The Scheming Women (Les Intrigantes)

DE CONSPIRATEURS

Ondertitels door: Pierre Janssen voor frenchmoviesubs, 2022.

- Volgens mij ademt hij nog. - Een dode die ademt?

- Was hij oud? - Ja, bij zijn geboorte al.

- Jullie directeur? - Ja, maar we hebben er nog een.

- Hij zal betreurd worden. - Zijn geld ook.

- Was hij rijk? - Schatrijk.

Dag papaatje.

Dodelijke val in theater.

Albert Bazine valt van loopbrug.

Wie heeft Bazine geduwd? Inspecteur Gosset leidt onderzoek.

De feiten, meneer Rémi.

U en Albert Bazine lopen op een loopbrug 20 meter boven het toneel.

- Één van u beiden valt en sterft. - Treurig, maar duidelijk een ongeluk.

- Ja, voor u is het duidelijk. - Allicht, ik was er zelf bij.

En ik vertel u wat ik gezien heb. U weet toch wie ik ben?

Mijn vrouw heeft het altijd over Paul Rémi. Alle vrouwen van Parijs.

- Theatermensen zijn zeer gezocht. - Ook door de politie.

- Niemand beschuldigt u ergens van. - Waarom ben ik hier dan?

Om een verklaring af te leggen.

En natuurlijk ook vanwege deze anonieme brief.

Ik krijg ook anonieme brieven. Die gaan naar het kabinetje.

Wij hebben hier het kabinet van rechters van instructie.

Anonieme brieven wantrouwen we, maar we nemen er wel kennis van.

- Hij was getuige van het drama. - Ongeluk.

Hij spreekt van een drama.

Toen Bazine en ik op de loopbrug klommen, was er niemand in de zaal.

Weet u dat wel zeker?

Misschien was er iemand zonder dat u het wist.

- Je loopt niet zomaar naar binnen. - U heeft toch personeel?

- Acteurs. - Verdenkt u één van mijn acteurs?

Ik ken ze door en door.

We denken onze naasten te kennen, onze vrouwen...

onze vrienden...

Ik heb een repetitie om 5 uur.

Dan houd ik u niet langer op, voor dit moment.

Er is nog één ding.

Een handtekening.

Voor mijn vrouw, die is gek op handtekeningen.

Hélène.

Nog één vraag...

Ben ik in deze zaak getuige of verdachte?

Je hebt verdachte getuigen, en onschuldige verdachten.

Imbeciel, kan je niet uitkijken?

Zeg eens wat. Van wie komt die brief?

Hij is anoniem. We tasten volkomen in het duister.

Je bent ontdaan vanwege die onderzoeksrechter.

Een beetje.

Met onderzoeksrechters is het net als met artsen. Ze vinden altijd wel iets.

- Stel je het niet te dramatisch voor? - Ik denk het niet.

Drama is mijn vak, ik leef ervan.

Waar gaan we heen?

Naar een gerechtelijke dwaling. Recht erop af.

10 keer is de dochter van Dryops vervloekt. Ze verliet me met 18 maanden.

Toch ben ik Pan, ondanks alles, ondanks mijn moeder.

Ik ben Pan, zei ik. Welke Pan, vraagt iemand.

Want ik ben het alles, zo niet meer.

Ik ben de vlakte en Aeolus, de wind.

Wat maakt het uit, want alle wegen leiden naar de Olympus...

Het lukt me gewoon niet.

Naar de Olympus leiden... verdorie.

Dat staat er niet.

Alle wegen leiden naar de Olympus.

- Waarom niet "leiden naar de Olympus"? - Vraag het de schrijver.

Wat maakt het uit? Want alle wegen leiden naar de Olympus.

Ik, Pan, heb de Perzen verslagen...

en mijn naam gegeven aan paniek en pantheïsme.

- Waarom kust die nimf me op de mond? - Waarom?

Omdat het een muzikale komedie is. Hier staat:

Nimf nummer 7 loopt langs en kust hem gulzig op de mond.

Gulzig? Weerzinwekkend.

Zijn nimfen mannelijk of vrouwelijk?

Vrouwelijk. Heb je wel eens een nimf met een snor gezien?

Dat lijkt me wel wat. Maar met mythologie moet je uitkijken.

Ik, Pan, kleinzoon van Maia, zoon van Atlas en van Zeus.

- Niet lezen tijdens het werk. - Wat een verhaal.

Paul Rémi bij onderzoeksrechter.

Verbaasd?

Antonio, begin nog eens bij "Want ik ben het alles".

Want ik ben het alles.

Ik ben het allemaal, de vlakte en Aeolus, de wind.

Maar wat maakt het uit.

Moet je lezen.

Ongehoord.

Kijk eens.

Antonio, voor de honderdste keer. Waarom haal je adem na "hemelse"?

Je spreekt "hemelse fanfares" uit alsof je het over de harmonie hebt.

- Probeer die fanfares te horen. - Wat spelen ze dan?

Vraag maar aan Marcange.

- Meneer de auteur. - Hier ben ik.

Wat speelt de hemelse fanfare? Wagner of Vincent Scotto?

Dat is een goeie.

Twee dagen voor de generale wordt Antonio grappig.

Tenminste iemand die grappig is.

Wie geen Shakespeare heet, bestaat niet voor u.

Die is dood en begraven. Opnieuw, vanaf "fanfares".

Mij doet het denken aan de brandweer van Nanterre.

Ik schrap die fanfares.

Schrapt u mijn fanfares, meneer Pakévitch?

Moet ik mezelf soms ook schrappen?

Nee, zelfmoord brengt ongeluk.

En dan moeten we een inzameling houden voor een krans.

Heel grappig. Ga Paul Rémi halen.

Nee, die komt er niet meer in. Lees maar.

Ga je niet mee naar huis?

Lekker naar bed, in bed dineren..

En proberen te bedenken wie die brief geschreven kan hebben.

Ik moet erheen, anders gaat het mis.

- Red je het wel? - Natuurlijk wel.

Lieverd, het kentekenbewijs.

Gelukkig heb ik jou. Hou je van me?

Zielsveel. Maar ik hou ook van deze angstige tijden...

omdat ik je dan kan helpen en anders met je kan leven.

Je tegenslagen maken ons tot gelijken. Dat is zeldzaam in een huwelijk.

Kus me.

Eigenlijk heb je weinig tegenslag in je leven. Vooral 's nachts.

Ga nu maar, grote baas. Probeer je anonymus te vinden.

Die zal ik hier in het theater vinden.

Mona.

En als het nou klopt wat er in die brief staat?

Als ik Bazine echt heb geduwd?

Dan was het ongewild, en zou ik je nog altijd steunen.

- Dan zou je de enige zijn. - Ik wil ook de enige zijn, begrijp je?

Adios, amigo.

Paul Rémi, de beroemde theaterdirecteur, onthoudt zich van een verklaring.

De directeur van het theater waar het ongeluk plaatsvond...

Kan je van een loopbrug vallen zonder te worden geduwd?

- Ja, door duizeligheid. - Duizeligheid?

Daar geloof ik nog minder in dan in het Paradijs.

- U heeft Sartre gelezen. - Ja?

Ik heb het doorgebladerd.

Antonio, op de Olympus zijn geen kranten.

- Het is een ramp. - Nee Pakévitch, een bende.

Ja, een rampzalige bende, vooral in akte 2. En over 2 dagen spelen we al.

Marcange moet Hermes bijwerken.

Hij kan evengoed Pan's vader zijn als Herakles schoondochter.

- Het is één grote Griekse soep. - Opnieuw.

Nee, ik doe niets opnieuw.

Ik heb het over de repetitie, niet over jullie geruzie.

- Wat ben je lief. - Wat een vertoning.

Ik moet op.

Want luister goed...

Ik heb enorme faam verworven.

Ik heb de Titanen verdreven door uit alle macht te schreeuwen.

Ik heb de Perzen op de vlucht gedreven.

Maar waar is hij, mijn vereerde vader? Weet jij het, oude?

Zeg het. Al jaren zoek ik hem.

- Wat is de naam van uw geëerde vader? - Hermes, zoon van Zeus en Maia.

- Dan ben ik je vader. - Onmogelijk.

""Onmogelijk"? Dat staat er niet."

Hij zegt het op een toon alsof ik vraag: Wie heeft de soepkom omgekeerd?

Wat is hij toch goed, hè? Zeg dan meteen dat je het een rotstuk vindt.

Begin nou niet weer.

Opnieuw.

Hermes, zoon van Zeus en Maia...

Dan ben ik je vader.

Ben jij mijn vader, boodschapper der goden?

Ik ben het.

- Wat doen jullie? - Ik heb mijn vader gevonden, Hermes.

- Is hij Hermes? - Ja, ik herken zijn baard.

Omhels mijn vader, nimf.

Heb ik talent of niet?

Dat vroeg ik me juist af.

Als je mijn stuk leest, is het licht, bruisend als champagne.

- Nu is het goedkope rode wijn. - Met veel water erin.

- Wat doet u zuur. - Zeg maar rustig bitter.

Nee, niet nu.

Dit wordt een ramp.

Er is iets wat ons dwarszit.

We denken aan het eind van die arme Bazine. Wilt u echt bij de première zijn?

- Zal ik rouwkleding aantrekken? - De mensen zullen u zien.

En?

Dan gaan ze het weer over... het ongeluk hebben.

Ze gaan erover speculeren. Dan heb je gauw een schandaal.

Straks moet het theater sluiten.

- Bent u niet bang voor commentaar? - Zeg meteen dat ik hem heb vermoord.

Doe niet zo idioot.

Ik denk alleen dat u er goed aan zou doen om u een tijdje...

- Gedeisd te houden. - Nee, ik zou niet weten waarom.

Genoeg. Als u ook begint, ben ik weg.

Ik ga. Maar eerst wil ik iets tegen de mensen zeggen.

Stilte.

Toen ik net binnenkwam, ging er een krant rond.

Ik heb die krant ook gelezen.

Met een bericht met de foto van de baas erbij.

Opwindend, hè?

De baas die door de justitie aan de tand wordt gevoeld.

Wat een sensatie, hè?

Als jullie maar allemaal weten...

dat één van jullie de zaak heeft verraden.

Één van jullie wil van me af...

en begaat daartoe een vreselijke daad.

Mij beschuldigen zonder zijn of haar masker af te zetten.

Ik kijk naar jullie allemaal.

Het kan gewoon niet, denk ik.

En toch is het waar.

Het is één van jullie.

Het eeuwige verhaal van het verraad.

Wie is het gezicht van die kleine Judas?

Is het één van mijn voortreffelijke technici?