Beneath

(ปีเตอร์ 4 มี.ค.1947 - 5 ต.ค.1997 ซาร่า 9 เม.ย.1953 - 5 ต.ค.1997)

ทำไมเราถึงฉลองที่พ่อแม่ตายล่ะ

เราไม่ได้ฉลอง

เราให้เกียรติพ่อแม่

มันคือหน้าที่เรา

ฉันมีอะไรให้เธอแน่ะ เอ้านี่

สร้อยของพี่นี่

แม่ให้ฉันมาตอนฉันอายุ 14...

ตอนนี้ฉันให้เธอ

- ขอกุญแจให้ฉัน - คงให้หรอก

เถอะน่า พ่อให้พี่ขับรถ ตอนพี่อายุเท่าฉัน

เย้

วาเนสซ่า ลงมา พี่จะทำให้เรามีปัญหานะ

คิดถึงลูกสาวพี่บ้างสิ พี่เป็นสาวแก่มีครอบครัวนะ อย่าลืมสิ

ไม่ได้แก่ขนาดนั้น

คริสตี้ ขับช้าๆ หน่อย

คริสตี้

ให้พี่บังคับพวงมาลัย คริสตี้

ไม่

คริสตี้

วาเนสซ่า

ขาพี่ติด

วาเนสซ่า

ไงจ๊ะ คนดี

หนูคิดว่าหนูกำลังจะตาย โจเซฟ

ไม่หรอก เธอคือคนที่มีชีวิตอยู่

ความตายมักจะยากเย็นที่สุด สำหรับคนที่ยังอยู่

ผมนึกว่าเธอน่าจะรอดมาได้แน่

ไม่ยุติธรรมเลย

ผมรู้ครับ โจเซฟ

พี่ยังไม่ตาย

เป็นอะไรไป ขอทีๆ คริสตี้ๆ

จอห์น พี่ยังไม่ตาย

พระเจ้า

ดร.เพอร์รี่ ได้โปรด ฉันอยากฝึกงานที่นี่จริงๆ

(ม.เซาท์เทิร์นแคลิฟอร์เนีย รพ.มหาวิทยาลัย - แผนกแผลไฟไหม้)

คือคุณทำได้ดี

เมื่อคุณมาที่นี่ มาตรงเวลา เมื่อคุณอยู่ในการควบคุม

ซึ่งในความคิดเห็นของเรา มันยังไม่บ่อยพอ

เราต้องการคนที่ทำงานได้

คุณคือตัวถ่วง

คริสตี้ นี่จอห์นนะ จอห์น ล็อก

หวังว่าคงจะถูกคนนะ คริสตี้ กว่าจะหาเบอร์นี้ได้มันยากมาก

ผมรู้ว่ามันนานมากแล้ว แต่คุณน่าจะได้รู้ว่า

โจเซฟ คนดูแลเราน่ะเสียแล้วนะ

หัวใจวาย เช้ามืดวันนี้

เราจะจัดงานศพให้เขาวันเสาร์นี้

ผมไม่คิดว่าคุณจะกลับมาได้ แต่ก็ไม่เป็นไรนะ พูดจริงๆ

จากที่บอกได้นะ เขาตายอย่างสงบ

ยังไงก็เถอะ ผมหวังว่าทุกอย่างจะโอเค

คุณนายล็อก

นานแล้วนะ ที่เธอไม่ได้ให้เกียรติมาเจอเรา

น่าจะหาเวลามาเยี่ยมกันบ้าง โจเซฟคิดถึงเธอนะ

คริสตี้

หวัดดีจอห์น

ไม่คิดว่าคุณจะมา

ฉันก็เหมือนกัน

เอมี่ นี่น้าของลูก คริสตี้

ดูสิ หลานตัวโตจัง

คุณมาอยู่นานแค่ไหน

ฉันยังไม่ได้คิดไว้เลย

หวังว่าคุณจะมีเวลา ไปเยี่ยมที่บ้านบ้างนะ

คริสตี้

หวัดดี

- ต๊ายตาย - เด็บบี้ ฮิวสตัน ว้าว

คิดถึงเธอจัง อยากให้เธอมาอยู่นานหน่อย

ฟังนะ นี่เบอร์โทรศัพท์ฉัน

โทรหาฉันนะ เราจะได้ถามสารทุกข์สุกดิบกัน

จ้ะ ฉันสัญญา โอเค

ต้องโทรมานะ

หวัดดีค่ะน้าคริสตี้

หวัดดีจ้ะ

เรียกน้าว่าคริสตี้เถอะ น้าคริสตี้ ฟังแล้วแก่ๆ บ้านๆ เชียว

น้าหน้าเหมือนแม่หนู

มาทำอะไรข้างหลังนี่คนเดียว

ทำไมน้าถึงไปอยู่ที่อื่น

น้าไปเรียนเตรียมก่อนเข้ามหาวิทยาลัย

คุณย่าบอกว่าน้าเห็นภาพหลอน

เห็นอะไรที่ไม่มีจริง

แต่หนูว่าคุณย่าใจร้าย

น้าจะกลับมาอยู่ไหมคะ

ไม่รู้สิจ๊ะ เอมี่

มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นกับโจเซฟ

หมายความว่าไง

น้าเชื่อเรื่องสิ่งชั่วร้ายไหม

สิ่งชั่วร้ายเหรอ

อย่างสัตว์ประหลาด ผี

สิ่งไม่ดี

หนูเก็บความลับได้ไหม

พวกผู้ใหญ่สร้างเรื่องพวกนั้น เพื่อหลอกเด็กน่ะจ้ะ

สิ่งชั่วร้ายฆ่าโจเซฟ

มันอยู่ในกำแพงห้องหนู หนูได้ยินเสียงมันร้อง

หนูได้เล่าเรื่องนี้ให้พ่อหนูฟังไหม

พ่อไม่เชื่อเรื่องสิ่งชั่วร้าย

เอมี่

(ปีเตอร์ 4 มี.ค.1947 - 5 ต.ค.1997 ซาร่า 9 เม.ย.1953 - 5 ต.ค.1997)

(ล็อก ด้วยความระลึกถึง 1840 - โอรองต์ - 1908)

(1878 - มิลเดร็ด - 1923 วิล 1975 - วาเนสซ่า - 2000)

ไงจอห์น นี่คริสตี้นะ

ฉันตัดสินใจจะอยู่ต่ออีกสองสามวัน

เลยอยากรู้ว่า ถ้าฉันจะไปหาที่บ้านได้ไหม

ผมแน่ใจว่าเอมี่คงชอบแน่

เดี๋ยวผมจะถามแม่ ดูว่าแม่เตรียมมื้อค่ำเผื่อคุณได้ไหม

ขอบคุณค่ะคุณมอร์ริส

คุณจะอยู่นานแค่ไหนเหรอ

ไม่รู้สิ อาจจะสักสองสามวัน

ฉันไม่ได้มาที่นี่นาน จนลืมว่าได้กลับมามันดีแค่ไหน

โรงเรียนคุณไม่ว่าอะไรเหรอ

ไม่หรอก ฉันโทรไปบอกแล้ว พวกเขาบอกว่าไม่เป็นไร

ตอนนี้ฉันเรียนเตรียมแพทย์แล้ว

คุณยังเป็นแพทย์เวชปฏิบัติอยู่เหรอ

ไม่ได้เป็นมาหลายปีแล้ว

ผมเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทยา

ส่วนใหญ่ที่ชิคาโกและเดนเวอร์ ผมมีสำนักงานอยู่ในเมือง

ที่นี่คือบ้าน

ครอบครัวผมยังทำธุรกิจเหมืองอยู่

ฉันนึกว่าปิดไปแล้ว

กำลังจะปิด แต่มันไม่ง่ายเหมือนที่คุณคิด

ข้อบังคับด้านความปลอดภัย สภาพแวดล้อมที่เป็นอันตราย

ว่ามาเลย มันไม่มีวันจบ

แม่กินคนเดียวในห้อง

- คุณย่าเป็นคนประหลาด - เอมี่

ก็จริงนี่คะ

คุณย่าเอาแต่ พูดภาษางี่เง่านี่อยู่ได้

พอที

ขอตัวนะคะ

ไม่ใช่ที่นี่

ไม่ใช่ที่นี่

หลงทางเหรอ

คุณนายล็อก คุณทำฉันตกใจเลยค่ะ

เธอควรจะนั่งกินอาหาร ที่ฉันเตรียมให้อยู่ไม่ใช่เหรอ

ฉันหลงทางค่ะ

พ่อหนูให้กล้องดิจิทัล เป็นของขวัญวันเกิดหนู

หนูถ่ายไป 928… ไม่สิ 929 รูป

หนูถ่ายรูปเพราะหนูวาดรูปไม่เป็น

แต่พ่อบอกว่าแม่หนูวาดรูปเก่ง

ใช่จ้ะ แม่หนูสอนน้าให้วาดรูป

เอมี่ มานี่

อีกแป๊บนะคะ คุณย่า

อะไรนะ

- อีกแป๊บนะคะ คุณย่า - ไม่ มาเดี๋ยวนี้

หนูให้น้าดูที่เหลือพรุ่งนี้ได้ไหม

ได้จ้ะ

น้าจะอยู่ที่นี่ใช่ไหมคะ

แน่นอนจ้ะ

ผมคงไม่รู้จะทำยังไงถ้าไม่มีแม่

แม่ดูแลบ้านหลังนี้ได้ดีมาก ดูแลดีเสมอมา

คุณมีรูปเยอะนะคะ

เอมี่ชอบน่ะ

เธอแทบจำแม่ของเธอไม่ได้

คุณคิดว่าเธอตายตาหลับไหม

"ชีวิตที่ซื่อสัตย์ จบลงด้วยความตายอันสุขสงบ"

สุภาษิตน่ะ

นี่ก็แทบจะทั้งหมดที่เหลือของเธอ

บ้านดูเปลี่ยนไปมาก

เกิดอะไรขึ้นกับห้องกายภาพบำบัด ที่คุณสร้างให้วาเนสซ่า

ห้องที่มีสระน่ะ

ผมรื้อมันทิ้ง

มันเป็นช่วงเวลาที่ผมอยากลืม

คุณหน้าเหมือนเธอ ตอนผมเจอเธอครั้งแรก

ตอนนี้คุณอายุเท่าไร

ยี่สิบ

ไม่อยากเชื่อว่ามันนานขนาดนั้น

คุณโตกว่าเอมี่ไม่เท่าไร ตอนเราเจอกันครั้งแรก

รู้ไหมว่าเอมี่เสียใจมาก เรื่องการตายของโจเซฟ

เขาเป็นเพื่อนสนิทเธอ

เอมี่คิดว่าเขาถูกผีฆ่าตาย… หรืออะไรทำนองนั้น

- เอมี่เรียกมันว่าสิ่งชั่วร้าย - สิ่งชั่วร้าย

เอมี่บอกว่า ได้ยินเสียงมันอยู่ในกำแพง

เธอเคยพูดถึงโจรสลัดไหม

โจรสลัดเหรอ

เธอกับโจเซฟเคยแกล้งทำเป็นว่า ปีกเหนือโดนโจรสลัดบุก

บางทีพวกเขาก็สู้กับโจรสลัดตลอดบ่าย

ฟังดูน่าสนุกดี

ก็ใช่

เรื่องนี้คงทำให้เธอลำบากใจ

คุณพักอยู่ที่ไหน

- ฉันนึกว่าฉันคง... - มามองไม่ชอบแขก

ฉันไม่ใช่แขก ฉันเคยอยู่ที่นี่

นั่นมันนานมาแล้ว

เอมี่

เอมี่ น้าต้องกลับแล้ว

- น้าคริสตี้ - นั่นมันบ้าอะไร

กล้องของหนู

หนูตั้งให้มันถ่ายทุกครึ่งชั่วโมง

ทำแบบนั้นไปทำไม

หนูอยากได้รูปสิ่งชั่วร้าย

รูปนี้จากเมื่อสองคืนก่อน

นี่รูปต่อมา

และรูปต่อมา

มันเหมือนกันหมดนี่

ดูนะ

หนูไม่ได้เปิด

เห็นไหม ไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้น

เป็นอะไรไปคะ

เปล่าจ้ะ

ได้โปรด อย่าไปเลยนะคะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้น้ากลับมานะโอเคไหม น้าสัญญา

นอนซะนะ โอเคไหมจ๊ะ

ไงเด็บบี้ นี่คริสตี้นะ ใช่ คืนนี้ฉันติดอยู่ที่นี่