Back to the 90s

Κουνηθείτε, παιδιά.

Η οντισιόν είναι σε τρεις ώρες. Γιατί ξυπνήσαμε στις 6:00 το πρωί;

-Οι Take That κοιμόνταν ως το μεσημέρι; -Είμαι κομμάτια.

Κάποιος έκατσε κι είδε τα Grammy χθες.

-Ναι. -Όλοι μαζί το αποφασίσαμε.

-Ναι. -Ακριβώς!

-Αλήθεια, πού είναι ο Όλι; -Καλή ερώτηση.

-Να τος. -Καλημέρα.

-Συγγνώμη, είχε μεγάλη ουρά. -Φλέρταρες πάλι εκείνη την τύπισσα.

-Όχι. Εκείνη με φλέρταρε. -Ναι, καλά.

Αμάν! Δεν έχει με ροζ τρούφα.

-Είναι τα αγαπημένα του Πίτερ. -Είχαν τελειώσει.

Ελπίζω να είναι στα κέφια του.

Λυπάμαι, Πίτερ. Δεν είχε με ροζ τρούφα.

Ευχαριστώ.

-Ελάτε! -Καλά, εντάξει.

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΧΑΡΤΒΙΛ ΤΜΗΜΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΝΤΑΝΙΕΛ ΒΕΜΠΕΡ

ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ

Τέρμα η γκρίνια. Ας συγκεντρωθούμε.

Ν' ανεβάσουμε τέρμα τα μπάσα στην πρόβα.

Έτσι μπράβο!

-Ο ύπνος είναι υπερεκτιμημένος. -Είσαι ανισόρροπος.

Ο χρόνος μου όλος Τα εξηγεί όλα αυτά

Γυρνάω σε κύκλους ξανά και ξανά

Μια παράφορη κούρσα στο άγνωστο

Ο συγχρονισμός είναι αδύνατος Μα πάμε

Όλα αυτά τα φώτα Ας τα ξανασυγκρίνουμε

Σκαρφαλώνω όλο και ψηλότερα Απ' τη Γη ως το διάστημα

Πονάει πολύ Η υπαρξιακή αναζήτηση

Σταματήστε, όχι.

Παιδιά!

-Τι έγινε; -Αδύνατο να το παίξουμε έτσι το κομμάτι.

Τι εννοείς;

Κάτι λείπει. Δεν έχει μαγεία. Δεν έχει τίποτα.

-Όχι πάλι, μπρο. -Η συναυλία πλησιάζει.

-Πρέπει να προχωρήσουμε. -Στίχοι είν' αυτοί;

Τους αλλάζουμε συνέχεια.

-Μια χαρά είναι οι στίχοι. -Όχι, Ματέο!

Δώστε μου δυο λεπτά. Ναι;

Δεν το πιστεύω!

-Να κάνουμε ένα διάλειμμα. -Όπου να 'ναι…

Αν ξεκινήσουμε πάλι απ' την αρχή και τα πάμε όλα απ' το μηδέν…

Τους στίχους, τα ακόρντα, τη χορογραφία.

Πόσες φορές τ' αλλάξαμε αυτόν τον μήνα;

Δεν γίνεται να το πετάμε και να ξεκινάμε απ' την αρχή.

Πάλι γράφει στο σημειωματάριο. Τίποτα δεν πρόκειται να βγει.

-Τ' αλλάζει όλα. -Δεν καταλαβαίνω.

-Γεια σου. -Γεια.

-Σοβαρεύουν τα πράγματα, έτσι; -Ναι, πολύ.

Αν αποτύχεις τώρα, δύσκολο μετά να σταθείς μπροστά σ' επαγγελματίες.

Ναι.

Γεια σου, Σκάι. Πώς πάει;

Γεια.

Γεια σου, Σκάι.

-Ο σάκος σου, Μπεν. -Πώς πάει το άσμα;

-Έχω λίγο άγχος. -Τι λέει, Σκάι;

Όλα καλά, εσύ;

-Έτοιμη να συνεπάρεις τα πλήθη; -Θα δούμε.

Εκατό τοις εκατό!

Πώς περιέγραψε τη φωνή σου ο Ματέο;

Το εξώγαμο της Μπιγιονσέ με τον ΝταΜπέιμπι.

Με την Ντέμπι Χάρι!

Θεέ μου!

Σοβαρά τώρα!

-Πάω να προβάρω λίγο τους στίχους. -Καλά θα κάνεις.

-Θα σκίσεις. -Καλή επιτυχία.

Τα λέμε, παιδιά.

-Καλημέρα. -Έχεις χαζέψει;

Καλημέρα.

-Καλή σας μέρα! -Καλημέρα!

Η μέρα της συναυλίας πλησιάζει. Τώρα είναι η ευκαιρία να δείξετε τι έχετε.

Να θυμάστε, θα έρθουν αρκετοί επαγγελματίες μουσικοί.

-Η κα Ρόμπινσον στο Synk; -Ξεπέρασε τα Grammy της Τέιλορ Σουίφτ.

Δεν αστειεύονται.

Αδερφέ! Θα ήταν φοβερό να δουλεύαμε μαζί της.

Θέλουν να δουν καλλιτέχνες έτοιμους να τα δώσουν όλα.

Στη σκηνή, τέρμα οι δικαιολογίες.

-Εντάξει; -Εντάξει.

Ωραία, ξεκινάμε.

Σε βλέπω καθισμένο στη γωνιά

Κι όταν είσαι κοντά Η καρδιά μου φαλτσάρει

Μακάρι να μπορούσες να δεις

Πώς με κάνεις να φωτίζομαι όλη

Κάπου εδώ γύρω

Είν' ένα σύμπαν με ατέρμονη χάρη

Κι εγώ δεν είμαι απλώς ένα χνάρι

Άλλο ένα χνάρι

Αυτό σημαίνει…

Σκάιλερ.

Περίμενε.

-Άσ' το. -Σε παρακαλώ!

Συγγνώμη.

Έπρεπε να δουλέψω τους στίχους, κι η γέφυρα δεν είναι έτοιμη ακόμα.

-Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν ότι… -Μπεν.

Δεν πειράζει.

Είναι ο κόσμος σου, αυτή η τελειομανία…

Δεν μπορώ άλλο.

Τελειώσαμε.

Ελπίζω να ξανανιώσεις κάτι κάποτε.

Μα…

Έλα, βγαίνουμε.

Μπεν!

Έλα.

Δυστυχώς, το τραγούδι μας δεν είναι ολοκληρωμένο ακόμα.

Αλλά θα είναι έτοιμο για τη συναυλία.

Είσαι εντάξει;

Είμαστε οι 5G με το "Gotta Make It Work".

Ελπίζω να ξανανιώσεις κάτι κάποτε.

Τι συμβαίνει;

-Μπεν. -Πού πας;

Μπεν;

Έλα, ρε φίλε! Έλα να μιλήσουμε λίγο.

Χαλάρωσε. Έπαθες ένα μπλακ άουτ. Αυτό είναι όλο.

-Συμβαίνουν αυτά. -Δεν καταλαβαίνετε.

-Αυτό είναι το πρόβλημά σου… -Αφήστε με ήσυχο!

Ως εδώ, παιδιά. Τελείωσε για μένα.

Αφήστε τον, παιδιά.

Αμάν, ρε παιδιά.

-Δεν τσουλάει με τίποτα. -Γαμώτο!

-Πώς θα γίνει χωρίς αυτόν; -Ας είμαστε ειλικρινείς.

Δεν δουλεύει χωρίς αυτόν.

Δεν γίνεται να τα παρατήσουμε τώρα. Θα πάνε όλα στράφι.

-Ας προσπαθήσουμε πάλι. -Παιδιά…

-Χρειάζομαι ένα διάλειμμα. -Κι εγώ.

Σκατά.

Μου στείλανε το λινκ μιας σελίδας στο TikTok

με B-side απ' τη δεκαετία του '90.

-Τα παλιά B-side θα μας δώσουν λύση; -Ακούστε. Είναι θαύμα!

Ακόμα ακούω τη φωνή σου

Απλώνεται μέσα στη νύχτα

Η φωνή σου είναι ο αγέρας Είναι ο ήχος

Μιας ψιθυριστής προσευχής

Είναι κλάσεις ανώτερο απ' όσα κάνουμε εμείς.

-Πώς φτιάχνεις ένα τέτοιο; -Μακάρι να 'ξερα.

Πώς πάει, ρεμάλια;

Τι θες, Αλίσα;

5G δεν σας λένε;

-Πώς κι απομείνατε τέσσερις; -Άσε το μπανιστήρι!

-Σκάσε, Όλι. -Δεν πιάνετε μία χωρίς τον Μπεν.

Δεν έχει άδικο.

Κρις.

Τι γίνεται εδώ;

Απόψε πραγματοποιείται η μεγάλη συναυλία του Πανεπιστημίου Χάρτβιλ.

Ποιος θα εντυπωσιάσει τους κριτές; Ποιος θα γράψει ιστορία;

Μα αυτή η μέρα φέρνει στο Χάρτβιλ και κακές αναμνήσεις.

Τριάντα χρόνια πριν, στις 6 Ιουνίου του 1995, στις 6:00 μ.μ.,

-έσπασε το σύρμα του ασανσέρ… -Σε χρειαζόμαστε στη συναυλία.

-Πάρε με. -…και σκοτώθηκε ο Ντάνιελ Βέμπερ.

Το ασανσέρ έμεινε σε αχρησία επί δεκαετίες,

μα πρόσφατα επαναλειτούργησε. Μια λιτή μπρούτζινη πλακέτα τιμά τη μνήμη…

Άντε να τελειώσει το κήρυγμα! Να πηγαίνουμε.

Ναι, ρε φίλε.

Το ξανάπες αυτό. Κάποιος θα έλεγε…

-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια!

Γεια. Γεια σου, Ματέο.

-Γεια… -…μα συνεχίζει να γίνεται.

"Γεια σου, Ματέο";

Τι σου έχω πει για τις πρόβες εδώ;

Συγγνώμη. Δεν θα επαναληφθεί.

Ξέχνα το.

Δεν θα έχεις πια χρόνο για τέτοια. Ξέρεις γιατί;

Σε δέχτηκαν στο Χάρτβιλ. Στην Ιατρική.

Χαίρεσαι;

Ναι, αλλά δεν τελείωσε ακόμα η χρονιά.

Κρις.

Ξέρω τι σημαίνει για σένα η μουσική κι όλα αυτά, μα…

Αν δεν βγάλει πουθενά;

Αυτό είναι ασφαλές μέλλον.

Δεν θέλω να το πετάξεις και να μετανιώνεις μετά. Κατάλαβες;

Τότε, πρέπει να φροντίσω να βγάλει κάπου.

Είσαι…

Εγώ νέος δεν είχα τέτοια χαζά στο κεφάλι μου!

Μην αρχίζεις πάλι! Πρέπει να φύγω.

Συνέντευξη με τον δρα Μεχάκερμπεργκ το απόγευμα!

Εντάξει.

-Να πας στην ώρα σου! -Ναι.

-Τι έγινε; -Τίποτα.

Ακόμα ένα κήρυγμα.

Καλέσαμε σημαντικούς ανθρώπους. Χαίρομαι…

Αν ξαναργήσετε, φεύγετε. Η τελευταία σας εμφάνιση…

Συγγνώμη, κάναμε πρόβα.

Η κα Ρόμπινσον απαιτεί συνέπεια.

Η κα Ρόμπινσον;

Θα έρθει στη συναυλία.

-Τη βάψαμε. -Και τώρα;

-Πρέπει να το τολμήσουμε. -Πάμε.

Φύγετε! Δεν θα χάσετε και κανένα μάθημα!

-Τρελαθήκατε; -Μπεν, πρέπει να έρθεις μαζί μας.

-Όχι, δεν πρέπει. -Θα έρθει η κα Ρόμπινσον στη συναυλία.

Και λοιπόν;

Και λοιπόν είναι η ευκαιρία μας! Δεν γίνεται χωρίς εσένα!

-Δεν με αφορά πλέον. -Σε αφορά, Μπεν.

Μαζί το στήσαμε αυτό. Μας αφορά όλους.

Παλάβωσες; Θα τα πετάξεις;

-Όλα τα τραγούδια μας; -Δώσ' το μου.

Άκουσέ μας! Τι έχεις πάθει;

Σας είπα. Τελείωσα.

-Εξαιτίας σου το ξεκινήσαμε. -Μπεν…

Ρε αδερφέ! Δεν έχει νόημα χωρίς εσένα.