Bad Ass

Het verhaal begint hier in deze bus.

Lijn 144. Dezelfde route die ik elke dag nam.

Maar deze dag was anders.

Er stond iets te gebeuren dat mijn leven voor altijd zou veranderen.

Laat me je eerst vertellen hoe de dingen waren... vóór dit alles.

Ik heb niet zo veel gehad toen ik opgroeide.

Alleen ik, mijn moeder, mijn vader en 60 hectare landbouwgrond.

Ik leefde een eenvoudig leven.

Maar soms zijn de eenvoudigste dingen de beste dingen.

Alsof ik mijn laatste jaar ongeslagen bleef

en het winnen van het staatskampioenschap op mijn hoekroute in de eindzone.

Of verliefd worden op Lindsay,

het mooiste meisje dat ik ooit heb gezien.

Kun je ze niet gewoon vertellen dat je van gedachten bent veranderd?

Dat kan ik niet doen, schat. Ik heb me al aangemeld.

Hé, ik beloof dat het heel snel zal zijn.

Ik ga naar binnen, ik regel de zaken en ik ben zo terug.

Je hebt mijn woord.

Belofte? - Ik beloof.

Toen waren de dingen plotseling niet meer zo eenvoudig.

Provincie Binh Duong, 1967

Ik vertrok naar Vietnam om voor mijn land te vechten.

Ik heb daar zeven jaar doorgebracht, waarvan zes in de jungle.

En een jaar in een pow-kamp.

Is dat alles wat je hebt, pendejos?

Ik zou waarschijnlijk langer zijn gebleven als ik niet was neergeschoten.

Maar ondanks alles was het het enige dat mij op de been hield

Ik wist dat ik Lindsay weer zou zien.

Mama, ik heb honger.

Mama, kun jij voor ons lunchen?

Ik dacht dat ik zou solliciteren bij de politieacademie.

Het was logisch gezien mijn militaire ervaring.

Ik voelde me verloren. Ik wist niet meer waar ik hoorde.

Dus wat voor soort zakelijke ervaring heb je? - Goed

eerlijk gezegd niet veel ervaring.

Sinds ik de middelbare school heb afgerond, ben ik actief in gevechtsdienst

mijn land dienen. Dat nam echt het grootste deel van mijn tijd in beslag.

We zijn echt op zoek naar een afgestudeerde.

Heb je niet toevallig misbruik gemaakt van de gi-rekening?

Eigenlijk heb ik net te horen gekregen dat de vacature is vervuld.

Ik besefte al snel dat niemand mij een kans wilde geven.

Ik moest een kans voor mezelf creëren.

Dank u, meneer, ik waardeer uw zaken. God zegene.

Hoe gaat het meneer? - Goed Goed.

Wat kan ik voor je halen? Een? Oke. Ketchup? Mosterd?

Mooie dag, hè?

Akkoord. Daar gaan we.

Hier is uw wisselgeld, meneer.

God zegene je. Prettige dag.

Terwijl ik die mogelijkheid creëerde,

het leven ontglipte mij op de een of andere manier.

Maar het leven heeft de neiging om je af en toe een schop onder je kont te geven.

En op deze dag schopte het me behoorlijk hard.

Hé, oude man, vind je het erg om te verhuizen? We moeten bij elkaar zitten.

Hoi! Oude klootzak! Jij doof? Ik praat tegen je.

Verplaats die geriatrische kont voordat ik ertegen schop.

Wat dacht je ervan om mij gewoon met rust te laten? - Geloof je deze kerel?

Je hebt ballen, oude man. Dat is respectabel.

Maar nu verspil je mijn tijd, dus waarom kom je niet uit mijn stoel?

Jij gekke, verdomde speerklauwaar.

Er zijn twee stoelen achterin. Neem ze. Maar laat hem met rust.

Maak je een grapje?

Sta op, klootzak. - Ik wil geen problemen. Laat me alleen.

Ik kan je in elkaar slaan terwijl je zit of terwijl je opstaat.

Rot op, Raymond! - Ja.

Ik zei toch dat ik niet wilde vechten. Ik heb het je verdomme verteld!

Sinds die dag is niets meer hetzelfde.

Heilige shit.

Dat is geweldig!

Man, de slechte reet van deze oude man.

Miller, Steve-O, kom hier. Kom hier eens naar kijken.

Hij is een bejaarde, hij heeft de naam "bad ass" gekregen,

en hij is momenteel een grote hit op internet. Hij geeft mensen hoop.

Er is zelfs een t-shirt met zijn gezicht erop.

Opeens begonnen mensen zich om mij te bekommeren.

Ik begon me weer aan te passen. Mensen wilden bij mij zijn.

De politie nam me zelfs mee op drive-alongs.

Het is alsof ik een beroemde kerel ben of zoiets.

Dat was het vreemde deel. Het is even wennen.

Nu wordt u als een held beschouwd, meneer Vega.

Hoe voel je je daarbij, vooral op jouw leeftijd?

Nou, ik denk niet dat ik een held ben. Ik ben maar een man...

500 dollar per maand verdienen aan een handicap, proberen erbij te horen.

U zult vast heel trots zijn op uw zoon, mevrouw Vega. - Oh, je kunt het maar beter geloven.

Ik ben altijd trots op mijn jongen.

Als deze wereld meer mensen had zoals mijn zoon...

Deze wereld zou veel beter zijn.

Ik hou van je, mijn zoontje!

Mama! - Deze jongen.

Ze is niet bevooroordeeld of zo. - Mijn zoon.

3 maanden later

En niemand heeft controle over de dag van de dood.

Want de heer van allen toont geen partijdigheid, noch vreest hij grootheid,

want hijzelf heeft zowel het grote als het kleine gemaakt. Hij zorgt voor iedereen in gelijke mate...

En het stof zal terugkeren naar de aarde waar het vandaan kwam...

En de levensadem keert terug naar de heer die hem gaf.

Het komt allemaal goed, man.

Het komt allemaal goed, koekje.

Het is jouw moeder, dat weet ik.

Uit het laatste testament, gedateerd 15 februari 2010:

Ik, Juanita Lupe Vega,

laat mijn Chinese patroon, roestvrijstalen bestek en ginsu-messen na...

Aan mijn favoriete liefdadigheidsinstelling, de kerk van de engel van de laatste dagen.

En aan mijn jongen, Frank, van wie ik met heel mijn hart hield tot de dag dat ik stierf:

Ik laat je mijn huis, mijn sieraden, mijn garderobe...

En natuurlijk mijn geliefde hond, Baxter. - Wat ben je aan het doen?

Ben je nu huizen aan het beroven, vega? - Een man moet op de een of andere manier zijn geld verdienen.

Mijn condoleances voor je moeder. De jongens op het station sturen hun best.

Dat waardeer ik. - We hebben dit voor je.

Ik wist niet hoe knap ik was. - Ja ik ook niet.

Als je iets nodig hebt, bel me dan. - Bedankt, broer.

Oké, broeder. Bel me.

Badass!

Kom op, Baxter.

Mijn regering heeft een nieuw initiatief georganiseerd,

die wij ‘operatie straatreiniging’ noemen.

We hebben ook de lokale wetshandhaving verbeterd en uitgebreid,

om onze buurten te ontdoen van misdaad en bendegerelateerde activiteiten.

Het is de topprioriteit van deze regering

om onze stad terug te brengen naar de veiligheid die ze ooit kende.

Jongen, wat draag je in deze doos? Een lijk en een watermeloen?

Nee, dat is mijn entertainmentbibliotheek. - Amusement?

"Achter het groene paard", is dat nieuw?

Heb je dat niet gezien? - Nee.

Kijk dat eens vanavond. - Oh, misschien doe ik dat wel.

Weet je wat? Al dit bewegen maakt me dorstig. Hebben we bier meegenomen?

Jij bent verantwoordelijk voor het bier. Ik ben verantwoordelijk voor het entertainment.

Man, ik weet dat er hier ergens iets is.

Wij, dames en heren, gaan ons verenigen,

en maak dit de sterkste en veiligste gemeenschap in deze provincie.

Ik weet dat mijn moeder een droog huis niet zou verlaten.

Hoo-ah!

Heilige shit. Biscuit en Klondike gaan vanavond aan de drank.

Ja. Dankjewel mama.

Ik rende zo snel als ik kon, man.

Ik bedoel, die vrouw bleef me inhalen.

Ik ren verdomme de 100 meter, in een poging bij deze vrouw weg te komen.

Ik heb je nog nooit zo snel in je leven zien rennen. - Ze zag eruit als een hoer.

Ze kwam ook naar mij toe.

Weet je, die Vietnamezen zijn lastige klootzakken.

waardoor hun soldaten op hoeren en zo lijken.

Klondike, ze woog 200 pond en had een machinegeweer om haar nek.

Het was donker, klootzak.

Ik kon niets zien.

Ik volgde gewoon mijn neus. Mijn neus leidde me naar het poesje.

En mijn neus maakt geen onderscheid tussen poesjes.

Waar is Baxter, man? Ik dacht dat hij dat bord inmiddels wel schoongelikt zou hebben.

Baxter heeft zichzelf waarschijnlijk opgesloten in de kast. - Wat doet hij daarbinnen?

Ah! Hij wrijft er eentje uit, nietwaar?

Hij is waarschijnlijk... hij houdt gewoon van zijn rustige tijd, net als zijn vader. - Ja. Zijn vader.

Zijn vader is een goede kerel. Bedankt, man.

Waarvoor? - Omdat ik bij je mocht intrekken.

Je bent er de hele tijd voor mij geweest, man. Je bent een verdomd goede vriend.

Ik meen het. - Klondike.

Jij en Baxter zijn de enige familie die ik heb. Je hebt mijn leven gered. Ik ben jouw verschuldigd.

Weet je wat?

Ik zie hele goede veranderingen voor jou en mij, koekje.

Geloof me. - Het duurt lang.

Mensen praten over de beste dagen van hun leven. Ik wacht nog steeds op de mijne.

De afgelopen 40 jaar had ik zin in een stuiterbal. Geen stabiliteit in mijn leven.

Maar ik denk dat het stuiteren langzamer gaat.

Ik sla een nieuw blad om. Ja, ik denk dat ik de beste dag van mijn leven ga vinden.

Op het vinden van de beste dagen van ons leven, koekje.

Doe me een stevige, wil je? Leg dit in de kluis van je moeder, wil je?

Wat is dit verdomme? - Het is een flashdrive.

Een flashdrive? - Dat is juist. Ik heb daar veel belangrijke dingen staan.

Weet jij alles van dat computergedoe? - Mijn kont probeert te leren.

En als ik het leer, ga ik het jou leren. - Nee, ik niet. Ik ben niet geïnteresseerd.

Op een van deze verdomde dagen zul je uit de jaren '70 moeten stappen. - Nee.

Het waren mooie tijden. Je hoefde niet met al deze shit om te gaan.

Zelfmoordaanslagen en het uittrekken van je schoenen op het vliegveld.

Er is een heleboel gekke dingen daarbuiten. - Nou, dat is wat er nu aan de hand is.

We moeten je deze eeuw in helpen.

Ik ga daar mijn missie van maken terwijl we samenwonen.

Leg dat nu in de kluis van je moeder, alsjeblieft.

Begrepen. - Oke.

O, shit. Ik heb geen rook meer, man. Ik ga naar buiten.

Weet je, mijn moeder heeft een gloednieuwe doos newports in de keuken achtergelaten.

Ik wil die mentholshit niet roken. Ik ga mijn kamelen halen.

Ja.

O, zoon van een...

OK. - Trap niet op een landmijn, hè?

Pas op voor de machinegeweren.

Naar Baxter en Klondike.

Ooh... oké, ik bel haar terug.

Wat is er aan de hand, Sebastiaan? Terence?

Je bent moeilijk te vinden, Klondike. Wat, neem je je mobiele telefoon niet meer op?

Ah, sh... wat kan ik je vertellen, man? Kijk hier, het belsignaal is uitgeschakeld.

Zien? - Mijn man hier heeft grappen.

Doe je nu wat stand-up? - Je weet wat we willen, opa.

Geef het op. - Ik teken een blanco, weet je wat ik bedoel?

Jaaa Jaaa.

Vind je het nog steeds moeilijk om het je te herinneren, klootzak?

Wauw, wauw! Ik heb dat verdomde ding hier, man.

Je moest het op de moeilijke manier doen.

Klootzak.

Sebastiaan, laat hem! De politie komt eraan, we moeten gaan!

Waar is dat spul? - Laten we hier weggaan, kom op!

Shit!

Stap gewoon in die verdomde auto. - Laten we gaan, kom op!