Ménage (Tenue de soirée)

‫چهل و هشتمین ترجمه گروه پيشگام ‫"ترجمه‌ي فيلم‌ها به انتخاب شما"

MÉNAGE ‫(لباس شب)

‫خب. باشه. حواس‌ها اینجا.

‫لطفا. آماده‌اید؟

‫یک، دو، سه.

‫احمق، دیوانه، سنده از تو بهتره.

‫لعنتی! چیکار کردم ‫که گیر همچین اسگلِ کله پوکی شدم؟

‫خب، اما من عاشقتم.

‫می‌دونم. همیشه اینو می‌گی. ‫لحنتو عوض کن.

‫جای اینکه همیشه از عشقت بگی ‫یه خبر جدید بهم بده.

‫کاری که دوست دارم بکنم اینه که ‫برم حموم.

‫حموم، تو یه وانِ پرآب.

‫میدونی وان حموم چیه؟ ‫یه ظرف بزرگ خالی با یه سری شیرآلات.

‫وقتی شیرها رو باز می‌کنی ‫از چیزی بیرون می‌ریزه.

‫آب گرم.

‫و یه کار دیگه هم هست ‫که دوست دارم بکنم.

‫لباس زیرت رو عوض کن. ‫حداقل یه بار در زندگیم.

‫حالم بهم میخوره شبیه افسره‌ها باشم.

‫تو خیلی خوشگلی.

‫خفه شو.

‫تا سرحد مرگ خسته‌م می‌کنی. ‫همیشه میگی من خوشگلم.

‫انگار هرچی بو گند بدم ‫بیشتر دوستم داری.

‫هرچی گه‌تر باشه، ‫تو بیشتر رومانیک می‌شی.

‫شرط می‌بندم چیزی که الان تو کله‌ته ‫اینه که با من برقصی.

‫درسته. خیلی دوست دارم.

‫حرومزاده ی بدبخت!

‫چی کورت می‌کنه؟

‫داریم غرق می‌شیم، ‫تو اصلاً نمی‌بینی.

‫دهنمون بازه و ‫ما داریم غُر غُر می‌کنیم.

‫و آقا به چی فکر می‌کنه، ‫رقصیدن؟

‫احمق.

‫تو واقعا فکر می‌کنی من با یکی ‫مثل تو می‌رقصم؟

‫تو هیچی نیستی. ‫حتی وجود نداری.

‫تنها کاری که می‌تونی بکنی اینه ‫که با چشمهای باباقوریت منو ببلعی.

‫حتی یه تلاشی به فکر کردن هم نمی‌کنی ‫تا از این بدبختی بیایم بیرون.

‫یه ذره جرأت نداری. تخم نداری.

‫از اینکه مثل یه طلسم بدشانسی ‫دور و برمی حالم بهم می‌خوره.

‫این همه‌ش بود؟ تموم شد؟

‫مطمئنی چیزی روفراموش نکردی؟

‫نمی‌خوام آخرسر بی‌خانمان بمونم ‫تو مترو بخوابم.

‫با یه بطری لیکور ارزون ‫که گرمم نگه داره!

‫و تو همچنان تو این فکری که ‫به من بگی خوشگلم!

‫باید بری، آنتوان. ‫تو به درد نخوری.

‫ترجیح می‌دم تنها باشم. ‫گورتو از اینجا گم کن.

‫به یه احمق بی‌ارزشِ آویزون نیاز ندارم.

‫تو به بدشانسی! افسرده‌ای! ‫لیمونادتو بخور و بزن به چاک!

‫خفه شو، اگر نه دوباره می‌خوابونم تو گوشت!

‫ده هزارتا. ‫کافیته؟

‫چقدر می‌خوای که بساطت رو جمع کنی؟

‫این پسر کیه؟ ‫اهل کجاست؟

‫تو می‌دونی این دختر کیه ‫که زدی تو گوشش؟

‫نمی‌خوام بدونم کیه. ‫یکسره وِر می‌زنه.

‫اون زن همسرمه. ‫می‌تونه هرطور بخواد با من حرف بزنه.

‫اون قابل احترامه.

‫این چاقو هرگز استفاده نشده.

‫الان می تونیم افتتاحش کنیم.

‫تکون نخور. ‫کارتو آسون میکنم.

‫نمی‌خوام خون یه آدم عوضی بریزه رو لباسم.

‫این خط شناور رو هدف بگیر. ‫جز این قایق غرق نمی‌شه.

‫بزن. ‫بقیه مَستن.

‫این یادگارِ زندانه.

‫تا حالا زندان بودی؟

‫زود باش، چاقو رو بذار کنار و بنشین!

‫عین بچه‌های لوس رفتار نکن. ‫اسم من بابه.

‫من یه اصل تو زندگی دارم.

‫اونم اینه که باید به یه مرد احترام گذاشت.

‫نگاش کن. ‫دست از عوضی بازی برداشت.

‫سیلی خورد، آروم گرفت.

‫اسمت چیه؟ ‫دنیز؟ اودیل؟ مونیک؟

‫مونیک.

‫می دونسنم. ‫حتی لیاقت داشتن یه اسم جالبو نداری.

‫نباید بزاری رو اعصابت راه بره، پیرمرد.

‫به خصوص که شما چهره‌ی منحصربه‌فردی داری.

‫تو میلیاردبار از اون سَرتَری.

‫اسمت چیه؟

‫آنتوان.

‫چه افتخاری. ‫آنتوان خیلی قشنگه.

‫عطر خاک اُره تازه رو داره.

‫چیکارا می کنی؟ ‫مکانیکی؟

‫نه.

‫-بیکاری؟ ‫-نه.

‫-دزدی؟ ‫-نه.

‫پس هیچی نیستی.

‫این که نشد زندگی. ‫این جوری که هیچوقت پر و بال باز نمی‌کنی.

‫این پیرزنت اجازه پرواز بهت نمی‌ده؟

‫برای شروع ده هزارتا بهت میدم.

‫این نشونه ای برای دوستی ما. ‫بگیرش.

‫با من دیگه هرگز دردسر بی‌پولی نخواهی داشت.

‫وقتی من پول دارم، رفقام هم خواهند داشت.

‫قیافه‌ت رو اینجوری نکن زن. ‫حسود نباش.

‫به تو هم یه کم بیشتر می‌دم.

‫تا بتونی چندتایی شورت ابریشمی برای خودن بخری.

‫نگاش کن.

‫پنج دقیقه دیگه میزنه زیر گریه. ‫احساساتی شده.

‫می‌شه خواهش کنم این کارو بکنی؟

‫چیکار کنم؟

‫این همه پول برای یکبار.

‫من آدم پولداری هستم.

‫باید پول پول دربیاری. پول کجاست، پسره‌ی احمق.

‫همه جا هست. از ناودونها جاری می‌شه.

‫تنها کاری که باید بکنی اینه که خم بشی برشون داری.

‫خم شدن خیلی برات سخته؟ ‫کمرت جون نداره؟

‫-کجا داریم می‌ریم؟ ‫-دیگه این سوالو نپرس.

‫اون از اپرسیدن دست برنمی‌داره. ‫کجا می‌ریم.

‫-چه بلایی سرش اومده؟ ‫-اون می‌ترسه.

‫باید بپرسی کجا هستید.

‫-چرا؟ من کجام؟ ‫-این چیزیه که من پرسیدم.

‫خب، دور و برت رو نگاه کن و به من بگو کجایی.

‫تو خیابون.

‫چه‌جور خیابونی؟

‫این یه خیابونه. چیز ویژه‌ای توش نمی‌بینم.

‫خلوته یا شلوغ؟

‫خلوت.

‫محله‌ست، زاغه؟ یا مسکونی؟

‫مسکونی.

‫بوی پول به شمام می‌رسه؟

‫-چه پولی؟ ‫-پول تو.

‫پولی که بزودی تو جیب‌هاته.

‫بیا، با اون خونه سفیدی که اونجاست شروع می‌کنیم.

‫خونه بزرگ سفیدو می‌بینی.

‫بپا! من کلاهبرداریِ بی‌شرفانه دوست ندارم.

‫الان من خام پول شدم، ‫اما یه روز شاید اوضاع عوض بشه.

‫ممکنه از این بازی احمقانه خسته بشم.

‫این دیگه چه خَریه؟

‫نمی‌دونم. منو تنها نیم‌ذاره.

‫می‌خوایم بریم تو این خونه چیکار کنیم؟

‫-دزدی! ‫-و چرا مشخصاً این یکی؟

‫یکی رو اطراف خیابون انتخاب کن.

‫نه، منظورم این نیست.

‫برام مهم نیست. ‫همشون پر از پولن.

‫-اگر با آدمها روبرو بشیم چی؟ ‫-کدوم ادمها؟

‫آدمهایی که تو خونه‌ها زندگی می‌کنن. ‫امکان داره این اتفاق بیفته.

‫الان تعطیلات آخر هفته نیست.

‫به من گوش کن، مرد. ‫داری منو عصبانی می‌کنی.

‫من سارقم و کارمو خوب بلدم. ‫پس اگه از ترس می‌خوای بزنی زیرش...

‫-من نمی زنم زیرش. ‫-پس، بیا.

‫منم ترس رو می‌شناسم. ‫دفعه اول شلوارمو خیس کردم.

‫-اسلحه داری؟ ‫-نهف من اسلحه ندارم!

‫-اهرم داری؟ ‫- نه ندارم!

‫اهرم نمی‌خوایم!

‫یه قفل باید خیس بشه، مثل همه‌ی سوراخ‌ها.

‫تف مالی می‌کنی صبر می کنی با باز بشه.

‫بوی کلاهبرداری مالیاتی میاد.

‫چطور می‌تونی اینو بگی؟

‫از ضخامت فرش.

‫می‌تونید تصور کنید یه خونه شبیه این داشتیم؟

‫کلاً دیوونه‌ای.

‫از نور خوشت نمیاد؟

‫-اگه پلیس‌ها گشب بزنن چی؟ ‫-پلیسو ول کن.

‫هر چی کمتر بهشون فکر کنیم، ‫برامون بهتره.

‫چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫خُل شدی؟

‫می‌رم یه دوش بگیرم.

‫تو هم باید همین‌کار رو بکنی.

‫برای دزدی اینجاییم ‫یا اینکه به خودمون حال بدیم؟

‫چرا یه کمی نظافت رو ندزدیم ‫و لطافت، وقتی درست توشیم؟

‫ببین چطور لباس پوشیدی. ‫شبیه محکوم‌های فراری هستی.

‫ببین؟ الان خوشتیپ‌تری.

‫بهت گفتم این ژاکت کوتاه بیشتر بهت میاد.

‫همونجور که اون تنته، این یکی رو امتحان کن.

‫شوخی می‌کنی؟

‫البته که نه، بپوشش. ‫فقط برای اینکه ببینیم چه شکلیه.

‫کسی ما رو نمی‌بینه.

‫خز باید گونه رو نوازش کنه.

‫هی، مثل اینکه تو یه طوریت می‌شه؟

‫کلی برنامه برات دارم.

‫مونیک!

‫مونیک، باید بریم. این یارو همجنسگراست.

‫چی گفتی؟

‫ما با یه همجنسگراییم. یارو گیِه.

‫زودباش، لباس بپوش.

‫چی می‌گفت؟

‫گفتم یه چیزی به مشامم خورده، ‫مثل کلاهبرداری مالیاتی.

‫این پولا رو ببین.

‫اووو چه عروسک کوچولوی نازی.

‫چه پرکشش.

‫بیا جلو بذا یه کم بوت کنم.

‫اوف چه بوی دل‌انگیزی.

‫شاید این همه چیو عوض کنه.

‫این نمی‌تونه گِی باشه. ‫امکان نداره.

‫کی گفته من گی‌ام؟

‫شرط می‌بندم خودمو بمالم بهش راست می‌کنه.

‫مونیک!

‫وایسا.

‫تکون نخور ‫میتونم حس کنم راست کرده.

‫خیلی خب، بسه.

‫اگر همه‌ی همجنس‌گراها اینجوری باشن ‫زنهای ناراضی کمتری خواهیم داشت.

‫می‌خوای با دست تایید کنی؟

‫ولش کن. ‫من اشتباه کردم. همین.

‫هیکسی ممکنه اشتباه کنه.

‫پولاتو بگیر.

‫-قراره تقسیمش کنیم؟ ‫- نه من نمی‌خوام.

‫بگیر. ‫همه‌ش مال شماست.

‫-چرا؟ ‫-زیرا.

‫زیرا...

‫چطور تو می‌دونستی ‫باید بریم به این خونه؟

‫دماغ، دماغ، دوستان من.

‫من یه دماغ گنده دارم، بنابراین می‌تونم دو برابر بقیه بو بکشم.

‫درواقع، وایسید.

‫-می‌تونید بوی شمش‌های طلا رو حس کنید؟ ‫-چه شمش‌های طلایی؟

‫این اطراف شمش طلا هست. ‫بوشو حس می‌کنم.