Inside Out

ഇൻസൈഡ് ഔട്ട്

ജോയ് (സന്തോഷം):നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ആരെയെങ്കിലും നോക്കി ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ

"അവരുടെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന്.?"

എനിക്കറിയാം, എനിക്കറിയാം റെയ്ലിയുടെ തലയ്ക്കകത്ത് എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന്.

മ്മ് ?

ജോയ് : അങ്ങനെയാണ് അവൾ ജനിച്ചത്..

ഹലോ. റെയ്ലി.

ഓഹ് , എന്തൊരു ഭംഗിയാ..

അച്ഛന്റെ ചിരിക്കുടുക്കയല്ലേ ?

അച്ഛന്റെ ചിരിക്കുടുക്കയല്ലേ ?

വൗ

ജോയ് : അത് നല്ല അടിപൊളിയായിരുന്നു. ഞാനും റെയ്ലിയും മാത്രം , എന്നെന്നേക്കും..

ജോയ്: അത്..33 സെക്കന്റുകൾ മാത്രമായിരുന്നു.

ഞാനാണ് സാഡ്നെസ്സ്(ദുഃഖം).

ഓഹ്, ഹലോ. ഞാൻ .ഞാൻ ജോയ്..അപ്പോൾ..

ഞാനൊന്ന്...നിനക്കൊന്ന്..

എനിക്കത് ശരിയാക്കണം എന്നേയുള്ളൂ. താങ്ക്‌സ്.

ജോയ് : അത് വെറും തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു.

അതുകഴിഞ്ഞ് ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സ് കൂടുതൽ ആളുകളെ കൊണ്ട് നിറയുകയാണ് ചെയ്തത്.

വളരെ നന്നായി. ഓക്കേ , നിനക്ക് ഇത് മനസ്സിലായെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ. വളരെ നല്ലകാര്യം.

ഫിയർ(ഭയം) : വോ , ഒടുക്കത്തെ വളവ് ! വേണ്ട ! നോക്കി ! വേണ്ട!

ജോയ് : അതാണ് ഫിയർ

റെയ്ലിയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ അവൻ വളരെ മിടുക്കനാണ്.

ഫിയർ: പതുക്കെ, പതുക്കെ. അഹ്!

ഓഹ് , നമുക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല . നമുക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.

- വൂ! ഗുഡ് ജോബ് . - താങ്ക്‌ യൂ. താങ്ക്‌ യൂ വെരി മച്ച്.

ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് വന്നേ !

ഇന്നാ മോളേ . വാ തുറക്ക്..

- മ്മ് . ഇത് കണ്ടിട്ട് പുതിയതാണല്ലോ - ഇത് സുരക്ഷിതമാണെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ?

- എന്താ ഇത് ? - ആഹ്.

ഓക്കേ , ജാഗ്രത പാലിക്കുക. കൂട്ടരേ , വളരെ അപകടകരമായ മണം കിട്ടുന്നുണ്ട്.

- നിൽക്ക് . എന്താ അത് ? - ജോയ് : ഇതാണ് ഡിസ്ഗസ്റ്റ് (അറപ്പ്)

റെയ്‌ലിക്ക് ആരും വിഷം കൊടുക്കാതെ നോക്കൽ ആണ് അവളുടെ പ്രധാന പണി.

ശാരീരികമായും സാമൂഹികമായും.

അതിന് അത്ര തെളിച്ചമുള്ള നിറമല്ല.

കണ്ടിട്ട് ദിനോസറിനെ പോലെ ഇരിക്കുന്നു. നിൽക്ക് , കൂട്ടരേ.

അത് ബ്രക്കോളിയാണ് !

യക്കി!

ഞാനിപ്പോൾ നമ്മുടെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചു.

യാ . വെൽക്കം.

റെയ്‌ലി , നീ അത്താഴം കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ ,

നിനക്ക് ഡസ്സേർട്ട് ഒന്നും തരില്ല.

നിൽക്ക് . അച്ഛനിപ്പോൾ നമുക്ക് ഡെസ്സേർട്ട് ഒന്നും തരില്ല എന്നാണോ പറഞ്ഞത് ?

ജോയ് : അതാണ് ആൻഗർ (ദേഷ്യം)

കാര്യങ്ങൾ നല്ല രീതിയിൽ ആണോ പോകുന്നതെന്ന് അവൻ വളരെ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കും.

അപ്പോൾ , തനിക്ക് അങ്ങനെ കളിക്കാനാണോ ഇഷ്ടം ?

ഡെസ്സേർട്ട് തരില്ല അല്ലേ ? ഓ , തീർച്ചയായും , ഇന്ന് അത്താഴം കഴിച്ചത് തന്നെ.

താൻ ഇത് കഴിച്ച ശേഷം !

റെയ്ലി , റെയ്ലി , ദേ വരുന്നു ഒരു വിമാനം.

ഓഹ് , വിമാനം . നമുക്കൊരു വിമാനം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.

- ഓഹ് ! - വിമാനം.

ജോയ് : നിങ്ങൾ സാഡ്നെസ്സിനെ കണ്ടല്ലോ. അവൾ... അത് , അവൾ...

ജോയ് : എനിക്ക് സത്യത്തിൽ അറിയില്ല അവൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന്.

ഞാനെല്ലായിടവും നോക്കി

അവൾക്ക് പോകാൻ വേറെ സ്ഥലമില്ല , അതുകൊണ്ട്..

അവൾ പാവമാണ് , ഞങ്ങളെല്ലാവരും പാവങ്ങളാണ്. എല്ലാം നല്ല നിലയിൽ പോകുകയായിരുന്നു.

ഏതായാലും , ഇതെല്ലാം റെയ്ലിയുടെ ഓർമ്മകൾ ആണ്.

അവയിൽ കൂടുതലും സന്തോഷകരമായവയാണെന്ന് നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കാണും . അതിൽ പൊങ്ങച്ചം പറയാനും വേണ്ടി ഒന്നുമില്ല.

മെഗ്: വൂ-ഹൂ !

ജോയ് : പക്ഷേ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഓർമ്മകൾ ദാ ഇവിടെയാണ് .

എനിക്ക് അധികം സാങ്കേതിക വശമൊന്നും പറയണമെന്നില്ല.

പക്ഷേ ഇവയെയാണ് പ്രധാന ഓർമ്മകൾ എന്ന് പറയുന്നത്.

ഇവയിൽ ഓരോന്നും റെയ്ലിയുടെ ജീവിതത്തിലെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടയൊരു നിമിഷത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്.

ആദ്യമായി അവളൊരു ഗോൾ അടിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായത്.

ഓഹ് ! അത് കിടിലോൽ കിടിലനായിരുന്നു.

ഏയ് ! കണ്ടില്ലേ ? വെരി നൈസ്!

- നമുക്കൊരു ഫ്യൂച്ചർ സെന്റർ (ഭാവികാര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേന്ദ്രം) ദാ ഇവിടെയുണ്ട്. - നൈസ് ജോബ്.

ജോയ് : ഓരോ പ്രധാന മെമ്മറിയും

റെയ്ലിയുടെ വ്യക്തിത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഓരോ സ്വഭാവങ്ങളേയും ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത്.

ദാ ആ ഹോക്കി ദ്വീപ്പ് പോലെ.

ഗൂഫ്ബോൾ ദ്വീപ് ആണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ളത്.

ഇങ്ങോട്ട് വാടീ , കുഞ്ഞി കുരങ്ങേ !

അച്ഛൻ : ഓഹ് , നിന്റെ കാര്യം.

ജോയ് : അതേ , ഗൂഫ്ബോൾ ആണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.

ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് ദ്വീപ്പും വളരെ നല്ലത് തന്നെയാണ്.

ജോയ് : ഓഹ് , എനിക്ക് ഹോണസ്റ്റി (സത്യസന്ധത)ദ്വീപ് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്.

പിന്നെ അതാണ് സത്യം.

തീർച്ചയായും ഫാമിലി ദ്വീപും അടിപൊളിയാണ്.

ജോയ് : കാര്യമെന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഈ ദ്വീപുകളാണ്..റെയ്ലിയെ റെയ്‌ലിയാക്കുന്നത്.

നോക്കി , മത്സ്യ കന്യക !

ലാവ ! വീ!

- ഏയ് ! കൊള്ളാല്ലോ ! - എവിടുന്ന് പഠിച്ചു ഇത് ?

ബ്രെയിൻ ഫ്രീസ് !

യാ !

ഗുഡ് നൈറ്റ് , മോളേ .

ഗുഡ് നൈറ്റ് , അച്ഛാ.

നമ്മൾ ഉറങ്ങി !

ജോയ് : അതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്..

വൂ ! മറ്റൊരു കിടിലൻ ദിവസം !

നൈസ് ജോബ് , കൂട്ടുകാരെ!

നമുക്ക് ആ ഓർമ്മകൾ ലോങ്ങ് ട്ടേർമിലേയ്ക്ക് ( ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന) കൊണ്ടുപോകാം.

ശരി നമ്മൾ ഇന്ന് മരിച്ചില്ല !

അതിനെ ഞാൻ അയോഗ്യമായ വിജയം എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

ജോയ് : അപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് കാര്യങ്ങൾ . ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ ഈ പെൺകൊച്ചിനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്.

അവൾക്ക് വളരെ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളും വീടുമാണ് ഉള്ളത്.

കാര്യങ്ങൾ ഇനി ഇതിൽ കൂടുതൽ നന്നാകാനില്ല.

ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും , റെയ്‌ലിക്ക് ഇപ്പോൾ 11 വയസ്സല്ലേ ആയിട്ടുള്ളൂ..

എന്ത് സംഭവിക്കാനാണ് ?

- എന്താ ... - ആഹ് !

ഓക്കേ , അതായിരുന്നില്ല എന്റെ മനസ്സിൽ.

ജോയ് : ഏയ് , നോക്ക് ! ദേ ഗോൾഡൻ ഗേറ്റ് ബ്രിഡ്ജ് .

അത് നല്ല രസമല്ലേ കാണാൻ.

അത് നമ്മൾ കരുതിയത് പോലെ മുഴുവൻ സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതൊന്നുമല്ല,

അതറിഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയയൊരു നിരാശ തോന്നി, പക്ഷേ എന്നാലും..കുഴപ്പമില്ല.

ഫിയർ :ഈ ഭൂമികുലുക്കങ്ങൾ വെറും കെട്ടുകഥ മാത്രമാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞ് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമായി.

അല്ലെങ്കിൽ ഞാനിപ്പോൾ ശരിക്കും പേടിച്ച് വിറച്ചേനേ.

അഹ് , അതേ...

അതാണെന്നെ പോലുള്ള ആളുകൾ.

അച്ഛൻ : ശരി , കുറച്ച് ബ്ലോക്ക് കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ സ്ഥലമെത്തി

നമ്മൾ ഏതാണ്ട് പുതിയ വീട്ടിൽ എത്തി !

അങ്ങോട്ട് ചവിട്ടി വിട് , അച്ഛാ !

നമുക്ക് ഈ നാറിയ കാറിൽ തന്നെ താമസിച്ച് ജീവിച്ചുകൂടെ ?

കുറെ നേരമായല്ലോ ഇതിൽ കയറിയിട്ട്.

സത്യത്തിൽ , അതൊരു ഭാഗ്യം പോലെയാണ്.

അതുകൊണ്ടാണല്ലോ നമുക്ക് പുതിയ വീട് കണ്ടാൽ എങ്ങനെ ഇരിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ഒരുപാട് സമയം കിട്ടിയത്.

എന്താ ! നമുക്ക് ടോപ്പ് ഫൈവ് പകല്‍ക്കിനാവുകൾ ഒന്ന് പരിശോധിച്ചു നോക്കാം.

- ഓഹ് ! അത് കണ്ടിട്ട് സുരക്ഷിതമാണെന്ന് തോന്നുന്നു ! - സാഡ്നെസ്സ് : അത് കൊള്ളാം .

ഓഹ് , ഇത് റെയ്ലിക്ക് അടിപൊളിയായിരിക്കും !

ജോയ് : ഓഹ്, വേണ്ട, വേണ്ട, വേണ്ട, വേണ്ട, ഇത് മതി!

ഡിസ്ഗസ്റ്റ് : ഓഹ് , ജോയ് , അവസാനമായിട്ട് പറയുവാ..അവൾക്കൊരു മിഠായിക്ക് അകത്തൊന്നും ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല.

ആൻഗർ : അത് തന്നെ ! ഇതിലൊരു വ്യാളിയൊക്കെയുണ്ട്.

ജോയ് : ഇപ്പോൾ നമ്മൾ അടുത്ത് എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതെനിക്ക് അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.

ഇതാണ് , ഇതാണ് നമ്മുടെ പുതിയ വീട്.

ചിലപ്പോൾ ഇതിന്റെ അകം നല്ലതായിരിക്കും.

- നമ്മൾ ഇവിടെയാണോ ജീവിക്കേണ്ടത് ? - ഇവിടെ ജീവിക്കേണ്ടി വരുമോ ?

: ദേ , ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം , ഇവിടെയെന്തോ ചത്തത് പോലെയൊരു മണമുണ്ട്.

അനങ്ങിയാൽ ചാകുമോ?

കൂട്ടുകാരെ , നിങ്ങൾ വെറുതെ ഓവർ റിയാക്റ്റ് ചെയ്യുകയാണ്.

ആരും മരിക്കുന്നൊന്നുമില്ല...

ഒരു ചത്ത എലി !

- കൊള്ളാം . വളരെ നന്നായി ! - എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു.

ഇത് മരിച്ചവരുടെ വീടാണ് ! നമുക്കെല്ലാം പേ പിടിക്കും !

എന്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് കൈ എടുക്ക്.

ഹേയ് . യാത്രയിൽ ഉടനീളം..

അച്ഛൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് നമ്മുടെ പുതിയ മുറി എത്ര നല്ലതായിരിക്കും എന്നതിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു.

വാ നമുക്ക് പോയി അത് നോക്കാം ..

- വാ നമുക്ക് പോകാം. - അത് നല്ല അടിപൊളിയായിരിക്കും.

യെസ്, യെസ്, യെസ്.

ഇല്ല , ഇല്ല, ഇല്ല, ഇല്ല, ഇല്ല.

എനിക്ക് ആ ചത്ത എലിയോട് അസൂയ തോന്നി തുടങ്ങിരിക്കുന്നു.

ആ റബ്ബർ ബോൾ പുറത്ത് എടുക്ക്.

നമ്മളെ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ് .

റെയ്‌ലിക്ക് ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല.

- അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. - ഇതാണ് ഏറ്റവും മോശം.

- വളരെ മോശം. - ഇത് ശരിക്കും വളരെ മോശമാണ്.

ഇതാണ് ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ പോയിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മോശമായ സ്ഥലം.

ഹേയ് നമ്മുടെ ബട്ടർഫ്‌ളൈ കർട്ടന് ശരിയാക്കാൻ കഴിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല.

ഒരു ഒരിഞ്ഞ മുറി ഒരു അവസമാണെന്ന് ഞാൻ എവിടെയോ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.

- അത് നീ എവിടെയാണ് വായിച്ചത് ? - അതിലൊന്നും കാര്യമില്ല.

അത് ഞാൻ വായിച്ചതാണ് അത് വളരെ നല്ലതാണ്.

ബെഡ് നമുക്ക് അവിടെ ഇടാം.

ഡെസ്‌ക്ക് അവിടെ ഇടാം.

ഹോക്കി ലാമ്പ് അവിടെ വെക്കാം.

കസേര അവിടെ ഇടാം.

ട്രോഫികൾ എല്ലാം അവിടെ വെക്കാം.

നക്ഷത്രങ്ങൾ ! അതെനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു !

ഇപ്പോഴാണ് എല്ലാം ശരിയായി തുടങ്ങിയത് !

വാ നമുക്ക് പോയി സാധനങ്ങളെല്ലാം വാനിൽ നിന്നും എടുക്കാം.

അച്ഛൻ : ശരി . ഗുഡ്‌ബൈ..

ഒരു കാര്യം കേട്ടോ ?

സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്ന വണ്ടി വ്യാഴാഴ്ച്ചയാകാതെ ഇവിടെ എത്തില്ലെന്ന്.

- കാര്യമായിട്ടാണോ ! - മ്മ് .

ആ വാൻ പോയോ ? ഇതാണ് ഇതുവരെയുള്ളതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മോശമായ ദിവസം !

അത് മനസ്സിലായി . വാനിന് വഴി തെറ്റി.

അത് ഇന്നലെ തന്നെ ഇവിടെയെത്തും എന്നല്ലേ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നത് !

അതേ , അതെനിക്കറിയാം ഞാൻ അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. അങ്ങനെയാണ് അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നത് !

അച്ഛനും അമ്മയും ആകെ ടെൻഷനിൽ ആണ്.

- അവർ ടെൻഷനിൽ ആണെന്നോ ? - :നമ്മളെന്താ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് ?

എനിക്കൊരു നല്ല ബുദ്ധി തോന്നുന്നു.

നിങ്ങൾ ആ ഉടമ്പടിയൊന്ന് വായിച്ചെങ്കിലും നോക്കിയോ ?

ആൻഡേഴ്സൻ കളി തുടങ്ങി. അവൾ അടുത്ത് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് !

ഹേയ് !

അച്ഛൻ : ഓ , ഇല്ല , നീ ജയിക്കില്ല.

അവൾ ഗോൾ അടിക്കാൻ ഉന്നം പിടിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

അച്ഛൻ : നിന്റെ പിറകിൽ !

- അച്ഛൻ : നോക്കി ! നോക്കി! - അവൾ അടിച്ചു . അത് ഗോൾ ആയി.

യാ !

- കമോൺ, അമ്മൂമ്മേ ! - ഹാ !

"അമ്മൂമ്മേ " ന്നോ ?

അമ്മ മുടി പൊക്കി കെട്ടി കഴിഞ്ഞു: നമുക്ക് പണി കിട്ടും എന്ന് ഉറപ്പായി !

വൂ !

ഏയ് , എന്നെ താഴെ വെക്ക്.

അഹ് ! സോറി .

ഒന്ന് നിൽക്കണേ..

- ഹലോ ? - നിൽക്ക് . എന്ത്....

അച്ഛൻ : നിങ്ങളിത് കാര്യമായിട്ടാണോ ?

ശരി . എനിക്ക് വേണ്ടിയൊന്ന് തടഞ്ഞ് വെക്ക്.

ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും.

നിക്ഷേപകർ വ്യാഴാഴ്ച്ച വരേണ്ടതായിരുന്നു.

ഇന്ന് അല്ല !

എനിക്ക് പോകണം.

അത് കുഴപ്പമില്ല . ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി.

യൂ ആർ ദി ബെസ്റ്റ് . താങ്ക്‌സ് .

പിന്നെ കാണാം , മോളേ.

അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ നമ്മളെ തനിച്ചാക്കി പോയി.

അച്ഛന് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളോട് ഒരു സ്നേഹവുമില്ല.

അത് കഷ്ടമായിപ്പോയി.

ഞാനല്ലേ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത് ?

ജോയ് ?

നീയെന്താ ഈ ചെയ്യുന്നത് ?