Brother Bear 2

Brother Bear 2 (2006) OCR 23.976 fps runtime 01:13:26

"มหัศจรรย์หมีผู้ยิ่งใหญ่2 ตอนอานุภาพแห่งความรัก"

# ตื่นขึ้นรับแสงสว่าง #

# ที่ทอประกายแห่งวันใหม่ #

# กล่าวขอบคุณพระจันทร์ #

# ที่คอยชี้นำทางฉัน #

# ไม่มีของขวัญใด..ดีต่อจิตใจ #

# มากกว่าลมหายใจที่ผ่านเข้าสู่ร่าง #

# โอ้ วิญญาณบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ #

# ได้ยินเสียงฉันมั้ย..ในวันนี้ #

# ขอต้อนรับความมหัศจรรย์ #

# ขอต้อนรับแสงอาทิตย์แสนงาม #

# ในความรัก ไม่มีความลับ #

# มองทุกสิ่งรอบตัวเธอสิ #

# ขอต้อนรับสู่วันนี้ #

ระวัง มันไล่กวดเรามา

- ช่วยเราด้วย - หาที่ซ่อนให้ที

ไม่ทันแล้ว มันมาโน่นแล้ว

- บอกแล้ว..ว่าไม่ใช่มูสเซ็ท - ดูจากข้างหลังแล้วเหมือนนี่

- อะไรเข้าสิงนาย 2 คน - มันถึงฤดูแล้วนะ

- ฤดูใบไม้ผลิที่บ้าคลั่ง - ฤดูอะไรนะ

- ก็เหมือนกับ นก... - ใช่ แล้วก็ผึ้ง

แล้วก็ มูสเซ็ท ถ้านายรู้นะ ว่า "มูสเซ็ท" หมายถึงอะไร

รู้สิ นี่ อย่าเพิ่งหันไปมอง แฟนนายอยู่ข้างหลังแน่ะ

โอ๊ย ซวยแล้ว

# ขอต้อนรับความมหัศจรรย์ #

# ขอต้อนรับแสงอาทิตย์แสนงาม #

# ในความรัก ไม่มีความลับ #

# มองทุกสิ่งรอบตัวเธอสิ #

# ขอต้อนรับสู่วันนี้ #

เจ๋งชะมัด เอาอีกทีซิ

เฮ้ คีไน

- หวัดดี ทัก - จะรีบร้อนไปไหนกัน

- เนินเขาโครเบอร์รี่ - เราจะไปเก็บผลไม้กัน

มี เอลเดอร์เบอร์รี่ แซลมอนเบอร์รี่ ราสเบอร์รี่

วอร์เทิลเบอร์รี่ สตรอเบอร์รี่ ฮัคเคิลเบอร์รี่ โครเบอร์รี่

เฮ้ๆ ช้าลงหน่อย เบอร์รี่เยอะจัง

ใช่ มีเต็มไปหมดเลย ไปกับเรามั้ยล่ะ

ทัก

ก็อยากไปอยู่หรอก ไอ้หนูโคด้า แต่ปล่อยให้สาวคอยมันไม่ดี

โอ๊ย ใครสนสาวกันล่ะ

เราเป็น 2 หนุ่มโสดในละแวกนี้

ใช่แล้ว คีไนกับโคด้า นอกนั้น..ไม่ต้องการใครอีก

- โอเค แต่นายวิ่งหนีความรักไม่ได้ - ทัก

นายต้องวิ่งเข้าชน

หวัดดี ฮูน่าห์ วันนี้น่ารักสุดๆ ไปเลยนะจ๊ะ

เห็นหน้าทักมั้ย มันบอกชัดๆ เลยว่า "ปล่อยให้สาวคอยไม่ไหวแล้ว"

- เอาละ พักกันหน่อยเป็นไง - พักเหรอ

เราหมกตัวหลบหนาว มาตั้ง 6 เดือนแล้ว ใครอยากพักกัน

ใครน่ะเหรอ ก็หมี 2 ตัวที่จะไปแย่งชิง ผลไม้กับหมีตัวอื่น ที่เนินโครเบอร์รี่ไง

เราจะเป็นคนแรก ไปถึงเบอร์รี่เลยใช่มั้ย

แหงอยู่แล้ว ถ้านายสัญญาว่าจะนอน

ได้เลย.. ได้.. ได้

ฉันรู้ว่าพวกหมีชอบเบอร์รี่ แต่ฉันถึงกับคลั่งเลยล่ะ

ราตรีสวัสดิ์ โคด้า

- นายเป็นพวกชอบเบอร์รี่ หรือคลั่งเบอร์รี่ - ราตรีสวัสดิ์ โคด้า

- นิต้า - คีไน

เย้

- วิ่งแข่งไปที่น้ำตกโฮคานิกัน - คอยเดี๋ยวสิ

ฉันถึงแล้ว

นิต้า

เอานี่

เราจะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป

นิต้า เราต้องไปแล้ว

ลาก่อน คีไน

แล้วเจอกันนะ

บ๊ายบาย นิต้า

ลาก่อนนิต้า.. ลาก่อนนิต้า..

ลาก่อนนิต้า..

ใครเหรอ นิต้า

- อะไร - รู้ตัวเปล่า..ว่าละเมอน่ะ

เพ้อว่า "นิต้า.. นิต้า.."

- แล้ว นิต้า นี่ใครกัน - เด็กผู้หญิงที่ฉันเคยรู้จัก

- แล้วเกิดอะไรกับเธอ - ฉันไม่รู้

แต่เธอคงโตแล้ว

เขามาแล้วๆ

- เจ้าบ่าวมาแล้ว - เร็วเข้า ช่วยกันเตรียมของหน่อย

เร็วเข้า หนูอยากเห็นเขา อยากเห็นแอ็ตก้าจังเลย

นิต้า เขามาแล้ว

พวกเขามากันแล้ว เตรียมจัดพิธีได้

เขาต้องพาคนมาทั้งหมู่บ้านแน่เลย

แหม หนูน้อย ก็การแต่งงานครั้งนี้ มันสำคัญมากนี่จ๊ะ

เราถึงต้องมาช่วยหนูแต่งตัวไง

ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไร หนูแต่งตัวเองได้

เอาเลย ราดน้ำไปเลย

- เดี๋ยวเราจะเป่าผมให้ - เป่าเหรอ ไม่นะ

- เอาผ้าเช็ด ผมเงางามกว่า - คือว่า...

เราจะเกล้าผมขึ้นไป อวดดวงตาเเสนสวย

เกล้าเหรอ ปล่อยดีกว่า ทำให้รูปหน้า..ดูงาม

ไม่ เกล้าผมสวยกว่า

- ปล่อย - เกล้า

ฉันบอกให้ "ปล่อย"

เธอตื่นเต้นน่ะ ต้องกินอะไรซะหน่อย จะไปเอาแซลมอนรมควันมาให้นะ

แซลมอนเหรอ ตอนท้องปั่นป่วนเนี่ยนะ

ต้องให้กินรากฮัคเบอร์รี่ แช่น้ำฝนต่างหาก

- เช้าๆ อย่างเนี้ยเหรอ ไม่ - ไม่ต้องค่ะ หนูสบายดี

เดี๋ยวตอนแต่งตัวคงรู้สึกดีขึ้น

- แต่งตัวเหรอ - ฉันเตรียมชุดที่เหมาะเจาะไว้ให้แล้ว

คือว่า หนูเลือกชุดไว้แล้วค่ะ

นี่หนังกวางเรนเดียร์นะจ๊ะ บอบบางและสง่างาม

ไม่ นี่หนังกวางแคริบู ประดับขนนกและลูกปัด

- ลูกปัด จะบ้าเหรอ - หนังกวางเรนเดียร์ ใส่งานแต่งเนี่ยนะ

- ไม่เอาลูกปัด - เปลือกหอยด้วย

- เธอมีอะไรกับเปลือกหอยนักหนา - ฉันชอบเปลือกหอย

นี่

- หนูว่าหนูรู้สึกหิวหน่อยๆ แล้วค่ะ - ฉันจะเอาแซลมอนมาให้

- ฉันจะไปชงชา - ดีค่ะ เอามาเยอะๆ เลยนะคะ

ใส่ชุดนี้แล้วสวยเหมือนแม่หนู ในวันแต่งงานเลยจ้ะ

ขอบคุณค่ะ พ่อ วันนี้หนูอยากใส่ชุดของแม่ค่ะ

มันมีความหมายกับพ่อมาก แม่ของลูกจะต้องภูมิใจมากเชียวล่ะ

- หนูอยากให้แม่อยู่ที่นี่ด้วย - แม่อยู่จ้ะ

อยู่ในนี้

ครั้งนึง ถ้าลูกได้รักใครสักคน

เขาจะอยู่ในหัวใจของลูก... ชั่วนิรันดร์

พร้อมจะเจอแอ็ตก้ารึยังจ๊ะ

ข้าแต่บรรพบุรุษ เรามายืนอยู่ต่อหน้าท่าน เพื่อรวมชายหญิงคู่นี้ให้เป็นหนึ่งเดียว

เราสวดมนต์ขอให้ท่านเมตตาพวกเขาด้วย

นิต้า

- บรรพบุรุษพยายามบอกบางอย่างกับเรา - นี่ต้องเป็นสัญญาณแน่ๆ

ฉันไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

คนในหมู่บ้านบอกว่า มันเป็นสัญญาณ

คนในหมู่บ้านเหรอ พวกนั้นจะไปรู้อะไร

เธออยากได้คำแนะนำจากคนในหมู่บ้าน หรือจากผู้เชี่ยวชาญกันล่ะ

ก็ต้องจากผู้เชี่ยวชาญสิ

คนทุกเผ่าต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน ว่าท่านคือ พ่อหมอผู้ปราดเปรื่องที่สุด

แม่หมอ ย่ะ จำไว้

คำว่า "ปราดเปรื่อง" กับ "พ่อหมอ" อยู่ประโยคเดียวกันไม่ได้

เข้าเรื่องเลยดีกว่า พื้นน้ำแข็งแยกเป็นทางตรงเท้าเธอ

แน่ใจนะว่า น้ำหนักตัวไม่เพิ่ม เถอะน่า เปิดอกกันแบบผู้หญิงผู้หญิง

- ไม่ น้ำหนักตัวฉันไม่เพิ่ม - แหม โชคดีนะ คุณหนูผอมกระหร่อง

เอางี้ เรามาถาม วิญญาณบรรพบุรุษกันดีกว่า

- งั้นเหรอ - ท่านพูดอะไรบ้าง

อย่าเพิ่งแทรก ไม่ใช่เรื่องของเธอ

ท่านบอกว่า

เธอแต่งงานกับกาก้าไม่ได้

- แอ็ตก้า - ชื่ออะไรก็เถอะ เรื่องของเรื่องคือ...

เธอได้จับคู่ไปแล้ว แม่สาว 2 ใจ

- จับคู่ไปุแล้ว กับใครกัน - คนทีให้สิ่งนี้กับเธอ

ดูที่ภาพนี้สิ ของนั่น เห็นชัดแจ๋วแหววเลย

- คีไน เหรอ - หนุ่มหมีคนนั้น

- ไม่ ไม่นะ ตอนุนั้นเรายังเด็กอยู่ - ฉันเคยได้ยินเรืองแบบนี้มาก่อน

ต้องมีวิธีล้มเลิกเรื่องนี้สิ

ล้มเลิกเหรอ เธอล้มเลิกสิ่งที่ทำไปแล้ว ไม่ได้หรอก

มันทำไปแล้ว มันจบไปแล้ว ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว

มีอยู่ทางนึง

เธอต้องไป... กินวัวตัวนึง

- อะไรนะ - เดี๋ยว โทษทีนะ

ในช่วงที่กลางวันยาวเท่ากลางคืน

- สถานที่นี้มีความหมายกับเธอมั้ย - น้ำตกโฮคานิ เหรอ

ที่นี่แหละ..ที่คีไนให้เครื่องรางกับฉัน

เธอต้องไปที่น้ำตกโฮคานิ

ในช่วงที่กลางวันยาวเท่ากลางคืน ขณะที่ฤดูหนาวถูกเปลี่ยนให้เป็นใบไม้ผลิ

เธอต้องเผาเครื่องราง คืนคำมั่นสัญญากลับไปยังบรรพบุรุษ

เธออาจจะอยากจดเรื่องนี้ไว้

ช่วงกลางวันยาวเท่ากลางคืนมีแค่ 3 วัน ฉันต้องรีบไปแล้ว

คนที่ให้เครื่องรางต้องอยู่ด้วย

คีไน เหรอ แต่เขาเป็นหมีไปแล้ว

- เหรอ - รู้จักมั้ย หมีน่ะ

ฉันรู้จักหมีหรอกน่า และขอแนะนำเธอ..ให้ไปหาในป่า

แล้วถ้าฉันพบเขา จะพูดกับเขายังไง

จะพูดกับเขายังไงน่ะเหรอ

ไม่ต้องกลัว มันอยู่ในตัวเธอแล้ว

ไม่ใช่เสียงนั้น ไหน ลองใหม่ซิ

ฉันไม่รู้ว่านั่นเสียงอะไร เอาอีกครั้ง

ไอ้เจ้าแมมมอธก็ยืนอยู่ตรงนั้น กวาดตาดูอยู่ ฉันเลยบอกบั๊คกี้ว่า

"คราวหน้าถ้านายต้องจาม ช่วยเอาวอลนัทออกจากจมูกก่อน"

แล้วฉันก็หัวเราะงอหาย คงมีอะไรออกจากจมูกเหมือนกัน

- โคด้า พูดถึงอาหาร... - ฉันรู้นายจะพูดอะไร

เดินกันไปอย่างนี้จะทำให้ฉันหิวนะ

เฮ้ ระวังหน่อย

เอาล่ะ หลบไป ไอ้หนู หมีตัวจริงจะแสดงวิธีขุดให้ดู

แหงอยู่แล้วว่ามันต้องขุดได้ง่ายๆ ก็ฉันขุดนำร่องไว้ให้แล้ว

เจ๋งเป้งเลยุ นายกินได้ทั้งรากเลยนะเนี่ย เพือน

- ฉันรู้ว่าฉันขุดเจอบางอย่าง - อ้อ นายขุดเจอเหรอ

จะพูดไงดีล่ะ ฉันมีสัญชาตญาณนักล่า

ใช่ ถูกต้อง

- เฮ้ นี่ใช่หน่อไม้แน่เหรอ - หลบลง

มีอะไร

เร็วเข้า ซ่อนตรงนี้

นิต้า

ระวังหน่อย ไม่ นิต้า นี่ฉันเอง คีไน

คีไน

- ใช่เธอจริงๆ เหรอ - ใช่ฉันจริงๆ

ว้าว ได้ข่าวว่าเธอเป็นหมี

ไม่ยักรู้ว่าเธอดูเหมือนหมีมากขนาดนี้

ใช่ แล้วดูเธอสิ เปลี่ยนไปเยอะเลย

เดี๋ยว เธอพูดได้ แล้วเข้าใจที่ฉันพูดได้ด้วยงั้นเหรอ

ใช่ วิญญาณบรรพบุรุษเสกให้ พอฉันพบเธอ ฉันก็พูดกับเธอได้เลย

เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน เธอมาตามหาฉันเหรอ ทำไมกัน

เอ้อ... เรื่องนี้ไง

เธอยังเก็บไว้เหรอ หลายปีแล้วนะเนี่ย

วิญญาณบรรพบุรุษบอกแม่หมอว่า เครื่องรางนี่ผูกพันเราไว้เป็นหนึ่งเดียว

จริงเหรอ

ตอนนี้..เธอกับฉัน เลยต้องไปที่น้ำตกโฮคานิ

- เหมือนตอนที่เราเป็นเด็กใช่มั้ย - และเผามัน

และเผามัน เผามันเหรอ ว่าไงนะ

เรื่องเล็กจะตาย แค่เครื่องประดับชิ้นเล็กๆ เอง

- เครื่องประดับชิ้นเล็กๆ เหรอ - ที่ฉันหมายถึงก็คือ...

ตอนนั้นเรายังเป็นเด็กนะ

บรรพบุรุษไม่ยอมให้ฉันแต่งงาน จนกว่าจะทำลายมัน