The Garden of Words (言の葉の庭)
Thai 자막 다운로드
릴리스 정보
태그
Thai 자막 미리보기
처음 200줄입니다.
ผมไม่เคยรู้เรื่องพวกนี้เลย จนกระทั่ง ก่อนเข้า ม.ปลายสองเดือน
ชายชุดนักเรียนเปียกชื้นเพราะร่มของคนอื่น
กลิ่นลูกเหม็นที่ติดอยู่กับเสื้อของใครบางคน
อุณหภูมิร่างกายที่รุนหลังผมอยู่
สายลมแสนอึดอัดจากเครื่องปรับอากาศ ที่พัดมากระทบผิวหน้า
ชินจุกุ สถานีชินจุกุ เข้าสู่สถานีชินจุกุแล้ว ขอบคุณที่ใช้บริการ
ตอนเด็กๆ ท้องฟ้า เคยอยู่ใกล้มากกว่านี้
เพราะอย่างนั้น ผมถึงชอบสายฝน ที่นำพากลิ่นอายของท้องฟ้ามาด้วย
โดยเฉพาะช่วงเช้าของวันที่ฝนตก
แทนที่ผมจะเปลี่ยนขบวนรถไฟใต้ดิน แต่ผมเดินออกมานอกสถานีแทน
มิถุนายน
.
ห้ามนำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าพื้นที่
.
ช็อคโกแลตกับเบียร์เหรอ
แต่คนๆ นี้ เหมือนเคยเห็นที่ไหน
- นี่ค่ะ - ขอโทษด้วยครับ
เอ่อ
เราเคยพบที่ไหนกันมาก่อนหรือเปล่าครับ
ไม่นี่คะ
ขอโทษครับ คงจำคนผิด
ไม่เป็นไรค่ะ
อาจจะเคยเจอกัน
เสียงฟ้าร้องสนั่นดังทั่วฟ้า ท้องนภามืดครึ้มไร้หยาดฝน
เพียงครู่หนึ่งอาจโปรยปรายในบัดดล เจ้าจักคงอยู่ข้างกายเคียงกันหรือ
The Garden of Words
เช้าวันนี้ กรมอุตุนิยมวิทยาประกาศว่า พื้นที่แถบคิวชู จูโกคุและชิโกกุจะเข้าสู่ฤดูฝน
ฝนจะตกเร็วกว่าปกติ 5 วัน
จังหวัดนางาซากิ ซางะ คุมาโมโตะและคาโงะชิมะ จะได้ผลกระทบจากลมฝนที่มีกำลังแรง
มีฝนตกหนักเป็นบริเวณกว้าง ปัจจุบัน หลายพื้นที่ประสบปัญหาน้ำท่วม
กลับมาแล้ว
กลับมาแล้วเหรอครับ
ชื้อโครอกเกะมาให้นะ
ขอบคุณครับ อีกเดี๋ยวมื้อเย็นจะเสร็จแล้ว
ขอบใจ
แม่ล่ะ
หนีออกจากบ้าน
เจ๋งเลย โครอกเกะแบ่งกันคนละครึ่งนะ
ถึงแม่จะทิ้งจดหมายไว้ว่าอย่าออกตามหา
แต่ปล่อยไว้จะดีเหรอครับ
ถึงพี่ชาย & ทาคาโอะ
.
ถึงพี่ชาย & ทาคาโอะ
ปล่อยไปเถอะ
ถึงพี่ชาย & ทาคาโอะ
เดี๋ยวพอทะเลาะกับแฟนก็กลับมาเองไม่ใช่เหรอ
ถึงพี่ชาย & ทาคาโอะ
.
พี่หาห้องได้แล้วนะ คงย้ายออกจากที่นี่เดือนหน้า
อยู่คนเดียวเหรอ
จะอยู่กับแฟนน่ะ
งั้นที่แม่หนีออกจากบ้านก็เพราะเรื่องนี้สินะ
เมื่อวานพี่คุยกับแม่เหรอ
อือ น่าจะปล่อยๆ ลูกไปได้แล้ว
ทั้งๆ ที่ตัวเองคบหา กับเด็กอายุน้อยกว่าอยู่แท้ๆ
ก็ดี ฉันจะได้ไปอยู่กับแฟนบ้าง
แม่น่ะ ยังดูเด็กอยู่เลยนี่นะ
เพราะไม่เคยทำงานหนักถึงได้ดูเด็กไง
กลับกัน นายทำงานบ้าน จนดูแก่ขึ้นซะเอง
อิ่มแล้วครับ
เพื่อไม่ให้ผมแก่ขึ้น ฝากล้างจานด้วยนะครับ
ได้ห้องกว้างขึ้นคงดีใจใช่ไหม
ก็นะ
ช่วยขนของด้วยนะ
อืม
นี่พี่ พอจะรู้จักนี่ไหม
อะไร กลอนไฮขุเหรอ
กลอนทังกะต่างหาก
จะไปรู้ได้ยังไงล่ะ
พอแม่กลับมาแล้วลองถามดูสิ
เช้าของวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส ผมจะเปลี่ยนขบวนรถไฟใต้ดินมาที่นี่ตามปกติ
แต่ผมกลับคิดว่า "นี่ไม่ใช่เวลามาทำอะไรแบบนี้"
ฝนตก
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
นี่
โรงเรียนหยุดเหรอ
แล้วบริษัท หยุดเหรอครับ
โดดงานอีกแล้วน่ะ
เลย... ดื่มเบียร์ที่สวนสาธารณะ แต่เช้าอย่างนี้เหรอครับ
ดื่มเหล้าอย่างเดียว มันไม่ดีกับร่างกายนะครับ
ต้องทานอะไรควบคู่ไปด้วย
เป็นเด็ก ม.ปลายแต่รู้ดีจัง
เอ่อ ผมเปล่านะ แม่ต่างหากที่เป็นคนดื่มน่ะ
มีสิ กับแกล้มน่ะ
เอาหน่อยไหม
เมื่อกี้คิดว่าผู้หญิงคนนี้ท่าทางอันตรายใช่ไหม
เปล่านะ
ไม่เป็นไร ยังไงซะมนุษย์ทุกคน ก็ต้องมีสักเรื่องที่ผิดเพี้ยนอยู่แล้ว
อย่างงั้นเหรอ
อย่างงั้นสิ
เดี๋ยว ผมขอตัวก่อนนะครับ
จะไปโรงเรียนตอนนี้เหรอ
กะว่าจะโดดเรียน แค่ช่วงเช้าที่ฝนตกน่ะครับ
หืม
งั้น อาจจะได้พบกันใหม่
ไม่แน่ว่าอาจจะเป็น ตอนฝนตก
วันนั้นเป็นวันที่ แถบคันโตเข้าสู่ฤดูฝน
ช่างทำรองเท้าเหรอ
ผมรู้ว่ามันคงไม่มีทางเป็นจริง
แต่ผม ชอบการคิดรูปร่าง และสร้างรองเท้าแบบนั้นขึ้นมาครับ
ถึงแม้ว่า ฝีมือตอนนี้จะยังไม่ได้เรื่องก็เถอะ
ถึงจะอย่างนั้น
ถึงอย่างนั้น ถ้าเลือกได้ผมอยากยึดงานด้านนี้เป็นอาชีพ
ผม... เพิ่งพูดเรื่องนี้กับคนอื่นเป็นครั้งแรก
นี่แก คิดว่าตอนนี้มันกี่โมง
รู้ใช่ไหมว่าครูเรียกมาเพราะอะไร
เดี๋ยวเถอะ พี่
ตอนกลางคืน ตอนก่อนนอน
ตอนเช้า ตอนลืมตาตื่นขึ้นมา
พอรู้สึกตัว ผมก็ภาวนาให้ฝนตกไปซะแล้ว
ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส ผมรู้สึกว่าผมทำตัวเหมือนเด็กเกเร
มีแต่ ความร้อนใจ
ไม่ว่าจะเป็นการงานหรือสังคม
โลกที่คนคนนั้นใช้ชีวิตอย่างปกตินั้น อยู่ห่างไกลจากผมมาก
ราวกับว่า
เธอมองเห็นบางสิ่ง ที่เป็นความลับของโลกใบนี้
เรื่องที่ผมเข้าใจดีมีอยู่เพียง 2 เรื่อง
เรื่องแรกคือ ผมที่อายุ 15 ปีนั้น เป็นแค่เด็กอมมือสำหรับเธอ
อีกเรื่องคือ มีแค่การทำรองเท้าเท่านั้น
ที่พาผมล่องลอยไปสู่อีกสถานที่หนึ่ง
เพื่อความปลอดภัย โปรดยืนหลังเส้นสีเหลือง
ขบวนหมายเลข 1 กำลังจะปิดประตู โปรดระมัดระวังด้วย
อรุณสวัสดิ์ครับ
คิดว่าวันนี้จะไม่มาซะแล้ว
น่าแปลกนะครับ ที่ยังไม่ถูกไล่ออกจากงาน
ยอดเลย ออกแบบรองเท้าเหรอ
ไม่ได้นะ
ไม่ได้เหรอ
ไม่ใช่ของที่มีไว้ให้ใครดูนะครับ
งั้นเหรอ
งั้นสิครับ
เอ้า ไปนั่งตรงนู้นได้แล้วครับ
เดี๋ยวผมจะขอทานมื้อเช้าหน่อย ทานด้วยกันไหมครับ
ขอบใจนะ แต่วันนี้ฉันเอาของตัวเองมาด้วย
ทำเองเหรอครับ
อะไรกัน บางครั้งฉันก็ทำเองเหมือนกันนะ
เอ๋
งั้น... เรามาแลกกับข้าวทานกัน
เดี๋ยวก่อน เรื่องทำอาหาร...
ฉันไม่ค่อยมั่นใจ... เท่าไร
เธอทำตัวเองนะ
นึกไม่ถึงเลยนะครับเนี่ย
อะไรเล่า
ขอโทษครับ แต่ก็อร่อยในแบบของมันนะครับ
ได้รสชาติตอนกัดด้วย
แกล้งฉันอยู่ใช่ไหม
ขออีกอันนึงได้ไหมครับ
รีบๆ มาเร็ว
รอด้วยสิ พี่ครับ
ทาคาโอะ ระวังด้วยนะ
สุขสันต์วันเกิดครับ คุณแม่
ขอบใจจ้ะ
3 คนนี้เลือกอะไรให้เป็นของขวัญกันนะ
นี่ ฉันน่ะ... ยังไหวอยู่หรือเปล่านะ
แล้วก็นะ ข้าวกล่องของคนคนนั้น มีรสชาติด้วยล่ะ
ดีขึ้นหน่อยนึงแล้วนะ ประสาทรับรู้รสน่ะ
ไม่ดีขึ้นถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ
แต่ว่าก่อนหน้านี้กินอะไรก็ไม่รู้รส นอกจากเหล้ากับช็อคโกแลต
แสดงว่าที่ตัดสินใจลาออก จากงานน่ะดีแล้วไม่ใช่เหรอ
อื้ม ก็คงอย่างนั้น
พอคิดๆ ดูแล้ว
คนคนนั้นพูดคุยอย่างอ่อนโยนเสมอ
ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นถึงขนาดนี้
คนคนนั้นพูดคุยอย่างอ่อนโยนเสมอ
เหมือนกำลังสัมผัสสิ่งของเปราะบาง
แต่ตอนนั้น กลับรู้สึกหายใจลำบากเหมือนกัน
เอาแต่เชื่อคำพูดของคนรอบข้าง ไม่เชื่ออะไรฉันเลย
งั้นตอนเปิดเทอม พวกหนังสือลาออก
ฉันจะนำส่งพวกผู้บริหารให้เอง
อืม ขอโทษนะที่รบกวน ทั้ง ๆ ที่เลิกกันแล้ว
ดีแล้วล่ะ จริงๆ
ที่เธอได้พบกับคุณป้าคนนั้นน่ะ
คนไหนเหรอ
ก็คนที่เอาข้าวกล่อง มาให้ที่สวนสาธารณะไง
ได้ผ่อนคลายด้วยกัน ทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ
อืม พักผ่อนเถอะ
ตั้งแต่นั้นมา ฉันน่ะ
เอาแต่พูดโกหก
ฝนตก
วันนี้ แถบคันโตจะมีฝนตกตลอดทั้งวัน
แม้แต่ประตูทิศใต้สถานีชินจุกุนี้ ผู้คนต่างก็พกร่มไว้ในมือ
กรกฎาคม
.
นี่
นี่ของขอบคุณ
ของขอบคุณเหรอ
สุดท้ายฉันก็เอาแต่ กินข้าวกล่องของเธอ
แถมเธอเคยบอกว่า อยากได้ด้วยไม่ใช่เหรอ
หนังสือราคาแพงขนาดนี้
ขอบคุณมากครับ
ไม่เป็นไร
เอ่อ ผม
ตอนนี้ กำลังตัดรองเท้าคู่หนึ่งอยู่ครับ
ยอดเลยนะ รองเท้าของตัวเองเหรอ
ยังไม่ได้คิดว่าของใครหรอกครับ
แต่จะทำรองเท้าผู้หญิง
แต่ทำยังไงก็ออกมาไม่ค่อยดี เพราะงั้น...
ฉันน่ะ
เดินต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
The Garden of Words subtitles in other languages
댓글
No comments yet. Be the first to leave one.