Drishyam 2

Sarikata disediakan oleh : QiFan

Maaf jika ada sebarang kekurangan. Selamat menonton!!

'Drishyam 2'

Mary...

Mary...

Mary...

Mary...

Mary, buka pintu ni!

Buka pintu!

- Hei! - Jangan lepaskan dia.

Tangkap dia!

Dia kat sini.

Berhenti!

- Berhenti! - Kau nak pergi mana?

Berhenti la!

Ayuh, jalan.

Nak cuba lari ya?

Ayuh, jalan!

Jalan!

Hello?

Apa ni Encik Anto?

Apa yg saya boleh buat kalau awak beritahu lewat macam ni?

Saya terpaksa menolak sebuah filem Tamil yg bagus utk ini.

Iya.

Ok.

Dah bangun?

Awal pulak hari ni?

Mabuk awak dah hilang ke?

Tayangan filem Mammootty tu sudah ditangguhkan pulak.

Sepatutnya ia boleh menghasilkan untung yg lumayan.

Kalau saya tahu nak jadi mcm ni, dah lama saya terima filem tamil hari tu.

Kenapa awak tak cakap apa-apa?

Rani, saya tanya ni!

Saya nak cakap apa, Georgekutty?

Pernah ke awak dengar cakap saya?

Awak buat semua benda ikut suka hati awak saja kan?

Awak dah banyak berubah.

Kenapa cakap mcm tu pulak?

Ye lah!

Awak dah jual tanah yg ayah saya berikan pada kita. Tak mengapa!

Tanah 5 ekar yg awak bangga-banggakan kononnya dari kerja keras awak...

...awak dah jual 2 ekar kan?

Saya merayu kpd awak supaya jangan jual, tapi awak jual jugak.

Dan sekarang awak nak minta pandangan saya pulak?

Saya pergi berseronok ke dgn duit tu?

Saya beli kawasan yg baik dan dirikan sebuah panggung wayang, kan?

Jangan sebut pasal panggung tu.

Awak banyak meminjam untuknya kan?

Kita dah cukup susah, disebabkan ayah saya banyak meminjam.

Saya bukan ayah awak.

Panggung wayang tu sedang mengutip semula modalnya.

Saya dah simpan cukup duit selepas membayar hutangnya juga.

Tak cukup ke?

Habis mana duit tu?

Saya tahu ke mana semua duit itu pergi.

Awak berikannya utk dia menulis skrip filem awak, kan?

Dan di mana skrip tu?

Dah tiga tahun!

- Ya, saya... - Tapi saya lebih suka begitu.

Kalau skrip dah tiada, awak takkan buat filem tu kan?

Georgekutty, kita ada 2 anak perempuan. Jangan lupakan itu.

Kenapa? Takde apa awak nak cakap?

Selalunya awak bagi bermacam alasan dan merendahkan saya, kan?

Saya tak nak cakap apa-apa!

Kalau saya cakap pun, bukannya awak faham.

Awak melihat keyakinan diri saya sebagai kesombongan.

Georgekutty, dlm setiap perkara, walaupun awak kata yg saya tak faham....

...biasanya awak akan berikan satu jawapan yg jelas.

Tapi berlainan dengan kes penggambaran filem ini.

Pada hari awak memutuskan utk membuat filem itu...

...saya dan anak-anak kehilangan ketenangan fikiran.

Malah awak mula mabuk apabila memutuskan utk membuat filem itu, kan?

Tapi saya bukannya minum setiap hari.

Hanya bila saya pergi utk perbincangan pasal filem, ia memerlukan mood yg berlainan.

Semua org dalam industri filem buat filem dlm keadaan mabuk ke?

Saya tak bermaksudkan begitu.

Lupakan saja semua duit yg dah habis tu.

Kita tak perlukan perniagaan filem ni, Georgekutty.

Tak seperti yg awak fikirkan, sebenarnya takdelah banyak sangat duit yg habis.

Saya ada satu idea tentang sebuah kisah di dalam minda saya.

Saya sedang cuba berbincang dengan penulis skrip....

...untuk menghasilkan skrip yg terbaik.

Tapi ada sesetengah bahagian yg kami masih belum berpuas hati.

Kami sedang fikirkannya semula.

Saya bukan terdesak sangat utk mengeluarkan filem ni cepat-cepat.

Sekarang saya sedang belajar tentang kemungkinan produksinya.

Saya hanya akan teruskannya jika semuanya telah sempurna.

Ok.

Berapa banyak dah yang awak habiskan setakat ini kepada penulis skrip itu?

Setakat ini?

- Jangan cuba nak mengelak soalan saya. - Biar saya kira dulu!

Saya dah berikan 1.2 juta kepada penulis skrip itu.

Dan untuk belanja perjalanan saya...

Ya. Sekitar...

Sekitar 1.5-1.6 juta rupee.

Ya tuhan!

1.6 juta rupee?

Bila saya minta orang gaji, awak membebel.

Saya dah tak nak buat ini lagi. Kenapa saya nak bersusah payah macam ni?

Bagi saya setengah juta rupee.

Setengah juta? Nak buat apa?

Saya pun ada keinginan dan impian.

- Saya akan bunuh awak hari ni. - Bunuh pun saya takkan bagi awak duit.

Bagi cepat.

Oh tidak!

Dia pukul lagi isteri dia.

- Pergi la, Georgekutty. - Kenapa pulak?

Saya tak nak pergi rumah kaki minum tak guna tu.

Jangan la cakap macam awak takde hati perut, Georgekutty.

Apa salah Saritha tu?

Kalau awak takde, dia saja lah yang selalu tolong saya.

- Bila Anju mengalami 'fix' baru-baru ini.. - Bukan 'fix'! 'Fit' (kekejangan).

Apa-apa je lah!

Hanya dia saja yg ada utk bantu saya di sini.

Pergi je lah!

Kenapa ni?

Bunyi bising apa tu, mak?

Si Sabu tu pukul Saritha lagi.

Kenapa Mak Cik Saritha tak bercerai je dgn dia?

- Saya takkan bagi. - Bagi aku duit.

Sudah, sudah. Apa masalah ni?

Saya tak bagi duit utk dia pergi mabuk.

Kalau kau nak mabuk, cari lah duit sendiri.

- Jangan mintak dengan bini kau. - Dengan duit hasil kerja keras akulah...

...aku gunakan untuk membeli tanah ni dari kau dgn harga tak masuk akal tu.

Ini tanah aku sekarang.

Apa masalah kau aku nak bergaduh dengan bini aku?

Orang lain tak pernah nak masuk campur. Kau sorang je penyebok.

Georgekutty, hanya kerana kau pernah bunuh budak laki tu dulu...

...jangan nak cari pasal dgn aku. Aku tak takut dgn kau.

- Dia dah mabuk, kan? - Ya.

Dia minum kat mana?

Dia ada pergi ke majlis sempena kejayaan penjualan tanah semalam.

- Itu baki dari majlis semalam. - Apa yg kau merepek?

Dengar, Georgekutty, kau jgn nak sibuk dgn urusan keluarga aku.

- Kalau aku sibuk jugak? - Tolong jangan!

Jangan, Georgekutty.

Kalau kau sibuk juga?

Kalau kau sibuk dgn urusan keluarga aku...

...aku pun akan ikut campur dlm urusan keluarga kau.

Awak jangan nak merapu!

Nah! Pergilah mabuk!

Mabuklah dan rosakkan diri awak!

Ke tepi!

- Georgekutty! - Berambus!

Takpelah bang. Dia takkan belajar.

Kenapa awak tak mengadu kepada polis, Saritha?

Kenapa? Bukannya dia akan berhenti minum pun nanti.

Bukan nak suruh dia berhenti minum, tapi nak suruh dia berhenti memukul awak.

Jika mereka memberikan dia amaran keras, mungkin dia akan berhenti menyakiti awak.

Betul cakap Georgekutty tu, Saritha.

- Mereka takkan apa-apakan dia, kakak? - Takdelah.

Bukankah ini masa awak pergi kerja? Pergilah!

Tak mengapa. Sudahlah.

Kamu pergi sembahyang hari ni?

Saya boleh datang dalam sesi petang.

Okey. Kakak nak cakap sesuatu.

Cakaplah kak.

Tak, kakak cakap petang nanti.

- Jumpa nanti. - Okey.

Ayah!

Maaflah.

Tangan kamu akan melepuh nanti. Cukuplah tu.

Anu telefon dari sekolah.

Dia akan balik petang ni.

Hari ni Khamis kan? Bukan ke esok dia ada kelas?

Tak. Nampaknya mereka ada majlis agama esok.

Jadi dia tak hadir ke majlis tu?

Tak mau nya dia. Dia bukannya taat sangat!

Awak tak nasihatkan dia?

Dia tak pernah dengar apa yg saya cakap!

Dia dah banyak berubah.

Kalau saya mula berleter, dia akan mula menggumam dalam bahasa inggeris.

Itulah yg awak dapat kalau hantar ke sekolah Mat Salleh.

Filem Mammootty yg sepatutnya ditayangkan esok, dah ditunda.

Ye ke? Kenapa ayah?

Ada isu dengan lembaga penapisan.

Ayah akan hantar kamu sampai kolej hari ni.

Tak mengapa ayah. Ayah boleh tinggalkan saya di perhentian bas saja.

Apa status kes dia tu?

Aku rasa polis dah putus asa.

Mereka belum jumpa mayat budak lelaki tu lagi kan?

Tak, mereka masih menyiasatnya.

Mereka takkan mengalah dengan mudah.

Mereka masih lagi siasat kes Sukumara Kurup. Apa bezanya dengan kes ini?

Mak ayah budak lela i tu dah pergi Amerika.

Jadi siapa yg berminat dengan kes ni?

Tapi pihak polis marah betul.

Mereka ditahan dan disiasat atas salah guna kuasa, kan?

Dan si Sahadevan tu pun kena pecat.

Memang patut pun. Dia tu samseng.

Kutipan macam mana?

Banyak juga. Lain-lain, macam biasa.

- Bang, dia datang dari MyG. Untuk pasang CCTV. - Macam mana statusnya?

Dah siap encik.

Kami dah sambungkannya ke TV.

- Kamera macam mana? - Satu di sini, lagi satu di luar.

- Panggung wayang macam mana? - Itu dah siap 2 hari lepas encik.

Kalau encik boleh bagi telefon, saya boleh install kan.

- Berapa lama boleh siap? - 20 minit.