Cemetery Man (Dellamorte Dellamore) (DellaMorte DellAmore)

- ฮัลโหล? - นี่ผมเอง, ผมรบกวนคุณรึเปล่าฟรานเชสโก?

ไม่ต้องเกรงใจ

แค่ต้องรีบออกจากห้องน้ำ, บางครั้งน่ะ ถือสายรอแป๊บนึงนะ, ฟรังโก้

ยังถือสายอยู่รึเปล่า, ฟรังโก้?

ก็ไม่มีอะไร, แค่โทรมาถามไถ่ ว่านายเป็นยังไงบ้าง

นายก็รู้, ไม่ว่าสิ่งต่างๆเป็นยังไง

ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป!

นากี้!

- นากี้! - ว่าไง?

ฉันแหกปากตะโกนเรียกนาย มาเป็นชั่วโมงๆแล้ว! นากี้

เขาคือกิจีนี่, ช่างรังวัด

- แถวที่สิบสองหลุมที่สามทางขวา, ใช่มั้ย? - ครับ

หลุมที่สาม

เอาล่ะนะ

ฉันรู้ว่านายเคยฟังเรื่องนี้มาก่อนหน้าแล้ว

แต่คราวนี้น่ะนะ, กิจีนี่ที่รัก, นายจะไม่ฟื้นคืนมาอีก!

หลับให้สบาย

โอ้ย, หลังกู!

ช่างเป็นหินอ่อนชั้นเยี่ยมซะจริง! เราไม่ควรจะต้องซ่อมมันเลย

ไอ้แพคเกจแฟนซีพวกนี้

ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมพวกเขา ไม่แค่เอาดินเอาหญ้ากลบให้มันจบๆไป

ปืนล่ะ! ฉันลืมเอาปืนห่านั่นมาด้วย!

- กินสมอง! - นากี้!

เอาพลั่วมาให้ฉัน! นากี้, ส่งพลั่วห่านั่นมาให้ฉัน!

กิน!

นั่นไงล่ะ

นายจัดส่วนที่เหลือ, นากี้

ผมมีชื่อว่า ฟรานเชสโก้ เดลลามอเต้

ชื่อแปลกดีใช่ไหมล่ะ? ฟรานซิสแห่งความตาย

นักบุญฟรานซิสแห่งความตาย

ผมมักคิดว่ามันน่าจะเปลี่ยนได้

แอนเดรีย เดลลามอเต้ ฟังดูดีกว่า, แค่ตัวอย่างนะ

ผมเป็นคนเฝ้าสุสาน บัฟฟาโลร่า

ผมไม่รู้ว่าการแพร่ระบาดเริ่มต้นขึ้นได้ยังไง

กับคนบางคน, ในคืนที่เจ็ด หลังจากที่พวกเขาตาย

กลับฟื้นมามีชีวิต ผมเรียกพวกเขาว่า ''Returners''.

แต่ว่ากันตรงๆนะ, ผมไม่เข้าใจ ทำไมพวกเขาถึงกระตือรือล้นที่จะกลับมา

วิธีเดียวที่จะกำจัดพวกมันได้ คือต้องแยกหัวของพวกมันออก

พลั่วด้ามนึงก็พอทำได้, แต่ลูกปืนเปรี้ยงเข้าให้เป็นดีที่สุด

- เข้ามาดื่มไวน์สักแก้วสิ - ครับ!

มันเป็นจุดเริ่มต้นของการรุกราน และเกิดขึ้นในสุสานทุกๆที่รึเปล่า?

หรือบัฟฟาโลร่าจะเป็นแค่ที่เดียว? ใครจะไปรู้ล่ะ

และท้ายที่สุดใครล่ะจะสน? ผมก็แค่ทำงานของผม!

อรุณสวัสดิ์, พ่อช่างใหญ่!

- คุณเป็นยังไงบ้างคะวันนี้? - เยี่ยมครับ, คุณนายเชียโอมอนโด, แล้วคุณล่ะ?

- สุสานเปิดแล้วใช่ไหมคะ? - กับคุณน่ะ, เปิดตลอดเวลาครับ

สวัสดี, พ่อหนุ่มน่ารัก! เอานี่จ๊ะ เธอเป็นไงบ้าง?

เขามีความสุขดีครับ, เขาชอบ ตอนที่ดวงอาทิตย์เริ่มส่องแสง

ฉันไม่ใช่ช่างซักหน่อย!

และนายก็ไม่ได้น่ารัก!

นากี้ที่น่าสงสาร! บนบัตรของเขาอ่านได้ว่า, ''อัตลักษณ์ที่มองเห็นได้ชัด'' ทุกอย่าง

เขามีความหลงใหลในซากใบไม้แห้ง

รับไม่ได้เมื่อสายลมพัดพวกมันปลิวออกไป

เราทุกคนดิ้นรนทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ โดยไม่คำนึงถึงชีวิต

ขอให้ไปสู่สุขคติ เอเม็น

ผู้หญิงที่สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น

ผมจะได้เจอเธออีกครั้งไหม?

ผมแค่มารดน้ำดอกไม้บนหลุมศพ คุณพ่อที่น่าสงสารของคุณ

ผัวค่ะ

เขาเสียไปนานแค่ไหนแล้วครับ?

- สองสัปดาห์แล้วค่ะ - ขอบคุณพระเจ้า

- ว่าไงนะ? - ผมหมายถึง, เสียใจด้วยครับ

- คุณไม่เคารพความเจ็บปวดคนอื่นรึ? - ผมรู้ว่าเรื่องเหล่านี้มันเป็นยังไง

- เมื่อเวลาผ่านไป, ความเจ็บปวดก็จะบรรเทา - มันไม่ได้ลดลงเลยสักนิด!

เขาเป็นคนที่วิเศษมาก! เขาเป็นคู่รักที่ยอดเยี่ยม

ช่างเหลือเชื่อ ... ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

เขายอดเยี่ยมสุดๆ!

ผมทำทุกอย่างพัง, ผมเสียเธอไปแล้ว ผมจะได้พบเธออีกครั้งไหม?

ที่ว่าการ บัฟฟาโลร่า

หวัดดี, ฟรังโก้!

ฟรังโก้เป็นคนเป็นๆเพียงคนเดียว คนที่คอยโทรหาผมตลอด

ผมแวะไปออฟฟิศของเขาเพื่อเตือนความจำ ของตัวผมเองว่าเขาหน้าตาเป็นยังไง

คุณไม่สามารถอยู่ได้ด้วย ความทรงจำเพียงลำพัง

นี่ของนาย เซ็นชื่อตามปกติ

เอาปากกามารึเปล่า

- เปล่า - รอแป๊บ, เอาไปเลย

- มีใครแวะมาเยี่ยมมั้ยเมื่อคืน? - มีสองสามคน

งานพิเศษทั้งหมดที่นี่, ยังอีกเยอะ หากว่าพวกเขายังจ่ายเงินฉันต่อ

- เล่าให้นายกเทศมนตรีฟังสิ - บอกเขาว่าไงล่ะ?, ให้พวกเขาปิดสุสานเหรอ

- บอกลางานบอกลาที่ซุกหัวนอน - ไม่เอาน่า, ใครจะไปเชื่อนายล่ะ?

ฉันไม่สนใจหรอกถ้านายไม่เชื่อฉัน นายไม่ใช่คนที่จ่ายเงินให้ฉัน

ฉันเชื่อนาย

- นายพูดถูก, อย่างน้อยให้เขาจ่ายค่าล่วงเวลาให้ - เยี่ยม!

- ไปหานายกเทศมนตรีกันเถอะ - มันไม่ง่ายอย่างนั้น

ก่อนอื่นนายต้องกรอกแบบฟอร์ม M3

รายงานด้วยแบบฟอร์ม M3 ... แบบฟอร์ม

- ฉันเร่งขั้นตอนให้เร็วขึ้นได้ - ยิงพวกมันทิ้งง่ายกว่า

เจอแล้วแบบฟอร์ม M3 ...

- กำลังไปทำให้พวกเรากลัวจนเยี่ยวราดคืนนี้รึไง? - พวกเราบางคนใช่ว่ะ

เมื่อถึงจุดหนึ่งคุณจะตระหนักว่าคุณ ยินดีรู้จักคนตายมากกว่าคนที่มีชีวิต

ต้องขอโทษเรื่องเมื่อวันก่อน, ผมไม่ได้ ตั้งใจจะให้มันออกมาเป็นแบบนั้น

ผมชื่อฟรานเชสโก้ เดลลามอร์เต้

นี่เป็นงานเดียวที่ผมพอจะหาได้ แม้จะจบปริญญาด้านชีววิทยา!

ไงก็ตาม, พวกเราทุกคนต้องมาลงเอย กันที่นี่ในไม่ช้าก็เร็ว, คิดว่ามั้ย?

ผมมีบ้านหลังเล็กๆที่น่ารัก อยากไปดูไหมครับ?

ผมไม่ได้อยู่ตามลำพังนะ, ผมมีผู้ช่วยคนนึงด้วย, ชื่อนากี้

เขาเป็นนักสนทนาตัวจริง

สุสานนี่ถึงแม้มันจะเล็ก แต่มันมีที่เก็บกระดูกที่สุดยอด

ที่เก็บกระดูก !

ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น ... ช่างน่าตื่นเต้น!

ผมก็ตื่นเต้น

- เหมือนในฝันเลย! - นี่คือความฝันของผม

- ฉันคงไม่ขออะไรไปมากกว่านี้! - ผมก็ด้วย

รู้มั้ย, คุณมีที่เก็บกระดูกที่สวยจริงๆ

ขอบคุณ

คุณยอมให้ฉันกลับได้แล้ว, ใช่มั้ย?

- คุณอนุญาติให้ผมจูบคุณสักครั้ง, ได้ไหม? - ไม่

ไม่ใช่แบบนี้

ต้องอย่างนี้

ไม่ได้!

ฉันต้องซื่อสัตย์ต่อความทรงจำที่มีต่อสามี!

ฉันทำไม่ได้! ฉันทำไม่ได้

มันไม่ใช่ความผิดของฉัน. มันเป็นเพราะสถานที่แห่งนี้

ฉันรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนแปลก ๆ ไม่ใช่ความเย็นยะเยือก, แต่ฉันไม่กลัว

สถานที่แห่งนี้ต้องการให้ฉันทำ ... มันบังคับให้ฉันทำ

ฉันไม่ได้ต้องการ!

ฉันไม่ได้ต้องการ!

ฉันทำไม่ได้!

ฉันทำไม่ได้!

อย่ากลัวไปเลย ก็แค่ไฟผีสางไร้สาระ

ทำไมต้องตรงนี้? ทำไมต้องทำบนหลุมศพผัวที่น่าเวทนาของคุณ?

ฉันไม่เคยปกปิดอะไรกับเขาเลย เราเชื่อใจกันและกันมาตลอด

เขาคงต้องอยากรู้

ก็ดี, ถ้าต้องเป็นแบบนั้น...

- ไฟพวกนี้! - ปล่อยให้พวกเขาดู

จะมีอะไรดีไปกว่าการดู คู่รักสองคนกำลังร่วมรักล่ะ?

แค่อยากมีความเป็นส่วนตัวสักนิด

โทษทีนะ, คุณผู้หญิงต้องการแค่ดวงดาวเท่านั้น

ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ไม่เคยกับใคร, นอกจากคุณ

ไม่มีใครจะแยกเราจากกันได้

นากี้, เอาปืนมา!

ฉันอธิบายได้นะ, ฟังฉันก่อนสิ! คุณเคยเข้าใจมาตลอดนี่นา!

นั่นคือชีวิต

ไม่มีอะไรแล้วที่รัก คุณปลอดภัยแล้ว

เยี่ยม! ฉันไม่ต้องการมันแล้วโว้ย!

อย่ามัวแต่ยืนโง่อยู่อย่างนั้น, รีบไปโทรหา, หมอเวอร์เชซี่!

ไปให้ไว, รีบไปโทรหาหมอเดี๋ยวนี้! ไปสิวะ, รีบไป!

จะไม่มีสิ่งใดแยกเราจากกันได้ ผมสาบาน, ไม่มีทาง!

ไม่มีสิ่งใดแยกเราจากกันได้

ไม่มี, ที่รัก ไม่มีทั้งนั้น!

- ไม่แม้กระทั่งความตาย - ไม่แม้กระทั่งความตาย

เดลลามอร์เต้ นายอยู่รึเปล่า? เดลลามอร์เต้!

พระเจ้า, จะหลอกให้ฉันช๊อคตายรึไง!

- ตามหาผมรึครับ, หัวหน้าสแตนเนียโร่? - คุณหมอ. เวอเชซี่ โทรมา

- เกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน? - ทำไมมาถามผมล่ะ? เธอตายแล้ว

ฉันรู้ว่าเธอตายแล้ว, แต่มันเกิดขึ้นได้ยังไง?

- ผัวของเธอ - เออ!

เขากลับมาจากความตาย ข่มขืนเธอแล้วทุบตีเธอจนตาย, ใช่ไหม?

- เปล่านะ, หมอนั่นไม่ได้ข่มขืนเธอ - ชอบทำให้ฉันหัวเราะจนท้องแข็ง, รู้ตัวมั้ย?

- อ้าว, หมอเวอเชซี่, แอบส่องพวกเราอยู่รึไง? - นี่คือผลชัณสูตร

หัวใจของเธอหยุดเต้นเนื่องจาก ความกลัว, ไม่ใช่การกัดที่ฆ่าเธอ

เธอตายในขณะที่กำลัง... คุณก็รู้... ทำเรื่องอย่างว่า

นายรู้มั้ยมันหมายความว่ายังไง, ไอ้หนู?

ฉันคงต้องไปที่อื่นซะแล้ว เพื่อหาตัวไอ้บ้าที่ฆ่าหล่อน

- นายไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย - ทำไมล่ะ?

นายก็รู้ว่าฉันหมายความยังไง อย่าบีบให้ฉันต้องพูดออกมา

ตามสบาย, เชิญคุณพูดออกมาได้เลย ผมไม่สนหรอก, ว่าผมไร้สมรรถภาพ!

อย่าไปใช้เลยน่าคำๆนั้น ยังหนุ่มยังแน่นด้วยวัยของนาย!

- เธอมีญาติหรือเปล่า? - ไม่มี, ไม่มีญาติไม่มีเพื่อน

ฉันต้องขอบอกว่า... แม่งเอ้ย! นี่ไม่ใช่สไตล์ของฉันแน่นอน

- ผมเก็บเธอไว้ที่นี่ได้ไหม? - ได้สิ, หากนายจ่ายเงินสำหรับค่าปลงศพ

นายอยากทำอะไรกับหล่อนก็ได้

- นั่นสรุปว่าจบแล้วใช่มั้ย? - แต่ไอ้ฆาตกรนั่นยังลอยนวลอยู่นะ

อากาศก็เปลี่ยนไปแล้ว ในที่สุด..

ผมให้อภัยตัวเองไม่ได้ที่โกหกคุณ

ผมไม่มีปริญญาด้านชีววิทยา

ผมเรียนไม่จบมัธยมปลายด้วยซ้ำ

ผมไม่เคยอ่านหนังสือเกินสองเล่ม มาตลอดทั้งชีวิตของผม

เล่มแรก... ก็ไม่เคยอ่านจบ

อีกเล่มนึงก็เป็นสมุดหน้าเหลือง

ผมไม่อยากเห็นเธอกลายเป็นรีเทิร์นเนอร์

ผมไม่อยากเจอเธออีกแล้ว

- ไม่นะ! - ค่ะ, ที่รัก

- อย่าให้ผมต้องทำเลยนะ! - แต่คุณทำได้ดีมาก

- ไม่ใช่กับคุณ - จะดีกับฉันมากกว่ากับคนอื่น ๆ

ว่า?

นายทำต่อ

ลุยเลย! ถ้านายทำเสร็จได้ไวนะ, ฉันจะวิ่งไปซื้อไอศรีมให้

สงสัยมันยังผูกใจเจ็บว่ะ!

ไอ้หมอนี่กระเจี๊ยวมันเล็กจน ต้องใช้แหนบดึงถึงจะใช้ได้!

เจ๋งไปเลยว่ะ!

- ท่าทางมันคงกลายเป็นผู้หญิงแน่ - นั่นแหละวิธีแก้ปัญหา เย็บกระจู๋กลับเข้าไปได้เลย!

พวกเขาสามารถเย็บให้ได้ทันที หากว่านายอยากจะเป็นคนเริ่ม

ลืมมันไปซะ, ฉันเองเป็นคนที่เริ่มข่าวลือนั่น

ยิ่งพวกเขาได้หัวเราะ ดูเหมือนพวกเขาจะยิ่งไม่ยอมจบ

นายทำอะไรให้มันต่างไปไม่ได้มากนัก, นากี้.

- บางทีนายทำได้ - นายช่าง!

พ่อช่างใหญ่! มาสิ, เชิญนั่งก่อน

- ช่างน่าประหลาดใจ. - เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่ได้เจอคุณที่นี่

มหัศจรรย์เช่นกันที่ได้พบคุณที่นี่ ท่านนายกเทศมนตรี

ชีวิตคุณเป็นยังไงบ้าง ที่สุสานของพวกเราน่ะ?

แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะครับ? เรื่องการลดลงของประชากร

คุณโชคดี, ช่างใหญ่ที่รักของผม

คุณไม่มีทางนึกออกหรอกว่า ชีวิตที่ศาลาว่าการเป็นยังไงบ้าง

ตอนนี้เทศกาลเลือกตั้งมาถึงเราแล้ว มันโกลาหลแน่! ใช่มั้ยสารวัตร?

- ไม่มีใครอยากตกงาน! - ผมก็หวังว่าจะได้สัญญาใหม่

- พ่อคะ, นี่มันอะไรกัน? - นี่ผู้ช่วยของผมเองครับ, นากี้

เขาน่ารักดีนะ! พ่อจะซื้อเขาไหมคะ, พ่อ?

เยี่ยมมาก! ทีนี้รู้ด้วยซ้ำว่าร้องไห้ยังไง

นากี้, อย่าเข้าไปใกล้เธอนะ คุณช่วยหลบไปหน่อยได้มั้ย, สาวน้อย?