Moll Flanders

Απόδοση διαλόγων: Sparta

Αν αυτό το πράγμα ήταν λίγο πιο ισχυρό…

θα μπορούσες να δεις τον ίδιο τον Κύριο στον ουρανό Του.

Λοιπόν, όπως λέω…

αν θέλεις μια δουλειά να γίνει σωστά, μην την αφήνεις σε κατώτερο άντρα.

Έλα! Έλα!

Σήκω φύγε! Όχι!

Έλα! Συμμορφώσου, δεν θέλεις;

Κορίτσι, έχεις τον διάβολο μέσα σου!

Με έχεις εξαντλήσει τελείως!

Σταμάτα να κουνιέσαι!

Μείνε ακίνητη, παιδί!

Άφησέ με! Άφησέ με!

Σταμάτα, παιδί μου!

Συμμορφώσου!

Μπορώ να σου βρω μια πιο ήσυχη αν θέλεις.

Παιδί μου!

Ησύχασε, παιδί μου!

Δείξ' του το μενταγιόν.

- Ναι! - Δεν βοηθάς, παιδί μου!

Είναι όπως περιγράφηκε.

Άφησέ με!

Πώς τολμάς!

Έχω ένα πιο φρικτό μάθημα γι’ αυτό το παιδί.

Ήταν υπερβολικά μακρύ το ταξίδι για να σε βρω.

Καθώς ίσως να είμαστε μαζί για αρκετό καιρό, δεσποινίς…

επίτρεψέ μου να συστηθώ.

Αυτό το αλεπουδάκι θα το δαγκώσει.

Δεσποινίς Φλόρα, με λένε Χίμπλ.

Η μητέρα σου, η Μολ Φλάντερς…

ήταν φόνισσα, πόρνη και κλέφτρα.

Κατά δική της ομολογία.

Η απώλεια της ψυχής της, για κάποιους…

είχε τόση σημασία…

όση μια σπίθα που φεύγει από καμινάδα.

Έχω λάβει εντολή από έναν πλούσιο ευεργέτη…

να σου προσφέρω την ευκαιρία να με συνοδεύσεις.

Σε αντάλλαγμα για τη στέγη και τη συντήρησή σου…

οφείλω να σου διαβάσω τούτο:

Τα απομνημονεύματα της μητέρας σου.

Ο ευεργέτης σου ελπίζει πως ίσως…

διακρίνεις σπόρους του χαρακτήρα της που θα προσπαθήσουν να φυτρώσουν μέσα σου.

Καταλαβαίνεις τα λόγια μου;

Δεν ανταποκρίνεται σε λόγια.

Θα ανταποκριθώ σε όποιον μου φέρεται…

σαν να έχω ψυχή τόσο καλή όσο η δική τους.

Πράγματι, έχεις πολλά από εκείνη.

Τι συμβαίνει;

Μου πήραν ένα σημαντικό χρηματικό ποσό…

με την πρόφαση ότι μόνο το μετάξι θα ήταν αρκετό.

Με οδηγείς στην αμαρτία;

- Θα περάσω δέκα αιώνες… - Μπορείς να ηρεμήσεις.

Οι περιστάσεις μου δίδαξαν πως η ηθική του ανθρώπου…

είναι το μόνο κτήμα που θα πάρει πέρα από τον τάφο.

Προσευχήσου και ντύσου.

Τώρα, ας περάσουμε στην ουσία.

«Ονομάζομαι Μολ Φλάντερς.»

«Γεννήθηκα πριν από τριάντα χρόνια σε μια φυλακή του Λονδίνου.»

«Το σώμα μου, γυναικείο, και η τάξη μου, νόθα…»

Η τάξη μου, νόθα, είναι φυλακή της σάρκας…

που φόρεσα σε όλη τη ζωή μου.

Καταδικασμένη για κλοπή τόσο μικρή…

που η σημασία της χάθηκε στη μνήμη όλων…

η μητέρα μου έδωσε την αρετή της σε έναν δεσμοφύλακα…

Σπρώξε! Σπρώξε!

Στην εποχή της λογικής, ακόμα και οι Άγγλοι ήταν πολύ ευγενείς…

για να εκτελέσουν μια έγκυο γυναίκα.

Έτσι, η μητέρα μου κέρδισε εννιά πολύτιμους μήνες ζωής.

Κι έπειτα, απαγχονίστηκε ως κλέφτρα εκείνη τη νύχτα.

Στερημένη από τη μητέρα μου από τις αρχές…

παραδόθηκα στη μηχανή της πολιτειακής αγάπης…

ένα σπίτι για ορφανά και εγκαταλελειμμένα.

Φυλακή Μίλγκεϊτ. Άλλος ένας από τους χαμένους του Κυρίου.

Δεν τους σταματάει ποτέ, έτσι; Αγόρι ή κορίτσι;

- Αγόρι ή κορίτσι; - Κορίτσι.

Φλάντερς. Μολ Φλάντερς.

Ο Θεός να την βοηθήσει.

Η μητέρα μου είχε πουλήσει το μόνο πολύτιμο που είχε.

Τα μαλλιά της.

Προσπάθησα να κατευθύνω την ζωή μου…

με ό, τι είχε αγοράσει για μένα.

Έναν σταυρό από μπρούντζο δυο πενών.

Υπάρχουν κάποιοι που θα πουν…

ότι μεγάλωσα αχάριστη κακομοίρα.

Ακόμα και ως νέα γυναίκα πρόδωσα εκείνους…

που με τάισαν και μου έδωσαν πνευματικό καταφύγιο.

Μολ! Όχι!

Είσαι τρελή.

Σιωπή!

Τι είναι αυτό;

Είναι για τους φτωχούς, μητέρα.

Ευλόγησέ με, πάτερ, διότι αμάρτησα.

Ζήλεψα τη Μαίρη Μπαρνς…

και ευχήθηκα να πεθάνει η αδελφή Οριάν.

Είχες ανήθικες σκέψεις, παιδί μου;

Σκεφτόμουν εσένα.

Και ποιες είναι αυτές οι σκέψεις, παιδί μου;

- Αν έκανα κάτι… - Τι θα ήταν αυτό, παιδί μου;

Αυτό!

Κράτα τα χέρια σου μακριά, Σατανά.

Εξομολογήσου!

Εξομολογήσου!

Εξομολογήσου! Αυτός είναι ο αμαρτωλός!

Σταμάτα τα ψέματα, Μολ Φλάντερς!

Δεν είμαι ψεύτρα!

Μας έχει αγγίξει όλες!

Κράτα τη δαιμονική γλώσσα σου!

Ψεύτρα!

Καταραμένη από τη γέννα, όπως και η μάνα σου!

Δεν έχεις το δικαίωμα να φοράς τον σταυρό του Χριστού!

Αν τον πάρεις, θα καλέσω τον ίδιο τον Διάβολο να σε βρει!

- Ναι; - Σίγουρα, όπως η κόλαση καίει ψυχές…

Ξέρει τι κάνεις!

Όχι! Άφησέ της το σύμβολο του Κυρίου, πάτερ. Θα την κάνω να εξομολογηθεί.

Τότε κάν’ το!

Κάν’ το! Κάν’ το!

Είναι κόσμος αντρών, Μόλι.

Θα σε χτυπούσε μέχρι θανάτου για να κρατήσει τη θέση του.

Δεν το καταλαβαίνεις;

Αφού με πιστεύεις, γιατί δεν πας στον επίσκοπο;

Είσαι πολύ νέα.

Άφησε τον Κύριο να τους φροντίσει.

Νόμιζα πως είσαι Μοναχή για να κάνεις το καλό.

Το κάνω, όσο μπορώ.

Τον φοβάσαι κι εσύ, έτσι δεν είναι;

Ε, εγώ δεν θα φοβηθώ κανέναν άνθρωπο από σάρκα και οστά.

Ό, τι ράσο κι αν φορά.

Αν ο Θεός με έπλασε κατ’ εικόνα Του…

δεν πρέπει και οι σκέψεις μου και οι ιδέες μου να μοιάζουν με τις δικές Του;

Αν έχεις κάποια χρήση για τη μίζερη ζωή μου…

σε παρακαλώ, βοήθησέ με.

Ψιθύρισε στην καρδιά μου…

Ένα σημάδι…

Μη χάνεις τα λογικά σου, Μολ.

Πού πας;

Είμαι ένα σπουργίτι.

Παρά τη διαφθορά του παρελθόντος μου…

και την αβεβαιότητα του μέλλοντός μου…

ένιωσα μια παράξενη χαρά…

ανάμεσα στα πιο ταπεινά από τα πουλιά του Κυρίου.

«Ανακάλυψα μια αλήθεια της φύσης.»

«Η ελπίδα έρχεται στους νέους τόσο φυσικά όσο και οι βροχές της άνοιξης…»

Τη μάνα μου, την ήξερες;

Μπορεί στ’ αλήθεια ένας άντρας να γνωρίσει μια γυναίκα;

Έχεις γλώσσα φιδιού, έτσι;

Λες πως το βιβλίο τη δείχνει ως δολοφόνο και χειρότερα;

Ε, μερικές ιστορίες της ήταν πράγματι μοναδικές.

Γιατί να βοηθήσει κανείς την κόρη μιας τέτοιας;

- Ίσως για να ξεπληρώσει χρέος. - Ποιος είναι ο ευεργέτης μου;

Οι απαντήσεις θα έρθουν…

αλλά όχι αν η γλώσσα σου δουλεύει πιο σκληρά απ’ τ’ αυτιά σου.

- Ποιος είναι ο ευεργέτης μου; - Είτε δεν έχεις υπομονή είτε τρόπους.

Μια γυναίκα με περιουσία έδειξε ενδιαφέρον για σένα.

Η κυρία Όλγουορθι.

Παρά την υψηλή θέση της…

έχει αποκτήσει φριχτή φήμη…

ως παραδομένη στη σκληρότητα.

Λένε πως έπρεπε να φύγει από την Αγγλία…

γιατί οι κακές της πράξεις…

παραλίγο να της σφάξουν τον λαιμό.

Σε προειδοποιώ. Συμμάζεψε τα καμώματά σου.

Κι εσύ θα με παραδώσεις σε τέτοιο άτομο; Σκατά!

Η πιο θερμή μου ελπίδα είναι πως η γλυκύτητά σου και η καθαρότητά σου…

θα τη μεταμορφώσουν.

Και τι ρόλο παίζει η μάνα μου σε αυτή την τρέλα;

Η μάνα σου, ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της,

ήταν η υπηρέτρια της κυρίας Όλγουορθι.

Εγώ είμαι απλώς η κόρη μιας χαζής υπηρέτριας;

Ήταν αξιοθαύμαστη γυναίκα.

Και πώς πέθανε αυτή η αξιοθαύμαστη μάνα μου;

Σπρώξε. Σπρώξε.

Έχω προγραμματίσει αυτό το ταξίδι ως την παραμικρή λεπτομέρεια…

και θα τηρηθεί το πρόγραμμά μου.

Ε, εγώ έχω ανάγκη να κατουρήσω στο δικό μου πρόγραμμα.

Όπως είπα, έχω προβλέψει κάθε λεπτομέρεια.

Κύριε, Παιδί μου! Πόση ώρα χρειάζεται για να κατουρήσεις;

Δεν τελείωσες ακόμα;

Ανάθεμα!

Πρόσεχε!

Βλέπεις; Ο πατέρας έχει δίκιο. Ακριβώς όπως το είπες.

Άφησέ με!

Πονηρή μικρή τσακαλοπουτάνα, ε;

Γιε πόρνης και κωλομέρι αλόγου!

Όπως είπα, έχω προβλέψει κάθε λεπτομέρεια.

Λοιπόν, πού είχα μείνει;

«Η ζωή με έκανε…»

Μαθήτρια των μυστηρίων της.

Κάποτε δίνει τύχη…

και κάποτε καταστροφή.

- Δεν γυρνάω πίσω! - Είναι τρελή!

Μα ένα σαφές μήνυμα άρχισα να αντιλαμβάνομαι:

Όποια κι αν είναι η θέση σου, μην παραδώσεις ποτέ την ελπίδα.

Μπες μέσα!

Η άτακτη φυγή μου με έφερε σε ένα προάστιο…

του οποίου οι φόροι είχαν κατακλυστεί…

υποστηρίζοντας τα σπλάχνα χαμένων νεαρών γυναικών.

Θα μου πρόσφεραν καταφύγιο.

Ικανοποιήθηκες;

Υποθέτοντας, φυσικά…

πως θα μπορούσαν να τηρηθούν κάποιες προϋποθέσεις.