนะ

อ๋อ แค่คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ

เกิดกลัวขึ้นมาเหรอ

เปล่านะ ผมแค่นึกในใจน่ะ ว่าโชคดีเหลือเกินที่มีคุณ

แหม ฉันไม่ทิ้งคุณหรอกน่า

คุณจะเดินสำรวจเมืองหน่อยไหม ระหว่างผมตามหาจิล

ไม่ล่ะ อยู่สำรวจคุณดีกว่า

เรามีธรรมเนียมอย่างหนึ่ง จำได้ไหม

เพื่อให้แต่ละประเทศปั๊มพาสปอร์ต เราต้องทิ้งร่องรอยไว้

- เก็บได้เท่าไหร่แล้วล่ะ - ขาดอีกเยอะเลยคุณ

วันนี้ดิฉันอยู่ในแหล่งเสื่อมโทรม ย่านชิอูดัด โบลิวาร์ในโบโกต้า

เราชาวโคลอมเบีย รู้ถึงความลำบาก ที่เด็กพวกนี้ต้องเผชิญทุกวัน

แต่วันนี้อนาคตของโคลอมเบีย และเด็กๆ ยังมีหวัง

มารู้จักคนในกลุ่มนี้ที่นำหนังสือ, เกมส์, และของเล่นให้เด็กๆกันค่ะ

ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่าชื่ออะไรเหรอคะ

- ไม่เป็นไรค่ะ หนูชื่อจิลค่ะ - เป็นคนเมืองเมเดยินรึเปล่าคะ

จริงๆ แล้วหนูมาจากอเมริกาค่ะ แต่พอดี หยุดหน้าร้อนเลยมาเที่ยวที่เมเดยินค่ะ

บอกหน่อยสิคะว่าอะไรดลใจให้คุณมาที่นี่

พอได้ทราบเกี่ยวกับโครงการนี้

หนูเลยอยากมาที่เมืองนี้ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของแม่หนูค่ะ

ในนามของชาวโคลอมเบียทุกคน ขอขอบคุณมากๆ เลยค่ะ

- ยินดีค่ะ - ดิฉันจิน่า เฮร์เรร่า สดจากชิอูดัด โบลิวาร์

ที่ซึ่งเราไม่ได้อาศัย แค่การร่วมแรงร่วมใจจากชาวโคลอมเบีย

แต่รวมถึงจากทั่วโลกด้วยค่ะ

- เลี่ยนอะ - ไหนๆ เลี่ยนยังไง

- การร่วมแรงร่วมใจจากทั่วโลกเนี่ยนะ - อ้าว ก็แล้วไม่ใช่ยังไงล่ะ

จีน่า ทำไมเราไม่สัมภาษณ์อาสาสมัคร จากเมเดยินจริงๆล่ะ?

แทนที่จะเป็นยัยกุ้งแห้งต่างถิ่นนี่

แต่ละเรื่องเราทำให้เซ็กซี่ขึ้นตลอด ขายดีกว่า

เซ็กซี่อยู่นั่นแหละ

- ชอบไหม - ชอบสิ อยากได้อะ

- อยากได้เหรอ - ใช่

ซื้อ 2 อันเลย เราจะได้เอามาใส่ในคืนนี้

พ่อคะ

หาหนูเจอได้ไงเนี่ย

พ่อจ่ายบัตรเครดิตให้ นึกออกไหม อยู่ไหนยังไงพ่อก็รู้

- เดวิด มาได้ไงเนี่ย สบายดีรึเปล่า - จีน่า

นี่คุณไม่ได้รับข้อความจากผมแน่ๆ เลยใช่ไหม

ข้อความเหรอ? ไม่มีนะ

ลอเรน นี่จีน่า เคยเป็นน้องสาวของมาร์เซล่า

- ยังเป็นน้องสาว สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก - สวัสดีค่ะ

เดวิดเล่าหลายๆ เรื่อง เกี่ยวกับมาร์เซล่าให้ฉันฟัง

- ฟังดูเป็นคนที่น่าทึ่งนะคะ - ใช่ค่ะ

- พ่อไม่น่ามาที่นี่เลย - ลูกว่าเราอยากมาเหรอ

อีก 8 วันจะถึงงานแต่งแล้ว

ลูกไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลยล่ะสิแล้วก็คง ไม่คิดถึงปีแรกของลูก ที่มหาลัยเอเมอร์สันแน่ๆ

ยังไงหนูก็ไม่กลับบ้าน

จิล ฉันไม่แต่งกับเดวิดหรอกนะ หากลูกไม่อยู่ที่นั่นด้วย

- แหงล่ะ - จิล

เอาเป็นว่า ใจเย็นกันหน่อยดีกว่าคะ

อย่า อย่ามาบอกให้ผมใจเย็นนะจีน่า คุณเป็นน้าเธอนะ

คุณก็รู้นี่ว่า เธอน่าจะกลับบ้านตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว

- ให้เธอนั่งเครื่องบินกลับมาก็ได้ - อย่าโทษเธอนะ

- เก็บของได้แล้ว เราจะไปจากโบโกต้าคืนนี้ - หนูไม่ไป

- พาสปอร์ตหนูอยู่บ้านน้าจีน่าในเมเดยิน - เธอพูดจริง

ให้ตายสิ อยู่ไกลจากที่นี่ขนาดไหน

ขับรถก็สัก 8-9 ชม.

ฟังดูไม่เวิร์คนะ หมอนี่ใคร

ผมราม่อน

เรย์มอนด์

- ช่างภาพของฉันน่ะ - ครับ

แล้วก็ แฟนหนูเอง

นี่ก็ฟังดูไม่เวิร์คนะ

เข้าใจว่าคุณโกรธ แต่จะว่าไงไม่รู้ล่ะ เธอ า8 แล้วนะ

เธอแค่ลองใช้ชีวิตอย่างอิสระนิดหน่อย

ให้อิสระเธอบ้างเถอะ

ไว้ค่อยให้หลังเรียนจบมหาลัย

เธอเป็นเด็กที่เจ๋งนะ

แค่อยากแน่ใจว่าลูกสาวอยู่ใกล้ๆ จะได้จับตาดู

ให้มั่นใจว่าเธอปลอดภัย ก็แค่นั้น

อย่าว่ากันเลยแต่คุณน่ะ

สมัยมหาลัยคุณแบกเป้เดินทาง ทั่วยุโรปไม่ใช่รึ

ที่คุณได้เจอมาร์เซล่าก็ตอนนั้น

ปลอดภัยไหมล่ะ

ทำไมจู่ๆเธอถึงไม่อยากไปงานแต่ง เธอบอกอะไรคุณรึเปล่า

บอกสิ

- งั้น - งั้นอะไร

เธอบอกว่าไงบ้าง

ว่ามาสิ

ก็ได้ เธอเขียนถึงคุณบนเฟซบุ๊คว่า "อีนังหน้าเงินนี่จะแต่งงานกับพ่อฉัน"

- เธอพูดแบบนั้นได้ไงกัน? คือผม..... - ฉันก็ไม่รู้

เอาน่าๆ ฉันเข้าใจแล้ว

ฉันไม่ได้พยายามแทนมาร์เซล่า และจะไม่เป็นเด็ดขาด

จีน่า บอกให้เขาหยุดที

ทำไมหมอนั่นยังอยู่กับเราล่ะ

ใจเย็นหน่อยเถอะ ขอล่ะ

ฉันบอกแล้ว เขาเป็นตากล้อง เขาเป็นคนดีนะ

เขาก็แค่คู่ควงช่วงหน้าร้อน กังวลทำไมนักหนา

จะบอกให้ว่า ตอนแรกพี่สาวฉันก็พูดถึงคุณแบบนั้น

ก็นั่นแหละที่ผมกังวล

- ผมไม่อยากให้เธอมีลูกตอนอายุ 18 เหมือนเรา - บ้าน่า เธอไม่เป็นงั้นหรอก เชื่อฉันสิ

นี่ จำทริปไปเวกัสได้รึเปล่า

ที่คุณกับมาร์เซล่าเมาเห็ดน่ะ

- คุณยังเป็นใช่ไหม - ไม่ใช่ซะหน่อย

แน่เหรอ

- เปล่านะ - เชื่อก็ได้

แล้วเรื่องรถบัสที่จอด เล่นเอาพี่สาวแทบคลั่งเลย

รู้ไหม นั่นแหละคือ ที่จิลต้องการเพื่อรักษาความรู้สึก

เธออยากพูดถึงพี่สาว เธอบอกว่าคุณไม่ยอมเล่าอะไรเลย

- นั่นเป็นเรื่องสำคัญของเธอนะ - จีน่า แน่ใจนะว่าเส้นนี้ปลอดภัย

- ไม่ใช่พวก FARC อยู่แถวนี้นะ - FARC เหรอ ไม่หรอกค่ะ

- ส่วนใหญ่ถูกเราจัดการไปแล้ว - ส่วนใหญ่เหรอคะ

ขอโทษค่ะ ขอโทษ

ยืนดีต้อนรับสู่โคลอมเบีย

ทำไมไม่ให้เดวิดขับแทนสักพักล่ะจีน่า คุณจะได้พักไง

- ผมขับให้ไหม - แล้วแต่

งั้นก็โอเค

งานแต่งแฟนซีเหรอ ธุรกิจไปได้สวยล่ะสิ

อืม เปิดสำนักงานดีกว่ามั้ง ดีกว่าแบกกล้องฝ่าดงกระสุนในสมรภูมิแหละ

- เคยเห็นภาพถ่ายของเขาไหมคะ - เคยค่ะ

หนังสือคุณเจ๋งดีนะ ฉันว่ามันเป็นหนึ่งใน หนังสือที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเห็น สาบานได้

พี่สาวคุณเคยบอกว่าผมเสียเวลากับการ บันทึกชีวิตจนมีเวลาไม่พอใช้ชีวิตตัวเอง

- ผมเลยทำอยู่นี่ไง - เหรอ

ดีแล้ว

- ฉันชอบสร้อยคอมือนั่นนะ - จริงเหรอคะ

- เอาไปสิ ฉันยกให้ - ไม่เอาน่า

ถือเป็นของขวัญนะคะ จะได้กลับจากที่นี่แบบมีอะไรให้จดจำ

- นี่ค่ะ - ขอบคุณนะคะ

เรียบร้อยค่ะ

สูบบุหรี่ได้ไหม?

หนูขอตัวนึง

อย่าๆ ห้ามสูบ โอเคนะ ขอโทษที

อ้อ จิล พูดอังกฤษนะ ลอเรนกับพ่อจะได้ร่วมวงด้วย

เวรล่ะ

- หยิบพาสปอร์ตในกระเป๋าผมให้หน่อย - ได้ค่ะ

คุณวิ่งบนถนนเส้นนี้ไม่ได้นะครับ

เอ่อ เรามาจาก คอนเนกติกัต

- จะไป เอ่อ เมเดยิน - ว่าไงนะครับ

- พวกคุณจะไปไหนครับ - คอนเนกติกัตครับ

คุณตำรวจเขาถามว่าเราจะไปไหนค่ะ ไม่ใช่มาจากไหน

เราจะไปเมเดยินครับ

ไม่ดีครับวิ่งเส้นนี้ไปเมเดยิน อาจเจอน้ำท่วมหรือดินถล่ม

- เขาบอกว่าไง - น้ำป่าน่ะ

เข้าใจไหมครับ

คุณต้องวิ่งเส้นหลัก ย้อนกลับไปประมาณ 20 ก.ม.

เขาอยากให้เราถอยกลับ

เรากำลังไปเมเดยินน่ะค่ะ สายแล้วด้วย

เราแค่วิ่งตามถนนเส้นนี้ไม่ได้เหรอคะ ฉันรู้จักทางค่ะ

ไม่ดีหรอกครับ

โอเคค่ะ เดี๋ยวเราเลี้ยวรถกลับ ขอบคุณมากนะคะ

- ระวังหน่อยนะครับ - ค่ะๆ ขอบคุณค่ะ

ขอบอกเลย เขาผิดแล้วล่ะ เขาน่ะคนท้องถิ่น

ฉันรู้ดี ฉันรู้จักถนนเส้นนี้ดี

เราวิ่งสัก า0-า2 ไมล์ก็เข้าถนนเส้นหลักได้

- แน่ใจนะ? - แน่สิ ฉันมั่นใจ

ทำไมถึงปล่อยจิลไปไหนมาไหน โดยไม่มีพาสปอร์ต

มีแววขึ้นเครื่องไม่ทันนะเนี่ย

- ไหนถนนเส้นหลักคะ - น่าจะใกล้ถึงแล้วนะ

คึร่งชั่วโมงก่อนคุณก็พูดแบบนี้

ในเก๊ะมีแผนที่ไหมนะ

เดวิด ระวัง

แย่ล่ะ

อย่าห่วง ทุกอย่างปกติดี

โธ่ ติดซี่

เราต้องลงไปช่วยกันเข็น

ไม่ไหวเลย

แย่แล้ว

เปิดประตู

- เป็นอะไรไหมลอเรน - ไม่เป็นไรค่ะ

จิล!

คุณโอเคไหม

ราม่อน

เราต้องเรียกรถพยาบาล

หนูไม่เป็นไร

โทรไม่ได้ แถวนี้ไม่มีสัญญาณ

เอ้านี่ หาเสื้อผ้าอุ่นๆคลุมไว้ โอเคนะ

มีทางทะลุไปถึงบ้านอยู่

- โอเค ไปกันเถอะ - เร็วเข้า

เข้าใจแล้ว บ้าเอ๊ย

เอาล่ะๆ ทุกคนเย็นไว้ก่อน โอเคนะ

เราต้องผ่านมันไปให้ได้

รู้สึกแย่สุดๆ เลย

ช่วยด้วย

- เราต้องการความช่วยเหลือ - ช่วยด้วย

- ช่วยด้วย - ช่วยพวกเราที

ช่วยด้วย

เราต้องการความช่วยเหลือ

ปิดแล้ว ห้ามแขกเข้าพัก

ใกล้ๆนี้มีหมู่บ้าน เดินไปที่นั่นก็ได้

- เราเดินไม่ไหวแล้ว - ไม่นะคะ ไม่ๆ เราเดินไม่ไหว

ผมเอง ผู้หญิงคนนี้บาดเจ็บ ต้องการความช่วยเหลือ

เธอไปหมู่บ้านไม่ไหวหรอก เธอบาดเจ็บอยู่นะ

ให้เราเข้าไปเถอะ นะครับ ขอร้องล่ะ

ช่วยเราด้วยเถอะ

ลูกสาวคุณเหรอ

ใช่ครับ ใช่ นี่ลูกสาวผม

ครอบครัวผม

- ได้โปรด - ครอบครัวเหรอ

ใช่ครับ ขอร้องล่ะครับ

นะคะๆ

- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ ขอบคุณ

เข้าไปสิ