300

Όταν ένα αγόρι γεννιόταν

όπως όλοι οι Σπαρτιάτες, εξεταζόταν.

Αν ήταν μικροκαμωμένο ή καχεκτικό

ή ασθενικό ή κακοφτιαγμένο, το πετούσαν στον γκρεμό.

Από τη στιγμή που μπορούσε να σταθεί

βαπτιζόταν στο πνεύμα της μάχης.

Διδαγμένο ποτέ να μην υποχωρεί, ποτέ να μην παραδίνετε.

Διδαγμένο ότι ο θάνατος στο πεδίο μάχης, για χάρη της Σπάρτης...

ήταν η μέγιστη δόξα που θα μπορούσε να επιτύχει στη ζωή του.

Στην ηλικία των 7, όπως συνηθιζόταν στη Σπάρτη...

έπαιρναν το αγόρι απ' τη μητέρα του, και το βύθιζαν σε ένα κόσμο βίας.

Σφυριλατημένο από Σπαρτιάτες πολεμιστές, με παράδοση 300 χρόνων...

για να δημιουργήσουν τους καλύτερους πολεμιστές του κόσμου.

Στην "Αγωγή", όπως ονομαζόταν, ανάγκαζαν το αγόρι να πολεμήσει.

Λιμοκτονώντας, οδηγούνταν στην κλεψιά

και αν ήταν απαραίτητο, στο φόνο.

Το τιμωρούσαν με βέργα και μαστίγιο.

Εκπευδευόταν στο να μην δείχνει πόνο, οίκτο.

Δοκιμαζόταν συνεχώς, πεταμένο στην άγρια φύση.

Με μόνα όπλα το μυαλό και τη θέληση

ενάντια στη λύσσα της φύσης. Ήταν η μύησή του.

Μόνος του με την άγρια φύση.

Και είτε θα επέστρεφε πίσω σαν Σπαρτιάτης...

...ή καθόλου.

Ο λύκος, αρχίζει να περικυκλώνει το αγόρι.

Νύχια μαύρα και σκληρά σαν ατσάλι, τρίχωμα μαύρο όσο και η νύχτα.

Λαμπερά κόκκινα μάτια, σαν να βγήκε από την κόλαση.

Ο τεράστιος λύκος, γρύλιζε...

οσμιζόμενος το επερχόμενο γεύμα.

Δεν είναι ο φόβος που τον κυριεύει

αλλά μια απόκρυφη αίσθηση των πραγμάτων.

Κρύος αέρας στα πνευμόνια του...

υγρές μάζες αέρα, ταξιδεύουν στην επερχόμενη νύχτα.

Τα χέρια του είναι σταθερά.

Oι κινήσεις του, άψογες.

Κι έτσι το αγόρι, που είχε αφεθεί σε βέβαιο θάνατο

γύρισε στους δικούς του, στη μυθική Σπάρτη...

Βασιλιάς. Ο Βασιλιάς μας, ο Λεωνίδας!

Έχουν περάσει περισσότερα από 30 χρόνια, από τον λύκο

μέχρι τη χειμωνιάτικη παγωνιά.

Τώρα, όπως και τότε, ένα κτήνος ζυγώνει.

Υπομονετικά και σίγουρα. Οσμιζόμενο το γεύμα που πλησιάζει.

Όμως αυτό το κτήνος, αποτελείται από άντρες και άλογα, ξίφη και λόγχες.

Ένας στρατός από σκλάβους, αφάνταστα τεράστιος

έτοιμος να καταβροχθίσει την μικροσκοπική Ελλάδα.

Έτοιμος να αφανίσει την ελπίδα του κόσμου, για ορθό λόγο και δικαιοσύνη.

Ένα κτήνος ζυγώνει.

Κι ο ίδιος ο Βασιλιάς Λεωνίδας, το προκάλεσε.

Όσο πιο πολύ ιδρώσεις εδώ, τόσο λιγότερο θα ματώσεις στη μάχη.

Ο πατέρας μου, με έμαθε, ότι ο φόβος δεν φεύγει ποτέ.

Αν τον αποδεχτείς, θα σε κάνει πιο δυνατό.

Βασίλισσά μου, ένας Πέρσης αγγελιοφόρος περιμένει τον Λεωνίδα.

Στο τέλος, η πραγματική δύναμη ενός Σπαρτιάτη

είναι ο πολεμιστής δίπλα του.

Αν του δείξεις σεβασμό, θα σου δείξει κι αυτός.

Πρώτα, παλεύεις με το μυαλό.

Και μετά με την καρδιά σου.

Τι είναι;

Ένας Πέρσης αγγελιοφόρος σε περιμένει.

- Μην ξεχάσεις το σημερινό μάθημα. - Σεβασμός και τιμή.

Σεβασμός και τιμή.

Σύμβουλε Θέρον, βρήκες κάτι να γίνεις χρήσιμος επιτέλους.

Απλά διασκεδάζω τους καλεσμένους σας.

Είμαι σίγουρος!

Προτού μιλήσεις Πέρση, να ξέρεις ότι όλοι στην Σπάρτη,

ακόμα κι ένας αγγελιοφόρος του Βασιλιά

είναι υπόλογος για τα όσα θα πει.

- Τι μήνυμα φέρνεις; - " Γη και ύδωρ. "

Κάνατε τόσο δρόμο από την Περσία, για γη και ύδωρ;

Μην είσαι χαμηλοθώρης και ανόητος Πέρση.

Δεν θα πάρετε τίποτα από την Σπάρτη.

Τι κάνει αυτήν την γυναίκα να νομίζει, ότι μπορεί να μιλήσει με άντρες.

Γιατί μόνο οι Σπαρτιάτισσες γεννάνε αληθινούς άντρες.

Ας περπατήσουμε... να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Κάντε τις γυναίκες σας να σωπάσουν, και θα μιλήσουμε.

Άκουσε προσεκτικά, Λεωνίδα.

Ο Ξέρξης υπερνικά και ελέγχει

οτιδήποτε πέσει στο βλέμμα του και θελήσει.

Καθοδηγεί ένα στρατό τόσο μεγάλο

που τρέμει το έδαφος στο πέρασμά του, και τα ποτάμια στερεύουν.

Το μόνο που ζητάει είναι αυτό.

Μια ταπεινή προσφορά γης και ύδωρ.

Ένα μικρό δείγμα υποταγής της Σπάρτης, στην θέληση του Ξέρξη.

Υποταγή;

Αυτό είναι ένα μικρό πρόβλημα.

Η φήμες λένε, ότι οι Αθηναίοι, σας έχουν ήδη απορρίψει.

Κι αν αυτοί οι φιλόσοφοι και...

παιδεραστές, είχαν τα κότσια να αρνηθούν...

- Πρέπει να είμαστε διπλωματικοί. - Στο κάτω - κάτω σαν Σπαρτιάτες...

πρέπει να σκεφτούμε την υπόληψή μας.

Διάλεξε προσεκτικά τον επόμενο λόγο σου, Λεωνίδα.

Μπορεί να είναι τα τελευταία σου, ως Βασιλιάς.

" Γη και ύδωρ. "

- Τρελός. Είσαι τρελός. - Γη και ύδωρ.

Θα τα βρεις άφθονα εκεί κάτω.

Πέρσης ή Έλληνας, κανένας δεν απειλεί έναν αγγελιοφόρο.

Φέρνεις στέμματα και κεφάλια Βασι- λιάδων στα σκαλιά της πόλης μου.

Προσβάλεις την Βασίλισσα μου.

Απειλείς τους ανθρώπους μου με δουλεία και θάνατο.

Πρόσεξα πολύ καλά τα λόγια μου, ίσως έπρεπε να είχες κάνει το ίδιο.

Αυτό είναι βλασφημία. Είναι παραφροσύνη!

Παραφροσύνη;

Αυτή είναι η Σπάρτη!

Καλωήρθες, Λεωνίδα.

Σε περιμέναμε.

Οι Έφοροι. Ιερείς των αρχαίων Θεών.

" Ομογάλακτα γουρούνια. "

Περισσότερο "όντα" παρά άνθρωποι.

Όντα, που ακόμη και ο Λεωνίδας πρέπει να δωροδοκήσει και να ικετεύσει.

Κανένας Σπαρτιάτης Βασιλιάς δεν πήγε για πόλεμο

χωρίς την συγκατάθεση των εφόρων.

Οι Πέρσες ισχυρίζονται ότι οι δυνάμεις τους, μετρούνται σε εκατομμύρια.

Ελπίζω να υπερβάλλουν.

Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι θα αντιμετωπίσουμε

τον μεγαλύτερο στρατό που συγκεντρώθηκε ποτέ.

Πριν ακούσουμε τα σχέδια σου...

τι έχεις να προσφέρεις;

Θα χρησιμοποιήσουμε, την ανώτερη πολεμική μας τέχνη

και την ίδια την Ελληνική Γη, για να τους καταστρέψουμε.

Θα βαδίσουμε βόρεια, προς την ακτή.

Είναι Αύγουστος Λεωνίδα. Η πανσέληνος πλησιάζει.

Και μια ιερή και αρχαία γιορτή.

Η Σπάρτη δεν κάνει πόλεμο τις μέρες των Καρνείων.

Η Σπάρτη θα καεί!

Οι άνδρες μας θα πεθαίνουν

και οι γυναίκες και τα παιδιά μας, θα γίνουν σκλάβοι.

Θα φράξουμε το δρόμο στους Πέρσες

φτιάχνοντας το ξακουστό Φωκικό τοίχος

και έτσι θα τους οδηγήσουμε

στο πέρασμα ανάμεσα στα βουνά, που ονομάζονται Θερμοπύλες.

Εκεί, ο αριθμός των πολεμιστών τους, θα είναι ένα τίποτα.

Και το κάθε κύμα της Περσικής επίθεσης

θα συντρίβεται από τις ασπίδες μας!

Οι απώλειες του Ξέρξη θα είναι τόσο σημαντικές

και οι άντρες του με πεσμένο ηθικό, ώστε δεν θα έχει επιλογή

παρά μόνο να εγκαταλείψει την εκστρατεία του.

Πρέπει να συμβουλευτούμε το μαντείο.

Εμπιστεύσου τους Θεούς Λεωνίδα.

Θα προτιμούσα να εμπιστευτείτε την λογική σας.

Οι βλασφημίες σου, μας κόστισαν ήδη αρκετά.

Μη συνεχίζεις.

Θα συμβουλευτούμε το μαντείο.

Αρρωστημένοι αρχαίοι μυστικιστές.

Άχρηστα απομεινάρια των παλιών καιρών

πριν η Σπάρτη αναδυθεί από την εποχή του σκότους.

Κατάλοιπα, μιας ανόητης παράδοσης.

Μια παράδοση, που ούτε ο ίδιος ο Λεωνίδας δεν μπορούσε να αψηφήσει.

Πρέπει να σεβαστεί το λόγο των Εφόρων.

Αυτός είναι ο νόμος.

Και κανένας Σπαρτιάτης, υπόδουλος ή πολίτης

άνδρας ή γυναίκα, σκλάβος ή Βασιλιάς

δεν είναι υπεράνω του νόμου.

Οι έφοροι, διαλέγανε μόνο τα ομορφότερα κορίτσια της Σπάρτης

για να ζήσουν μαζί τους, ως μάντισσες.

Η ομορφιά τους, είναι και η κατάρα τους.

Οι παλιάνθρωποι όμως, είχαν ανθρώπινες ανάγκες...

...και ψυχές μαύρες σαν την κόλαση.

Προσευχήσου στους ανέμους.

Η Σπάρτη θα πέσει.

Όλη η Ελλάδα θα πέσει.

Μην εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους.

Τίμα τους αρχαίους Θεούς.

Τίμα τα Κάρνεια!

Η κατάβαση είναι δυσκολότερη.

Στομφώδη, ομογάλακτα γουρούνια.

Ανάξιοι, αρρωστημένοι, σάπιοι. Διεφθαρμένοι.

Έχεις την εύνοια του Θεού-Βασιλιά πια...

- Σοφέ και ιερέ άνθρωπε. - Nαι!

Κι όταν η Σπάρτη θα καίγεται, εσύ θα κολυμπάς στο χρυσάφι.

Θα λαμβάνεις νέες μάντισσες καθημερινά...

από κάθε γωνιά της αυτοκρατορίας.

Τα χείλη σου μπορούν να τελειώσουν ότι άρχισαν τα δάχτυλά σου;

Τι σου είπαν οι Έφοροι και σε επηρέασαν;

Τα λόγια μιας μεθυσμένης κι ενός Θεού

δεν είναι αρκετά για να στερήσουν το πάθος μου για σένα.

Πες μου, γιατί είσαι τόσο απόμακρος;

Γιατί όπως φαίνεται...

αν και σκλάβες λεπρών γερόντων

τα λόγια της μάντισσας, μπορούν να καταστρέψουν ότι αγαπώ.

Γι' αυτό λοιπόν ο Βασιλιάς μου, χάνει τον ύπνο του

και είναι απόμακρος απ' τη γυναίκα στο κρεβάτι του;

Μόνο μιας γυναίκας τα λόγια, μπορούν να επηρεάσουν τον άντρα μου.

Και είναι τα δικά μου.

Και τι πρέπει να κάνει ένας Βασιλιάς για να προστατέψει το λαό του

όταν οι νόμοι που ορκίστηκε να υπη- ρετεί τον πιέζουν να μείνει άπραγος;

Δεν έχει να κάνει με την υποχρέωση ενός Σπαρτιάτη πολίτη...

ή ενός άντρα ή ενός Βασιλιά.

Αντιθέτως, αναρωτήσου αγαπημένε μου...

Τι πρέπει να κάνει ένας ελεύθερος άνθρωπος;

- Αυτοί είναι όλοι; - Όπως διέταξες. Τριακόσιοι.

Όλοι όσοι έχουν γιούς να τους φέρουν απογόνους.

Είμαστε μαζί σου, κύριε.

Για τη Σπάρτη, για την ελευθερία, μέχρι θανάτου!

Είναι ο γιος σου.

Πολύ νέος, δεν έχει καν νοιώσει την ζεστασιά μιας γυναίκας.

Έχω άλλους για να τον αντικαταστήσω.

Ο Αστίνος είναι γενναίος και έτοιμος όσο και οι υπόλοιποι.

Όσο μεγάλοι ήμασταν κι εμείς, όταν πολεμήσαμε πρώτη φορά μαζί.

Είσαι καλός φίλος, αλλά ακόμα καλύτερος Λοχαγός.

Καλέ μου βασιλιά!