The Cave

OOST-GHOUTA, SYRIË HET RANDGEBIED VAN DAMASCUS

SYRISCHE LEIDERS EN RUSSISCHE BONDGENOTEN BEGONNEN EEN OORLOG TEGEN BURGERS IN 2013

DE BOMBARDEMENTEN HEBBEN DUIZENDEN MENSEN HET LEVEN GEKOST

JE VERPLAATSEN IS GEVAARLIJK. DUIZENDEN ZIJN AL UIT WANHOOP GEVLUCHT

MAAR 400.000 MENSEN ZIJN NOG GEVANGEN IN OOST-GHOUTA

OMRINGD DOOR HET SYRISCHE REGIME EN HAAR BONDGENOTEN

HIERAAN KAN NIEMAND ONTSNAPPEN

Het idee om ondergronds te gaan leven was eenvoudig.

Net zo eenvoudig als de dood die ons opwachtte.

De oorzaak van die dood is ook eenvoudig.

Net zo eenvoudig als de wil om te overleven.

Als dokter heb ik veel tragedies gezien.

Zo veel leed.

Zo veel leugens.

We hebben een manier gezocht om te overleven.

EEN NETWERK AAN TUNNELS EN KELDERS...

IS DE LAATSTE HOOP VOOR DEZE GEVANGENEN

EEN ONDERGRONDS ZIEKENHUIS, GENAAMD 'THE CAVE'

SLECHTS EEN PAAR DOKTERS, VOORNAMELIJK STUDENTEN, ZIJN ACHTERGEBLEVEN

ZE PROBEREN GEWONDEN TE HELPEN

DR. AMANI EN HAAR TEAM MAKEN HIER DEEL VAN UIT

Is dat een straaljager? - Ja.

Blijf lachen voor de kinderen.

Dat is het minste wat we kunnen doen.

Kijk, dit is Khalil. Khalil, lieverd, kom maar mee.

Wat doe jij hier?

Ik ben hier omdat m'n moeder hier is. - Ze heeft je op de wereld gezet.

Lieverd, blijf maar van de stethoscoop af.

Hoe oud is je dochter? - Zeven maanden.

Hoe heet ze? - Sandi.

Hoe heet je? - Bushra.

Bushra, alles komt goed met je.

Dr. Amani, blijf bij ons.

Dr. Amani, een spoedgeval. We hebben je nodig.

Waar is dr. Salim gebleven?

Ze zijn ernstig gewond. Bereid je daarop voor.

Hopelijk was er geen bijeenkomst in het centrum.

Brancard.

Iedereen moet opschieten. Er zijn gewonde kinderen.

Wat heb je ingeslikt, liefje?

Dr. Amani, wat is er gebeurd? - Ze heeft iets ingeslikt.

Ze stopte even met ademen.

Waakt God echt over ons?

O god.

We zullen nooit opgeven, wat ze ook doen.

Geef me wat verband.

Dr. Salim, toen ik muziek hoorde, wist ik dat jij er was.

Hallo, Samaher.

De patiënt heet Ziad. Hij is advocaat en heeft een inwendige bloeding.

Sta even stil.

Omdat jij het vraagt, Samaher.

Waar vond de laatste inslag plaats? - Welke bedoel je?

Nu net, terwijl wij hier waren?

Ze zeggen goedemorgen tegen ons, dokter.

Hierheen. Leg haar daarop.

Wie heeft haar onderzocht?

Een bomscherf in haar hals.

We moeten een röntgenfoto maken van haar hals.

Waar? Ik zie hem niet. - Hier.

Waar was je toen de bom viel?

Waar was je? - Bij de moskee.

Laat je zus praten. Wat deed je daar?

Ik ging water halen.

Waarom ging je water halen? - Omdat we niets meer hadden.

Haal je elke dag water voor thuis? - Ja.

Ach, die lieve kinderen.

Is de ziekenhuismanager er? - Ja, dat ben ik.

De dokter heeft medicijnen voorgeschreven voor mijn vrouw,

maar ik kon ze bij geen enkele apotheek vinden.

Alle medicijnen die in Ghouta te vinden zijn, hebben we hier.

Waar kan ik dat medicijn dan vinden?

Ghouta is belegerd. Er zijn geen medicijnen.

Zoek iemand die me wel kan helpen.

Wat bedoel je? - Een man die z'n werk beter doet.

Dus een ziekenhuis met een mannelijke manager heeft het medicijn wel?

Ja, vrouwen horen niet te werken.

Een vrouw hoort thuis te zijn bij haar man en kinderen.

Jij hebt ook een huis en kinderen.

Een man hoort de kostwinner te zijn voor zijn gezin.

Ik bemoei me er even mee. Ik ben hier dokter.

Doe ik mijn werk slecht doordat we een vrouwelijke manager hebben?

Nee, maar... - Mooi.

Ziekenhuizen draaien niet om één persoon. Je bent een team.

Ik zal je iets vertellen. Wij als dokters

vonden dat het ziekenhuis goed gerund zou worden door dokter Amani.

We hebben twee keer gestemd en ze won beide keren.

Moeten we haar dan vertellen dat ze thuis moet blijven?

Dat slaat nergens op.

Ze zou geen manager moeten zijn. - Niemand houdt me tegen.

Niemand vertelt me wat ik moet doen.

Lieve Amani, je moeder en ik missen je heel erg.

Het is alsof je in de hel woont. Waarom blijf je daar?

Je denkt dat je doet wat goed is,

maar mensen vinden nog steeds dat je niet zou moeten werken.

Iedereen roddelt over ons.

Heb je die video gezien? Dat gebeurt er met vrouwen.

Als er oorlog is, kan er van alles gebeuren.

Vrouwen worden ingezet in de strijd.

Amani, we houden van je en we maken ons zorgen om je.

Je planten staan hier op je te wachten.

Kom, schiet op.

Dr. Salim, de patiënt ligt klaar en de muziek staat aan.

De spullen liggen klaar, dr. Salim.

Dr. Salim, zal ik dit overleven? - Wees gerust.

Je conditie is stabiel.

Dat ding in m'n borst doet pijn. - Wacht even.

Hoest eens heel hard? - Waarom schreeuw je?

Ik voel je pijn. We hebben geen narcosemiddel, maar wel muziek.

Hoest eens flink hard? Heel goed. Dat was het.

Wie heeft deze hier neergelegd? - Ze moeten worden schoongemaakt.

Zijn die van jou? - Lijd jij niet aan geheugenverlies?

Ja, maar ik heb je gezien. Ik heb ogen in mijn rug.

Doe jij het maar. Heel lief van je. - Ik maak ze wel schoon.

O god.

Wacht, ik doe dit voor haar.

Zet hem daar neer.

Ik kan deze daar neerzetten en er nog een halen.

Nee, de kamer is te klein. Amani heeft meer ruimte nodig.

De manager en haar medewerkers.

Salim krijgt de kleine tafel en de manager de grote.

De manager zit hier en wij daar.

Hallo. Ja.

Ik kan je horen.

Ja, ik kan je horen.

Goedemorgen.

Ik wist dat ik het op moest nemen tegen een fanatieke maatschappij

en een racistisch, autocratisch regime.

Ik ging op zoek naar vrijheid.

Daarom ben ik kinderarts geworden.

Ik probeer iets te doen aan de vreselijke realiteit.

Zo kan ik mijn woede kwijt.

Zo blijf ik nadenken over de oorzaak van dit alles.

Het is een droom geworden om Ghouta te kunnen verlaten.

Mijn leven als student was net als dat van anderen.

Ik studeerde medicijnen en wilde me specialiseren.

Het was mijn droom om kinderarts te worden.

Ik had nog meer grote dromen.

Toen ik basisarts was geworden, begon ik aan mijn specialisatie,

maar de oorlog begon en ik besloot slachtoffers te helpen.

Dat was de reden waarom ik dokter wilde worden.

Ik wil uitzoeken wat de problemen zijn en ze aanpakken.

Dat zal een heel zwaar leven zijn, maar wel oprechter.

De situatie van mijn familie is net als die van iedereen.

We lijden net als iedereen en leven in dezelfde omstandigheden.

Is dat er nog een?

Kijk niet zo bang. Alles komt goed.

Ben je niet bang om gebombardeerd te worden, Samaher?

Eigenlijk wel.

Er zal zeker nog een bombardement komen.

Er gaat geen dag voorbij dat we niet schoonmaken.

Raak het maar aan. - Laat eens voelen hoe zwaar het is?

Wauw, het is echt zwaar.

Er is geen bom voor nodig om iemand te doden.

Inderdaad, je kunt er gewoon mee gooien. Stel je voor.

O god.

Ik ben gevallen en mijn arm en neus doen pijn.

Omdat je schrok van de bom? Ze is getraumatiseerd.

Het komt goed, liefje. - Laten we een röntgenfoto maken.

We moeten haar linkerarm onderzoeken.

Ik ga het voor je halen. - We hebben margarine nodig.

Dat zal ik ook meenemen.

Vergeet de rijst niet. - Ik zal vijf kilo halen.

We hebben meer dan een halve kilo margarine nodig

en kruiden.

Is alles al op? - Ja. Wacht even.

Haal ve-tsin, geen Zwitsers zout.

Wees gerust, ik zal Indiase curry en ve-tsin meenemen.

Kom maar, schat.

Is er een röntgenfoto gemaakt? - Ja.

We gaan naar de verpleegkundigen. Die zullen voor haar zorgen.

Doet je been pijn? - Ja.

Kun je erop lopen? - Ja.

Ik zal je een pijnstiller geven. Je neus is gebroken, maar wees gerust.

Is er iemand van je familie hier? - Ja, mijn broers.

Zijn je broers ook gewond? - Ja.

Farah, kun je haar een pijnstiller geven? Kijk eens.

Haar neus is gebroken.

Heb je alles? - Ja, behalve de ve-tsin.

De rijst en de margarine zijn al fijn.

Ik kook vijf kilo en bewaar de rest. - Onthou dat we met 150 mensen zijn.

Is dat genoeg? Kook alles maar, dan kijken we of we meer nodig hebben.

Ik heb een grotere pan nodig. - Is deze niet groot genoeg?

Kook het in twee keer. Eerst vijf kilo en daarna weer vijf.

Kom op. Maak jullie klaar voor de operatie.

Samaher, moet het eten nog langer opstaan?

O, dokters... - Samaher, ik wil proeven.

De rijst is niet lekker, maar we hebben geen keus.

Jongens, heb wat geduld.

Samaher, ik wil eten. - Zelfs als de rijst niet lekker is.

Er is niets beters te krijgen. We hebben tenminste rijst.

Niet lekker, maar ik heb enorme trek.

Stop met klagen. Ik ben je dienstmeid niet.

Morgen zal ik koken. We hoopten dat je de rijst kon redden.

Misschien moet er meer margarine in.

Meen je dat? Er zit een kilo margarine in.

De rijst smaakt vies en de pan is te klein.

Ik heb meerdere keren gevraagd om een grotere pan.

Ik klaag niet. Ik waardeer het.

Het is gewoon slechte rijst. - Niet genoeg water?

Ik waardeer het, Samaher.