The Mandalorian

เมื่อเลือกที่จะเดิน ตามวิถีแห่งแมนดาลอว์

เจ้าก็เป็นทั้งผู้ล่าและก็เหยื่อ

ก็พอมีอยู่งานนึง

งานใต้ดินรึ?

ความที่ไม่เหมือนใครของ คนที่มีชื่อเสียงแบบเจ้า

นี่มันไม่ใช่รหัสของสมาคม, เรื่องพวกนี้ลืมไปได้เลยตอนนี้

ชาวแมนดาลอว์ยิงถล่มพวก สมาคมนักล่า บนดาวนาวาร์โร

ฮุบเป้าหมายที่มีมูลค่าสูง โกงไปดื้อๆ

จงเดินทางไปกับข้า นั่นไม่ใช่ชีวิตสำหรับเด็ก

พวกมันกำลังมา

จะไม่มีใครเป็นอิสระจนกว่า วิถีเดิมๆจะหายไปตลอดกาล

เจ้ามีของที่ข้าต้องการ

นี่รึคือคนที่เจ้าตามล่า, แล้วกลับคุ้มครองไว้?

เผ่าพันธุ์ของมันสามารถ เคลื่อนย้ายสิ่งของได้ด้วยพลังจิต

บทเพลงแห่งยุคอดีตบอกเล่าเรื่องราว การต่อสู้ระหว่างแมนดาลอว์ผู้ยิ่งใหญ่

กับนิกายของพ่อมดที่มีนามว่าเจได

โดยหลักการแล้ว, มันอยู่ในความดูแลของเจ้า

- เจ้าต้องเอามันไปส่งยังเผ่าพันธุ์ของมัน - ข้าเคยเป็นเด็กกำพร้ามาก่อน

ชาวแมนดาลอว์เลี้ยงดูข้ามา ในกลุ่มชนแห่งนักรบ

ข้าได้รับการปฏิบัติเหมือน เป็นคนของพวกเขาคนนึง

- เจ้าทำเรื่องนี้ใช่มั้ย? - เปล่า!

ไม่มีใครรอดเลยหรือ?

เรารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเราออกจากที่กบดาน

ความลับของเราก็คือความอยู่รอดของเรา

ดูแลเจ้าตัวเล็กนี่ให้ดีนะ

นี่คือวิถี

ข้ามาที่นี่เพื่อพบ กอร์ โคเรสช์

ขอให้สู้ให้สนุก

บทบรรยายไทยโดย Komkean ทำแจกให้ดูกันฟรีๆใน Dedbit

ห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า

เจ้าน่าจะรู้นะว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ของเด็กๆ

ข้าไปที่ไหน, เขาไปที่นั่น

ข้าก็เคยได้ยินมาแบบนั้น

ข้ากำลังหาเสาะหาหนทาง นำเขากลับไปสู่เผ่าของเขา

ถ้าข้าหาที่อยู่ของชาวแมนดาลอว์คนอื่นได้, พวกเขาก็จะช่วยชี้แนะข้า

ข้ากล้าพูดเลยว่าเจ้า รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน

คุยเรื่องงานในทันทีที่เจอหน้า มันช่างไม่มีวัฒนธรรม

ควรเพลิดเพลินกับความบันเทิงซะก่อนสิ

บ้าเอ้ย! กามอร์เรี่ยนของข้าไม่ได้เรื่องเลย ฆ่ามันซะ! เชือดมัน!

เจ้าชอบพนันมั้ย, แมนโด?

ไม่, ถ้าข้ายังเลี่ยงได้

ข้าจะพนันด้วยข้อมูลที่เจ้าต้องการ

ว่ากามอร์เรี่ยนจะตายภายในเวลา ไม่เกินนาทีครึ่งนับจากนี้

และสิ่งที่เจ้าต้องเดิมพันก็คือ ชุดเกราะที่เป็นประกายเงางามของเจ้า

ข้าพร้อมที่จะจ่ายเงินให้เจ้าสำหรับข้อมูล

ข้าจะไม่ยอมแขวนชะตาของข้า เอาไว้กับดวงการพนัน

ข้าก็ไม่

ขอบใจที่อุตส่าห์มาหาข้าเอง

ปกติแล้ว, ข้าต้องคอยสอดส่องตามหา ชาวแมนดาลอว์อย่างเจ้าในที่ซ่อนลับๆ

เพื่อไล่เก็บเกี่ยวเปลือกแวววาว ที่มีค่ายิ่งของพวกเจ้า

ราคาของเบสการ์ยังคงสูงอย่างต่อเนื่อง

ข้าโตมาพร้อมกับความลุ่มหลงมัน

มอบมันมาให้ข้าซะดีๆหรือจะ ให้ข้าแกะออกจากศพของเจ้า

บอกข้ามาว่าชาวแมนดาลอว์อยู่ที่ไหน

แล้วข้าจะเดินออกไปเฉยๆโดยที่ไม่ฆ่าเจ้า

ข้าจำได้นะเจ้าพูดเองว่า เจ้าไม่ชมชอบการพนัน...

ข้าไม่..

ก็ได้, หยุด, พอได้แล้ว! ข้าจะบอกให้ว่าเขาอยู่ไหน

แต่เจ้าต้องสัญญาก่อนนะว่า เจ้าจะไม่ฆ่าข้า

ข้ารับรองว่าเจ้าไม่ตาย ด้วยน้ำมือของข้าแน่นอน

บอกมา, ชาวแมนดาลอว์ที่แกรู้จักอยู่ที่ไหน?

ทาทูอีน

ไงนะ?

ชาวแมนดาลอว์ที่ข้ารู้จัก อยู่บนดาวทาทูอีน

ข้าเคยอยู่บนทาทูอีนมาตั้งนาน ข้าไม่เคยเห็นชาวแมนดาลอว์คนไหนเลย

รับรองข้อมูลข้าถูกต้อง, จะบอกให้นะ

เขาอยู่ที่เมือง มอส เพลโก ข้าขอสาบานต่อก๊อตทรา

งั้นก็คง ทาทูอีน

เดี๋ยวสิ, แมนโด! เจ้าทิ้งข้าไว้แบบนี้ไม่ได้นะ

ปล่อยข้าลงไป

นั่นไม่ได้อยู่ในข้อตกลง

เดี๋ยวนะ, เจ้าจะทำอะไรน่ะ?

แมนโด! ข้าจ่ายให้ได้นะ! แมนโด! แมนโด!

โทษนะ, ชาวแก๊งค์ ช้าก่อน

แกก็รู้ว่าเขาไม่ชอบดรอยด์

คงต้องปล่อยให้พวกเขาจัดการแล้ว

เดอะเครสท์ ต้องการสิ่งที่ดีๆอีกครั้ง

อ้อ! เขาเกิดรักดรอยด์ขึ้นมาแล้ว

พวกแกได้ยินเขาแล้วนี่ จัดการมันให้แจ่ม

ข้าเดาว่ามีอะไรเปลี่ยนไปตั้งเยอะ นับตั้งแต่เจ้าอยู่ที่มอสครั้งล่าสุด...

โอ้ว! ขอบคุณพลัง!

เจ้าตัวเล็กนี่ทำให้ข้าเป็นห่วงแทบแย่

มานี่มา, เจ้าหนูตัวน้อยๆ

ดูเหมือนว่ามันจำข้าได้

เจ้าอยากขายมันสักเท่าไหร่? ล้อเล่นน่ะ, แต่ก็ไม่เชิง

ถ้าไอ้เจ้านี่แยกร่างได้ หรือมีลูกมีหลาน

ข้ายินดีที่จะซื้อลูกหลานมันซักตัว

โธ่, เวรกรรม!

ระวังไอ้ที่กำลังทำอยู่นั่นหน่อย เขายิ่งไม่ค่อยไว้ใจพวกแกอยู่

แกอยากให้ดรอยด์ทุกตัวเสียหน้านักรึไง?

ขอบใจ!

ข้ามาที่นี่ก็เพราะมีธุระ เลยอยากให้ท่านช่วยหน่อย

อ๋อ, มีธุระเหรอ, งั้นเจ้าก็ไปจัดการซะ

ให้ข้าดูแลเจ้าอสูรตัวน้อยนี่เอง ตอนที่เจ้าออกผจญภัย, ดีไหม?

ข้าต้องพาเจ้านี่ไปเสาะหาข้อมูล เพื่อนำกลับไปส่งถิ่นเดิมของมัน

อ้อ, เข้าใจแล้ว เรื่องนั้นข้าช่วยไม่ได้

ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

แล้วก็เชื่อข้า, ข้าเห็นมาแล้วทุกรูปร่าง และทุกขนาดในเมืองนี้

นักผลิตอาวุธชาวแมนดาลอว์ ส่งเสริมข้าให้อยู่บนเส้นทางของข้า

หากข้าหาคนอื่นที่เหมือนกันกับข้าได้

ข้าก็สามารถสร้างแผนภูมิเส้นทาง สู่เครื่อข่ายที่อยู่ซ่อนอย่างลับๆได้

เจ้าคือชาวแมนดาลอว์คนเดียวของที่นี่ ในรอบหลายปีนี้, ข้ากล้าบอกได้เลย

มอส เพลโก้ อยู่แถวไหนล่ะ? ฟังมาว่ามีที่นึงชื่อแบบนั้น

โอ้ว, พ่อหนุ่ม, ข้าไม่ได้ยินชื่อนั่นมาสักพักแล้ว

มันไม่ได้อยู่บนแผนที่

เพราะมันถูกทำลายโดยพวกโจร

เมื่อจักรวรรดิล่มสลาย มันก็ล่อกันจนเละเทะ

ข้าเองไม่กล้าออกจากกำแพงเมือง ตอนนี้ก็ยังไม่กล้า

พอจะบอกข้าได้ไหมว่า ก่อนหน้านั้นมันเป็นยังไง

ขึ้นอยู่กับว่าใครถาม อยากจะเห็นมันไหมล่ะ?

R-five! เอาแผนที่ของทาทูอีนมาให้หน่อย

อย่ามัวเอ้อระเหย เป็นจริงเป็นจังหน่อย

ข้าคงหาผู้ช่วยดีๆไม่ได้อีกแล้ว

ไม่รู้จะบ่นให้ใครฟังดี

เปิดมาเลยๆ

รออยู่นะ.. โอเค

นี่คือแผนที่ของทาทูอีนก่อนสงคราม

เจ้าจะเห็น มอส ไอส์รี่ย์, มอส เอสปา, แล้วก็แถบบริเวณนี้, มอส เพลโก้

ข้าไม่เห็นอะไรสักนิด

มันอยู่นั่นแหละ หรืออย่างน้อย มันก็เคยอยู่

ไม่ค่อยมีใครพูดถึงหรอก มันเป็นนิคมเหมืองแร่เก่า

พวกนั้นจะเห็นก้อนโลหะก้อน ใหญ่นั่น, ก่อนที่เจ้าจะลงจอด

ท่านยังเก็บยานสปีดเดอร์ไว้รึเปล่า?

แน่อยู่แล้ว, มันขึ้นสนิมนิดหน่อย แต่ข้าก็ยังเก็บ

ให้ข้าช่วยอะไรมั้ย?

ข้ากำลังตามหาชาวแมนดาลอว์

ไม่ค่อยมีใครผ่านมานักหรอกแถวนี้

อธิบายลักษณะเขาได้ไหมล่ะ

คนบางคนที่ดูเหมือนกับข้า

เจ้าหมายถึงท่านจอมพล?

จอมพลของเจ้าสวมเกราะ ของชาวแมนดาลอว์เหรอ?

ดูด้วยตาตัวเองสิ

ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่, คนแปลกหน้า?

ข้าตามหาท่านมาไกลหลายพาร์เซก

ตอนนี้เจอข้าแล้วไงล่ะ วีเควย์, จัดสปอชก้ามาสองที่

ทำไมไม่มาร่วมดื่มกับข้าล่ะ?

ข้าไม่เคยเจอชาวแมนดาลอว์ตัวเป็นๆมาก่อน

ได้ยินแค่เรื่องราว

ข้ารู้ว่าท่านเชี่ยวชาญในการฆ่า

และอาจดูไม่แฮปปี้เท่าไหร่ ที่เห็นข้าสวมเครื่องแบบนี้

งั้น...

แว่บแรกข้านึกว่ามีเพียงคนเดียวของเรา ที่จะได้เดินออกไปจากที่นี่

แต่เมื่อข้าได้เห็นไอ้ตัวเล็กนั่น...

...ข้าก็เลยคิดได้ว่า, บางทีอาจจะมองท่านผิดไป

ท่านเป็นใครกันแน่?

ข้าคือ คอปป์ แวนท์, จอมพลแห่ง มอส เพลโก้

- ท่านไปได้ชุดเกราะนั่นมาจากไหน? - ซื้อมาจากพวกจาวาส

ส่งมันมา

ฟังนะพวก, ข้าแน่ใจว่าเจ้ามีอำนาจสั่ง ในที่ๆเจ้าจากมา,

แต่แถวนี้น่ะ, ข้าคือคนที่สั่งชาวบ้านว่าต้องทำอะไร

ถอดมันออกมา

หรือจะให้ข้าถอด

เราจะทำเรื่องนี้ต่อหน้าเด็กเหรอ?

เขาเคยเห็นที่แย่กว่านี้เยอะ

งั้นก็ตรงนี้?

ตรงนี้แหละ

บางทีเราอาจจะทำอะไรบางอย่างด้วยกันได้

ไอ้สัตว์ร้ายนั่นสร้างความหวาดกลัวให้กับแถวนี้

มันอยู่มานานก่อนที่เมือง มอส เพลโก้ จะถูกสถาปนา

ต้องขอบคุณชุดเกราะนี่ ที่ทำให้ข้าสามารถปกป้องเมืองนี้

จากพวกโจรแล้วก็พวกมนุษย์ทราย

พวกเขาต่างจ้องมาที่ข้า เพื่อให้ปกป้องพวกเขา

แต่มังกรเครย์ หนักเกินไป สำหรับข้าที่จะลุยคนเดียว

ช่วยข้าฆ่ามันก่อนนะ, แล้วข้าจะคืนชุดเกราะให้

ก็ได้, ข้าจะย้อนกลับไปเอายาน, ถล่มให้มันโผล่ออกจากทรายโดยทางอากาศ

ใช้แบนธาเป็นเหยื่อ

ไม่ง่ายขนาดนั้น

พอยานแล่นผ่านไปด้านบน มันรับรู้ถึงการสั่นสะเทือนได้

มันก็มุดอยู่ใต้ดิน

แต่ข้ารู้ว่ามันอาศัยอยู่ที่ไหน

ไกลมั้ย?

ก็ไม่เท่าไหร่

เจ้าไม่เข้าใจหรอกว่ามันเป็นยังไง

เมืองนี้มันร่อแร่เต็มที

มันเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่เราได้ข่าว ว่าเดธสตาร์ถูกระเบิดเป็นจุล

ข้าเห็นด้วยนะ ที่มันโดน

แล้วจักรวรรดิก็ถอนตัวจากทาทูอีน

มีลูกไฟขนาดใหญ่เหนือ มอส ไอส์ลี่ย์

การยึดครองสิ้นสุดลง

เราไม่ทันได้ฉลองด้วยซ้ำ

ในคืนนั้นเอง กลุ่มพวกขุดเหมืองก็ย้ายเข้ามา

คนมีอำนาจเกลียดสุญญากาศทางการเมือง มอส เพลโก้ กลายเป็นค่ายทาสในชั่วข้ามคืน

เฮ้, เจ้าโอเคมั้ย?

เร็วเข้า, เราไปจากที่นี่กันดีกว่า

ข้าหลบออกมาได้, แถมยังฉก ของบางอย่างมาจากพวกที่บุกรุก

ข้าฉกเอาแคมโทโนมาด้วย

ข้าไม่รู้สักนิดว่า มันเต็มไปด้วยผลึกซิลิแลกซ์

ข้านึกถึงทุกครั้งในขณะที่, ดวงอาทิตย์ ทั้งสองดวงสาดแสงที่หางของหนูตัวเมีย

ข้าระหกระเหินอยู่หลายวัน

ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ

แล้วจากนั้น...

ข้าก็ถูกช่วย

พวกจาวาสต้องการคริสตัล

พวกเขาเสนอสิ่งที่ดีที่สุดในการแลกเปลี่ยน

แล้วสมบัติของข้ามันซื้อให้ข้าได้ มากกว่าถุงหนังที่เต็มไปด้วยน้ำ

มันซื้ออิสรภาพให้ข้า

จะทำบ้าอะไรของเจ้าน่ะ?

เฮ้, คู่หู, อยากจะบอกข้าว่า นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น, มั้ย?

พวกเขาอยากร่วมล่ามังกรเครย์ด้วย

ข้าควรจะทำอย่างไรกับสิ่งนี้?