The Dreamers

ΟΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ

'Οταν πρωτοείδα φιλμ στη Γαλλική Ταινιοθήκη...

...σκέφτηκα ότι μόνο οι Γάλλοι...

...θα στέγαζαν ένα σινεμά μέσα σ'ένα ανάκτορο.

'Ηταν το Shock Corridor του Σαμ Φούλερ.

Οι εικόνες ήταν τόσο δυνατές, που σε υπνώτιζαν.

'Ημουν 20 χρόνων, ήταν τέλη δεκαετίας του '60...

...κι ήμουν στο Παρίσι για σπουδές.

Αλλά εκεί απέκτησα την πραγματική μου μόρφωση.

'Εγινα μέλος μιας μασονίας, όπως την έλεγαν τότε...

...της μασονίας των "σινεφίλ"...

...δηλαδή των ψωνισμένων με το σινεμά.

'Ημουν αχόρταγος...

...απ'αυτούς που κάθονταν πάντα κοντά στην οθόνη.

Γιατί καθόμαστε τόσο κοντά;

'Ισως θέλαμε να δεχτούμε πρώτοι τις εικόνες...

...ενώ ήταν ακόμα καινούργιες, φρέσκες...

...πριν περάσουν τα εμπόδια των καθισμάτων πίσω μας...

...πριν περάσουν από σειρά σε σειρά...

...από θεατή σε θεατή, και πριν, ξεθωριασμένες...

...επιστρέψουν στην καμπίνα προβολής.

'Ισως η οθόνη ήταν ένα παραπέτασμα...

...που μας έκρυβε... απ'τον κόσμο.

Αλλά ένα βράδυ την άνοιξη του 1968...

...ο κόσμος ανατινάχτηκε τελικά μέσα απ'την οθόνη.

Πιόνι ενός συνασπισμού ύποπτων συμφερόντων...

...ο Υπουργός Μαλρώ...

...έδιωξε τον Ανρί Λαγκλουά απ'τη Γαλλική Ταινιοθήκη.

Στο Σαγιό έβλεπες το πρόσωπο της φιλμικής κουλτούρας.

Οι χειρότεροι εχθροί του πολιτισμού...

...κατέλαβαν έναν προμαχώνα ελευθερίας.

Σταματήστε τους! Η ελευθερία δε χαρίζεται, κερδίζεται!

'Ολοι όσοι αγαπούν το σινεμά είναι μαζί σας.

Είναι με τον Ανρί Λαγκλουά!

Ο Λαγκλουά δημιούργησε την ταινιοθήκη...

...για να δείχνει ταινίες που θα σάπιζαν σε αποθήκες.

'Εδειχνε ταινίες καλές, κακές, παλιές, νέες...

...βωβές, γουέστερν, θρίλερ.

Νέοι κινηματογραφιστές έρχο- νταν να μάθουν την τέχνη.

Εκεί γεννήθηκε το σύγχρονο σινεμά.

Ο Λαγκλουά είχε απολυθεί απ'την κυβέρνηση.

Κι όλοι οι σινεφίλ στο Παρίσι διαμαρτύρονταν.

'Ηταν η δική μας μορφωτική επανάσταση.

Μπορείς να το βγάλεις αυτό; Κόλλησε στα χείλια μου.

Σου ζητάω να βγάλεις το τσιγάρο. 'Εχει κολλήσει.

- Τι είσαι; Εγγλέζος; - 'Οχι, Αμερικανός.

Μπορείς να το σβήσεις τώρα.

- Πώς σε λένε; - Μάθιου.

Είσαι συχνά εδώ. Απορούμε γιατί είσαι πάντα μόνος.

Δε γνωρίζω κανέναν.

- Γιατί δέθηκες στην πόρτα; - Δε δέθηκα.

Είσαι φοβερά καθαρός.

Για κάποιον που αγαπά τόσο το σινεμά.

Ξέρεις τον Τζακ;

Βρωμάει σαν ένας τόνος φρέσκα σκατά!

Ο αδερφός μου πήγε να του μιλήσει. Θα κολλήσει βρώμα.

Είναι σαν να πήγε σε χοιροστάσιο.

Μιλάς πολύ καλά αγγλικά.

- Μιλάς πολύ καλά αγγλικά. - 'Εχω Αγγλίδα μητέρα.

Ο Τεό... 'Οταν σε συστήσω, μύρισέ τον...

...Τρυφώ, Γκοντάρ, Σαμπρόλ, Ριβέτ...

...Ρενουάρ, Ζαν Ρους, Ρομέρ, Σινιορέ, Ζαν Μαραί και...

- Και ο Μαρσέλ Καρνέ. - Τι κάνει εδώ ο Καρνέ;

- Εμείς τι κάνουμε; Μένουμε; - Δεν ξέρω.

Τεό, από δω ο Μάθιου.

Δίκιο είχες. Είναι Αμερικάνος.

'Ερχεσαι σ'όλους τους Νίκολας Ρέυ.

Μ'αρέσουν οι ταινίες του.

Ποια; "Ο Νόμος της Μοίρας";

Το "Τζόνυ Γκιτάρ" και το "Επαναστάτης χωρίς Αιτία".

Ξέρεις τι έγραψε γι'αυτόν ο Γκοντάρ;

- 'Οχι. Τι; - Ο Νίκολας Ρέυ είναι σινεμά.

Κι έτσι γνώρισα τον Τεό και την Ιζαμπέλ.

Η καρδιά μου χτύπαγε δυνατά.

'Ισως επειδή με κυνηγούσε η αστυνομία...

...ή επειδή είχα ερωτευτεί ήδη τους νέους φίλους μου.

Καθώς περπατούσαμε και μιλούσαμε...

...για την πολιτική και το σινεμά...

...και το πόσο φτωχό ήταν το γαλλικό ροκ...

- Πεινάω. - Ξέχασα τα σάντουιτς.

Δεν ήθελα να τελειώσει ποτέ εκείνη η νύχτα.

- Εσύ δεν έφερες τίποτα; - Εντάξει είμαι.

Φάτε... Μη δίνετε σημασία σε μένα. Δεν πεινάω.

- Το έκοψα τώρα. Πάρ'το. - Ευχαριστώ, αλλά...

Πάρ'το όταν στο δίνουν!

Τεό, δεν έχεις κάτι για τον Μάθιου;

- Εντάξει είμαι. - Εγώ του έδωσα το ένα τρίτο.

Δεν ήρθα για να φάω το φαγητό σας.

- Δεν το θέλει. - Το θέλει!

Είναι πολύ ευγενικός για να πει ότι θέλει.

- Από πού ακριβώς είσαι; - Απ'το Σαν Ντιέγκο.

Εσείς γεννηθήκατε κι οι δυο στο Παρίσι;

'Ηρθα σ'αυτόν τον κόσμο στο Σανς Ελυζέ, το 1959.

Στα πεζοδρόμια. Και ξέρεις τι ήταν τα πρώτα λόγια μου;

Νιου Γιορκ Χέραλντ Τριμπιούν!

Θα έρθεις μαζί μου στη Ρώμη;

Αγαπητή μαμά, έχω μερικά πραγματικά νέα αυτή τη φορά.

Γνώρισα τους πρώτους Γάλλους φίλους μου.

- Ποιος είναι; - Φιλύποπτε! Εγώ είμαι.

- Μη μου πεις ότι σε ξύπνησα! - 'Οχι, έχω σηκωθεί από ώρα.

- Νυσταγμένος ακούγεσαι. - 'Ετσι ακούγομαι το πρωί.

Τηλεφωνώ νωρίς γιατί έχω μάθημα στις 9.

Θες να δειπνήσουμε αύριο βράδυ με την Ιζαμπέλ;

Εννοείς, δείπνο σ'ένα καλό εστιατόριο;

'Οχι σ'εστιατόριο. Εδώ στο σπίτι.

Ναι, βέβαια... Θαυμάσια.

Τεό, άσε το τηλέφωνο. Είναι 9 η ώρα.

'Ελα για ένα ποτό πρώτα στο Ρεσπίτ, στις 6.

- Ξέρεις πού είναι; - Στο Μπουλβάρ Σαιν Ζερμαίν.

Υπάρχει χώρος για όλους.

Ο Τεό κι εγώ είμαστε κολλητικοί.

Δεν πρέπει να μας πιάσεις.

- Είναι όμορφο. - Νομίζεις;

Σου αρέσουν τα παλιά σπίτια;

- Τι θέλεις; - 'Ηρθαμε για να φάμε.

Με τον Μάθιου.

Δε σου είπε η Ιζαμπέλ;

Αυτός ο Μάθιου... Είναι ο νέος φίλος μας.

Μάθιου, η μητέρα μας.

- Χαίρω πολύ, Μάθιου. - Παρομοίως.

- Είσαι Αμερικανός, ε; - Ναι, απ'την Καλιφόρνια.

Ο Μάθιου μένει σ'έναν άθλιο ξενώνα. Και τον καλέσαμε.

- Τι συμβαίνει; - Τι θες να πω, Ιζαμπέλ;

Μαγειρεύω για δύο και τώρα μου λες ότι είμαστε πέντε.

- Δε σου είπε ο Τεό; - Κανείς δε μου λέει τίποτα.

Είσαι χαζός; Τι έχεις στο κεφάλι σου; Πουρέ;

- Εσύ θα της το έλεγες. - Είσαι ηλίθιος!

Σκρόφα, καριόλα...

Προς Θεού, βουλώστε το κι οι δυο σας!

Ζητώ συγγνώμη για το φέρσιμο των παιδιών μου, Μάθιου.

Εγώ ζητώ συγγνώμη. Δε θέλω να σας αναστατώσω.

Είσαι πολύ γλυκός. Εσύ δεν φταις καθόλου.

Για να σε δω.

Θέλω να κάνεις καλή εντύπωση στον μπαμπά.

Μπαμπά, εγώ είμαι... 'Εχουμε δείπνο απόψε...

- Και η Ταινιοθήκη; - Κλειστή μέχρι νεοτέρας!

Δε βλέπεις ότι έχουμε καλεσμένο; Τον Μάθιου.

Ο Μάθιου θα δειπνήσει μαζί μας απόψε.

Νεαρέ μου Μάθιου, η έμπνευση είναι σαν ένα μωρό.

Δε διαλέγει μια ωραία ώρα για να έρθει στον κόσμο.

Δεν υπολογίζει καθόλου τον δύστυχο ποιητή.

Αλλά όταν έρθει, όταν κρίνει σκόπιμο να έρθει, τότε...

Νεαρέ, σε σένα μιλούσα. Φαντάστηκα ότι με άκουγες.

Σας άκουγα... Συγγνώμη...

Τίποτα, απλώς ήμουν...

Σαν να έχεις υπνωτιστεί με τον αναπτήρα. Μα γιατί;

Ζωρζ, ο Μάθιου είναι καλεσμένος μας.

Είμαι περίεργος να μάθω γιατί.

'Επαιζα με τον αναπτήρα της Ιζαμπέλ και...

Ασυναίσθητα. Το κατάλαβα και το θεώρησα αγενές...

Τον άφησα στο τραπέζι...

Τον ακούμπησα διαγώνια σ'ένα απ'αυτά τα τετράγωνα...

Και πρόσεξα ότι το μήκος του...

...ήταν ακριβώς ίδιο με το μήκος της διαγωνίου.

Κι έτσι τον έβαλα...

...κατά μήκος της εξωτερικής πλευράς...

Ταιριάζει κι εκεί...

Αλλά ταιριάζει κι εδώ...

Και ταιριάζει έτσι, ταιριάζει κι έτσι...

Αλλά και έτσι.

Και σίγουρα αν τον χωρίσεις στα δύο...

...ξέρεις ότι κάπου θα ταιριάζει.

Δηλαδή, ταιριάζει παντού...

Πρόσεξα ότι όσο πιο πολύ κοιτάζεις κάτι...

...το τραπέζι, τα πράγματα, το ψυγείο, το δωμάτιο...

...τη μύτη σας, τον κόσμο...

Ξαφνικά...

...καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μια κοσμική αρμονία...

...σχημάτων και μεγεθών.

Αναρωτιόμουν γιατί...

Δεν ξέρω γιατί είναι έτσι... Ξέρω ότι είναι έτσι...

Είναι ενδιαφέρων άνθρωπος ο φίλος σας...

Μάλλον πιο ενδιαφέρων απ'όσο νομίζετε.

'Οταν κοιτάζουμε γύρω μας, τι βλέπουμε;

Χάος, έτσι δεν είναι; Πλήρες χάος.

Αλλά αν το δεις από πάνω, όπως το βλέπει ο Θεός...

...όλα ξαφνικά ταιριάζουν μαζί.

Τα παιδιά μου πιστεύουν ότι διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες...

...και χάπενιν...

Πιστεύουν ότι όλα μπορούν...

...να προκαλέσουν αλλά και ν'αλλάξουν την κοινωνία.

Λες να μην κάνουμε τίποτα αν απολυθεί ο Λαγκλουά;

Αν απελαθούν μετανάστες, αν χτυπηθούν φοιτητές;

Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζεται καθαρή σκέψη.

Λοιπόν, όλοι έχουν λάθος εκτός από σένα;

Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Αμερική;...

Πριν αλλάξεις τον κόσμο...

...να καταλάβεις ότι είσαι τμήμα του.

Δεν μπορείς να'σαι έξω και να βλέπεις μέσα.

Εσύ είσαι αυτός που στέκεται έξω.

Αρνήθηκες να υπογράψεις διαμαρτυρία για το Βιετνάμ.

Οι ποιητές υπογράφουν ποιήματα, όχι διαμαρτυρίες.

Η διαμαρτυρία είναι ποίημα.

Και το ποίημα είναι διαμαρτυρία.

Δε χάζεψα ακόμα. Μη μου θυμίζεις τι δουλειά κάνω.

Η διαμαρτυρία είναι ποίημα και το ποίημα διαμαρτυρία.

Αυτοί είναι οι πιο φημισμέ- νοι στίχοι που έγραψες ποτέ.

Και τώρα δες τα χάλια σου.

Ελπίζω να μη γίνω ποτέ σαν αυτόν.

Πάμε για ύπνο, έχουμε μια κουραστική μέρα μπροστά μας.