Gen V

SEBELUM INI

Biar betul!

Jumpa apa-apa?

Program Odessa. Gagasan Thomas Godolkin.

Kerja saya ialah hasil penyelidikan selama bertahun.

Aduh!

Kamu boleh tingkatkan kuasa apabila diberi tekanan.

Marie!

Saya bukan senjata awak.

Saya tak nak awak jadi senjata.

-Annabeth? -Marie?

Awak penyelamat saya.

Dia hidupkan semula adiknya.

Bagaimana?

Saya hubungkan setiap sel.

Ada pak cik tua dalam kebuk hiperbarik di rumah Cipher.

Kami rasa lelaki yang Cipher simpan ialah Thomas Godolkin.

Tak guna!

Sekolah ini pula meraikan kebodohan.

Maka, misi saya adalah untuk buat penakaian pada populasi.

Apa jadahnya?

Kuasa saya boleh halang dia daripada mengawal saya.

Daripada mengawal kita.

Godolkin mungkin jawapan kepada segalanya.

Hanya saya yang boleh bangunkan Godolkin dan hentikan Cipher.

Saya bukan dia!

Kita perlu pergi sekarang.

Dia Cipher.

Kita nak dewa berjalan di bumi ini,

bukan badut sarkas.

Okey, siapa pula?

Tolonglah.

Maaf sebab kotorkan karpet.

Tak mengapa.

Mungkin okey saja.

Macam mana ini boleh jadi?

Jika Cipher boleh kawal orang selama ini,

tentu dia kawal…

Doug, saya Doug. Hai.

Saya tak tahu apa yang berlaku.

Tapi jika ia benar, memang Godolkin dari dulu.

Yang patutnya mati 60 tahun lalu.

Dia juga patutnya 100 tahun.

Kenapa dia nampak muda?

Dia ambil V yang sama seperti Soldier Boy dan Stormfront.

Namanya V-satu.

-Jadi, dia tak menua. -Tapi awak menua?

Saya boneka kedua.

Yang pertama dah mati.

Berita baik, Vicodin.

Tapi dah tamat tempoh enam tahun lalu.

Ais pun ada.

Terima kasih.

Ya Tuhan!

Marie, apa kata awak cuba bantu dia?

Apa-apa pun…

Sekitar tahun 1996, saya sedang bekerja dan cuba baiki VCR

apabila ada orang telefon.

Pergi ke rumahnya, Dr. Fielder.

Dia pak cik tua yang baik hati.

Macam datuk biasa.

Dia tanya pelbagai soalan kepada saya.

Tentang keluarga dan kawan-kawan saya.

Masalahnya, hidup saya kosong.

Ibu bapa saya dah tiada.

Saya dah tak boleh buat apa-apa.

Saya terlalu…

Masih sembuh daripada Godolkin. Saya…

Saya boleh cuba lagi nanti.

Terima kasih kerana cuba.

Kemudian, Godolkin masuk minda saya

dan benda pertama dia paksa saya buat ialah bunuh Dr. Fielder.

Saya cekik dia dengan tangan saya sendiri.

Saya rasa kasihan pada dia.

Saya cuba melawan balik.

Tapi terasa macam berada dalam kotak di dalam minda saya sendiri.

Macam duduk di belakang kereta.

Jika dia boleh kawal sesiapa, kenapa dia tak kawal Marie

agar sembuhkan dia dari dulu lagi?

Dia tak mampu. Marie terlalu kuat.

Tak.

Saya tak kuat.

Ya, dia cuba semasa awak berada di Elmira beberapa kali.

Tapi…

Dia tak tipu tentang Odessa.

Awak memang dilahirkan dengan bakat luar biasa.

Dia perlukan doktor.

-Nak panggil ambulans? -Terlalu berbahaya.

Kawan saya doktor di White Plains. Saya percaya dia.

Saya bawa dia.

Pergi ke kampus dan bersembunyi.

Saya nak cakap. Tak kira apa yang berlaku,

saya hargai apa kamu buat.

Kamu takkan faham.

Saya tak sangka saya akan terlepas.

Ya Tuhan, ini…

Lazat sekali.

Banyak awak terlepas. Awak mesti suka teh mutiara.

Mutiara itu macam testikel sotong yang kecil dan menjijikkan.

Terima kasih.

Lembutnya.

-Rasalah. -Ya, kiraan benangnya tinggi.

Semuanya rasa seronok.

Awak menyeronokkan.

Awak dahagakan sentuhan.

Bertahun-tahun hidup kaku.

Macam hidup di dalam kondom.

Sekarang,

saya dapat rasa segalanya lagi…

Hidup begitu ajaib.

Ya.

Betul kata awak…

Tentang segalanya.

Perangkap Starlight dengan maklumat Odessa.

Hantar Marie kembali ke sekolah.

Setiap domino jatuh mengikut rancangan awak.

Saya memang menakjubkan.

Jadi,

mereka letak saya di pangsapuri di Menara Tujuh.

-Dahsyat sekali. -Ya.

Tapi boleh tahan juga.

Agak besar.

Saya dah lama tak duduk dengan sesiapa,

tapi saya boleh kosongkan ruang untuk awak, jika awak nak.

Kalau tak nak, tak mengapa.

Tak pernah lihat awak begini.

Penuh emosi.

Sejujurnya, rasa tak seksi pula.

Celaka betul.

Awak buat saya bahagia, Jessica.

Saya akan pindah bersama awak.

Kita boleh beli Peloton yang kita takkan guna.

Kita boleh berasmara di meja sidang The Seven.

Seronok bunyinya.

Tapi kita perlu perkenalkan awak kepada Homelander,

supaya dia tak rasa terancam.

Dia tak suka kejutan.

Apa-apa saja awak nak.

Saya cuma kena ajar satu kelas lagi.

Sekejap. Apa?

Saya nak buang air dulu.

Di dalam tandas, bukan dalam lampin.

Pegang zakar saya dengan tangan saya sendiri.

Indahnya dunia ini.

Awak kata kelas?

Kenapa?

Awak dah dapat semua yang awak nak.

Tak semua.

Thomas, ada benda saya perlu buat.

Yang kita perlu buat.

Apa yang lebih penting?

Nanti saya tunjuk.

Awak kenal sesiapa yang boleh saya hubungi?

Saudara atau kawan yang boleh bantu awak?

Rasanya tiada.

Siapa orang begitu?

"Hei, nak jaga orang yang dah 30 tahun awak tak jumpa?"

Tentu ada orang awak kenal.

Saya seksa orang.

Betul-betul seksa.

Bukan awak.

Itu Godolkin.

Ya. Tapi rasa macam diri saya.

Awak tentu berbangga dengan Andre.

Maaf, saya tak nak ganggu emosi awak.

Saya ingat awak nak tahu.

Beritahu saya.

Saya sayang budak itu.

Dia sentiasa menjengkelkan Godolkin.

Selalu cari jalan untuk mengganggu dia.

Andre sebenarnya kencing ke dalam kopinya.

Sampai hari ini, saya tak tahu macam mana dia buat.

Mungkin dia suruh pengawal buat? Memang…

Hebat gila.

Itulah anak saya.

Ya, bukan?

Dia tak kenal erti takut.

Dia pertaruhkan segalanya demi rakan-rakannya.

Anak awak wira terhebat yang pernah saya lihat.

Terima kasih.

Jelas jawapannya.

-Marie kena pergi. -Ke mana?

Entah. Mana-mana selain di sini.

Godolkin nak seluk tangannya ke dalam Marie.

Kiasan saja. Untuk jadikan dia bonekanya.

Dia boleh ambil alih tubuhnya buat selamanya.

Tukar baju di bilik air.

Di hujung koridor.

Okey, terima kasih.

Marie, apa yang awak nak buat?

Saya akan ikut kata kamu semua.

Saya tak nak Godolkin kawal otak awak.

-Saya setuju. -Dia dah kawal pun.

Dia yakinkan saya bahawa saya begitu istimewa,

bahawa saya yang terpilih. Semuanya mengarut saja.

Saya percaya.

Saya tak istimewa.

Saya sekadar gadis yang kelar dirinya apabila murung.

Mana ada.

Hei.