Quo vado?

Που Πάω;

- Πρώτη φορά στην Αφρική, κύριε; - Ναι! Ναι, πρώτη φορά!

- Σας αρέσει η Αφρική; - Όμορφη!

- Και το τοπίο; - Κι αυτό πολύ όμορφο!

Το αμάξι είναι λίγο «χέσε-μέσα», Kato! Είχαμε κλείσει αυτοκίνητο, όχι ταξί!

Ηρεμήστε, κύριε! Το αμάξι αυτό είναι σούπερ!

30 χρόνια τώρα μαζί μου, με βγάζει πάντα ασπροπρόσωπο!

Θα πρέπει να συνεχίσουμε με τα πόδια!

Ελάτε τώρα κύριε, έχει και τόσο ωραία μέρα!

Eίχε μήνες να βρέξει!

- Μα που είμαστε; - Εδώ είναι η περιοχή των Kasu!

- Μια φυλή πολύ επικίνδυνη! - Έχουμε και τέτοια δηλαδή;

Μα μην ανησυχείτε κύριε, είναι αδύνατον να τους πετύχουμε τέτοια ώρα!

Μην ανησυχείτε κύριε, θα μιλήσω εγώ και θα τα κανονίσω όλα!

Όχι! Όχι, εσύ δεν θα πεις κουβέντα, Kato!

Θα μιλήσω εγώ! Καλησπέρα, ερχόμαστε ειρηνικά!

Καλησπέρα! Συγνώμη για την ώρα!

- Ποιός είναι αυτός; - Είναι ο Dogon, ο βασιλιάς τους!

Καλησπέρα, Dogon!

Λέει πως πέρασες στα κρυφά μέσα στα εδάφη του!

Όχι, να ξεκαθαρίσουμε! Εγώ είμαι περαστικός από εδώ, κύριοι! Μετάφραζε!

Δεν έχω πρόθεση να σας ληστέψω!

Ακόμα και επειδή δεν έχουν μία εδώ!

Σταμάτα, μην τα λες κι όλα!

Δεν εμπιστεύεται «λευκό άνθρωπο»! Λέει πως έχετε πολύ μυαλό και λίγη καρδιά!

Μα όχι μωρέ! Αυτοί από το Milano είναι έτσι!

Θέλει να μάθει την ιστορία της ψυχής σου!

Για να καταλάβει αν είσαι άξιος να διαβείς αυτόν εδώ τον τόπο!

Κι αν δεν είμαι άξιος;

Θα καείς ζωντανός μέσα σ' αυτήν την φωτιά! Οι στάχτες σου θα γίνουν λίπασμα στην γη!

Ορθόν! Μου φαίνεται καλό!

Επομένως όλη την ιστορία της ζωής μου, θέλετε να ακούσετε;

Να ξέρετε πως είναι μεγάλη, παιδιά!

Εντάξει... Λοιπόν, από που να ξεκινήσουμε;

Βλέπεις Dogon, εγώ πιστεύω πως ο Κύριός μας...

Από μικρούς ακόμα, μας προικίζει με ταλέντα...

Που πρέπει να προφυλάξουμε αλλά και να αναπτύξουμε!

Εσύ για παράδειγμα, Clarissa, τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

- Κτηνίατρος! - Κι εσύ, Martina;

- Μουσικός! - Εσύ, Canio; - Επιστήμονας!

Κι εσύ Checco, τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Εγώ θέλω να γίνω η «μόνιμη θέση στο δημόσιο»!

Σαν εσένα!

Και σαν τον μπαμπά μου...

Που με πήγαινε στα γραφεία του δημοσίου, για να βλέπω τις μόνιμες θέσεις!

Γειά!

Τι ήσυχος κόσμος! Tι ικανοποιημένες υπάρξεις!

Όχι βρε, αφού δεν πληρώνω από το γραφείο! Τι καιρό κάνει εκεί στο Toronto;

Ο μπαμπάς μού έλεγε πως υπήρχε ένας φύλακας-άγγελος...

Που θα βοηθούσε κι εμένα να πάρω μια μόνιμη θέση δημοσίου!

Όμως θα έπρεπε να κοπιάσω κι εγώ ο ίδιος!

- Εμπρός, ποιός είναι; - Είμαι ο θείος! Ο μπαμπάς σου είναι εκεί;

Θα σε πάρω εγώ, που δεν πληρώνω!

Όπως και να 'χει, η μοίρα μου ήταν προδιαγεγραμμένη!

Ορίστε κι η άδεια κυνηγιού σου, Liuzzi!

Σ' ευχαριστώ! Checco, σου έφερα ένα ορτύκι!

Ορτύκι! Όχι, ρε! Μα είσαι θεός, Liuzzi!

Το ξέρεις πως σήμερα κιόλας σκεφτόμουν....

Checco, μήπως θεωρείται διαφθορά αυτό;

Πολύ ψυχάκηδες κυκλοφορούν στην γύρα!

Λοιπόν Liuzzi, διαφθορά είναι όταν εσύ δεν έχεις δικαίωμα άδειας κυνηγιού...

Κι έρθεις σε μένα που είμαι ο μόνιμος δημοσιοθεσίτης...

Και πεις: «Κοίτα, σου δίνω το ορτύκι, μου δίνεις άδεια για το κυνήγι;»

- Εμείς δεν κάναμε τέτοια συμφωνία! - Όχι! - Έλα, δωσ' μου το ορτύκι τώρα!

Μήπως είναι πολύ κοκκαλιάρικο; Επειδή κάποιες φορές...

Μα αυτό δεν είναι εκβιασμός, Checco;

Liuzzi, εκβιασμός είναι όταν εσύ έχεις δικαίωμα για άδεια στο κυνήγι...

Κι όμως εγώ σου λέω: «Όχι, πρέπει να μου φέρεις το ορτύκι!»

- Σου επέβαλλα μήπως κάτι τέτοιο; - Όχι!

Εσύ αυτοβούλως, κύριοι δικαστές, μου έδωσες το ορτύκι, Liuzzi!

- Σωστά! Σωστά! - Πειστήκαμε;

- Ναι, ναι! - Δώσε μου εδώ!

Βρε, μήπως και...;

Βρε δεν πας να απαυτωθείς λέω εγώ, εσύ και το ορτύκι σου μέσα!

Συγνώμη, αλλά στην τηλεόραση δεν μιλάνε για άλλο, παρά για διαφορά, εκβιασμό....

«Ανατροφή» ονομάζεται αυτό το πράγμα!

- Λόγω ανατροφής λοιπόν, ο καθένας φέρνει κι από κάτι στον δημόσιο υπάλληλο, OK; - Ναι!

- Άντε, δώσε μου εδώ τώρα! - Ξέρεις πως πρέπει να το μαγειρεύσεις;

- Αυτό η πεθερά μου, το κάνει θεϊκό, Liuzzi! - Οκ!

- Λοιπόν, πως είναι; - Έξι μείον, μείον...

- Είναι σκληρό και λείπει και το αλάτι! - Σιωπή!

- Λείπει το αλάτι κι είναι και λίγο σκληρό! - Είναι αλήθεια, είναι σκληρό!

Μα είναι η πρώτη φορά που το μαγειρεύω, αγαπούλα!

Και γιατί δεν άφησες την μάνα σου να το κάνει και το έκανες εσύ;

Ε, όχι! Γιατί έτσι όταν θα παντρευτείτε, δεν θα της παραπονιέσαι!

Aγάπη μου, έλεγα για απόψε...

Απόψε έχω αγώνα στο 4 επί 4! Μου έχετε ετοιμάσει τον σάκο;

Εμείς οι δημοσιοθεσίτες, λατρευόμασταν σαν θεοί!

- Το ζεστό τσάι; - Ναι, εδώ το έχω!

Και το να παντρευτείς κάποιον από εμάς, σήμαινε πως στην ζωή είχες πετύχει...

Γκολ!!

Είσαι μεγάλος, αγάπη μου!

Όμως υπήρχε μια άλλη γυναίκα στην ζωή μου!

Μαμά, είσαι μοναδική!

Όπως και να χει, μια μητέρα στοργική...

Τροφή, νερό, φως, αέριο, βάρυναν τον πατέρα μου!

Dogol, εσύ πιστεύεις στην μετενσάρκωση;

Πάντως όποιος μετεμψυχώθηκε σε μένα, ήταν πολύ κωλόφαρδος, παιδιά!

Αλλά προφανώς, όλη αυτή η τύχη, ενοχλούσε κάποια θεότητα εκεί πάνω!

Ακόμα θυμάμαι εκείνο το πρωινό!

Έφτασα νωρίτερα στην δουλειά!

Κατά τα άλλα, φαινόταν ένα πρωινό όπως κι όλα τα άλλα!

Βγαίνω από το σπίτι με το ποδήλατο, δίνω μια γερή πεταλιά μέχρι το γραφείο...

Παίρνω και την κάρτα που μου είχαν ήδη χτυπήσει, μπαίνω στο καφέ...

Κι εκεί συναντώ τους άλλους μου συναδέλφους!

Υπουργέ Magnu, μας εξηγείτε το νόημα αυτού του νόμου;

Καλημέρα! Τι έγινε, ρε παιδιά;

Κοιτάξτε, εγώ θα μιλούσα πρωτίστως για μια αληθινή επανάσταση στον Δημόσιο Τομέα!

Πω-πω, ρε! Τα 'κανα πάνω μου! Θα μας καταργήσουν!

Πρόκειται για ένα αβάστακτο χρέος για την χώρα!

Ο στόχος είναι να απλοποιήσουμε και να εκσυγχρονίσουμε το γραφειοκρατικό τέρας!

Ρε παιδιά, εμείς είμαστε οι μόνιμοι δημοσιοθεσίτες!

Κανείς δεν μας κάνει τίποτα εμάς! Μην ανησυχείτε!

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν έκαναν τίποτα σχετικά με αυτό!

Σήμερα μπορώ να πω ότι αυτή η επανάσταση έχει ξεκινήσει και με μια σταθερή διαδικασία....

....κατάργησης των Επαρχιακών δημόσιων οργανισμών...

Θα κληθούν στο Υπουργείο στην Ρώμη...

Για την επανατοποθέτησή τους σε άλλους οργανισμούς...

Εκείνα τα άτομα που είναι χωρίς προσόντα, «παράγραφος 1 της υπουργικής εγκυκλίου»!

- Και τι σημαίνει αυτό; - Τίποτα! Δεν σημαίνει τίποτα!

Σημαίνει πως όποιος ανήκει στις κατηγορίες που θα ονοματίσω τώρα...

Δεν σχετίζεται με τα νέα μέτρα και μπορεί να είναι ήσυχος!

Ξεκινάμε!

A. Οι εργαζόμενοι με πάνω από 30 χρόνια υπηρεσίας!

Παλιοκουφάλα!

Τυχεροί οι γέροι!

B. Οι εργαζόμενοι που εκτελούν υπηρεσίες αστυνομίας στο συγκεκριμένο μέρος!

C. Ο έγγαμος εργαζόμενος....

....ή με απόγονους!

Εγώ δεν είμαι ούτε παντρεμένος, ούτε κι έχω απογόνους!

Όμως δεν με απασχολούσε! Έλεγα: «Δεν γίνεται να μην υπάρχει η κατηγορία μου!»

Κι αυτός συνέχισε: D. E. F.

G.

Ο εργαζόμενος με αναπηρίες!

- Σ' ευχαριστώ, μαμά! - Άντε, τα καλύτερα!

Και... H.

Ο εργαζόμενος που έχει άτομο με αναπηρίες, στο οικογενειακό του περιβάλλον!

Ο αδελφός μου ο Mario είναι κωφάλαλος! Κωφάλαλος!!! Σ' ευχαριστώ, Mario!

Αφού δεν σε ακούει, ρε! Τι γκαρίζεις, που να πάρει;

- Tόσος θόρυβος για το τίποτα! - Fanelli! Κι εγώ;

Ε, Fanelli;

- Εγώ! Κατάλαβες τώρα; - Μην σε παίρνει από κάτω τώρα!

Mαμά, εσύ είσαι που πρέπει να σιωπήσεις τώρα!

Γιατί; Τι έκανα τώρα;

Εσύ ήσουν πάντα υγιέστατη, μαμά! Αρκούσε να 'σουν λίγο ανάπηρη!

Κι αντίθετα είχες πέτρα στη χοληδόχο κύστη και την εγχείρισες!

Και στον καλύτερο γιατρό, μάλιστα!

Διαβήτη και κάνεις θεραπεία τώρα!

«Πρέπει να είμαι υγιής!»

Στα 70 της, πρέπει να είναι υγιής!

- Αυτό είναι εγωισμός! - Mα συγνώμη....

Έχει δίκιο!! Ένα άτομο με αναπηρίες στην οικογένεια, χρειάζεται πάντα!

- Ε, γίνε εσύ τότε! - Mακάρι να γινόμουν!

Αν μου αναγνωρίσουν την επαγγελματική ασθένεια: σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα...

Μπαμπά, μου την έχεις πει 100 φορές αυτήν την ιστορία! Να σκεφτούμε λίγο κι εμένα!

Υπάρχει μια μόνο λύση για να ξεμπλέξω απ' όλο αυτό!

Έλα, πάμε!

- Και ξέρεις τι σημαίνει αυτό; - Ναι, αλλά θέλω να μου το πεις εσύ!

Σημαίνει πως κάποιες φορές στην ζωή...

Κάποιος παίρνει την απόφαση να....

Παίρνει την απόφαση να...

Μια στιγμή λίγο! Εκεί κάθεται ο Fanelli, ο προϊστάμενός μου! Δοκίμασέ το εσύ!

- Καλησπέρα, κυρία! Γειά σου, Fanelli! - Γειά σου, Checco!

- Τι κάνεις εδώ; - Ζήτησα από την κοπέλα μου να με παντρευτεί!

- A, ναι; - Έτσι θα γλυτώσω και την μετάταξη για άλλο μέρος!

- Μπράβο σου! - E, μα ναι!

Απλά η μετάβαση σε ένα γάμο, δεν έχει αναδρομική ισχύ!

Τι πάει να πει αυτό;

Πάει να πει ότι θα έπρεπε να ήσουν ήδη παντρεμένος, πριν τεθεί σε ισχύ ο νόμος!

Μαμά! Το αποφάσισε, έκανε την υποχώρηση επιτέλους!

- Γειά, Fanelli! - Γειά, καλή τύχη!

- Αυτός είναι εντελώς βλάκας! - Γειά!

Λοιπόν, μου έλεγες πως σημαίνει ότι...

Σημαίνει πως η πρόθεση υπάρχει, το δακτυλίδι υπάρχει...

Όταν θα υπάρξει και η απόφαση, θα παντρευτούμε!

Τώρα πάμε να φύγουμε από 'δω! Άντε, μπρος!

- Για που; - Πάμε κάπου αλλού! Έλα, πάμε!

- Άντε, σήκω! - Με την άμαξα;

Βρε άντε πάρε τα πόδια σου! Μου θες και την άμαξα.... €300!

Δεν είσαι καν «αναδρομική»!

Κορίτσια όχι!! Αφού αυτή δεν αγαπούσε εμένα!

Aγαπούσε την μονιμότητα της θέσης μου!

Κι ούτε και την άφησα νηστική εκείνο το βράδυ! Δεν είναι του στυλ μου!

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΠΟΡΤ-ΜΠΑΓΚΑΖ

Εγώ κινδυνεύω να μεταφερθώ 30-40-50 χιλιόμετρα μακρυά από 'δω...

Κι εσύ μου μιλάς για γάμο;

Mα αφού σ' αγαπώ!

- Τότε αν με αγαπάς, φέρε μου μια μπίρα! Σβέλτα! - Ναι!

Γραφείο Επαρχίας Υπηρεσία Κυνηγιού και Ψαρέματος

Κι έτσι μετά από 15 χρόνια στην υπηρεσία του έθνους μου...

Με αναγκάζαν να εγκαταλείψω το γραφείο μου!

Γιατί ο νόμος είναι «σκληρός» και δεν λαμβάνει υπόψη του συναισθήματα!

Checco, να σου αφήσω τα βάζα αυτά;

Όχι, πάρτε τα όλα από 'δω! Δεν θέλω αναμνήσεις απ' αυτά τα ευτυχισμένα χρόνια!

Βλέπω και πάλι το τρένο...

Να απομακρύνεται κι εσένα...

Να σκουπίζεις εκείνο το δάκρυ...

Θα επιστρέψω!

Πως μπορεί να περάσει...

Ένας χρόνος χωρίς εσένα;