Toolbox Murders

เฮ้ รู้ไหมเกิดอะไรขึ้น?

อุบัติเหตุอะไรสักอย่าง พวกคนงานก่อสร้างกลับไปก่อนที่รถพยาบาลจะมาถึงซะอีก

- ไฟแช็กใช่ไหม? - ใช่ สองแพ็ก

ใช้ได้ไหมเนี่ย?

หวังว่าจะได้นะ

เข้าท่าแฮะ!

บัตรไม่ผ่านแฮะ

- ให้ตายสิ ขอโทษที นี่ ลองอันนี้ดู - ไม่เป็นไร

เรียบร้อย

ขอให้เป็นวันที่ดีนะ ไว้เจอกัน

ไว้เจอกัน

- เฮ้ สวัสดีตอนเย็น เดซี่ - เฮ้ หลุยส์ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

วันนี้เขากำลังซ่อมระบบไฟฟ้าน่ะ

กล่องรวมสายเกิดช็อตตอนที่มีคนกำลังทำงานอยู่

- แรงจนร่างกระเด็นทะลุหน้าต่างชั้นสามออกไปเลย - ให้ตายสิ น่ากลัวชะมัด!

มาอีกแล้ว

ผู้รับเหมาลาออกทันทีหลังเกิดเรื่อง

- รู้ไหมว่าใคร? - โจ สเตียริง หัวหน้าคนงาน

- เขาเป็นชายแก่หน่อยใช่ไหม? - คนที่ชอบใส่เสื้อลายสก๊อตน่ะเหรอ?

- คนนั้นแหละ - เขาเป็นตาแก่ที่ดีนะ

- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์

สตีเวน!

เร็วเข้า!

เดซี่ นี่อีฟนะ

การเรียกตัวรอบสองของคุณเลื่อนไปเป็นวันพุธตอนสามโมงนะ

วันพุธตอนสามโมง โอเคไหม?

ให้ตายสิ ฉันเปลี่ยนกะไปสองรอบแล้วนะเนี่ย

สวัสดี เดซี่ วิลเลียมเองนะ

คุณไม่เคยโทรกลับหาฉันเลย

ยังไงก็เถอะ ฉันคิดว่าเราไปเดินป่าที่แองเจิลส์เครสต์สุดสัปดาห์นี้กันดีกว่า

โทรหาฉันด้วยนะ

เธอตั้งใจจะไปขุมนรกแดนสวรรค์ชั้นสามหรือชั้นสี่กันแน่เนี่ย?

มันเป็นแค่จังหวะที่ไม่ดีน่ะ

ที่รัก จังหวะไม่ดีคือการไปกินมื้อค่ำสาย

- แต่นี่มันเหมือนเผาร้านทิ้งเลยนะ - เราดันย้ายเข้ามาในคืนบ้าๆ แบบนี้เองนี่

พวกเขายังไม่ได้ปรับปรุงตึกนี้เลยด้วยซ้ำ เดี๋ยวทุกอย่างก็จะเปลี่ยนไป

- ฉันแคไม่ชอบมันเลย - ที่รัก...

ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ

จำฉันได้ไหม? ไบรอน ผู้จัดการตึกไง?

อ๋อ แน่นอนครับ

สวัสดี นี่คงจะเป็นเนลล์ภรรยาคุณสินะ

ใช่ค่ะ

ผมแค่แวะมาทักทาย อยากจะต้อนรับพวกคุณน่ะครับ

ผมรู้ว่ามันอาจจะตกใจนิดหน่อยกับความวุ่นวายและเจ้าหน้าที่ฉุกเฉิน แต่จริงๆ แล้วตึกเราเงียบสงบมากนะ

ผมให้กุญแจห้องเก็บของพวกคุณหรือยังนะ?

- ได้มาแล้วค่ะ - โอเค ดีครับ

โอเค งั้นผมพักอยู่ห้องอพาร์ตเมนต์ชั้นใต้พวกคุณลงไปนะ

ห้องเดียวกับที่อลิซาเบธ ชอร์ตเคยอยู่เลย

เดอะ แบล็ก ดาเลีย

ตึกนี้มีประวัติศาสตร์เก่าแก่เยอะมากเลยล่ะ มันเก่าแก่มากๆ

มีเรื่องเล่าเยอะแยะ... อยากไปดูห้องซักรีดไหมล่ะครับ?

ไปค่ะ

ดูนี่สิ ก๊อกน้ำเรามันรั่วแถมพุ่งออกมาเป็นน้ำสีน้ำตาลเลย

แล้วคุณก็บอกว่าจะเปลี่ยนเตาให้เราใหม่ด้วย

โอเค งั้นเดี๋ยวผมให้เนดจัดการให้เลยครับ

มีปัญหาอะไรที่ต้องซ่อมแซม โทรหาเนดที่เบอร์ภายใน 10 ได้เลยนะ

เขาเป็นช่างประจำตึกของเราเอง

ไม่ต้องรอนานหรอก

ให้ตายสิ

- คุณต้องรับสายไหม? หรือให้ผมออกไปก่อน? - แป๊บเดียวนะคะ

แล้วก็ยังมีปัญหาเรื่องฝักบัวอีกค่ะ

จริงสิ นี่คือข้อดีข้อใหญ่เลยนะ

คุณสามารถกดกริ่งหาหลุยส์พนักงานต้อนรับ เพื่อให้เขาตามเนดได้ตลอด

หรือแค่บอกเขาถ้ามีใครสักคนมาหาแบบนี้

หลุยส์ รองอธิการบดีจะมาถึงตอนบ่ายสามเพื่อทานแซนด์วิชชิ้นพอดีคำนะ

- ครับ ไบรอน - สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ?

รู้ไหมว่ามีตึกไม่มากนักในราคานี้ที่มีความปลอดภัยและมีการรักษาความปลอดภัยจากพนักงานต้อนรับแบบนี้

ถือว่าดีเยี่ยมเลยนะ

ผมพาไปดูข้างนอกหน่อยไหม?

แค่อยากจะให้ดูอะไรตรงโถงทางเดินแป๊บเดียวน่ะครับ

ตรงนี้น่าสนใจมากๆ เลยล่ะ

ลองสังเกตการออกแบบสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์นี่สิ

มันช่วยเพิ่มบรรยากาศให้กับตัวตึกได้จริงๆ

แล้วเราก็มีสิ่งอำนวยความสะดวกสมัยใหม่อย่างลิฟต์ด้วยนะ

เฮ้ พวกคุณ ช่วยถือลิฟต์ให้หน่อยได้ไหม?

ครอบครัวน่ารัก ลูกชายก็น่ารัก เดี๋ยวพวกคุณก็คงได้เจอและเข้ากันได้ดีแน่

ทำตัวตามสบายเหมือนอยู่บ้านเลยนะ ฟังนะ ผมต้องรีบไปก่อนล่ะ

จริงๆ นะ ตึกเราเป็นกันเองมากๆ ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ

ไปกันเถอะ ขอบคุณ คนใหม่เหรอเนี่ย ครูว์กับหมอแฮะ

- ฝักบัวเรายังใช้ไม่ได้เลยนะ - เดี๋ยวเนดคงจัดการให้แหละ

กุญแจน่าจะอยู่ในครัวนะ ฉันว่า

สตีเวน! สตีเวน

เราต้องบุกเข้าไปในอพาร์ตเมนต์แล้วล่ะ

- ไม่อ่ะ เธอทำบรรยากาศไม่ถึงใจเลย - ใช่ซะที่ไหนเล่า

เรื่องนั้นจัดให้ได้นะ

พวกเพื่อนบ้านน่ะ

อะไรอีกเนี่ย?

รอก่อนนะ

จำคำพูดนั้นไว้นะ

- นี่ ชอบดื่มชาไหม? - ก็น่าจะนะ

พอดีฉันกำลังเคลียร์ของในครัวแล้วมีชาพวกนี้อยู่เพียบเลย

ยังไม่เคยแกะเลย เดี๋ยวฉันเอามาให้นะ

เยี่ยมเลย ขอบคุณนะ

- ฉันอยู่ห้องข้างๆ นี้นะ แซฟฟรอนจ่ะ - ฉันเนลล์ค่ะ

ส่วนนี่... สตีเวนค่ะ

เฮ้ หลุยส์

- ครับ - เดี๋ยวฮันส์จะมาหาช่วงค่ำๆ นะ

- รับทราบครับ - ของฉันพังน่ะ

นี่ ได้ยินเสียงตอกอะไรนั่นไหม?

อะไรนะ?

ดึกดื่นขนาดนี้แล้วเสียงมันก็ไม่เคยหยุดเลย

บางทีฉันก็คิดว่ามันติดอยู่ในหัวฉันซะแล้วเนี่ย

สวัสดี ฉันจูเลียนะ

- ออสติน! - มือประสานกับประตูซะ

ไม่สิ มันควรเรียงตามตัวอักษรนะ

- ฟิลิป เช็กให้แน่ใจนะว่าผมมีถุงน่องสำรอง - ครับที่รัก

ฟังนะ ฉันต้องไปแล้วล่ะ

- ออสติน ลูกโดดเรียนกลับบ้านเร็วกเหรอเนี่ย? - เปล่าสักหน่อย

- หลุยส์บอกว่าลูกกลับมาตั้งแต่เที่ยง - ที่รักคะ

- ผมไม่มีคลาสเรียนช่วงบ่ายนี่ - เขาไม่มีคลาสเรียนช่วงบ่ายค่ะ

อ๋อ งั้นเหรอ

งั้นพวกคุณจะไม่ไปกันเหรอ เดี๋ยวก็สายหรอก

ให้ตายสิ ฟิลิป ฉันใส่ถุงน่องสีดำกับชุดนี้ไม่ได้หรอกนะ!

- คุณบอกว่า... - เปล่า ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น

วุ่นวายอะไรกันนักหนาเนี่ย?

- ผมกำลังช่วยงานการกุศลโรคมะเร็งน่ะ - ฉันรักโรคมะเร็งจะตาย

คืนนี้อย่าอยู่นอนดึกนักล่ะ โอเคไหม?

ฮัลโหล? ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้

พลาดซะแล้ว!

งี่เง่าสิ้นดี!

คุณไปนัวเนียกับยายนั่นมาใช่ไหมล่ะ!

เธอเนี่ยตลบแตลงชะมัด!

ฉันรู้หมดแหละว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง!

เธอนี่ทำตัวเหมือนยายขอทานเฮงซวยไม่มีผิด!

เธอมาทำตัวตีโพยตีพายเพราะฉันมียาให้เธอไม่พอหรือไงห๊ะ?

ทำไมเธอต้องคอยทิ้งฉันไปตลอดเลยวะ?

เธอคอยแต่จะทิ้งฉันอยู่เรื่อยเลย!

- ฉันรักเธอนะ! รักจริงๆ! - ไม่แกไม่ได้รัก!

ฉันเกลียดแกชิบหายเลย!

ฉันเกลียดแก! เกลียดแก! ไสหัวออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!

ฟังดูเข้าท่าดีนี่ ไปล่ะเว้ย!

- นี่เธอจะไปไหน? แล้วจะกลับมาอีกไหม? - ฉันไม่รู้เว้ยว่าจะกลับมาหรือเปล่า

ให้ตายเถอะ!

คุณคือเนดใช่ไหมครับ?

ผมมาซ่อมของน่ะครับ

ห้องซักรีดไปทางไหนเหรอคะ?

เดินออกไปข้างนอก เลี้ยวซ้าย

เดี๋ยวก็เจอครับ

สวัสดีค่ะ มีเครื่องซักผ้าเครื่องไหนว่างอยู่บ้างไหมคะ?

มีครับ เชิญเลยครับ

ตามสบายเลยนะ พอดีฉันกำลังพับกางเกงในอยู่น่ะ

เครื่องนั้นน้ำร้อนจะไหลตลอด ไม่ว่าเธอจะตั้งค่ามันยังไงก็ตามนะ

อ้าวเหรอคะ? ขอบคุณค่ะ

เพิ่งย้ายมาเหรอครับเนี่ย?

ค่ะ สามีกับฉันเพิ่งย้ายมาคืนนี้เองค่ะ

ฉันชื่อเนลล์ค่ะ

ชาร์ลส์ รุกเกอร์ เรียกว่าแชสก็ได้นะ

เธอและสามีเป็นนักแสดงเหรอ?

เปล่าค่ะ

เขาเพิ่งเรียนจบแพทย์ส่วนฉันเป็นครูค่ะ

มั่นคง ซื่อสัตย์ ดีจังเลยนะ

ฉันเห็นพวกหน้าตาดีๆ ย้ายมาที่นี่แล้วอกหักกันมานักต่อ นักแล้ว

พอย้ายออกไปก็แค่เปิดทางให้คนอื่นเข้ามาแทน

ดีจังนะที่ได้อบรมสั่งสอนเยาวชนรุ่นใหม่น่ะ!

ค่ะ หวังว่าฉันจะได้งานเร็วๆนี้นะคะ

แต่สตีเวนไม่มีปัญหาหรอกค่ะ

เขาได้เป็นแพทย์ประจำบ้านที่ห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลวิลเชียร์เมโมเรียลแล้วค่ะ

- แล้วคุณล่ะ? อยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้วคะ? - ตั้งแต่ปี 47 น่ะ

- หลังสงครามพอดีเลย - อยู่มาตั้งแต่ปี 1947 เลยเหรอคะ?

แล้วก็ยังเดินเหินได้ปกติด้วยนะ!

ให้ตายสิ ฉันอยู่ที่นี่ตั้งแต่ก่อนที่แจ็ค ลุสแมนจะหายตัวไปซะอีก

ลุสแมนเหรอ? คนสร้างตึกนี้น่ะเหรอ?

ใช่แล้ว เขาสร้างมันขึ้นมาเอง

อยากให้มันเป็นที่หลบภัยสำหรับดาราหนังทุกคนที่มีรสนิยมแบบเดียวกันกับเขา

แต่พวกเขาน่ะมันพวกเจ้าชู้ประตูดิน

ทิ้งกระแสหนึ่งเพื่อไปคว้าอีกกระแสหนึ่ง

พึ่งพาอะไรไม่ได้สักอย่าง

แน่นอนล่ะว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรเลยที่มีคนงานก่อสร้างหลายคนต้องมาจบชีวิตลงที่นี่

หมายความว่ายังไงเหรอคะ?

หลุยส์ จูเลียเองนะ

ครับ

นี่จ่ะ รับไว้สิ

- ช่วยชีวิตไว้แท้ๆ - งานนี้งานประจำของคุณเลยสินะเนี่ย?

เหนื่อยหอบวิ่งวนไปวนมาแล้วก็กลับมาที่จุดเดิม - ฉันจะชวนเธอกลับไปด้วยกันให้ได้ - ไม่เอาล่ะ ฉันเป็นพวกชอบยืนอยู่กับที่มากกว่า

มันได้ผลแฮะ

ใช่เลย!

- ราตรีสวัสดิ์นะหลุยส์ - ราตรีสวัสดิ์ครับ

สวัสดีจ่ะจูเลีย

สวัสดีจ่ะเนด

เธอน้ำหนักลดลงไปเยอะเลยนะเนี่ย

ห้าสิบเจ็ดปอนด์ค่ะ

ฉันว่าเธอก็ดูน่ารักดีในทุกๆ ขนาดนั่นแหละ

ขอบคุณค่ะ

หยุดนะ! หยุดเถอะ!

ฉันบอกให้แกไสหัวไปไง ไสหัวไป!

อะไรวะเนี่ย เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?

เหี้ยอะไรเนี่ย?

หยุดนะ ไสหัวไปซะ

คุณผู้หญิงครับ อยู่เฉยๆ ตรงนั้นแหละ

ไสหัวออกไปซะไอ้เวร!

หุบปากแล้วไปตายซะ ไอ้ระยำ!

- ตำรวจ! - หยุดอยู่ตรงนั้นนะ!

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ไบรอนกำลังช่วยฉันซ้อมบทอยู่น่ะ

ฉันมีนัดเรียกตัวรอบสองนะ

ดูนี่สิ "ให้ตายสิ เหี้ยอะไรเนี่ย?

- เหี้ยอะไรเนี่ย??"-"หุบปากแล้วเลือดสาดซะไอ้เวร."

คุณบาร์โรว์ครับ ช่วยมาดูนี่หน่อยครับ

พวกเขากำลังซ้อมบทกันอยู่น่ะครับ

เฮ้ย บทนี้ของฉันนะโว้ย