1923

‫

‫صبح بخیر خانم داتون.

‫صبح بخیر میبل.

‫

‫هوم. دل تو دلم نیست اون روز رو ببینم.

‫تلگرامی نیومد؟

‫امروز نه.

‫اگه می‌اومد استیون رو می‌فرستادم پیشتون.

‫که حداقل زحمت نکشید تا اینجا بیاید.

‫اون‌جوری منتظر مردی می‌موندم،

‫که به جای تلگرام هیچ‌وقت قرار نیست برسه.

‫تا اینجا اومدنم باعث می‌شه ‫زود دست از امید بکشم،

‫که بتونم باقی روزم رو بهش فکر نکنم.

‫

‫خیلی‌خب.

‫برو.

‫زندگی تبدیل به روزمره نژندی شده بود.

‫مثل گوزنی شکست‌خورده که ‫به اعماق جنگل عقب‌نشینی کرده،

‫تا به زخم‌هاش رسیدگی کنه...

‫خانواده ما خودش رو ‫در ملالت شفا گم کرده بود.

‫[جان داتون، متولد ۲۳ ژوئن ۱۸۷۷ ‫متوفی ۲۸ اوت ۱۹۲۳]

‫سرگرمی نظاره عشق جوانی ‫از اون زن محروم شده بود،

‫اونم وقتی جک تصمیم گرفت که روزهاش رو...

‫توی ستاد فرماندهی بگذرونه، ‫و انتقام رو به عشق ارجح بدونه.

‫پزشکی خبر کردم.

‫برای چی؟

‫برای خودت.

‫نمی‌خوام در کنار خودم مسئولیت ‫کس دیگه‌ای رو دوشم باشه اِما...

‫ناسلامتی بچه‌ای داری. بهت نیاز داره.

‫برای خودش مردی شده.

‫حتی زن داره.

‫دیگه نیازی به من نداره.

‫نکن پسرهای این دوره و زمونه ‫از مادرهاشون بالغ‌تر می‌شن؟

‫وقتی خودت مادر نیستی نمی‌تونی...

‫درمورد مادری کردن من رو نصیحت کنی.

‫یک میلیارد سال گذشت تا خانواده من،

‫روی کوه‌های مونتانا بایستند.

‫و از خانواده داتون فقط ‫چهار نفر زنده موندن،

‫تا در نسل جدیدی بقا پیدا کنند.

‫نسل ما داشت منقرض می‌شد.

‫وقتی رسیدیم بندر نزدیکم بمون.

‫من خودم از مومباسا اومدم، ‫مشکلی پیش نیومد.

‫اون‌موقع همراهت گروهی بود ‫و راننده‌ات منتظرتون بود.

‫الآن هیچ‌کدوم رو نداریم.

‫نزدیکم بمون.

‫خانواده ما محکوم به مسافرت مداومه.

‫سفر از ایرلند برای فرار از فقر.

‫سفر از تنسی برای فرار از جنگ.

‫سفر از کنتاکی برای رهایی و نجات.

‫سفر از آفریقا برای گرفتن انتقام.

‫امروز مونتانا محل جدیده.

‫سفر بعدی این خانواده‌ست.

‫و برای برادر کوچکتر خودم، ‫می‌شه آخرین مسافرتش.

‫ممنون.

‫کی برمی‌گردی اسپنسر؟

‫برنمی‌گردم.

‫اینم واسه خداحافظیه.

‫برای آخرین سفر رفقا پولی نمی‌گیرم.

‫ممنون.

‫خودت گفتی نزدیکت بمونم. آخ.

‫بیا بریم.

‫

‫می‌خواستم سفری به آمریکا رزرو کنم.

‫آمریکا؟ دقیقاً چطوری می‌خواید برید اونجا؟

‫اونش رو شما باید بگی.

‫هیچ‌کدوم از کشتی‌هامون به ایالات نمی‌رن.

‫می‌تونم سفری به لندن براتون رزرو کنم.

‫از اونجا می‌تونید به آمریکا برید.

‫پس لندن رو برام رزرو کن.

‫بلیت درجه چند می‌خواید؟

‫اونی که ارزون‌تره.

‫بلیت درجه یکش پنجاه پوند ‫به ازای هر مسافره.

‫بلیت گردشگرانش سی پونده،

‫ولی خانم زیر سینه‌ی کشتی از گرما می‌پزن،

‫خودتونم درگیر موش‌های کشتی می‌شید.

‫و منظورم موش‌های جونده نیست.

‫پس همون بلیت درجه یک رو بدید.

‫چقدر طول می‌کشه برسیم؟

‫بستگی به ترافیک کانال سوئز داره.

‫کم و بیش می‌شه گفت یک ماه...

‫باید سوار کشتی ر.م.س فرانکونیا بشید،

‫که در تاریخ...

‫یازده نوامبر راه میفته.

‫این که می‌شه سه هفته دیگه.

‫نمی‌تونم سه هفته صبر کنم.

‫انتخاب دیگه‌ای نداریم؟

‫نمی‌دونم. باید ببینم چه می‌شه کرد.

‫انتخاب دیگه‌ای ندارید جناب.

‫فصل یکم — قسمت پنجم ‫«روح کشتی زبرینا»

‫دخترها رو صدا کنید.

‫کجا رفت؟

‫نمی... نمی‌دونم.

‫اگه نمی‌دونی پس چرا گریه می‌کنی؟

‫اگه بی‌گناهی پس از چی می‌ترسی؟

‫ترس بوی تعفن گناهه فرزندم.

‫و تو بوی چنین تعفنی می‌دی.

‫کجا رفت؟

‫نمی‌دونم.

‫نمی‌دونم!

‫موقعی که واقعیت رو بیان نکنی، ‫به گناهکار کمک می‌کنی.

‫کمک به گناهکار در نوع خودش ‫گناهی محسوب می‌شه فرزندم.

‫کمک به یک قاتل فرقی با حمام کردن ‫با خون قربانی نداره.

‫دارم بهتون... راستش رو می‌گم.

‫رفت خونه.

‫یعنی با پای پیاده...

‫ششصد کیلومتر راه رفته...

‫از بدبوم و بیابان و دره‌ها گذشته...

‫اونم بدون هیچ کمکی؟

‫بدون هیچ مایحتاجی؟

‫انتظار داری چنین چیزی رو باور کنم؟

‫تو از نور آگاهی خداوند دور شدی.

‫خداوند رو رها کردی.

‫شیطان بهت چیره شده.

‫شدی عروسک خیمه‌شب‌بازی شیطان.

‫با نخ‌های کوچیکش مجبورت می‌کنه ‫دهن کثیفت رو باز کنی.

‫حالا یا واقعیت رو بهم می‌گی، ‫یا تحویل همون شیطان می‌دمت.

‫اسم من آتره، از قبیله ذباح آدمیان.

‫پسرعموم زودی می‌رسه خونه.

‫بعد کل قبیله ذباح میفتن دنبالت.

‫برگردونیدش پیشم.

‫- خودت تنهایی؟ ‫- همسرمم هست.

‫همسرت... پس خانم دیگه‌ای هم هست.

‫ببین جناب، این کشتی... ‫درواقع کشتی ماهی‌گیریه.

‫اتاقک‌هاشون...

‫مال خدمه کشتیه... توش پر خدمه‌ست.

‫می‌خواید خانم سوار کشتی کنید؟ نمی‌شه.

‫خوشگله؟

‫نفس آدم رو بند میاره.

‫دیوانه‌ای؟

‫نمی‌شه.

‫خودت رو از روی کشتی می‌ندازن پایین،

‫زنه رو مال خودشون می‌کنن. نمی‌شه.

‫ولی نظر دیگه‌ای دارم.

‫اون پیرمرده رو می‌بینی.

‫می‌خواد کشتی یدک‌کشی رو به کانال سوئز ببره.

‫از سوئز هر کجا که بخواید می‌تونید برید.

‫ولی دنبال خدمه می‌گرده.

‫تا حالا خدمه کشتی بودی؟

‫نه.

‫به نفعته بهش دروغ بگی. بگو کار کردی.

‫بیا.

‫سلام لوکا!

‫لوکا، هنوز ملوانی پیدا نکردی؟

‫نه، کسی دلش نمی‌خواد توی ‫کشتی یدک‌کش باشه.

‫پول توی کشتی تجاری و کشتی صید نهنگه.

‫من یکی رو برات پیدا کردم.

‫این که شبیه شکارچی‌هاست.

‫می‌خوام من رو به بندری برسونی ‫که از اونجا بتونم برم بریتانیا.

‫پولش رو می‌دم.

‫و حاضرم برات کار کنم.

‫اون‌وقت چقدر می‌خوای پول بدی؟

‫هزینه خط کشتیرانی سی پونده، ‫همون‌قدر بهت می‌دم.

‫سی پوند می‌دی که عرشه رو بسابی ‫و وسایل رو انبار کنی؟

‫خیلی‌خب. من که پایه‌ام.

‫صبح علی‌الطلوع راه میفتیم.

‫لنگرگاه شماره نه، سکوی پنجاه و دو.

‫گاز خردل.

‫از کجا فهمیدی؟

‫قبلاً توی کشتی مسافربری بودم ‫که بعد توی کشتی بیمارستانی مشغول شدم.

‫پسرهایی که خردل استشمام ‫کرده بودن رو منتقل می‌کردم.

‫اگه چشمت بهشون افتاده باشه،

‫نمی‌تونی تصویرشون رو فراموش کنی.

‫به محض اینکه ببینی ‫متوجه می‌شی اثر چیه.

‫جناب شکارچی...

‫فردا کاری می‌کنیم واسه خودت ‫یک پا ملوانی بشی.

‫گیر کردی؟

‫قایم شدم.

‫از گوسفند می‌ترسی؟

‫از گرگی می‌ترسیدم که ‫کل شب این پایین خوابیده بود.

‫منطقیه.

‫کمکت کنم بیای پایین؟

‫اینجا خیلی از مناطق بومی دوره.

‫خودم می‌دونم.

‫گم شدی؟

‫از مدرسه سرخپوستان فرار کردم.

‫منم فرار کردم.

‫بعدش برگشتم خونه.

‫اول از همه اونجا رو می‌گردن.

‫مامان بابات زنده‌ان؟

‫اسمت چیه؟

‫تیونا.

‫فامیلیم فلک‌قطره‌ست.

‫اسم پدرت سوارکاره.

‫اسم من هنکه.

‫هنک؟ چرا هنک؟

‫مجبورمون کردن اسمی انتخاب کنیم،

‫انتخاب همه جورج و جیم بود.

‫کسی هنک رو انتخاب نکرد، ‫برای همین من انتخابش کردم.

‫اینجا که جزو منطقه بومی نیست.

‫جزو هیچ‌جا نیست.

‫برای همینه که اینجام.

‫من که متوجه نمی‌شم.

‫گوسفند متعلق به مردمه.

‫اگه دولت بفهمه دست ماست،

‫میان از ما می‌گیرنشون.

‫چرا باید بگیرنشون؟

‫خودت رو چرا گرفتن و بردن؟

‫بدجوری توی دردسر افتادم.

‫راهبه‌ای که کتکم می‌زد رو کشتم،

‫و راهبه‌ای که بهم تجاوز کرد رو کشتم.