Bush

‫خونه! خونه؟

‫خونه! خونه! خونه؟

‫هرجا میتونه باشه

‫هی کاپیتان، آواز خوندنو میشنوی؟

‫با تو نیستم اسکیپر

‫دارم با کاپیتان حرف میزنم

‫کاپیتان ورت، میدونید که کی داره آواز میخونه؟

‫دیگه چیز خاصی رو نمیدونم

‫میدونستی که دایناسورها گوش‌های بزرگی داشتن ‫ولی همه اینو فراموش کردن چون گوش دایناسورها استخون نداره؟

‫نه. من اینو نمیدونستم گرگ

‫چون حقیقت نداره

‫یک حقیقت سنگیه

‫هیولا. این باید هیولا باشه

‫جیرجیرک سیاهِ پایان اجتناب‌ناپذیر ما

‫که فاتحه‌مان را میخواند

‫اره! حتما ی جیرجیرک چاقیه

‫بین! به زمین رسیدیم. خاک رو احساس کن

‫اون درختو بو کن

‫حتما داریم میرسیم

‫- گرگ؟ ‫- بله ورت؟

‫میشه اینقدر وانمود نکنیم که قراره برگردیم خونه؟

‫میشه اعتراف کنیم که کلا گم شدیم؟

‫این مه عمیق‌تر از اونچیزیه که فکر میکردیم

‫ما برگ‌های سرگردانیم

‫که بدست باد ناچیز پراکنده شدیم؟

‫میشه اعتراف کنیم که قرار نیست هیچ‌وقت به خونه برگردیم؟ میشه اینکارو بکنیم؟

‫ورت ، تو میتونی هرکاری که اراده‌اش بکنی رو انجام بدی

‫مردم قدیمی اینو میگن

‫خب پس بزار اینکارو بکنیم

‫بله آقای کاپیتان!

‫گرگ! اینقدر مسخره‌بازی درنیار!

‫ببین، میدونی که چرا گم شدیم؟

‫بخاطر اینه که طبق معمول مسخره‌بازی میکردی و مارو تو دردسر مینداختی

‫واقعا؟ همش تقصیر خودم بود؟

‫اره، پس... وظیفۀ من نیست که مارو برسونیم خونه، حله؟ دیگه کافیمه

‫داری میگی که من باید رهبر باشم؟

‫برام مهم نیست چیکار کنی

‫ولی اگه من رهبر باشم

‫تو کی میشی؟

‫میشم همون فرد خوابیده

‫واو. خب پس بهتره که منم ی چرتی بزنم

‫باید یک راه خوبی برای رسیدن به خونه پیدا کنم

‫مرسی که بهم اعتماد کردی ورت

‫نگران نباش. ناامیدت نمیکنم

‫یک رهبر خوبی میشم

‫شب بخیر

‫ستاره ، ای ستاره که توی آسمونی

‫رویاهامو با نور تابناک هدایت کن

‫بم کمک کن که چیکار کنم

‫تا منو ورت رو به خونه برسونم

‫و اگه اینکارو بکنی، برام مهم نیست

‫شورتتو میارم پایین

‫سلام گرگ!

‫خوشحالیم که میبینمت

‫سلام همگی

‫به شهر ابر خوش اومدی

‫ممنونم ممنونم

‫اسمم گرگ هست. اسمتون چیه؟

‫چقدر ترتمیز

‫ممنونم

‫خیلی‌خب بازم هست؟

‫خب کافیه

‫خب چرا اومدی به شهر ابر؟

‫خب قرار بر این بود که رهبر باشم ولی نمیدونم چطور

‫نظرت چیه که باندمونو توی یک آهنگ رهبری کنی؟

‫باشه

‫وای نه!

‫باد شمالی آزاد شده!