最初の200行です。
แบล็คบ็อกซ์
ระวังนะ ที่รัก
ประคองหัวเธอไว้
นั่นแหละ
วันนี้เป็นวันแรกที่ลูกฉันได้กลับบ้าน
นี่พ่อหนูไง
คุณจะไม่วางเธอลงเลยใช่ไหม
ใช่ไหมล่ะ
พ่อคะ
พ่อ พ่อคะ
พ่อ
ถ้าเราออกจากบ้านภายใน 33 นาที เราน่าจะไปถึงทัน โอเคนะคะ
ไปเถอะค่ะ
เอาละ โอเค
- พ่อคะ - ว่าไง
- เร็วสิคะ - แคเรน
พ่อคะ แคธี่ค่ะ แคธี่
- โอเค พ่อขอโทษ ขอโทษจ้ะ - เธอ...
เธอเป็น... เธอเป็นเจ้านายพ่อ
เป็นมา 12 ปีแล้ว และพ่อเป็นช่างภาพหลักของเธอ
ดีค่ะ ดีมาก
จําไว้นะคะ สบตาเข้าไว้ อย่าลืมยิ้ม
ทําให้เธอเห็นว่าพ่อซาบซึ้งที่ได้รับโอกาส
โอเค สบตา ยิ้ม เข้าใจแล้ว
ค่ะ
โอเค
เยี่ยม
ใส่เลยค่ะ พ่อ
- เร็วสิคะ - กําลังไป
จะไปแล้วๆ
- หนูไปรอเลยนะ - โอเค ได้
- สิบห้านาทีนะคะ พ่อ - โอเค
โทรจากออฟฟิศ ดร.บรูคส์อีกครั้งนะคะ
ช่วยแจ้งเราทีว่าคุณสนใจ จะร่วมการวิจัยเกี่ยวกับกระบวนการคิดไหม
เราเพิ่งมีที่ว่างเพิ่มอีกที่ เราเลยลองติดต่อคุณดู
- เรามีเวลา 12 นาทีนะคะ - โอเค พ่อพร้อมแล้ว
เอาละ พร้อม
- ไม่ล่ะ ขอบคุณ พ่อไม่หิว - พ่อต้องกินอาหารเช้านะคะ
- พ่อไม่เป็นไร - หนูไม่ได้ถามนะคะ
โอเค ขอบใจจ้ะ ขอบใจ
พ่อเคยถักแน่นกว่านี้
นี่ ฟังนะ พ่อขอโทษที่ขึ้นเสียงใส่เมื่อคืนก่อน
หนูรู้ค่ะ พ่อ พ่อแค่ไม่สบาย
- ก็ใช่ แต่มันไม่ใช่ข้ออ้าง... - พ่อคะ
- ไปกันเถอะค่ะ - โอเค
- มันต้อง... - เดี๋ยวๆ
เหลือเวลาหนึ่งนาที ไม่เลวนะคะ
พ่อไปเอามันมาจากไหน
พ่อไม่สูบบุหรี่
อ๋อ โอเค พ่อนึกว่าพ่อ...
โอเคเลย
พ่อคงไม่สูบบุหรี่จริงๆ
ฟังนะคะ แค่เป็นตัวเองแล้วก็ยิ้ม สบตาเข้าไว้ เข้าใจใช่ไหม
เข้าใจแล้วจ้ะ
อยากลองจับมือกันใหม่ไหม
เดี๋ยวก็นึกออกค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - สวัสดีจ้ะ
เชิญนั่งตรงนี้เลยค่ะ
- เดี๋ยวเธอมา - ขอบคุณครับ
(บ.ก.ใหญ่ เดอะเซาเทิร์นเท็กซัสโครนิเคิล)
(รางวัลสุดยอดบรรณาธิการแห่งปี มอบให้แก่แคธี่ บาร์นส์)
- โนแลน - สวัสดีครับ
เรารู้จักกันมานานเกินจะทําแบบนั้นนะ มานี่มา
- นั่งก่อนสิ - ขอบคุณครับ
เราไม่คิดเลยว่าคุณจะรอดมาได้
- เอวาเป็นยังไงบ้าง - อ๋อ สบายดีครับ
- ค่ะ - เธอเยี่ยมมาก
รู้ไหม เธอรับมือกับทุกอย่างได้ดีมากเลย
เธอดูแลบ้าน ดูแลผม
เธอเหมือนแม่เธอเลย
เรเชลก็เนี้ยบตลอดเวลาอยู่ที่ออฟฟิศ
แต่เรื่องราวของเธอ
ช่างน่าทึ่ง
ช่างหลากหลาย
- ฉันขอโทษนะ - ไม่ครับ ไม่ ไม่เป็นไร
ที่จริงมันดีที่ได้ยินเรื่องพวกนี้
นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทําให้ผมคิดว่า มันคงจะดีที่จะได้กลับมาที่นี่
คือผมเอาตัวอย่างใหม่ๆ มาด้วย ผมคิดว่ามันน่าจะช่วย...
ฟังนะ โนแลน พวกเขาเพิ่งบอกฉันมา
สํานักพิมพ์จะไม่ยอมอนุมัติ
อะไรนะครับ
คือภาพล่าสุดของคุณ
มันยังดีไม่เท่าผลงานเก่าๆ ของคุณ
คือ ผมมีตัวอย่างใหม่ๆ มาด้วย ผมเอาให้คุณดูได้ ถ้าคุณจะช่วยบอกผม...
โนแลน
ฉันรู้ว่าคุณต้องการงานนี้ เชื่อฉันเถอะ
แต่มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมแล้ว
งบเราก็น้อยลง
และพวกเขาจะไม่อนุมัติ จนกว่าพวกเขาจะเห็นว่ามันสมควร
ให้ตายสิ
สวัสดีครับ ขอโทษนะครับ ดร.เยโบห์ว่างหรือเปล่าครับ
- ว่างครับ นั่งรอสักครู่ครับ - โอเค ขอบคุณ ขอโทษด้วย
ระวังเท้าด้วยนะคะ
ทางนี้ค่ะ แบบนั้นแหละ
เดินไปทางนี้ค่ะ
โนล
- ไง - ว่าไง
ไม่ อย่า หยุดเลย
นายเก่งเกินจะให้เรื่องนี้มากวนใจ
- มาเถอะ ไปหาอะไรกินกัน - ได้
แล้ววางแผนจะทํายังไงต่อ
ไม่รู้สิ สํานักพิมพ์อื่นไม่ยอมเจอฉันด้วยซ้ํา
- นายรู้นะว่าฉันให้นายยืมเงินได้ถ้าต้องการ - ไม่ๆ ฉันไม่เป็นไร
- แน่ใจนะ - ใช่ ฉันโอเค
เดี๋ยวก็มีงานอื่นเข้ามา
โอเค
จะบอกไหมว่ามือนายไปโดนอะไรมา
ไม่รู้สิ ฉันแค่...
ฉันไม่รู้ ฉันหงุดหงิดเลยต่อยกําแพง
พวกทวงหนี้ ไม่สําคัญหรอก
นายทําลายข้าวของตั้งแต่เมื่อไหร่
หมายความว่าไง
ฉันไม่เคยเห็นนายสติแตกมาก่อนเลย
โอเคๆ
อีกแล้ว
- หมออีกคนเหรอ - ใช่
บางทีเราน่าจะรับข้อเสนอของ ดร.บรูคส์นะ
ฉันรู้ว่าเธอเจ้ากี้เจ้าการ แต่ฉันอาจจะคิดผิดก็ได้
ฉันเคยบอกว่าการวิจัยมันเสี่ยง
แต่เราลองหาหมอธรรมดามาหมดแล้ว
และเธอก็เป็นหนึ่งในนักวิจัยชั้นนําในสาขาเธอ
เราควรลองดู ถูกไหม
นายไม่จําเป็นต้องเปลี่ยนอาชีพนะ โนล
นายแค่ต้องจําให้ได้ว่านายเคยเป็นใคร
ผม ดร.เยโบห์ แผนกกระดูก
คุณคิดว่าหมอพอจะมีเวลาเจอเพื่อนผมไหม
สวัสดีครับ โนแลน ไรท์ ครับ
อ๋อ ตอนนี้เธออยู่กับคนไข้ค่ะ แต่ขอฉันถามก่อนนะคะ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก
ขอโทษนะ ฉันต้องกลับไปแล้ว
ลองดูก่อนแล้วกัน โอเคนะ
เกี่ยวกับประสาทวิทยา และสมาคมจิตประสาทแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา
ขอเรียนเชิญวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิของปีนี้
ขึ้นเวที ดร.ลิลเลียน บรูคส์
ทางการแพทย์ ผู้ชายคนนี้สมองตายแล้ว
แต่สมองแข็งแกร่งกว่าที่คุณคิด
สิ่งที่คุณเห็นอยู่คือ การสร้างภาพดั้งเดิมของความทรงจํา
สิบปีที่แล้ว ทีมของฉันพัฒนาเทคโนโลยีนี้ขึ้นมา
เพื่อคนแบบเขา
คนที่ถูกทิ้งไว้ให้ตาย คนที่ใครๆ ก็ถอดใจกันหมด
คําถามก็คือ เราจะปลุกพวกเขาได้ไหม
และคําถามนั้นก็นําไปสู่การพัฒนา
อุปกรณ์ชิ้นล่าสุดของเรา
ดร.บรูคส์พร้อมพบคุณแล้วค่ะ
โอเค ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
เข้ามาสิคะ เชิญนั่งก่อน
"โนแลน ไรท์ อายุ 33 ปี
ประสบอุบัติเหตุรถยนต์เมื่อหกเดือนก่อน ทําให้ภรรยาเขาเสียชีวิต
กะโหลกและสมองกลีบขมับส่วนใน ได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง
เขาถูกพบตอนหมดสติในที่เกิดเหตุ
และอยู่ในภาวะโคม่าสามวัน
ในวันที่สาม เขาก็ฟื้นคืนสติขึ้นมา
พร้อมการสูญเสียความทรงจําอย่างรุนแรง"
ฉันเสียใจด้วยนะคะเรื่องภรรยาคุณ
ฉันรู้ว่ามันเลวร้ายแค่ไหนที่ต้องเสียคนที่รักไป
แต่ฉันดีใจนะที่ในที่สุดคุณก็ตัดสินใจเข้ามา
ฉันรู้ว่ามันน่าหงุดหงิดที่ต้องเจอหมอหลายคน
ครับ และคุณคิดว่า มันจะรักษาอาการความจําเสื่อมของผมได้เหรอ
คือสมองคุณดูฟื้นตัวได้ดีนะ
คุณไม่น่ารอดมาได้ด้วยซ้ํา
ไหนดูสิ คุณเคยรักษาแบบอีเอ็มดีอาร์
นิวโรฟีดแบค การบําบัดด้วยการเปลี่ยนความคิด
การรักษาพวกนี้ดีมาก แต่สิ่งที่เราทําที่นี่จะลึกล้ํากว่านั้น
มันคืออะไร สิ่งที่คุณทําที่นี่
ก่อนที่ฉันจะอธิบายการรักษา
ฉันต้องทําการยืนยันก่อนว่า เส้นทางสู่ความทรงจําคุณยังไม่ถูกทําลายไปหมด
ครับ แล้วคุณวางแผนจะทํายังไง
คุณเคยลองสะกดจิตหรือยัง
โอเค ฉันอยากให้คุณนั่งตัวตรงแล้วผ่อนคลาย
ผ่อนคลายกล้ามเนื้อลงไปบนที่นั่ง
แค่ผ่อนคลายกล้ามเนื้อลงไปบนที่นั่ง
ผ่อนคลาย
และปล่อยทุกอย่างที่อยู่รอบตัวไป
และตั้งสมาธิไปที่...
ภาพนั่น
ตั้งสมาธิ
ตั้งสมาธิไปที่ภาพนั่น
มันคือสิ่งเดียวที่สําคัญ ปล่อยให้มันนําคุณไป
ทีนี้ก็ตั้งสมาธิไปที่ตรงกลาง
แล้วปล่อยให้เปลือกตาค่อยๆ ปิดลงมา
ตาของคุณ...
เริ่มรู้สึกหนักขึ้น
ปล่อยให้มันปิดลงมา
ให้มันได้พักผ่อน
นี่มันอะไรกัน
นั่นใคร
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้วค่ะ คุณออกมาแล้ว
เรียบร้อยแล้ว
คุณเห็นอะไรบ้าง
- คุณทําอะไรกับผม - เปล่านี่คะ
ไม่ อย่าโกหก
นั่นเป็นสิ่งเดียว กับที่ผมฝันเห็นอยู่เสมอเวลาฝันร้าย
มีคนอยู่ในนั้น คนนั้นเป็นใคร
คุณไรท์ แบบฝึกหัดนี้แค่ช่วยพาคุณ
ไปยังจิตใต้สํานึกของคุณ
และตลอดหลายปีที่ฉันทําแบบนี้มา
ไม่เคยมีใครเห็นภาพอะไรเลย
อาจจะเห็นหลังรักษาไปแล้วหลายครั้ง แต่คุณ...
No comments yet. Be the first to leave one.