Morbius

เราไม่ควรอยู่นี่ ตอนดึก

เอากับดักไปวางไว้ ตรงปากถ้ำหน่อย

เอาหมอไหม?

ผมเนี่ยแหละหมอ

มันน่าทึ่งดี ว่าไหม?

น้ำหนักของ ค้างคาวดูดเลือดน้อยมาก

แต่พวกมันจัดการกับ สัตว์ตัวใหญ่กว่าสิบเท่าได้

ว้าว

จะใช้อะไรเป็นตัวล่อ?

นายเสนอตัวหรอ?

ไม่ชั้นจะไปแล้ว

จ่ายเงินมา

ก่อนที่พระอาทิตย์จะตก

เอามีดนายมาให้ชั้น แล้วเดี๋ยวจะจ่ายเงินให้

มาสิ

เดินสิ!

ที่นี่น่าจะดูแลเธอได้ดีกว่า

ทุกคนอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเธอ

ไมเคิลนี่ ลูเชี่ยน ลูเชี่ยน ไมเคิล

ไมเคิลรู้จักที่นี่ดีกว่าชั้นอีก

ทำตัวดีๆล่ะ

สวัสดี

สวัสดี ไมโล

ชั้นชื่อลูเชี่ยน

คนที่อยู่ก่อน หน้านี้ตั้งหากไมโล

ไม่

เขาก็เป็นไมโลคนใหม่

คนก่อนหน้าเขา ก็เป็นไมโลคนใหม่

ชั้นจำไมโลคนแรก ไม่ได้ด้วยซ้ำ

นายอยู่นี่มานานแค่ไหนแล้ว?

นานเท่าที่ชั้นจำได้

- แล้วนายยังไม่หายอีกหรอ? - มันไม่มีวิธีหาย

มันมีบางอย่าง ที่หายไปใน ดีเอ็นเอชั้น

เหมือนกับพวกตัวต่อ

จนกว่าพวกเขาจะหามันได้ วิธีเดียวที่จะอยู่รอดคือ

ต้องถ่ายน้ำมัน สามครั้งต่อวัน

แล้วนายจะทำอะไร ถ้าได้นายเป็นปกติ?

แบบแค่ชั่วโมงเดียว?

ชั้นไม่คิดเรื่องพวกนั้น

เฮ้ ด้วยพวกประหลาดพวกนั้นสิ! ดูสิ!

อย่าออกไปข้างนอก ตอนเวลาพวกนั้นเลิกเรียน

เหมือนกับพวกสปาต้าแต่ก่อน

เรามีจำนวนน้อยกว่าพวกมัน

ไมโล?

ไมโล?

พยาบาล?

โอเค...

ลูเชี่ยน

ลูเชี่ยน!

ไอนี่หรอ?

มันต้องใช้นักวทิยาศาสตร์ หลายคนเพื่อสร้างเครื่องนั่น

แต่เธอซ่อมมัน ด้วยปากกาลูกลื่นหรอ?

มันมีโรงเรียน สำหรับเด็กที่มีพรรสวรรค์ในนิวยอร์ก

ชั้นคิดว่าชั้นคงหาทุน ให้เธอเข้าไปเรียนได้

แล้วก็ให้มีคนดูแล เพราะสภาพอาการของเธอ

ที่ๆเธอจะได้ศึกษา เล่าเรียน พัฒนาฝีมือ

เธอมีพรสวรรค์ ไมเคิล

ชั้นคิดว่าชั้นคงให้อภัยตัวเองไม่ได้ ถ้าปล่อยให้มันเสียเปล่า

"ถึง ไมโล

"นี่ไม่ใช่การบอกลา

"ชั้นจะหาวิธีรักษาเราทั้งคู่

"สักวันเราจะได้ เป็นลุงแก่ๆได้สักที

"จากเพื่อนสนิท ไมเคิล

"ป.ล. นายไม่ควรแกะมันออก

"เพราะตอนนี้นายจะ ประกอบมันกลับไม่ได้

ไว้เจอกันหน้าร้อน"

ไม่

"ถึง ไมโล..."

ได้โปรด ชั้นขอจดหมาย ชั้นคืนได้ไหม?

- ได้ไหม? - ขอจดหมายชั้นคืนได้ไหม?

โอเคเอาไปสิ

ได้โปรด อ้า!

ได้โปรด!

ขอร้อง!

หยุด

ออกไป!

ขอชั้นดูหน่อย ไหนขอชั้นดูหน่อย

เขาพยายามจะ ขโมยจดหมายผม!

ไมโล ไมโล หยุด

หยุดๆ

แล้วไมโลล่ะ?

ชั้นจะดูไมโลเอง

เขาต้องการชั้น

ไมเคิล มอร์เบียส จบปริญญาเอก เมื่ออายุ19ปี

และทำให้ตัวเขาโด่ดดัง

จากการเป็นผู้นำ เรื่องโรคติดต่อทางเลือด

การพัฒนา เรื่องเลือดสังเคราะห์

ได้ช่วยชีวิตผู้คนมากกว่า เสียยิ่งกว่ายาปฏิชีวนะ

ไมเคิล มอร์เบียส

ได้โปรดขึ้นมา

รับรางวัล

จากกษัตริย์แห่งสวีเดน

ชั้นไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณ จะพูดกับกษัตริย์สวีเดนแบบนั้น

ทั้งกษัตริย์และก็ราชินี งานต่างๆ

รวมทั้งสแกนดิเนเวีย และก็พวกนักวิทยาศาสตร์ทั้งหมด

ใช่แต่ใครเขาทำแบบนั้น?

ก็แอนนาเราก็ต่างรู้ ชั้นมีปัญหาหลายอย่าง

แต่ เฮ้ ชั้นเก็บโปรแกรมงานไว้นะ

อยู่นี่เอง

- เฮ้ คุณหมอแบนครอฟ - เฮ้ แอนนา

- เราจะเล่นกันไหม? - โอ้ ชั้นคิดว่าไม่

หลังจากที่หมอมอร์เบียส กลับมาแล้ว

ให้เขาได้ลอง แพ้ดูสักครั้ง

- จะได้รู้ว่ารู้สึกยังไง - ไม่มีทางเกิดขึ้นแน่

- ไมเคิล - เอ่อ ว่าไง?

- ขอเวลาสักแปปได้ไหม? - ได้สิ

อันใหม่เลย เก็บไว้ในคอลเลกชั่น

หมอมอร์เบียสซวยแน่

ชั้นซวยแน่

"ผมไม่สามารถรับรางวัล

ที่เป็นผลจากการทดลองที่ผิดพลาดได้"

- แลป หนึ่ง - หน้าหนึ่ง,

"นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ไม่รับรางวลัโนเบล"

คุณรู้ใช่ไหมว่า ผู้คนชอบให้เงินกับคน

ชนะรางวัลโนเบล?

ทำให้พวกเขารู้สึกดี กับการลงทุนของตัวเอง

มันคงจะดีถ้าคุณ อยู่นานกว่านั้นจะได้ๆเงิน

คุณผลักตัวเองมาก

มากเกินไป

แล้วผู้ร่วมผลประโยชน์ของคุณ ไมโล

เขารู้ไหมว่า คุณกำลังทำอะไรที่นี่?

แล้วผมกำลังทำอะไรที่นี่ล่ะ?

เอาดีเอ็นเอคนผสมกับของค้างคาวไง

- ผมไม่รู้เลยว่าคุณกำลังพูดเรื่องอะไร... - เรื่องอะไรหรอ?

พอจะนึกอะไรออกไหม?

ไม่ ก็พอนึกออก โอ้...

โอเค งั้นนี่อาจ ทำให้คุณพอจะจำได้

เป็นผมผมจะไม่เข้าไปในนั้นนะ

มันคือเอ่อ...

- มันคือบ่อปลา - หืม

แต่เพื่อแบบ...

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบินได้

โอ้ หรอ

เพื่อนๆของผม เอามาจาก คอสต้า ริก้า

แล้วคุณจะบอกชั้นเมื่อไหร่?

ที่สำคัญกว่าคือ คุณได้รหัสมาจากไหน?

มันคือค่าพายหกตัวแรก กลับหลังแค่นั้น

รหัสผ่านคุณ ของทุกอย่าง

น่าจะถึงเวลาเปลื่ยนนะ

คุณจะเสียใบประกอบวิชาชีพ เพราะสิ่งนี้ได้นะ

ผมไม่ได้ต้องการมันแล้ว คุณหมอ

คุณตั้งหาก ที่ยังต้องการมัน

คุณรู้ใช่ไหมมันมีสิ่งที่เรียกว่า "การสามารถที่จะปฏิเสธแบบพอรับฟังได้"

คุณควรจะขอบคุณผม

นี่เป็นสัตว์เลี้ยงลูก ด้วยนมตัวเดียว

ที่พัฒนาจน สามารถกินเลือดได้

เพื่อที่จะให้กินเลือดได้

ค้างคาวพวกนี้สร้างน้ำลาย ที่ผสมด้วยสารต้านการจับกันของเลือด

งั้นตามทฤษฎีแล้ว ถ้าคุณสามารถ

เอายีนค้างคาวดูดเลือดใส่ในตัวคุณ

ก็จะทำให้ร่างกายคุณสามารถ

สร้างสารต้านการจับกันของเลือด

ใช่

แล้วมันก็จะรักษาผม

แล้วต้องจ่ายด้วยอะไร?

เราเป็นผลรวมของหลายๆเผ่าพันธ์

มันเป็นมรดก ที่อยู่ในร่างกายเรา

ไวรัสต่างๆฝัง เอาสารพันธุกรรมไว้ในร่างเรา

เป็นเวลาหลายร้อยหลายพันปี

นั่นมันวิวัฒนาการ มันต่างกัน

ผมไม่คิดอย่างนั้น

เราต้องกล้าทำสิ่งที่มากกว่า, กล้าที่จะเสี่ยง

ถ้าไม่ทำแบบนั้น

มันก็ไม่มีวิทยาศาสตร์

ไม่มีการแพทย์

ไม่มีอะไรใหม่ๆอีก

โอเค

หนูทดลองสำหรับการรวม เซลล์ครั้งที่ 117

เอาหน่าๆ

หนูทดลอง 117 มีผลการทดลอง...

ล้มเหลว

ชั้นไม่อยากเห็นคุณเจ็บปวด

ผมควรจะตายไปหลายปีแล้ว, มาทีน

ทำไมผมถึงยังมีชีวิตอยู่ ถ้าไม่ใช่เพื่อสิ่งนี้?

เพื่อช่วยเพื่อนรักของผม ไมโล

และก็ทุกคนที่เหมือนกันกับเรา

ไม่ใช่แบบนี้

หมอมอร์เบียส แอนนา

เธอมีอาการตัวร้อนสูง

และไตของเธอก็ กำลังล้มเหลว

เราต้องเอาเธอเข้าโคม่า ก่อนที่เธอจะหัวใจวาย

หนึ่งร้อนมิลลิกรัม ยาระงับความรู้สึก

- ได้ - เร็ว

มาหน่อย

ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไร เราได้ตัวเธอแล้ว

นี่

นี่ไง

ขอบคุณ พยาบาล

เราจะให้เธอนอนอีกสักนิด

นอนให้สบาย

- ไมเคิล - อะไร?

มันได้ผล

หมอไมเคิล มอร์เบียส

มีคนขาเป๋มาหาครับเจ้านาย

ไมเคิล! มานี่เลย!

ตราบใดที่ชั้นยังขาเป๋นายก็โชคดีไป

- นายมาสาย - ชั้นแค่กำลังลอง

สิ่งที่เขาเรียกว่า "ทำงาน"

จริงหรอ คิดว่าชั้น คงไม่ค่อยได้ยินคำนั้นเท่าไร