200 baris pertama.
ในช่วงฤดูหนาวที่มืดมิด และหนาวจับใจ
แม่หมีจะเงี่ยฟังเสียงแรก
จากปากลูกหมีที่เพิ่งลืมตาดูโลก
เราจะตั้งชื่อแม่หมีว่า "สกาย"
และตั้งชื่อลูกทั้งสองว่า สเกาท์และแอมเบอร์
ว่าไงจ๊ะ ตัวเล็ก
ว่ากันว่าช่วงปีแรกของการดูแลลูกอ่อน ถือว่าลำบากที่สุด
เดี๋ยวอีกหน่อย สกายก็จะรู้ซึ้ง ว่าสำหรับหมีแล้ว
มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ลูกหมีเกิดใหม่เกือบครึ่ง
ไม่อาจรอดชีวิตได้ในช่วงขวบปีแรก
แต่ในตอนนี้ เมื่อได้หลบซ่อนตัวในโพรงลึก
พวกมันปลอดภัยแล้ว
อุ่นสบายจัง
หลังจากผ่านฤดูหนาวไปด้วยกัน
โพรงนี้คงเหม็นน่าดู
สกายดั้นด้นมาตลอดฤดูร้อน
กินปลา 40 กก. ทุกวัน
เพื่อสะสมไขมัน
สำหรับการจำศีลช่วงหน้าหนาวนี้
แต่ตอนนี้ เธอหิวแล้ว
ถ้าหาอะไรกินไม่ได้
น้ำนมให้ลูกดูดกินคงเหือดแห้ง
เส้นทางข้างหน้าทั้งยาวไกล และเต็มไปด้วยอันตราย
สกายต้องพาลูกเดินทาง ลงไปยังชายฝั่ง
ด้วยความหวังว่าหน้าร้อนปีนี้ จะมีปลาแซลมอนให้กินเต็มพุง
แต่ไม่มีใครบอกได้หรอก
ชะตากรรมของสเกาท์และแอมเบอร์น้อย ขึ้นอยู่กับสภาวการณ์นั้น
เอาล่ะ หมดเวลาซุกตัวกอดกันแล้ว
หมีทั้งหลายต้องเดินทางต่อแล้ว
และนี่คือเรื่องราวขวบปีแรก ที่น่าทึ่งของพวกมัน
ได้มาเดินที่นี่ก้าวแรก มันช่างมหัศจรรย์
บรรดาลูกหมีต้องกล้าแกร่ง
หลังจากที่อุ้งเท้าแตะพื้นหิมะเป็นครั้งแรก
ที่นี่คือช่องแคบอะแลสก้า
พื้นที่อุทยานแห่งชาติป่าสงวน
ที่กินอาณาบริเวณ 5 ล้านเอเคอร์
แหล่งที่อยู่อาศัยของหมีสีน้ำตาล
เมื่อ 5 เดือนก่อน
สกายปีนขึ้นเขามา เพื่อขุดโพรงอยู่
แต่ตอนนี้ พวกมันเจอศึกหนักที่ใหญ่ที่สุด
คือต้องข้าม
ภูเขาน้ำแข็งเหล่านี้
ก่อนที่จะหาอาหารมื้อแรกเจอ
สกายดูดีใจที่ได้ออกจากโพรงเหม็นสาบ
"แม่ฮะ รอผมด้วย"
ดูท่าจะดีใจเกินเหตุ
ไม่มีอะไรดีไปกว่า สัมผัสอย่างอ่อนโยนของแม่
สกายไม่ชอบรอลูกหมีที่ตามกลุ่มไม่ทัน
เหมือนแม่มือใหม่ตัวอื่นๆ
"มานี่มา มานี่"
"โอ๊ย แม่ฮะ อย่าเอาฟันกัดสิ"
"ตายจริง"
สเกาท์ไม่เจ็บหรอก แต่ก็นะ...
สกายอาจต้องเรียนรู้อะไรอีกมาก เกี่ยวกับการดูแลลูก
ชีวิตสาวโสดดูสบายกว่านี้เยอะ
แต่ตอนนี้เธอเดินทางได้ตาม จังหวะของลูกๆ เท่านั้น
"มาเร็วๆ สิ ลูก"
ก็ไม่แปลกที่เธอจะต้องเล่นบทโหดบ้าง
เพราะพวกมันต้องเดินทางกันอีกไกล
ยิ่งนานวัน
เส้นทางยิ่งโหดร้าย
การเดินทางในวันที่อากาศอบอุ่น ช่วงฤดูใบไม้ผลิ
มันอาจจะสนุก
แต่เมื่อหิมะเริ่มละลาย
หิมะที่เคยเป็นบ้านพักพิง ในช่วงหน้าหนาว
กลับกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจ
หิมะถล่ม
กองหิมะขนาดยักษ์นี้
ถล่มด้วยความเร็วสูงถึง 129 กม./ชม.
กำแพงหิมะและน้ำแข็ง
ที่โหมกระหน่ำใส่ทุกสิ่งที่ขวางหน้า
ครั้งนี้สกายกับลูกๆ ยังถือว่าโชคดี
แต่ก็เป็นเครื่องเตือนความจำด้วยว่า พวกมันต้องเดินทางต่อ
แอมเบอร์หัวใส เจอวิธีตามแม่ให้ทันแล้ว
เกาะหลังแม่ดีกว่า
หาที่เกาะอุ้งเท้าแน่นๆ
ได้แล้ว
แต่สเกาท์ดูจะห่ามกว่าใครเพื่อน
เลยหาทางเดินด้วยตัวเอง
พวกมันเดินทางกันมาเกินอาทิตย์แล้ว
เส้นทางบนเขาเริ่มชันขึ้นเรื่อยๆ
ในระหว่างที่ปีนเขาลูกสุดท้าย
สเกาท์และแอมเบอร์พยายามสุดตัว
แต่มันก็ไม่ง่ายนักหรอก
ปีนไปปีนมา ก็มาหล่นทับกันเสียอย่างนั้น
พวกมันเดินมาจนถึงยอดเขาแล้ว
เห็นชายฝั่งอยู่ไม่ไกล
จากนี้ ก็ต้องเดินลงเขากัน
ที่ชายฝั่งอะแลสก้า หิมะฤดูหนาวละลายแล้ว
พื้นที่สีเขียวนั่น
ดูเหมือนจะมีอะไรให้หม่ำ
ทุ่งหญ้าแสนสงบ
ได้เวลาพักสักหน่อยแล้ว
แอมเบอร์ดูสบายจังนะ
ลูกหมีตัวนี้ชอบอยู่ติดแม่จริงๆ
แต่สเกาท์ทำท่าเหมือนว่า ตัวเองจะโตเกินให้แม่อุ้ม
เรื่องขี่หลังแม่มันสำหรับหมีเด็ก
สเกาท์ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
"หมีตัวอื่นๆ เหรอ
"ยังมีหมีตัวอื่นๆ ในโลกด้วยเหรอ
"มีใครเคยรู้เรื่องนี้หรือเปล่า"
สกายรู้
แม่ของสกายเคยพามาที่นี่ ตอนสกายยังเล็ก
หลังจากนั้น เธอก็มาที่นี่ทุกฤดูร้อนเลย
หมีทุกตัวลงมาจากภูเขากันทั้งนั้น
หิวโซมาเลย
พวกมันต้องการโปรตีน จากปลาแซลมอนฝูงใหญ่
แต่ตอนนี้ แค่หญ้านี่ก็ได้
ไม่ต่างอะไรกับการยอมทน กินสลัดเลอะๆ
สกายกับแอมเบอร์เหนื่อยจากการเดินทางไกล
แต่สเกาท์ตื่นเต้นเกินกว่าจะหลับลง
ที่นี่มีหมีเต็มไปหมดเลย
สเกาท์กำลังมองหาไอดอล
มันจะโตเป็นหมีหนุ่มเหมือนใครนะ
มันอาจจะเป็นหมีขี้โมโห
วันๆ เอาแต่สู้กัน
ดูท่าจะเหนื่อยเอาการ
ไม่เอาดีกว่า หมีพวกนี้ดูขี้อ้อนจัง
มันอยากแกร่งกว่านี้
สเกาท์เชื่อว่า เดี๋ยวต้องเจอไอดอลเข้าจนได้น่า
"เอ...
"ตัวนั้นเหรอ... ไม่ดีกว่า
"โอ๊ย พวกนาย
"ทำอะไรมันๆ กันหน่อยสิ
"อุ๊ยโหย
"เขาทำอะไรดูสนุกนะ
"ขอแค่ตัวเดียว
"หมีตัวเดียวที่กล้าแกร่ง และเจ๋งที่สุด
"มีไหมพวก
"พี่นั่นแหละ...
"อยากไล่จับผมไหม
"ท่าจะไม่ คงอยากจะเลียยุงมากกว่าสินะ
"ผมนึกว่าการเป็นหมีมันจะ
"ไม่รู้สิ โหดกว่านี้มั้ง
"ช่างมันเถอะ
"น่าอายจริง"
ถ้าสเกาท์อยากเจอหมีโหด
เดี๋ยวเขาก็จะได้เจอตัวเป็นๆ
แม็กนัส
หมีตัวนี้ตัวใหญ่เบ้อเริ่ม
หนักเกิน 450 กิโลกรัม
มันตัวใหญ่กว่าสกาย 3 เท่า
ทุ่งนี่เป็นถิ่นของมัน
มันมั่นใจ วางก้าม
และทุกตัวรู้ดีว่า อย่าไปแหยมกับพี่เบิ้มจะดีกว่า
สกายต้องพาลูกหมีออกห่างจาก หมีตัวผู้ตัวใหญ่อย่างแม็กนัส
เธอต้องออกหาอาหาร ในที่ที่สงบกว่านี้
ในขณะที่แม็กนัสเฝ้าถิ่นตัวเองอยู่นั้น
มีอย่างหนึ่งที่มันมุ่งเป้าอยู่
หรือจริงๆ แล้ว ต้องบอกว่า หมีตัวเมียนั่นเอง
แม็กนัสอาจจะตัวใหญ่เกือบครึ่งตัน
แต่มันหว่านเสน่ห์ไม่เป็น
แม็กนัส นายแบไต๋เกินไปแล้วนะ
ทำตัวให้มันลึกลับหน่อย
เด็ดดอกไม้ไปให้เธอสักดอกสิ
เห็นไหม สาวเดินหนีแล้ว นั่นมันหมายความว่า...
แปลภาษาหมีได้ความว่า "ไม่สน" นะ
ผมละสงสารเขาจัง
สกายเจอมุมเงียบๆ ในทุ่งหญ้า
ให้ลูกกินนมแล้ว
สเกาท์กับแอมเบอร์โตเร็วมาก
แล้วต้องดื่มนมมากๆ ด้วย
ทิคานี่
หมาป่าสีเทา หัวขโมยแห่งทุ่งหญ้า
หมาป่าพวกนี้รู้ว่า ลูกหมีที่เชื่องช้า
จะตกเป็นเหยื่ออันโอชะได้ง่ายๆ
สกายเลยเจองานหนัก
มากกว่าหมีตัวอื่นๆ
เธอต้องสอดส่องให้ลูกๆ อยู่ข้างตัว
แอมเบอร์จะได้เรียนรู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าขี่หลังแม่โดยไม่คาดเข็มขัด
สกายเลือกพื้นที่ห่างไกล และไม่เคยคุ้น
เป็นส่วนที่น่ากลัวของทุ่ง
ภยันตรายปรากฏตัวขึ้นเกือบทันที
นี่คือชินุค
พวกสังคมไม่ต้อนรับ
มันถูกแม็กนัสขับไล่ออกจากทุ่ง
ชินุคเพรียวขึ้น ดุขึ้น
และโหยหาอาหารมากขึ้น
อาหารทุกประเภท
แม้แต่ลูกหมี
ไม่มีที่ให้หลบซ่อนตัวแล้ว
สกายต้องยืนหยัด เผชิญหน้ากับอันตราย
ชินุคเดินวนรอบตัว สัญญาณอันตราย
ถ้าสกายเผยจุดอ่อนเมื่อใด
มันจะจู่โจมทันที
ได้ผลแล้ว
สกายป้องกันตัวได้สำเร็จ
ชินุคต้องออกล่าอาหารที่อื่น
สเกาท์และแอมเบอร์ คงทึ่งในตัวแม่มาก
ในบางช่วงของปี
บริเวณชายฝั่งจะเกิด การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
เผยให้เห็นผืนโคลนอันไพศาล
ผืนโคลนนี้มีของมีค่าซ่อนอยู่
สกายกับลูกๆ เดินไปไกล
ถึงขอบน้ำ
เพื่อค้นหาอาหารให้พลังงาน
หมีมีจมูกที่ไวมาก
จมูกของหมีรับกลิ่นได้ไวกว่า สุนัขพันธุ์บลัดฮาวนด์ 7 เท่า
No comments yet. Be the first to leave one.