Underworld: Blood Wars

Byłam znakomitym wojownikiem w armii wampirów.

Szafarką śmierci.

Dobrze mi szło.

Ale zostałam zdradzona.

Viktor, nasz przywódca i najpotężniejszy z wampirów,

nie był naszym wybawcą, jak mi to wmówił.

Nagle sprzymierzeńcy stali się wrogami.

Starszyzna wampirów, której niegdyś strzegłam, teraz chciała mnie zabić.

I wtedy spotkałam Michaela Corvina.

Michael nie był ani wampirem, ani Lykanem - stał się hybrydą obydwu.

Wzięliśmy odwet i zabiliśmy Starszyznę.

Ale wtedy wszystko się zmieniło.

Gdy mnie schwytano, nie wiedziałam, że jestem w ciąży z Michaelem.

Eve, nasza córka, pierwsza czystej krwi hybryda,

której krew mogła zakończyć wojnę,

stała się ważnym celem zarówno dla Lykanów, jak i wampirów.

Mogłam jedynie ukryć ją przed światem i odsunąć od siebie,

żebym nie naprowadziła ich na jej ślad.

Byłam znakomitym wojownikiem w armii wampirów.

Mogłam jedynie ukryć ją przed światem,

żebym nie naprowadziła ich na jej ślad.

UNDERWORLD WOJNY KRWI

Za długo już żyję.

Kolejny księżyc w nowiu jak tysiące poprzednich,

a ja już nie chcę go oglądać.

Nic nie mam.

Moje zgromadzenie...

moja córka,

- moja miłość - wszystko stracone. - Odciąć jej drogę!

I wkrótce zapewne

stracę też życie.

- To Selene. - Ścigają mnie

i wampiry, i Lykanie.

Jestem wyrzutkiem, odszczepieńcem.

- Rozwalić ją. - Pamiętajcie: ona ma przeżyć.

Strzelać!

No dalej! Strzelać!

Wyjątkowo trudno się ciebie śledzi.

Nie potrzebuję cię.

Ale dziękuję.

Znalazłaś Michaela?

- Przestań mnie śledzić. - Nie śledzę cię.

Szukam Eve.

Nigdy nie pomogę ci znaleźć mojej córki.

Posłuchaj mnie, Selene. Lykanie znów szykują się do ataku.

Są zorganizowani. Mają nowego przywódcę

- Mariusa. - Skończyłam z wojną.

Wojna nie skończyła z tobą.

Mogli cię zabić,

ale ewidentnie mają za zadanie cię porwać.

Krew twojej córki będzie nagrodą...

jeśli ją znajdą, jej krew

- da Mariusowi nieograniczoną moc. - Zatem nikt nie powinien jej znaleźć.

Chcę, żebyś dostarczył wiadomość.

Chrząknij, jeśli rozumiesz.

Powiedz Mariusowi,

że nie wyciągnie ze mnie

informacji o córce.

Nie wiem i nie chcę wiedzieć, gdzie ona jest.

Marius cię odnajdzie.

Rozumiesz, co masz mu przekazać?

Co to jest?

Widziałaś już coś takiego?

Nie,

ale trzeba to wyciągnąć.

Chodźmy.

Bravo 1, nadjeżdża wóz.

- Droga wolna. - Zamknąć bramy.

DOSTĘP DO BRAMY DZIEDZINIEC

Sprawdzamy teren.

To zaszczyt powitać cię w domu, panie.

Semira czeka w swojej komnacie.

Semira?

A gdzie jest Cassius?

Cała rada powita cię, panie,

lecz Semira prosi o słowo na osobności.

A ty jak się zwiesz?

Varga, panie.

Spróbuję to zapamiętać.

I postąpić właściwie w tych tragicznych...

Zostaw nas.

Mój drogi Thomasie. Minęło...

- ile czasu? - Dziesiątki lat.

Gratuluję.

Jak mniemam, zasiadasz w radzie.

To mój powód do dumy.

Szkoda, że nie powracasz w radośniejszych okolicznościach.

Zachodnie Zgromadzenie zostało do cna zniszczone.

To prawda.

To szczęście, że ocalałeś.

Wielu to się nie udało.

Za dużo naszych zginęło.

Po Zgromadzeniu w Budapeszcie zostały tylko te urny.

Przyjmij moje kondolencje.

Przegrywamy wojnę, Thomasie.

Jeśli nie dokonamy zmian, nasz gatunek wymrze w ciągu pięciu lat.

Czy Cassius też tak uważa?

Lykanie wzmocnili szeregi i mają zamiar nas zniszczyć.

Tu jesteś bezpieczna. Wschodnie Zgromadzenie to forteca.

Już nie jesteśmy tacy jak kiedyś.

Brakuje nam szafarzy śmierci.

Masz wielu nowych kadetów.

To rekruci, niegotowi do walki. Za mało ich,

by odeprzeć wzmożony atak Lykanów.

Lykanie nigdy nie przypuścili ataku na wielką skalę.

Szczególnie - skoordynowanego.

Nie mieli Mariusa.

Z bólem muszę to przyznać, ale po raz pierwszy w życiu

boję się o naszą przyszłość.

Jaki więc masz plan?

Semiro, ty zawsze masz plan.

Przecież tę scenkę odgrywasz w jakimś celu.

Nie czytam w twoich myślach.

Bądź tak miła

i zdradź staremu wampirowi, po co go tu zaproszono.

Selene.

Musimy iść dalej.

Są bliższe kryjówki niż ta.

Mówiłem ci, że je zniszczyli.

Wszystko się zmieniło. Chodź.

Podpisałaś na nią wyrok śmierci.

Oczywiście. Gardzę nią.

Zabiła Viktora. Byłam jego Regentką.

Póki nie spotkał Selene.

Chcesz, żeby wytropiła Mariusa?

Żeby wyszkoliła rekrutów

i żeby 100 szafarzy śmierci tropiło Mariusa.

Wątpię, żeby się zgodziła.

Ona myśli jedynie o swojej córce.

O hybrydzie Eve.

Biedaczka jest w połowie Lykanem.

My, wampiry, gardzimy Lykanami,

ale te nie boją się rozwijać.

Nas natomiast blokuje 1500 lat

tej cholernej bzdury o czystości gatunku.

Jak na ironię, zapewne to Selene

- ma z nas najczystszą krew. - A więc to prawda,

że płynie w niej krew Corvinusa?

Jest wyjątkowa.

Wskrzesiła mi syna.

- Dzięki jej krwi ożyło jego serce. - Niemożliwe.

Byłem tego świadkiem. Ocaliła życie mojego syna.

Viktor i Amelia

obok siebie na wieczność.

Pamiętam, że Amelia była ci bardzo droga.

- Musisz być moim sprzymierzeńcem. - Selene nie zechce ryzykować,

chyba że dostanie zaproszenie od rady.

Nie mogłabym ich o to prosić.

Cassius strzeże dawnego porządku.

Ledwo godzi się z tym, że ja zasiadam w radzie.

Ale czasy są okropne, Thomasie.

I dlatego musisz przekonać radę, aby ją zaprosiła.

Dziś tu przybędą.

Nadchodzi świt. Zostało 60 sekund do wschodu słońca.

Marius, przybyli wodzowie watah,

czekają w sali dowodzenia.

Na pewno umieją zajadle walczyć.

- Zajmę się nimi. Dziękuję. - Dobrze.

No to już.

Chodźcie tu! Posłuchajcie.

Uderzymy z dwóch stron.

Z tej i z tej.

- I wykurzymy ich. - Zablokować ich?

To twój plan? To nic nie da.

- Wściekł się. - Zamknij się!

Dość!

- Jesteś niewolnikiem? - Nie.

Więc się tak nie zachowuj.

Spójrzcie na tę mapę.

Widzicie,

jak Lykanie walczą o skrawki?

Powiem wam, co ja widzę.

Volhynia.

Nordgau. Thuringia.

Miejsca zwycięstw Lykanów.

Widzę zabite wampiry

i całe regiony zniszczone,

ale kłócąc się, daleko nie zajdziemy.

Nie możemy spocząć,

póki nie zniszczymy ich ostatniego przybytku.

W grupie nasza siła.

A kiedy zdobędziemy krew tej młodej hybrydy,

będziemy niezwyciężeni.

Gregor.

Wróciłeś sam.

- Zaskoczyli nas. - Gdzie jest Selene?

- Darowała mi życie. - Dlaczego?

Mam ci przekazać wiadomość.

Że jej córka zniknęła na zawsze

i nigdy jej nie znajdziesz,

bo nawet Selene nie wie, gdzie ją ukryto.

Wierzysz jej?

Wierzysz jej?

Wstrzeliłem jej towarzyszowi lokalizator.

A więc...

na coś się jednak przydajesz.

Nie ruszaj się.

- Co to jest? - Rodzaj pocisku.

Przewierca się szybciej, niż twoje ciało się goi.

Jest samobieżny.