1923

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫تلگرام: aManOfWar@

‫- کی برمی‌گردی؟ ‫- امشب.

‫مراقب باش.

‫خب این یارو وقتی به ما حمله کردن ‫ نتونست من رو بکشه...

‫الان که ما داریم حمله می‌کنیم ‫ که قطعا نمی‌تونه بکشه.

‫تکرار کن.

‫مراقب خودم هستم.

‫دوستت دارم.

‫تا شام برمی‌گردم.

‫فقط برگرد.

‫فصل یکم — قسمت هفتم ‫«قانون پانصد»

‫

‫می‌خوای صبح شامپاین بخوری؟

‫از آسمون مشخص نیست که قراره ‫ برف بیاد یا بارون.

‫درهرصورت من که نمی‌خوام برم بیرون.

‫به نظرم بهتره روز رو اینجا سپری کنیم.

‫من هم می‌خوام.

‫چرا نخوای؟

‫بچرخ.

‫صبر کن.

‫چه وقتشه آخه؟

‫جدی گفتم. صبر کنید. ‫خرجتون رو من میدم.

‫دارم میام دیگه.

‫بنر کرایتون، تو تحت بازداشتی.

‫به چه جرمی؟

‫دو فقره قتل و اقدام به چهار قتل.

‫کی رو به قتل رسوندم؟

‫و اقدام به قتل کی کردم؟

‫انگاری روح دیدی بنر.

‫و درست هم می‌بینی.

‫اگه می‌خواین من رو بازداشت کنید ‫جاش اون رو بازداشت کنید.

‫اون لاشخور من رو از گردن دار زد...

‫و ولم کرد که بمیرم و دوست‌هام رو...

‫به خاطر ورود به ملکش کشت.

‫و کاملا حق داشت.

‫برگرد.

‫حداقل بذارید لباس بپوشم.

‫توی زندان شهرستان واست لباس نو گذاشتیم.

‫می‌بینم که ارتشت رو آوردی جیک.

‫بهشون نیاز پیدا می‌کنی. ‫می‌شنوی چی میگم؟

‫بهشون نیاز داری!

‫حوله قشنگیه.

‫عیبی نداره. بخند توله.

‫دوبار از مرگ فرار کردی...

‫تا سه نشه بازی نشه.

‫الان داری اعتراف می‌کنی بنر؟

‫خدای من...

‫آماده‌ایم.

‫پاکسازی کنید.

‫پاکسازی کنید!

‫جیک داتون بود... دیدمش.

‫دیدیش؟

‫توی شهر. همراه کلانتر...

‫رفتن خونه بنر.

‫کشتنش؟

‫بازداشتش کردن.

‫اشتباه بزرگی مرتکب شدن.

‫اومدم موکلم بنر کرایتون رو ببینم.

‫زود اومدی.

‫حکمش صادر شده؟

‫فردا صبح ساعت هشت.

‫کدوم قاضی انتخاب شده؟

‫رالینز.

‫وکیل زندانی شماره ۲۳۱۴ اومده.

‫وقتی که وثیقه تعیین بشه پرداختش می‌کنیم.

‫اگه جرمت قتل باشه که با وثیقه آزاد نمیشی.

‫وثیقه تعیین میشه.

‫و با کسی حرف نزن.

‫نه با هم‌سلولی‌هات، نه کارآگاهان، هیچکس.

‫ارجاعشون بده به من.

‫دو تا فاحشه توی خونه‌امه.

‫می‌شه قبل اینکه ازم دزدی بکنن ‫بفرستیشون پی کارشون؟

‫مدرک جرمی در خانه وجود داره؟

‫نمی‌دونم منظور از مدرک جرم چیه.

‫هر مدرکی که باعث تقویت...

‫اتهامت بشه.

‫چیزی نیست.

‫نشانی‌ات رو بده.

‫پلاک ۴۱۸ خیابان هانکاک.

‫واقعا به نظرت تا فردا ‫از اینجا خارج می‌شم؟

‫اطمینان دارم.

‫

‫وثیقه فردا تعیین می‌شه. ‫قاضی رالینزه.

‫بهش بفهمون که بنر برای عملیات‌های من...

‫بسیار مهمه.

‫امشب می‌رم سراغش.

‫آقای کرایتون گفتند که دو زن...

‫که آوازه خوبی ندارند در خانه ایشان هستند.

‫درخواست کردند که فورا ‫ از اونجا بیرونشون کنم.

‫آوازه خوبی ندارن؟

‫فاحشه هستند آقا.

‫آهان.

‫بیرونشون کنم؟

‫خودم می‌کنم.

‫به نظر نمیاد که شما دوتا به ‫مشتری نیاز داشته باشید.

‫تو کی هستی؟

‫اینجا خونه‌ی منه.

‫مگه اینجا خونه بنر نبود؟

‫بنر اینجا زندگی می‌کنه.

‫ولی صاحبش من هستم.

‫خونه‌ی قشنگی دارید.

‫لطف دارید.

‫بنر قبل رفتنش به شما پولی پرداخت کرد؟

‫هنوز که نه.

‫این کافیه؟

‫خیلی زیاده.

‫کار ما که تموم نشده، شده؟

‫چی دوست داری؟

‫نشون می‌دم.

‫عجب شیطونیه.

‫فکرش رو هم نمی‌کنی.

‫نه. واقعا شیطونه.

‫اون‌طوری نه.

‫این‌طور.

‫دقیقا به همین شکل. فهمیدی؟

‫صدات در نیاد.

‫فریاد زدنت برای من لذتی نداره.

‫واسه‌ی کی نامه می‌نویسی؟

‫اسپنسر.

‫پسر کوچیک‌ترم.

‫خب پسر خودم که نیست، ولی بهش می‌گم پسرم.

‫- عموی جک. ‫- درسته.

‫مگه توی راه خونه نیست؟

‫همین‌طوره.

‫پس چطور نامه به دستش برسه؟

‫نمی‌رسه.

‫بیشتر واسه خودمه.

‫می‌شه گفت دارم خاطره‌نویسی می‌کنم...

‫ولی این‌که آدم واسه خودش چیزی بنویسه ‫به نظر خیلی خودخواهانه میاد...

‫نمی‌تونم چنین کاری بکنم.

‫برای همین افکارم رو توی ذهنم ‫به اون بیان می‌کنم.

‫چی بهش می‌گی؟

‫همه‌چیز.

‫احساساتم، این‌که شام چی درست کردم.

‫راجع به تو بهش گفتم.

‫- راجع به من؟ ‫- راجع به بچه.

‫که چطور با یه نگاه می‌تونی جک رو رام کنی.

‫حالا نمی‌شه گفت که رام شده.

‫اسپنسر همیشه پسر ساکتی بود.

‫خیلی بی‌سروصدا بود. ‫همیشه درحال تماشا بود.

‫همه‌ی کارهاش حساب‌شده بود.

‫ساعت‌ها سرش غر می‌زدم ‫و همین‌طور فقط گوش می‌کرد.

‫ظاهرا که من هم الان ‫ دارم همین‌کار رو می‌کنم.

‫وقتی که نیستن این کار رو می‌کنی.

‫آره.

‫گمونم من بیشتر مثل جک هستم.

‫به یه هدف نیاز دارم.

‫این انتظار داره من رو نابود می‌کنه.

‫من رو هم همین‌طور.

‫پس تو هم به یه هدف نیاز داری.

‫افکار من...

‫من نمی‌تونم افکارم رو بیان کنم.

‫آهان، پس چیکار کنیم؟

‫شاید برم یه کیک درست کنم.

‫بلدی کیک درست کنی؟

‫نه.

‫اونش با من.

‫این چطوره؟

‫باید کاملا یک‌دست بشه.

‫پس کار خبازها واقعا سخته.

‫باید دل به کار بدی.

‫توی بارون گیر کردین؟

‫می‌شه گفت.

‫داریم کیک درست می‌کنیم.

‫متوجه شدم.

‫به چه مناسبتی؟

‫برگشتن شما.

‫ما که هرشب برمی‌گردیم.

‫اگه قرار باشه هرشب به مناسبتش ‫ کیک درست کنیم...

‫اسب‌های گنده‌تری نیاز داریم.

‫چی شد؟

‫رفت جایی که باید باشه.

‫کجا باید باشه؟

‫توی زندان. در انتظار دادگاه.

‫تا متهم بشه و بره پای دار.

‫ممنونم.

‫جک کجاست؟

‫داره میاد. رفت اسب‌ها رو ببره سرجاشون.

‫خیلی توی احساساتش ‫زیاده‌روی می‌کنه، نه؟

‫انگار یه توله سگ جدید خریدیم.

‫وقتی که اون توله سگ تو بودی رو هم یادمه.

‫نه خیر. یادت نیست.

‫گفتم که لزومی نداره نگران بشی.

‫گفتی شب برمی‌گردی.

‫درسته.

‫دیر کردی.

‫یه‌کم دیر کردم.

‫پس اگه بعد یه هفته من ‫رو ببینی چی گیرم میاد؟

‫اجازه نداری به مدت یه هفته پیشم نباشی.

‫کالوین کولیج دو خرس گریزلی ‫ توی مکزیک اسیر کرده...

‫و توی حیاط کاخ سفید رها کرده.

‫چرا باید از مکزیک اسیر کنه؟

‫اینجا تا دلت بخواد گریزلی پیدا می‌شه.

‫این همه مزخرفات توی اون روزنامه نوشته...

‫و فقط این‌که خرس‌ها از ‫کجا اومدن اذیتت می‌کنه؟

‫منظورم اینه که مسیرش طولانیه.

‫واست مهم نیست که رفته...

‫و جلوی حیاط کاخ سفید رهاشون کرده؟

‫دوست ندارم جای اونی باشم که...

‫مجبوره به قفس منتقلشون کنه.