Valley of the Dead (Malnazidos)

‪(NETFLIX ขอเสนอ)

‪(โอเคอวี)

‪เร็วเข้า ทุกคน ถามจริงๆ มันเป็นใคร

‪ใครบอกนายเรื่องวันเกิดฉัน

‪ถ้าฉันจับได้ว่าไอ้บัดซบคนไหนปากโป้ง ‪ฉันจะฆ่ามัน

‪เตรียมตัว

‪ไม่เอาน่า ทุกคน จริงๆ นะ

‪หยุดทำแบบนี้ได้แล้ว โอเคนะ

‪คุยกับลุงฉันสิ นายพลโลซาโนน่ะ

‪- ให้ใครโทรหาเขาเลย นี่มันเป็นความผิดพลาด ‪- เล็ง!

‪อย่ายิง ฉันเป็นหลานของนายพล ‪ปล่อยฉันนะ

‪ถ้าใครยิงล่ะก็ คนนั้นเดือดร้อนแน่

‪หยุด!

‪หยุดได้แล้ว

‪ดีใจจริงๆ ที่ได้เห็นลุง

‪แกกับฉันต้องคุยกัน

‪ปล่อยตัวเขา

‪พาเขาไปที่ห้องทำงานของผม และก็เร็วๆ ด้วย

‪ทีนี้ยังไงต่อ

‪ไม่ได้ยินที่เขาพูดหรือไง

‪ปล่อยฉันได้แล้ว ไอ้พวกงั่งเอ๊ย

‪ผมยอมรับว่าลุงทำให้ผมไม่แน่ใจอยู่แป๊บนึง

‪แค่แป๊บเดียวเท่านั้นน่ะ

‪แต่ผมสาบานได้ ‪ผมคิดว่าครั้งนี้ผมคงไม่รอดชีวิตแน่

‪ฉันมาถึงทันเวลาหยุดพวกเขา ‪ไม่ให้ประหารแก ฆาน…

‪แต่หยุดพวกเขาไม่ให้ฆ่าแกไม่ได้

‪ผมก็มานั่งอยู่ตรงนี้แล้วนี่ ใช่ไหม

‪อยู่ได้อีกไม่นานหรอก

‪ฉันช่วยชีวิตแกไว้เป็นครั้งที่สามแล้ว ‪แต่มันจะเป็นครั้งสุดท้าย

‪ฉันโน้มน้าวพวกเขาไม่ให้ประหารแก

‪แต่พวกเขาต้องการสิ่งที่เหมือนการประหาร

‪พวกเขาอยากให้แก ‪เอาซองนี้ไปส่งให้ผู้พันอาลาร์โกส

‪อาลาร์โกสเหรอ อาลาร์โกสบังคับกองพันที่หก

‪- บอกเรื่องที่ฉันไม่รู้สิ ‪- กองพันที่หกอยู่ตรงข้ามกับเซียร์รา

‪ผมคงต้องอ้อมพื้นที่กันชนไป ‪ไม่มีทางรอดชีวิตออกมาได้แน่

‪ฉันบอกแล้วไงว่ามันเหมือนการประหาร

‪ลุงทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ มันเหมือน…

‪แกเอาหัวกระแทกหน้าผู้พิพากษานะ

‪ขอบอกนะ ผมก็เจ็บเหมือนกัน ‪แต่นั่นไม่สำคัญหรอก

‪แกชอบพูดเล่นอยู่ตลอดใช่ไหม ไอ้หลานชาย

‪กลายเป็นว่าผู้พิพากษาคนนั้น ‪เป็นเพื่อนกับฟรังโกมาทั้งชีวิต

‪แทบจะเป็นญาติกันเลย ให้ตายสิ!

‪ผมไม่รู้ว่าเขาแทบจะเป็นญาติของฟรังโก ‪ฉะนั้นผมจะหุบปาก

‪เบื้องบนไม่ชอบขี้หน้าแกมานานแล้ว ฆาน

‪แกกลายเป็นคนดังที่ช่วยพวกเร้ดไว้จาก ‪ความตายด้วยการพิจารณาคดีห่วยๆ ของแก

‪"พลทหารเดกรูซ ถูกกล่าวหาว่าหนีทหาร ‪และขี้ขลาดที่แนวหน้าฝ่ายชาตินิยม…"

‪แกยืนกรานที่จะปล่อยตัวเขาจากการประหาร

‪เขาไม่ใช่คนขี้ขลาด ‪เขาเป็นแค่เด็กอายุ 17 ที่ขี้กลัว

‪ฉันทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว ฆาน ‪ฉันอยากให้แกใช้สมองให้ดีกว่านี้

‪คนที่แทบจะเป็นญาติของฟรังโกไม่คิดอย่างนั้น

‪ผู้พิพากษาตัดสินว่าแกผิดฐานกบฏ

‪ทางเดียวที่พวกเขาจะยกเลิกคำตัดสิน ‪คือพิสูจน์ว่าแกเป็นทหารที่ดี

‪ฉะนั้นแกจะต้องเอาซองนี่ไปส่งให้อาลาร์โกส ‪แล้วกลับมาก่อนรุ่งสาง

‪(พันเอกอาลาร์โกส)

‪บางทีการประหารอาจจะดีกว่า ‪และก็เร็วกว่าด้วย

‪ปากแกนี่นะ ฆาน

‪ปากแกนั่นน่ะ ถ้าวันนี้พ่อแกยังมีชีวิตอยู่ล่ะก็…

‪ออกไปจากที่นี่ได้แล้วและก็ระวังตัวด้วย

‪ฉันเสียคนในครอบครัวให้สงครามนี้มากไปแล้ว

‪พี่ชายผมยังมีชีวิตอยู่

‪ไม่ใช่สำหรับฉัน

‪- นั่นอะไรครับ ‪- แกมีรถอยู่ข้างนอก

‪ผมขับรถไม่เป็น

‪ไม่ต้องห่วง เราคิดเรื่องนั้นไว้แล้วด้วย

‪พลทหารเดกรูซ

‪- พวกเขาจะยิงผมแล้วเหรอ ‪- เปล่า

‪วันนี้เป็นวันโชคดีของนาย

‪ขอบคุณครับ ผู้กอง แต่ผมไม่ได้ทำอะไรผิด

‪นายควรจะต่อสู้ที่เอโบร

‪แต่พวกเขาจับนายได้ห่างจากบอยโร 20 นาที

‪นายกลัวแทบตายและวิ่งไปหาแม่

‪- มีคำตัดสินแล้วเหรอ ‪- ใช่ นายเป็นคนขี้ขลาด

‪- นายขับรถเป็นใช่ไหม ‪- ใช่ ในบอยโร ตั้งแต่เรายังเด็ก…

‪- ฉันแค่ถามว่านายขับรถเป็นไหม ‪- ขอโทษครับ ผู้กอง ขับเป็นครับ

‪ดีมาก นายต้องพาฉันไปกองพันที่หก

‪ไปกองพันที่หกเหรอ

‪แต่มันเป็นไปไม่ได้ ผู้กอง ‪เราไม่มีทางรอดกลับมาได้เลย

‪- นายยอมโดนประหารดีกว่าใช่ไหม ‪- มันเหมือนกันเลยครับ

‪นายมีแฟนหรือเปล่า

‪ผมมีเพื่อนครับ ผมมีเพื่อนสองสามคน

‪คนหนึ่งอยู่ในบอยโร อีกสองคนอยู่ในกัมบาโดส

‪แต่คนที่อยู่ในบอยโรเป็นเพื่อนที่ดีกว่า

‪นายยังบริสุทธิ์อยู่เหรอ

‪ในบอยโร เราบริสุทธิ์กันทุกคนครับ ผู้กอง

‪- นายใช้อาวุธเก่งไหม ‪- ผมไม่ถนัดใช้อาวุธ

‪นายถนัดทำอะไร พลทหาร

‪ผมไม่ถนัดทำอะไรเลยครับ ผู้กอง

‪เวรกรรม

‪นายขี้ขลาด ส่วนฉันเป็นทนายความ ‪เราเป็นคอมมานโดที่อันตรายมากเลย

‪ผู้กองครับ

‪- โลซาโน ‪- เดี๋ยว หยุดก่อน

‪มอนโตยา เกิดอะไรขึ้นกับนาย

‪โดนสะเก็ดระเบิดจากกับระเบิดพวกเร้ด ‪เกือบไม่รอดซะแล้ว

‪คนเยอรมันพวกนี้บอกว่า ‪พวกเขาทำแขนเทียมให้ผมได้

‪ใช่ นายอยากรูดหนอนจะแย่แล้วสิ ใช่ไหม

‪ใช่…

‪ผู้กองครับ ขอบุหรี่สักมวนได้ไหม

‪อีกาแก่นั่นไม่ยอมให้ผมสูบ

‪- ได้สิ ‪- โอ้

‪ขอบคุณครับ

‪นี่มันอะไรกัน

‪การสูบบุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพ

‪สงครามก็เหมือนกัน

‪คุณคิดว่าดาวบนบ่าพวกนั้น ‪จะช่วยให้คุณก้าวหน้างั้นเหรอ

‪ฉันเป็นคนสั่งการที่นี่

‪แต่นี่มันอะไรกัน ‪ลอร่าทำงานห่วยๆ แบบนี้เหรอ

‪พอฉันกลับจากการาบันดัล ฉันจะสั่งสอนเธอ

‪มัวยืนทำอะไรกันอยู่ ‪ไปได้แล้ว ฉันไม่มีเวลาทั้งวันนะ

‪นั่นใช่ไหมอีกาแก่

‪ถ้าเธอจะไปการาบันดัล เธอจะกลับมาพรุ่งนี้

‪เดี๋ยว รอสักครู่ หยุด!

‪ให้ตายสิ

‪ขอบคุณครับ กัปตัน

‪ผมทำงานที่อู่ซ่อมรถของลุงเชเต้ในบอยโร

‪ผมชอบขับมอเตอร์ไซค์ ‪แต่ไม่มีเครื่องยนต์ที่ต้านทานผมไหว

‪รถยนต์ แทรกเตอร์ ถ้ามันมีสกรู ผมขับได้หมด

‪ดี แจ๋วเลย ขับเร็วกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม

‪ได้ครับ แต่ผมชอบขับช้าๆ มากกว่า

‪แบบนั้นเราอาจจะมีชีวิตอยู่ได้นานกว่านี้

‪- แต่เราอาจจะ… ‪- ไม่ ฉันบอกเลยว่าไม่

‪- แต่ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ ‪- ฉันจะไม่ไปบอยโรกับนาย

‪คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะพูดแบบนั้น

‪เลี้ยวขวา พลทหาร เราจะใช้ทางลัด

‪แน่ใจเหรอครับ ผู้กอง

‪นั่นเป็นพื้นที่กันชนนะ

‪คนของเราไม่ได้อยู่ที่นั่นใช่ไหม

‪ใจเย็น ไอ้หนู ‪ฉันสัญญาว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นกับเรา

‪ครับ คุณพูดแบบนั้นแค่เพื่อพูดอะไรสักอย่าง ‪หรือว่าคุณเชื่อมันจริงๆ

‪เวร…

‪ซวยแล้ว

‪- ผู้กอง ตื่นเร็ว ‪- ถึงแล้วเหรอ

‪- ทำตามที่พวกเขาบอก ‪- พวกเขาพูดว่าอะไร

‪ขอโทษครับ

‪ใจเย็น เดกรูซ คนพวกนี้เหมือนหมา

‪ถ้าพวกเขาได้กลิ่นความกลัว พวกเขาจะฆ่านาย

‪เราต้องแกล้งทำเป็นไม่สนใจ เข้าใจไหม

‪คุณมาทำอะไรที่นี่

‪บังเอิญจริงๆ ผมก็อยากรู้เหมือนกัน

‪- คุณมีเอกสารไหม ‪- ผมร้อยเอกโลซาโนจากกองพันที่ห้า

‪เอกสาร!

‪นี่มันอะไรกัน

‪คุณผ่านไปไม่ได้ คุณต้องกลับไป

‪ผมต้องรีบไป ‪พวกเขาจะได้เริ่มยกทุกอย่างนั่นออก

‪ใช่ครับ ยกออกให้พ้นทาง

‪คุณจะไปไหน

‪มันเป็นความลับ

‪ไปที่ไหน

‪ความลับหมายความว่า ‪คุณรู้ว่าต้องเก็บคำถามของคุณไว้ที่ไหน

‪ยัดตูดไว้

‪คุณเอามันยัดตูดไว้ได้เลย

‪ให้เราผ่านไป ไม่งั้นคุณจะเดือดร้อน

‪หลีกไปให้พ้น

‪เดกรูซ เงียบๆ

‪เงียบๆ เพราะคุณสุภาพบุรุษคนนี้…

‪จะให้เราผ่านไป

‪ใช่ไหม

‪นั่นแหละที่ผมเรียกว่าทำใจดีสู้เสือ ผู้กอง

‪อย่าลืมนะครับ ถ้าผมจอดได้ ‪ขอจอดหน่อยนะ ผมจะอ้วกแล้ว

‪พลทหาร ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม

‪คุณถามผมแล้วว่าผมยังบริสุทธิ์อยู่ไหม

‪คนอย่างนายมาทำอะไรในสงครามนี้

‪ผมไม่รู้จริงๆ

‪นายไม่รู้เหรอ

‪ต้องไปกับใครสักคนใช่ไหม

‪ในเมืองผม ทุกคนเข้าข้างขนมพัฟ

‪ขนมพัฟเหรอ

‪พวกแม่ชีใส่บางอย่างลงในแป้ง ‪ที่ทำให้รสชาติแตกต่าง

‪ไม่ว่าคุณจะถามบ่อยแค่ไหน พวกเธอก็ไม่บอก

‪แน่นอนว่าในภาวะสงคราม ‪สิ่งแรกที่คนในเมืองคิดกัน

‪ถ้าพวกเร้ดจับแม่ชีไป ‪ขนมพัฟก็จะหายไปตลอดกาล

‪เรายอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้

‪นายมารบในสงครามนี้ก็เพื่อขนมพัฟเหรอ

‪ในเมื่อคุณพูดแบบนั้น…

‪คุณมีเหตุผลที่ดีกว่านี้ไหม

‪เหตุผลอะไรก็ดีกว่าทั้งนั้น

‪คุณยังไม่ได้ลองกินขนมพัฟพวกนั้น

‪นั่นโพลิคาร์ปอฟ

‪เครื่องแรต

‪และนั่นก็เฟียต

‪พวกรัสเซียไม่รู้อะไรเลย

‪พวกเยอรมันกับกิโดสพวกนั้น ‪ไม่มีใครเทียบได้

‪ดูเหมือนจุดหมายของกิโดส ‪จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ

‪จอดข้างทาง

‪ไปช่วยเขากันเถอะ เขาเป็นพวกเรา

‪เป็นพวกเราเหรอ ‪แล้วผมต้องทำอะไรกับคนอิตาลี

‪เดกรูซ ขี้ขลาดตอนนี้มันเร็วไป ‪และนี่ก็เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

‪แต่ผมแน่ใจว่าเขาไม่เป็นไร

‪เพื่อนๆ ของเขาก็อยู่ที่นั่น

‪พลทหาร เร็วเข้า เราจะไม่ทิ้งเขาไว้ที่นั่น

‪ให้ตายเถอะ

‪ผู้กองครับ เราเลิกหาดีกว่าไหม ‪จะหาเขาให้เจอนี่มันยากมากเลยนะ

‪- บางทีถ้าเรา… ‪- นายพูดมากแบบนี้ตลอดเลยเหรอ

‪- ย่าพูดเสมอว่า… ‪- หุบปากสักแป๊บนึงนะ เดกรูซ

‪ได้ครับ

‪มาเร็ว

‪เขาตายแล้วเหรอ

‪นายคิดว่าไงล่ะ

‪ยกมือขึ้น

‪หันมาช้าๆ

‪พระเจ้า…