ARK: The Animated Series

‫وقتی پسر بچه بودم

‫از مادر عزیزم می‌خواستم که

‫از تاریخ خدایان برام بگه

‫از عشق‌های بزرگ‌شون و ‫نفرت‌های سوزان‌شون

‫و اون قصه‌هایی از بهشت برام گفت

‫اِلیسیوم

‫و از محل داوری و قضاوت‌شون، ‫دنیای زیرزمین.

‫این، هادس

‫واسه اینکه جرأت کردم قد علم کنم و ‫حقم رو بگیرم

‫خدای سرنوشت مویرای همه چی رو ازم گرفت

‫ولی حاضر شدم سر خم کنم و تسلیم بشم؟ نه

‫تصمیم گرفتم دوباره ترقی کنم

‫و با تمام قدرتم بجنگم

‫تا سرنوشت رو تغییر بدم

‫ولی الان

‫همه‌ی چیزایی که براش خون ریختم در خطره

‫یادت میاد، راکول

‫وقتی بهت رحم کردم؟

‫قسم خوردی هیچ‌وقت ناامیدم نمی‌کنی

‫پس بگو ببینم، ‫چطوری هنوز اون

‫توله‌ دزد عوضی توی چنگم نیست؟

‫اون عتیقه‌ام رو دزدید

‫سربازام رو به فنا داد

‫که تو دزدکی آوردیش توی پادگانم

‫سرورم. ژنرال نروا

‫و حالا ملکه‌ی جانوران شخصاً ‫از مخفی‌گاهش بیرون اومده

‫و اونقدر جسور شده

‫که یکی حاصل‌خیزترین معادنم رو

‫طی اقدامی شورش‌وارانه نابود کنه

‫شکست دیگه‌ای که فقط میشه

‫به مدیریت نادرست تو در ‫خطوط تدارکات‌مون نسبت داد

‫اون فقط یه نفره، سرورم

‫حتی اگه همراه هم داشته باشه، ‫یه مشت اوباش هستن

‫در بهترین حالت بچه هستن و ‫در بدترین حالت جانواران موذی

‫اونا نمی‌تونن شما رو تهدید کنن

‫حتی با ضعیف‌ترین رقیب‌ها هم

‫اتحاد مقاومت می‌تونه به یه تهدید تبدیل بشه!

‫نمی‌فهمی چه اتفاقی میفته

‫وقتی یه نفر از خدایان سرپیچی می‌کنه؟

‫وقتی پیوندهای سرنوشت شکسته بشن

‫هر چیزی ممکنه

‫شاید نباید از یه مرد ضعیف، ‫توقع قدرت داشته باشم

‫تو از جنگ هیچی حالیت نیست

‫جای زخم‌هام یادم دادن که ‫هر اقدامی عواقبی داره

‫ولی تو؟

‫تو هیچ جای زخمی نداری

‫دستت رو پیچ میدم و ‫یه استخونِ کوچیک می‌شکنه

‫بعدش چی میشه؟

‫خون دور زخم جمع میشه. ‫فشار ایجاد میشه.

‫زیر فشار استخون‌های بیشتری ‫پیچ می‌خورن و می‌شکنن

‫عفونت داخلش رو می‌گیره

‫و به زودی، کل عضو باید قطع بشه

‫از ریشه

‫- خواهش می‌کنم! ‫- سرورم نروا

‫پیکی از اردوگاه معدنی که از دست رفته اومده

‫بفرستش داخل

‫ژنرال

‫با فراری‌ای که دنبالش بودید روبرو شدم

‫اون اونجا بود، سرورم، ‫توی حمله به معدن

‫تو نباید حلقه‌ی ضعیفِ زنجیری که دور گلوی

‫این جزیره انداختم باشی، راکول

‫من عتیقه‌ها رو دوباره بدست میارم

‫باهاشون دروازه رو باز می‌کنم و ‫ازش عبور می‌کنیم

‫هر کسی که سر راهم باشه لِه می‌کنم

‫اجازه نمیدم هیچ چیزی، هیچ چیزی

‫مانع از بازگشتم...

‫به روم بشه

‫نه، هلنا. این شکلی

‫به چی فکر می‌کنی، دخترم؟

‫میین!

‫نمیشه این یه بار رو بیخیال شی؟

‫این افراد تازه از اون دخمه خلاص شدن

‫الان به این کارها نیاز ندارن

‫اون‌وقت تو می‌دونی به چی نیاز دارن؟

‫تو حاضری کاری که لازمه براشون بکنی؟

‫اینا رو خیلی سفت بستی

‫لورنس، خون رو بند آوردی

‫برو پیش خاوا ‫که برات درست بانداژش کنه

‫ارتش به چه دردت می‌خوره

‫وقتی سربازهاش حتی نمی‌تونن سر پا وایستن؟

‫باید با همین خاک رُسی که دارم سفال‌گری کنم

‫نیاز به گرما و دستای مُنسجم داره

‫کافیه!

‫اطرافت رو نگاه کن

‫چی می‌بینی؟

‫این مردم جون‌شون رو مدیون تو هستن

‫و حاضرن تا جهنم هم پشت سرت بیان

‫که دقیقاً به همین دلیل نباید ببری‌شون اونجا

‫تو زندگی این آدما رو

‫بهشون برگردوندی، کار بزرگی کردی

‫حق‌شونه استراحت کنن و ‫قوت بگیرن

‫اون‌وقت تو از این مسائل چی می‌دونی؟ ‫از سربازها؟ از جنگ؟

‫حق نداری واسم نُطق کنی

‫وقتی خودت شجاعتش رو نداشتی ‫تا کاری که لازم بود رو بکنی

‫شجاعت؟ شلیک کردن به یه مرد غیرمسلح؟

‫یه دشمن

‫که حاضره توی یه چشم به هم زدن، ‫خنجرش رو توی قلبت

‫فرو کنه

‫جان!

‫اثری از نگهبانی که از ‫اردوگاه معدن فرار کرد پیدا کردی؟

‫نه. ردش رو گم کردیم

‫و حالا که یه عالمه پناهجوی جدید ‫تحت حفاظت‌مون هستن

‫شورا باید واسه تصمیمات آینده جلسه بذاره

‫دیجی موویز در شبکه‌های اجتماعی ‫DigiMoviez@

‫ترجمه از: امـیـر سـتـارزاده ‫AM1Я H1tmaN

‫نه، مِی‌یین! بیخیالِ خون. ‫یه روز... هان متوجه میشه.

‫بلند شید! دشمنان‌مون بهمون خیانت کردن و ‫موقعی که والدین‌تون خواب بودن اونا رو کُشتن

‫خیال می‌کنید وقتی ازتون خون بیاد، ‫مبارزه رو متوقف می‌کنن؟

‫ها

‫بلند شو، برادر

‫خیلی‌خب

‫وقتی یکی‌تون از پا افتاد، ‫باید کمکش کنید بلند بشه.

‫ولی باید مدام باعث قوی‌تر شدنِ همدیگه بشید

‫ضعف یعنی مرگ

‫ضعف یعنی مرگ

‫دربار امپراتور خیال می‌کنه خونه‌مون خراب شده

‫خیال می‌کنن هدفِ بزرگ‌مون رو فراموش کردیم

‫هر چند، اونا میل ابدی مردم سرزمین ما ‫برای عدالت رو دست‌کم می‌گیرن

‫ولی چطور می‌تونیم جلوشون وایستیم، ‫پدربزرگ؟ تعدادشون خیلی از ما بیشتره...

‫مگه فقط تعداد عامل برتریـه؟

‫نه. مهارت سربازان و ‫هوشمندی راهبرد عامل برتریـه

‫هر نبردی، هر جنگی، اول از ‫ذهن‌تون شروع میشه. اینو یادتون باشه.

‫بین مردم وسیع این امپراتوری ‫اتحاد تشکیل می‌دیم

‫تا نفوذمون بیشتر از چیزی که ‫دشمنان‌مون فکر می‌کنن بشه

‫حالا برید واسه این پیرمرد ‫یه فنجون چایی بریزید

‫ای کاش اون دختر وارث می‌شد...

‫چطور جرأت کردید؟

‫یواش، یواش، صبر کنید

‫فکر می‌کردم این جلسه برای

‫ارائه‌ی راهکار واسه ‫همراه کردنِ کور با خودمونـه

‫اسلحه‌ی جدید و خفن رو نشونش بدیم

‫ثابت کنیم این دفعه می‌تونیم نروا رو شکست بدیم؟

‫ترتیب همه‌ی اینا رو دادم. ‫قشنگ یه روز وقت برد.

‫اینجا رو نگاه کنید. ‫اگه یه گروه کوچیک ببریم شمال

‫بقیه‌مون می‌تونیم از دهکده محافظت کنیم

‫و محل اردوگاه‌های نروا رو پیدا کنیم

‫نظرتون چیه؟ میشه؟

‫فکر خوبیـه، آلاسی

‫ولی ظاهراً هنری ترجیح میده راجع به

‫مسائل دیگه‌ای بحث کنه

‫صرف نظر از اینکه قبلاً کی بودیم

‫اینجا با اعمال‌مون قضاوت می‌شیم

‫ولی میین

‫وسواست در رابطه با نابود کردنِ نروا

‫روی افکار و اعمالت سایه انداخته

‫توی اتحاد قبلی، ما رو به قتل‌گاه بردی

‫اگه دوباره قصد اتحاد داشته باشیم، اگه،

‫اون‌وقت پیشنهاد میدم دیگه ‫میین افرادمون رو توی نبرد

‫رهبری نکنه

‫کاری که توی اردوگاه معدن کرد چی؟

‫اگه اون نبود کارمون ساخته بود!

‫به عنوان یه جنگجو، ‫مهارت‌هات بی‌همتا هستن، میین

‫من یکی که اصلاً این رو زیر سؤال نمی‌برم

‫ولی جنگیدن با رهبری فرق داره

‫ما...

‫نمی‌تونیم دوباره همچین ‫قتل عامی رو متحمل بشیم

‫چرا همش باید بهم خیانت بشه؟

‫نمیشه که بدون رأی شورا، ‫فرمانده نیروهامون رو

‫عزل کنیم

‫پدر! هرچند...

‫همچین تصمیمی نباید با عجله اتخاذ بشه

‫باید یه بحث آزاد برگزار بشه

‫پس بذارید بحث رو شروع کنیم

‫این بحث نباید با شکم خالی شروع بشه

‫درسته. شام!

‫قطعاً شام واسه کل اعضای شورا رو

‫فراموش نکردم. اصلاً و ابداً

‫پس پنج روز دیگه

‫مواضع‌ و استدلال‌هاتون رو عاقلانه انتخاب کنید

‫میین

‫جداً نمی‌تونن میین رو از فرماندهی عزل کنن