Daemons of the Shadow Realm (黄泉のツガイ)

ทุกความเจ็บปวดที่แล่นผ่าน

เส้นเลือดของฉันไป

ทะลุทะลวงผ่านหัวใจ

ถึงสมองตอนที่ลืมคิดไปแล้ว

มันก็ไม่ทุกข์ร้อนอะไร

แต่รอยแยกรอยร้าวเล็ก ๆ

ที่มีสายลมอันขื่นขม

พัดออกมานี้ช่วยอภัยแก่มันที

ความไม่เอาไหนของฉันคนนี้

รวมทุกอย่างไม่ว่าจะถ้อยคำหรือน้ำตา

แม้แต่ปีกที่งอกตามอารมณ์

บัดนี้จะขอยอมรับทุกอย่างไว้บนบ่า

งั้นต้องขอบอกลา

จะวางทุกอย่างลงไว้ที่ตรงนี้

ไม่ต้องกลัวอะไร มุ่งสู่ฟ้านี้

ปล่อยตัวตามแรงกระพือปีก

ตามสายลมนี้

เฮ้ยป้า ตื่นเร็ว

ตื่นเร็ว

ไม่ใช่เวลามาสลบนะเฮ้ย

ตื่นเร็ว

อะไร

อ๊ะ

ขยับไหวไหม

เตรียมหนีได้แล้ว

ที่นี่มันที่ไหน

เจ้าพวกนั้นมันตัวอะไร

ยมลของป้า

ไม่ใช่สินะ

ฆ่าพวกคนอื่นไปด้วยนี่นา

ไม่ใช่พวกเดียวกับฉัน ไม่รู้จักยมลนั่นเลย

คนละพวกเรอะ ยุ่งยากเป็นบ้า

ไอ้พวกนี้มันเข้ามา

ในบ้านอำพรางของเราเพื่ออะไร

ท่าทางจะรู้จักกับท่านซ้ายขวาสินะ

เมื่อก่อนเคยเจอกัน

พวกมันชอบก่อเรื่องที่ทางเหนือ

พวกข้าเลยร่วมมือกับพระธุดงค์และผู้มีพลังผนึก

จัดการปิดผนึกพวกมันไว้บนเขายะโม

เขายะโมเหรอ

ตอนนี้คือเขาบังไดแล้ว

จากนั้นเกิดภูเขาไฟระเบิดเลยพื้นที่เปลี่ยน

พวกเจ้า

น่าจะถูกผนึกไว้บนเขายะโมไม่ใช่หรือ

ใช่แล้วล่ะ

แต่เมื่อวันก่อนได้เจ้านายดี ๆ ช่วยคลายผนึกให้

ไม่ได้เป็นอิสระมานานพันกว่าปีแล้วมั้ง

ตอนนั้นก็ทำกันได้นะ

เจ้าตูบซ้ายขวา

แล้วเจ้าพระในตอนนั้นไปไหนต่อล่ะ

ไม่รู้สิ แต่ได้ยินว่าไปอยู่เขาโคยะ

แขนยาวขายาว....

ถ้าจำไม่ผิดตามตำนาน คือไอ้ตัวที่ใช้เท้าใหญ่โตย่ำไร่นา

และก่ออุทกภัยโดยการวักน้ำในทะเลสาบ

ขึ้นมาสาดไปทั่วพื้นที่ใช่ไหม

พูดเรื่องอะไรน่ะ

ไอ้พวกชาวบ้านเพ้อเจ้อ

ถือโอกาสตอนพวกข้าโดนปิดผนึก หาเรื่องปั้นน้ำเป็นตัวสิไม่ว่าใช้ได้ซะที่ไหน

สันดานเสียไม่เคยหายกันจริง

ป้ายสีกันชัด ๆ

พวกข้าแค่กินมนุษย์หน่อยเดียวเอง

ชอบเนื้อเด็ก ๆ มากเลยล่ะ

มีเด็กหนุ่มน่าอร่อยอยู่ตรงนั้นซะด้วย

อยู่ในวัยที่เริ่มมีเนื้อแน่น ๆ แล้วมั้งนั่น

แต่ช่างเถอะ

เอาล่ะ พวกเจ้าคนไหนคือนายของซ้ายขวาเอ่ย

เอ๋

แล้วการที่มีซ้ายขวาแปลว่า...

ฝ่าแฝดเกิดมาแล้วใช่หรือเปล่า

บางที "ผนึก" อาจจะอยู่ในกลุ่มนี้ก็ได้นะ แขนยาว

ขืนโดนผนึกอีกก็คงจะไม่เข้าที ขายาว

ท่านซ้ายขวา นี่คือคำสั่ง

โค่นเจ้าพวกนั้นซะ

ห๊า ทำไมข้าต้องฟังคำสั่งเจ้า

รับทราบแล้ว นายของข้า

ผู้ชายคนนั้นแหละเจ้านายของซ้ายขวา

ไว้ค่อยจับหนุ่มนั่นกินแบบสบายใจทีหลัง

ก่อนอื่นฆ่าเจ้านี่ให้ได้

เขวี้ยงอะไรใส่ล่ะนั่น

บิดเบี้ยวคดเคี้ยวจนคว้าตัวยากไม่เปลี่ยนน้อ

ในเมื่อผนึกไม่มาร่วมวง

แปลว่าไม่ได้อยู่ที่นี่สินะ

ลำพังพวกเจ้า

ก็มีพลังแค่เท่านี้แหละ

คราวนี้ไม่มีทั้ง "ผนึก" และเจ้าพระนั่นนะ

พวกข้าที่เฝ้าสาปแช่งมานานพันสองร้อยปี

บัดนี้ถึงเวลาสำแดงผลแล้ว

แขนยาวขายาวน่ากลัวเป็นบ้า

คุณเดระ

โอ้ ยูรุ

หนีโดยที่ไม่ต้องให้อธิบายถือว่าช่วยมาก

ไม่บาดเจ็บใช่ไหม

ทำไมถึงโกหกว่าตัวเองเป็นเจ้านายท่านซ้ายขวาเล่า

แบบนี้คุณก็ตกเป็นเป้าของพวกมันพอดี

ก็ฉันเป็นผู้ปกครองนายนี่นา

แถมน้องสาวที่น่ารักอุตส่าห์ฝากฝังไหว้วานมา

ท่านซ้ายขวาก็ยังเล่นตามเขาอีก

ฉันเองก็สู้ได้เหมือนกันแท้ ๆ

จะสู้กับแขนยาวขายาวแบบมือเปล่าเรอะ

อย่ามาพูดอะไรไม่เข้าท่า

ป้า อยู่ฝ่ายคาเงโมริหรือ

หรือหมู่บ้านฮิงาชิเหรอ

ไม่มีเวลาให้โอ้เอ้นะ

พูดมา

อยู่ฝ่ายคาเงโมริ

ตระกูลคาเงโมริมีอยู่หลายพวกนี่นา

คาเงโมริคนไหน

ลูกชายคนรองไง คุณอาสึมะ

ทั้งพลัง "ปลด" และ "ผนึก" รวมถึงหมู่บ้านฮิงาชิที่ให้กำเนิดออกมา

หาใช่ควรปฏิเสธการมีอยู่ของมันไป

เพียงแต่ต้องอยู่ในองค์กรที่เหมาะสม

หมอนั่นเองเหรอ

คุณอาสึมะสั่งว่า...

อย่าทำร้ายพวกเธอโดยเฉพาะเด็กที่มีพลัง "ผนึก"

และให้สะกดรอยตามไปแบบเงียบ ๆ

ปัดโธ่เอ้ย

แล้วไหงพวกฉันต้องมาพัวพันกับความแค้น

ของยมลซ้ายขวาอะไรนั่นด้วยเล่า

เยี่ยม

อย่างน้อยป้าก็คงไม่ฆ่าพวกเราแน่ ๆ

ในเมื่อป้ามองเห็นเจ้าพวกนั้น แปลว่าเป็นผู้ใช้ยมลสินะ

ใช่แล้วล่ะ

งั้นร่วมมือกันหน่อย

ป้าเองก็เรียกยมลออกมาสู้ซะ

ไม่ได้หรอก พวกฉันไม่ได้พายมลมาด้วย

ขืนพามาท่านซ้ายขวาจะรู้เข้า

วันนี้พวกฉันเลยมาทำหน้าที่สะกดรอยตามแบบตัวเปล่า

ไร้ประโยชน์ชะมัด

ได้ฟังจากเด็กนี่แล้วนะ

ที่นี่คือบ้านอำพรางใช่ไหม

พวกเราทิ้งแขนยาวขายาวเอาไว้

แล้วหลบหนีไปก็ได้นี่นา

ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก

ถ้าเกิดแขนยาวขายาวกับเจ้านาย

เกิดรู้วิธีเขาออกที่นี่มันจะยุ่งยากเอา

ถ้างั้น ฉันจะตามหาตัวเจ้านายแล้วจับไว้เอง

ยมลจะให้ความสำคัญกับการปกป้องเจ้านาย

ถ้าคิดโดยพื้นฐานแล้ว เจ้านายก็น่าจะอยู่ใกล้ ๆ นี่ใช่ไหม

นั่นสินะ

เจ้าพวกนั้นคิดว่ายูรุเป็นแค่เด็กน่าจะประมาท

อืม น่าจะเคลื่อนไหวได้สะดวกระดับนึง

แถมพวกมันยังเข้าใจผิดว่า เจ้านายท่านซ้ายขวาคือคุณเดระ

คงไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาแน่ ๆ

ดีละ

งั้นฉันกับท่านซ้ายขวา จะดึงความสนใจแขนยาวขายาวให้เอง

นายช่วยตามหาเจ้านายให้หน่อยนะ

ดีล่ะไปกันเถอะ คุณป้า

ไม่มีทางเลือกงั้นสิ

มีแต่ต้องลุยแล้ว

โอ้ มีดทำครัวเพียบ

จะรีบสะสางแล้วขอกลับล่ะ

เดี๋ยวต้องไปทำข้าวเย็นให้ผัวอีก

แม่บ้านนี่น่ากลัวแฮะ

ต้องพยายามไปคลังแสงเราโดยไม่ให้เจ้าพวกนั้นรู้

เจ้านั่นมันยึดแขนได้ยาวแค่ไหนกัน

อ๊า บ้านเละเทะหมดแล้ว

แต่ก็ต้องขอบคุณ

ที่ช่วยให้เข้าคลังแสงของเราได้

เจ้านายของแขนยาวขายาว

อยู่ไหน

อยู่ที่ไหน

เจอแล้ว

ตามที่คุณเดระ...

บอกว่ามีคนตายอนาถอยู่เต็มไปหมด

มีแต่ศพทั้งนั้นเลย

อย่างน้อยถ้าแผ่จิตสังหารมาบ้างคงหาเจอได้ง่าย ๆ

อยู่ไหนกัน