Far North

Då eg vart fødd... såg sjamanen meg i ansiktet og fekk ein openberring.

Han sa eg var forbanna.

Dei bad mora mi forlata meg, men ho neitta.

Ho heldt seg unna gjetarane med ho fostra meg opp.

Då eg var gamal nok, tvinga dei eldste meg ut.

Eg skulle skada dei som kom nær meg, sa sjamanen.

Kom.

Kom no, småen.

Ingen fare.

Korleis er reinen?

Seig.

Me kan prøva ein av dei yngre neste gong.

Me må draga.

Ingen vil finna oss her.

Ver med oss-

og hjelpa til med samlinga.

Kva hand?

Den er vakker.

Hallo!

Ver so snill...

Kven er det?

Eg veit ikkje.

- Kvar kom han frå? - Eg fann han på isen.

- Men... - Han ville ha døydd.

Eg heiter Loke.

Anja.

Det er Saiva.

Du var heldig Saiva hjelpte deg.

Ho sa alltid at om eg såg nokon på tundraen-

- skulle eg aldri nærma meg dei. Same kva.

Eg måtte hogga av hovudet på dei-

og so spørja om dei treng hjelp.

Prøv du.

Eg veit at den fanst der av ein grunn.

Kva kan eg gjera til gjengjeld?

Me får sjå.

Gjev oss ein rein. Me er svoltne.

Eg skal prøva. Eg lovar.

Der.

Skjønar du?

Det er russisk.

Om att.

Kvifor er du her?

Soldatar kom.

Dei tok alle eigna menn.

Dei merkte oss... og sende oss ut på tundraen for å rydja marka.

Kvinner og barn...

...same kva.

Me måtte lystra ordrar.

Kva om dei finn deg?

Dei kjem til å skyta meg.

So snart havet er frose, må du draga.

Men du kan verta her inntil då.

For eit rot.

- Kva er det? - Kan du greia håret mitt?

Gjev meg.

Kom deg opp.

Du får ikkje falla for han. Han kjem til å såra deg.

Ein dag kjem han til å forsvinna inn i skodda han kom frå.

Eg er glad i han.

Sett nokre gjetarar her omkring?

Fyren er i sjokk. Kan ikkje snakka lenger.

Åtvar oss før du tek våpenet.

Eg tenkte ikkje.

Me må snakkast, Loke.

Eg må fortelja deg noko om meg.

- Då eg vart fødd... - Kva har du der? Kva er det?

Eg fann den på stranda.