ആദ്യത്തെ 200 വരികൾ.
Enter the Void
เฮ้!
เฮ้ ลินดา มานี่สิ
ออกมาข้างนอกนี่
เธอว่าโตเกียวเหมือนอะไรถ้ามองจากบนนี้
ไม่รู้
ทำไมล่ะ
ฉันกลัว
กลัวอะไร
กลัวตายมั้ง
ร่วงลงไปจากตรงนี้
เค้าว่ากันว่าคุณจะบินได้เมื่อคุณตายแล้ว
ข้างนอกโครตหนาวเลย
เฮ้ ดูหนังสือเล่มนี้ ที่อเล็กให้ฉันมาสิ
- ยังกับหนังสือสอนศาสนาของธิเบต - อเล็ก ขี้ยานั่นเหรอ
มันเป็นเรื่องของชีวิตหลังความตาย ดูสิ...
พี่อยากนับถือพุทธแล้วเหรอ
ไม่อ่ะ
รู้มั้ยมันก็พวกเดียวกัน กับคาทอลิคเฮงซวยกับยิวบ้าบอนั่น...
ก็มีแต่พวกห่วยๆ ที่ส่งออกมา เรี่ยไรเงินจากพวกเรา
อเล็กจะทำให้พี่เป็นขี้ยา
และก็ชวนไปนับถือพุทธบ้าบอนั่นอีก
เปล่า เขาเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น ฉันไม่ได้อยากนับถือพุทธซะหน่อย
อเล็กมันก็แค่ขี้ยากระจอกๆ ไม่ควรเป็นเพื่อนพี่ด้วยซ้ำ
- ไม่เอาน่า - เขาไม่ใช่เพื่อนพี่
ฉันต้องไปล่ะ
นี่...
แล้วเจอกัน
ไว้เจอกัน
ล็อกประตู
ล็อกประตูก่อน
นั่นล่ะ เยี่ยม
ทำไมเธอว่าเราเป็นขี้ยา
ฉันรู้ ไม่ใช่ขี้ยาสักหน่อย
ฉันรู้ดี ว่าเป็นใคร
ฉันรู้ ไม่ใช่ขี้ยา
เธอเป็นแค่น้องสาว
เธอก็ไม่ได้รู้ทุกเรื่อง...
พร้อมล่ะนะ
นี่มันของดีจริงๆ
ทำไมบรูโน่ให้ของดีกับเราด้วย
หรือมันอยากให้โม๊กจู๋ให้มัน
คิดแล้วทุเรศจริงๆ
มันคิดว่าเราเป็นคนยังไง...
ฉันรู้ดี ฉันไม่ใช่ขี้ยา
ลุยเลย...
ของนี่รสชาติโครตแย่
รสชาติแย่ฉิบหายเลย
ว้าว มันเริ่มมาแล้วเว้ย
ต้องงี้สิ มันมาแล้ว
ให้ตายเหอะ
นี่มันของดีนี่หว่า
ถ้าอยู่ดีๆ เราวูบไปล่ะ เราไม่วูบหรอก
ใจเย็นๆ ก่อน
นายลุยมาแล้ว และนายก็ชอบมัน
โอ้ว...
ออสการ์...นี่วิคเตอร์นะ
หายไปไหนมา
นายเอาของมาให้ฉันได้มั้ย
ก็มาเอาเองสิ
ไม่ เอามาให้ฉันหน่อยสิ
- ก็ได้ นายอยู่ไหน - ฉันอยู่ที่ "เดอะวอย"
เฮ้ ขอโทษเรื่องเมื่อวานนะ
- ฉันรอนายอยู่นี่ - จริงๆ ฉันอยากขอ...
รีบมาเลยนะ
ฮัลโหล...
ให้ตายเหอะ
แม่งเอ้ย
ตื่นสิ...
ควบคุมตัวเองหน่อย
ให้ตายสิ นี่มันอะไร
ตื่นสิ
ควบคุมตัวเองหน่อย
ระเบียง...
เดินไปตรงนั้น
ลืมตาเอาไว้
ปวดหัวชะมัดเลย
โอ้ เราดูโคตรแย่เลย
น้ำ
ล้างหน้าหน่อย
ล้างหน้าให้สดชื่นหน่อย
ล้างหน้าช่วยได้เยอะเลย
ค่อยยังชั่ว
ค่อยรู้สึกดีหน่อย
ดูหน้า ดูตานั่นสิ
ไม่เหมือนเดิมเลย
บ้าเอ้ย
ข้างห้องหรือเปล่า...
เขาได้ยินเสียงอะไรมั้ย หรือเราเสียงดัง
เราทำเสียงดังแน่
ใจเย็นๆ ไว้
อเล็ก
รอเดี๋ยว
- เฮ้ ออสการ์ เป็นไงบ้าง - นายมาทำไรเพื่อน
ไม่มีอะไร อยากแต่งหล่อหน่อย
ฉันว่าจะอาบน้ำสักหน่อย
ระเบียงนั่น อย่าไปที่ระเบียง
ออกมาจากที่ระเบียง
ว่าไง นายอ่านหนังสือหรือยัง - หนังสือ...
- ใช่ - หนังสือแห่งความตาย
ใช่เลย
ฉันยังอ่านไม่จบ แต่อ่านดูแล้วมันก็เจ๋งดีนะ
- มันดูจริงจังดี - ฉันดีใจที่นายชอบนะ
ฉันขอเก็บไว้อ่านก่อนได้มั้ย
- เอาเลย - ขอบใจ
ขอบใจมาก ขอบใจ
นายเป็นไงบ้าง
ก็ดีนะ
ฉันเจอน้องสาวนายเมื่อกี้ - เหรอ
ใช่ เธอเดินไปกับไอ้หอกมาริโอ้
เหม็นขี้หน้ามันจริงๆ
ไม่อยากเชื่อว่าเธอไปกับหมอนั่น
ถ้าเธอท้องกับมัน ฉันจะฆ่าเด็กนั่น
สาบานเลย
เอางี้มั้ย...เราไปหาเธอกันคืนนี้
- ฉันอยากเจอเธอ - ได้สิ
แต่ขอแวะไปที่ เดอะวอย ก่อน
ฉันต้องเอาของไปให้วิคเตอร์ ไปด้วยกันมั้ย
- เดอะวอย เหรอ - ใช่
ฉันไม่ชอบที่นั่นเลยว่ะ
แต่ไปด้วยกันก็ได้ แล้วค่อยไปหาน้องสาวนาย
- งั้นไปกันเลย - ไปเลย
- ขอกินน้ำหน่อยได้มั้ย - ได้ เอาเลย
น้ำ...
นายคงไม่เอาไปทั้งหมดนี่ใช่มั้ย - ไม่ แค่ของเขาแค่นั้น
โอ้ แค่นี้ก็เยอะแล้ว - ใช่
ตายห่า มันอันตรายมาก นายรู้ใช่มั้ย
ฉันว่านายให้หมอนั่นมาเอาไปเองเถอะ
ไม่ เขาไม่มาที่นี่แล้ว หลังเกิดเรื่องแม่เขารอบนั้น
- ไง เขารู้แล้วสิ - ใช่
- เขารู้ได้ไง - ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้น
ก็ได้ ฉันขอเอาน้ำไปขวดนะ
- เอาไปเลย - เอาล่ะ
ถนนข้างนอกโล่งมาก วันนี้วันหยุดเหรอ
เดี๋ยว นายเป็นอะไรไป
- นายดูเพี้ยนๆ นะ - เหรอ
เพี้ยนยังไง
ก็ดูเหมือนไม่ไหวๆ ยังไงไม่รู้
เช้านี้ฉันจัดไปรอบละ
และฉันเพิ่งจัด "ดีเอ็มซี" ก่อนนายมา
มิน่า วันนี้ต้องสนุกแน่ๆ
ใช่ มันยังไม่หมดวันนะ
นายว่าบรูโน่ จะมีอะไรที่แรงกว่า "ดีเอ็มซี" มั้ย
ใจเย็น นายจะเผาสมองตัวเองเหรอ
ไปอ่านหนังสือเล่มนั้นให้จบ นายจะรู้สึกดีขึ้น
รอนายตายก่อนเหอะ นายได้บินยาวๆ
หนังสือนั่นยังทำฉันสับสนอยู่
นายอธิบายหน่อย
มันอธิบายยากสักหน่อย จริงๆ แล้ว
ตอนตาย วิญญาณออกจากร่าง
อย่างแรกจะเห็นชีวิตที่ผ่านมาทั้งหมด
เหมือนกระจกวิเศษสะท้อนเรื่องราว
และรู้สึกตัวเบาหวิวเหมือนผี
และจะเห็นสิ่งต่างๆ รอบๆ ตัว
ได้ยินทุกอย่าง
แต่ไม่สามารถติดต่อกับโลกความจริงได้
และจะเห็นแสงพวกนั้น ต่างสีสรรไป
แสงที่แตกต่างเหล่านั้น
มันเหมือนเป็นประตู
ที่ดึงไปสู่อีกโลกที่สูงส่งยิ่งกว่า
แต่คนส่วนมาก...
จริงๆ แล้วคนพวกนั้น...
ดูเหมือนคนบนโลกเรา แต่คนพวกนั้นไม่อยากจากไปไหน
มันก็เหมือนกับสิ่งต่างๆ ไปเจอเส้นทางไม่ดี
ทางออกเดียวก็คือ การไปเกิดใหม่
- รู้ใช่มั้ยต้องทำไง - ใช่ คิดว่ารู้อยู่
ไม่รู้สิ เส้นทางไม่ดีคืออะไร
ก็เส้นทางไม่ดีก็เหมือนฝันร้ายทั้งหมดมารวมกัน
เหมือนบ้าไปเลย
สิ่งที่กลัวทั้งหมดจะเหมือนเป็นจริง
และมันจะตามหลอนไปตลอด
เหมือนคนจิตหลุดเสียสติ เข้าใจมั้ย
แต่ประเด็นคือ เรายังไม่อยากตาย
และอยู่ดีๆ ก็เห็นแสงหม่นๆ นั่น
มันมักโผล่มาตอนที่กำลังร่วมรักกัน
และแล้วแสงมันก็โผล่มาตรงท้องน้อย ตอนใกล้จะถึงจุด
เหมือนกับเห็นสิ่งต่างๆ ในอนาคต
และเลือกชีวิต ที่เหมาะสมกับตัวเองที่สุด
รู้มั้ย มันจบตอนอยู่ในท้อง และกลับมาเกิดใหม่
เรื่องก็จบแค่นั้น
ที่จริงแล้ว ใครๆ ทำแบบนี้ตลอด
จนกว่าจะสามารถหยุดวัฏจักรนี้ได้
ตามทันมั้ย
หมายถึงยังไงแล้ว เราก็ติดอยู่บนโลกเน่าๆ ใบนี้ไปตลอด
หมายถึง ที่นั่นก็ไม่มีอะไรดีกว่านี้แล้วเหรอ
นี่ รู้อะไรมั้ย
ฉันอยากเจอน้องนายจริงๆ
เธอสวยจริงๆ นะให้ตายเหอะ
ฉันรู้ ยังไงเธอก็เป็นน้องสาวฉันนะเว้ย
ฉันรู้ๆ ฉันก็แค่บอกเฉยๆ แค่นั้น
ฉันแค่บอกว่า เธอสวยมากๆ
ไอ้หอกเอ้ย
เห้ย แท็กซี่
นี่ นายควรสนใจน้องนายหน่อยนะ
นายพูดอะไรของนาย
นายกลับมาขายยา
ฉันไม่ได้ขายยานะเว้ย
ใช่นายขาย ไม่งั้นคืนนี้เราจะทำอะไร
นายดูสิ่งที่น้องสาวนายทำสิ
เธอกำลังหยุด ไม่ให้นายทำมัน
No comments yet. Be the first to leave one.