Inception

Беше во бесознание. Но ве побара по име.

Покажи му.

Не носеше ништо освен ова...

...и ова.

Дали си овде да ме убиеш?

Знам што е ова.

Веќе сум го видел.

Пред многу, многу години.

Му припаѓаше на еден човек кој го запознав во напола запомнет сон.

Човек опседнат со некои радикални сфаќања.

Кој е најотпорниот паразит?

Бактерија? Вирус?

Црв?

Она што г-нот Коб сака да го каже е... Идеја.

Отпорна, многу заразна.

Кога идејата ќе го зароби мозокот, скоро е невозможно да се избрише.

Идејата која е целосно оформена и сфатена, таа останува, некаде внатре.

За некој како вас да ја украде?

Да, а во сонот свесните одбрани ви се намалени,

и ви ги прави мислите полесни за крадење.

Тоа се нарекува извлекување.

Покрај тоа, ние можеме да ја истренираме вашата подсвест

да се одбрани дури и од највештиот извлекувач.

Како можам да го сторам тоа? Бидејќи ЈАС сум највештиот извлекувач.

Знам како да го пребарам вашиот ум и да ги пронајдам вашите тајни. Ги знам триковите.

И можам да ги научам така што дури и кога спиете, вашата одбрана нема да попушти.

Видете... Ако ја сакате мојата помош,

ќе морате да бидете целосно отворени со мене.

Морам да ги знам вашите мисли подобро од вашата жена, терапевт, било кој.

Ако ова е сон и вие имате сеф полн со тајни, морам да знам што има во сефот.

За да успее сево ова, морате во целост да ме пуштите внатре.

Уживајте во вечерата, г-да. Ќе размислам за вашиот предлог.

Знае.

Што се случува таму горе?

Саито знае. Си поигрува со нас.

Не е важно. Можам да го извлечам тоа, верувај ми.

Информацијата е во сефот. Го погледна штом ги спомнав тајните.

Што прави таа овде?

Врати се во собата. Добро? Јас ќе го средам ова.

ОК, подобро да е така. Овде сме да работиме.

Ако скокнам...

...дали ќе преживеам?

Можеби со добро нуркање. Мал, што правиш овде?

Мислев дека можеби ти недостигам.

Не е дека ми недостигаш... Ама не можам повеќе да ти верувам.

Па, што?

Личи на вкусот на Артур.

Всушност, субјектот сака постмодерни британски сликари.

Те молам, седни.

Кажи ми...

Им недостигам ли на децата?

Не можеш ни да си замислиш.

Што правиш? Одам на воздух.

Остани каде што си, Мал.

По ѓаволите!

Сврти се!

Пиштолот, Дом.

Те молам.

А сега, ковертот, г-дине Коб.

Таа ли ви кажа, или знаевте цело време?

Дека дојдовте да ме ограбите или дека всушност спиеме?

Сакам да го знам името на вашиот работодавач.

Нема корист да му се закануваш во сон, зар не, Мал?

Зависи од тоа на кој начин се закануваш.

Убивањето само ќе го разбуди.

Ама болката...

Болката е во умот.

А судејќи по декорациите, во твојот ум сме, нели, Артур?

Што правиш? Прерано е! Знам. Но сонот се нарушува.

Се обидувам да го држам Саито што е можно подолго.

Речиси сме готови.

Сопрете го!

ДОВЕРЛИВО

Ова нема да успее. Разбуди го.

Нема да се разбуди!

Затреси го! Што? Занишај го.

Се онесвести!

Дојдовте спремни, а?

Дури ни водачот на моето обезбедување не знае за станов.

Како го пронајдовте?

Тешко е за човек на вашата позиција да скрие вакво љубовно гнездо.

Особено кога е вклучена мажена жена. Таа не би. Епа, еве не.

Постои дилема. Се приближуваат.

Го имате она по кое дојдовте. Не е вистина.

Го изоставивте клучниот дел од информацијата, зар не?

Криевте нешто бидејќи знаевте што намерававме.

Прашањето е зошто воопшто не пуштивте. Аудиција.

Аудиција за што? Не е важно. Не поминавте.

Ја извлековме секоја информација која ја имавте таму.

Измамата беше очигледна.

Па, оставете ме на мира.

Се чини дека не разбирате, г-не Саито. Корпорацијата која не најми,

нема да прифати неуспех. Нема да издржиме два дена.

Коб...

По се изгледа, ќе морам да го сторам ова малку поедноставно.

Кажете ни што знаете! Кажете ни, веднаш!

Отсекогаш го мразев овој тепих.

Останата миризба, толку остар вез.

И во целост направен од волна.

Сега...

...лежам на полиестер.

Што значи...

...дека не лежам на мојот тепих, во мојот стан.

Ја докажавте својата репутација, г-не Коб.

Сеуште сонувам.

Како помина? Не е добро.

Сон внатре во сонот, а?

Воодушевен сум.

Ама во мојот сон играте по мои правила.

Да. Но, видете, г-не Саито... Не сме во вашиот сон. Во мојот сме.

Серко! Како го заеба тепихот?! Не сум јас крив. Ти си архитектот!

Не знаев дека ќе го трие образот по него! Доста!

Ти... Што беше она?

Држев се под контрола. Како е кога не е под контрола?

Немаме време за ова.

Слегувам во Кјото.

Сигурно нема да го прегледува секое купе. Не сакам возови. Слушајте...

Секој се грижи за себе.

Ало?

Здраво, татичко. Здраво, тато.

Еј, дечки. Како сте?

Добро. ОК, претпоставувам.

ОК?!

Кој тоа вели ОК? Ти ли си, Џејмс?

Да.

Кога ќе се вратиш дома, тато?

Не можам, душо. Не можам.

Не уште некое време, се сеќаваш?

Зошто?

Ви реков веќе. Ме нема бидејќи работам. Така?

Баба вели дека никогаш нема да се вратиш.

Филипа, ти ли си тоа? Дај ми ја баба на телефон, може ли?

Одмавнува со главата.

Да се надеваме дека се лаже во врска со тоа.

Татичко?

Да, Џејмс?

Дали мама е со тебе?

Џејмс, разговаравме за ова.

Мама повеќе не е овде.

Каде е?

Деца, доста е. Поздравете се.

Слушајте... Ќе пратам подароци по дедо, во ред?

А вие бидете добри...

Превозот ни е на кровот. Добро.

Добро ли си? Да, сум. Зошто?

Оној сонот... Мал се појави. Жалам поради твојата нога.

Нема да се повтори. Станува полошо, зар не?

Ќе добиеш само едно извинување, Артур.

Каде е Неш? Не се појави. Ќе почекаш? Не.

Требаше да ги предадеме плановите на Саито

за експанзијата на Кобел Инженеринг пред 2 часа.

Сега знаат дека не сме успеале. Време е да исчезнеме.

Каде ќе одиш? Буенос Аирес.

Ќе се притаам таму, можеби ќе свршам некоја работа.

Ти? Соединетите Држави. Поздрави ги од мене.

Ве предаде. Дојде да моли за својот живот.

Значи, ви го нудам задоволството.

Тоа не е начинот на кој се справувам со нештата.

Што ќе му сторите? Ништо.

Ама не можам да зборувам во име на Кобел Инженеринг.

Што сакате од нас?

Зачеток.

Можно ли е? Секако дека не.

Ако можете да украдете идеја од нечиј ум, зошто да не би можеле да ја засадите?

Ќе ви всадам идеја. Ви велам: "Немојте да размислувате за слонови".

За што размислувате? Слонови.

Така, но тоа не е ваша идеја бидејќи знаете дека јас сум ви ја дал.

Умот на субјектот секогаш го пронаоѓа изворот на идејата.

Вистинската инспирација е невозможно да се лажира.

Тоа не е вистина.

Може ли да го сторите тоа? Ми нудите избор?

Бидејќи и сам можам да се справам со Кобел.

Тогаш имате избор. Тогаш одбирам на заминам, г-не.

Кажете му на екипажот каде сакате да отидете.

Г-дине Коб?

Дали би сакале да отидете дома?

Во Америка?

Кај своите деца?

Не можете тоа да го исправите. Никој не може!

Токму како зачетокот. Коб, ајде.

Колку е комплексна идејата? Доволно едноставна.

Ниедна идеја не е едноставна кога мораш да ја всадиш во нечиј ум.

Мојот главен конкурент е болен старец.

Неговиот син наскоро ќе ја наследи целата корпорација.

Сакам тој да одлучи да го подели татковото царство.

Коб, треба да заминеме од ова. Почекај.

Ако го направам ова... Ако би можел тоа да го сторам...

...потребна ми е гаранција.

Како да знам дека ќе го исполните ветеното? Не знаете.

Ама можам. Па...

Сакаш ли да скокнеш од верата,

или да станеш старец исполнет со жалење,

кој чека да умре осамен.

Соберете го својот тим, г-не Коб. И помудро бирајте ги луѓето.

Знам колку сакаш да одиш дома.

Ова не може да се изведе. Може.

Само мораме да отидеме доволно длабоко. Не го знаеш тоа!

Сум го сторил порано.

На кого си го сторил тоа?

Зошто одиме во Париз?