Usury Academy (사채소년)

(Filem ini adalah rekaan semata-mata, )

(dan persamaan dengan kejadian sebenar adalah kebetulan)

Ada seorang pelajar, Lee Kang-jin di Sekolah Tinggi Geumhwa.

Awak tak kenal Lee Kang-jin?

Dia beri pinjaman peribadi kepada pelajar lain.

Budak sekolah tinggi beri pinjaman?

Ya!

Betul!

Bayar balik duit saya!

Hei, siapa?

Berambus.

Siapa?

Bukan urusan awak.

- Perempuan? - Lepaskan!

Hei Ki-young, dia...

Hesy.

Tak guna!

Awak tahu berapa harga ini?

Lap!

- Maaf. - Tak mengapa.

- Lap. - Tak mengapa.

Kang-jin?

Ya.

Awak tak lapar?

Saya okey.

Kau buat kerja awak atau tidak?

Awak cuai sebab bukan awak punya?

Bukan.

Lagi satu...

Kemas bilik ini.

Nanti awak sakit.

Tarikh akhirnya minggu depan.

Saya pergi dulu.

Jaga diri!

Hesy...

Kemas tempat ini.

Saya pelanggan, okey?

Tempat ini bersepah.

Saya tak dapat hubungi ibu bapa awak.

Baru sehari.

Apa?

Ia dipotong.

Kerana faedah, dia tak boleh bayar bil itu.

Mari sini.

Saya rasa tak selesa buat begini.

Susah untuk cari makan

dengan meminjamkan duit kepada orang sekeliling.

Saya perlu bayar gaji.

Poket saya kosong.

Tapi kalau pelanggan tak bayar.

Awak buat saya pening kepala.

Mesti susah, bukan?

Kenapa awak pilih kerja ini?

- Saya tiada benda lain nak buat. - Tak guna.

Saya cuma nak tolong.

Maaf.

Suruh ibu bapa awak bayar.

Saya nak minum.

Hesy.

Apa?

Awak beli rantai kunci?

Ya.

Saya pun nak beli yang ini.

Hei, Ko Shin-ji.

Cukuplah.

Awak memalukan saya juga.

Hei!

Saya bercakap dengan awak!

Maaf.

- Jom pergi. - Lepaskan saya.

Shin-ji.

Awak rapat dengan Shin-ji?

Apa?

Awak ingat dia anggap awak sebagai kawan?

Jangan menyibuk hal orang lain.

Oh Nam-young ialah ahli Gold Club.

Kelab popular di kawasan ini.

Tanya dia kalau awak boleh sertainya.

Awak ingat mereka akan benarkan saya sertainya?

- Mana tahu? - Tiada siapa tahu.

Ya, saya boleh sertai kelab itu.

Tengok!

Nam-young, jangan jadi pengecut.

Hei Ki-young, berambus.

Awak gila?

Saya perlu basuh mop ini.

Duduk.

Okey.

Kang-jin?

Kalau awak tingkatan lima,

awak patut tahu kedudukan awak.

Saya rasa Man-soo tak tahu.

Awak perlu beritahu dia kedudukannya.

Man-soo comel.

Lagi satu...

Awak buat kerja sekolah itu dengan baik.

Kenapa awak tak buat begitu sebelum ini?

Kawan-kawan patut saling membantu.

Kita kawan.

Bagus.

Disebabkan awak bagus,

awak layak dapat ganjaran.

Wah!

- Cop ini elok. - Syabas.

Cop ini cantik.

Saya akan cop awak juga.

Ada cop untuk cemerlang?

Berikan kepada saya.

Ia pujian!

Mari sini.

Awak nampak keseorangan.

Kenapa dengan cop itu?

Bagus?

Alahai...

Kenapa awak datang ke sekolah?

Saya masuk sebab awak tak keluar.

Tiada siapa halang saya.

Saya ada tegur pengawal keselamatan.

Awak ada nampak sampul surat di rumah awak?

Sampul surat?

Sampul surat begini.

Tidak, saya tak nampak.

Pandang mata saya.

Betulkah awak tak nampak?

Hesy, mana benda itu!

Aku tak pernah alami situasi begini!

Cari sampul surat itu di rumah.

Dah jumpa, telefon saya.

Jawablah.

Ya.

Kalau awak tingkatan lima,

awak patut tahu kedudukan awak.

Awak buat kerja sekolah itu dengan baik.

Kawan-kawan patut saling membantu.

Awak layak dapat ganjaran.

Awak ada nampak sampul surat di rumah?

Mesti saya terlupa lepas saya letak di dalam poket.

Oh, awak terlupa?

Saya akan beli, berapa harganya?

Harganya 200,000 won.

Dah pilih apa yang awak nak?

Ini saja yang awak nak?

Ya.

Awak patut beritahu saya yang kawan awak akan bayarkannya.

Maafkan saya.

Tentang kedai tadi...

Apa?

Awak beli kosmetik?

Ini hadiah.

Daripada Nam-young?

Ya.

Nak main besbol?

Jom main.

Ini latihan.

Tunggu sekejap.

Ini uniform sekolah kita, bukan?

Itu cuma pakaian biasa.

Tidak, ini memang uniform sekolah kita.

Bagaimana awak tahu dengan kualiti video seteruk itu?

Melihat pada kedutan dan sudut skirt ini,

ini memang uniform sekolah kita.

Lelaki tu nampak lebih tua daripada kita.

Dia berjumpa dengan lelaki ini untuk duit?

Tak mungkin.

Apa yang awak bualkan?

Wah, cantiknya!

Baru beli?

Itu hadiah daripada awak, bukan?

Awak ada teman lelaki lain

selain saya?

Apa yang awak cakapkan?

Siapa yang berikannya kepada awak?

Awak memang menyakitkan hati.

Apa awak cakap?

Kang-jin yang hadiahkannya.

Siapa?

Lee Kang-jin?

Kang-jin?

Tak guna, Kang-jin?

Hei.

Kang-jin.

Dia sangat baik dengan awak.

Saya pergi dulu.

Bagaimana budak miskin itu boleh beli benda itu?

Ibu bapa dia bekerja di bandar lain.

Mesti dia curi.

Awak ada nampak sampul surat di rumah?

Yang terakhir!

Kenapa?

Awak tinggalkan jaket itu di dalam kelas, bukan?

Apa yang awak buat?

Awak buat begini sebab awak fikir awak akan kalah?

Hei.

Hei, apa yang awak buat? Awak dah gila?

Pulangkan balik.

Apa?

Itu bukan duit saya.

Oh, duit itu.

Saya tahu.

Apa?