Rain Dogs

‫عزیزم، موضوع اینه که اگه زندگی‌ت جالب باشه،

‫مردم همیشه میان دنبالت.

‫فقط جوش نیار، مامان.

‫هوی! مؤدب باش.

‫قیافه‌م شبیه کسیه که می‌خواد جوش بیاره؟

‫.آره دیگه

‫می‌شه لطفاً در رو باز کنی؟

‫فکر کردن دارن گنگستری چیزی می‌گیرن؟

‫کاستلو جونز، می‌دونیم داخلی.

‫کاستلو جونز، تو به صاحب‌خونه

‫۲٬۹۹۷ پوند و ۹۸ پنس بدهکاری!

‫بیا دیگه، کاستلو. ‫نذار دست به دریل شم.

‫یه خرده زود نیست لامصب؟

‫خراب‌کردن زندگی مردم قبل نه صبح ‫باید غیرقانونی بشه، نامردها!

‫مامان، جوش آوردی که.

‫خب دیگه فرصتش تموم شد، داداش. ‫بیا شروع کنیم.

‫زنگ بزن «سِلبی».

‫مواظب مامان مریضشه.

‫- خاله جی چی؟ ‫- قرار بود بیاد اینجا. لپ‌تاپ، لپ‌تاپ.

‫حواسم به نوشته‌هات هست. ‫منو نمی‌گیرن.

‫مرسی، عزیزم.

‫خب، «باریمور» رو بده.

‫به چی گوش می‌دی؟

‫چه انتخاب خوبی.

‫آروم باشین، بچه‌ها. ‫حالاحالاها با این صحنه جق می‌زنین.

‫مرسی.

‫سوءاستفاده از فقرا در بدترین حالت ممکنش!

‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫@CinamaSub

‫« ترجمه از امیرحسین » ‫ .:: AmirH_Na ::.

‫« سگ‌های بارانی »

‫« نمی‌شه در شهر پاک بود »

‫بگیرش، مِیسون. کتابه.

‫سواد درست‌حسابی که نداری.

‫ادای کله‌خرها رو در میاری، نه؟

‫واقعیت اینه که جفتمون خوب می‌دونیم ‫هر شب می‌زدی زیر گریه، سِلبی.

‫درسته که منو انداختن تو قفس ‫و بهم گفتن وحشی،

‫ولی دلیل نمی‌شه که همیشه وحشی باشم.

‫یادت نره اگه من نبودم،

‫هیچ کونی برات نمی‌موند.

‫پول رو جمعه‌ها بزن به حساب خانمم.

‫وقتی آزاد شدم، ‫تسویه می‌کنیم.

‫نذار بیام دنبالت.

‫خدافظ، میسون.

‫مثلاً باید بگم باعث افتخار بود؛

‫ولی از جهنم هم برام بدتر بود.

‫- بهترین بچه‌کونی دنیا خودتی، سلبی! ‫- خدافظ، خوشگله!

‫حبس خوش بگذره، بچه‌ها.

‫- فعلاً خدافظ، عزیزم. ‫- دارم می‌رم سراغ چیزای بهتر.

‫آره. جای تو توی همون دانشگاه بچه‌مایه‌داراست.

‫سرویس می‌خوام، داداش. ‫فردا میام دنبالش.

‫هوی! دفعۀ قبل هم بهت گفتم.

‫اینجا که انبار شخصی نیست.

‫بی‌خیال، شِیدی. ‫وسایلم رو نگه دار.

‫- تو رو خدا. تو رو خدا. ‫- تو رو خدا.

‫تا فرداصبح…

‫- وگرنه میندازمشون سطل آشغال. ‫- مرسی. مرسی.

‫بیا بریم. مدرسه دیر می‌شه.

‫بجنب.

‫مرسی.

‫- مگه بی‌پول نبودیم؟ ‫- فقط دنبالم بیا.

‫لطفاً «چِینی واک»، آقای راننده.

‫« شما ۹۹ روز از الکل دور بوده‌اید »

‫آلِگرا!

‫من برگشتم!

‫« انتظار نداشتم به این زودی ببینمت ‫نشد برنامه‌هام رو لغو کنم مامان »

‫اون خونه رو می‌بینی؟

‫مطمئنم استخر داره.

‫با سه تا بولداگ فرانسوی.

‫هوم. با یه مربی خصوصی سگ.

‫آره.

‫با یه پیانوی بزرگ و… ‫مثلاً… گنده و سفید و معرکه و…

‫گِی‌طور.

‫مثل پیانوهای التون جان.

‫- قطعاً. ‫- می‌شه بعداً من رو بفرستی کلاس پیانو؟

‫قول می‌دم وقت روبه‌راه شدیم،

‫بفرستمت کلاس پیانو.

‫« سلبی - جواب نده »

‫احیاناً حالت بد نیست؟

‫حس می‌کنم الانه که بالا بیاری.

‫عزیزم، حالت خوبه؟

‫عذر می‌خوام، آقای راننده. ‫،ببخشید

‫می‌شه بزنین بغل؟ ‫انگار دخترم داره بالا میاره.

‫باشه. حتماً. ‫همین جا می‌زنم بغل.

‫واقعاً شرمنده‌م.

‫بالا میاری؟

‫- خب، آمادۀ فرار باش. ‫- باشه. باشه.

‫واقعاً کار زشتیه.

‫- فرار کن! من معمولاً عوضی‌بازی در نمیارم. ‫- هی! هوی!

‫چه گهی خوردین؟ ‫برگردین اینجا ببینم!

‫- جدی می‌گم. ولی بعضی وقتا عوضی‌ام دیگه. ‫- ای گاو لاشی!

‫ای خدا.

‫- خب، دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.

‫- یه وقت نمیری. من لازمت دارم. ‫- واقعاً فکر کردی می‌میرم

‫و توی دنیا تنهای تنها می‌ذارمت؟

‫عمراً. عمراً. عمراً.

‫خیلی‌خب.

‫- درست می‌شه. ‫- از کجا می‌دونی؟

‫خب، همون طور که می‌دونی،

‫من با ارواح در ارتباطم

‫و یه شبح پیر هم بهم گفته که

‫تا پنج عصر، ‫یه جای نرم و گرم داریم.

‫- خب. ‫- خب.

‫ولی جدی گفتم. دوستت دارم.

‫« من برگشتم » ‫« از دست من عصبانی‌ای؟ »

‫« معلومه واقعاً از دستم عصبانی‌ای »

‫« می‌شه تو و آیریس رو ببینم؟ بوس »

‫گلوریا!

‫گلوریا هستم.

‫من پیام صوتی گوش نمی‌دم. ‫پیام بده، اسکل.

‫« کاستلو جونز » ‫« تماس بی‌پاسخ »

‫زنیکۀ مسخره.

‫دخترم.

‫دخترم! ‫اسمت چیه؟

‫- اصلاً اسمت رو یادته؟ ‫- گلوریا.

‫- اسمم گلوریائه. ‫- گلوریا؟

‫شناختمت، لنیِ پیر سگ.

‫تو دوست کاستلویی.

‫هوم. لامصب.

‫وای موبایلم! اینجا کجاست؟

‫اینجا وست اندِ لندنه.

‫- تئاترلند، دابلیو۱. ‫- چه دردسری شد.

‫- می‌شه ژاکتت رو قرض بدی؟ ‫- آره.

‫بیا بریم تا حالت خراب نشده،

‫یه نوشیدنی بزنیم.

‫دلم برات تنگ شده بود. تو چی؟

‫آره.

‫خب حال مامانت بهتر شد؟

‫خیلی. خیلی بهتر شد.

‫اوه! فکر کنم… از دستت افتاد.

‫نگو منو دیدی.

‫- مرسی. ‫- باشه.

‫تا منو با پدوفیل‌ها اشتباه نگرفتن، باید برم.

‫اوه، چیپس باکلاس.

‫نکنه فکر کردی ملکه‌ای؟

‫لطفاً ده پوند هم نقد بده.

‫خیلی‌خب.

‫شنیدم امروز از خونه انداختنتون بیرون.

‫خب مثل بقیه اجاره‌ت رو بده.

‫واقعاً هیچ شرم و حیایی نداری.

‫خفه شو بابا، نیکی.

‫خب، کارت رد شد.

‫چرا نمی‌ری خونۀ سازمانی؟

‫حتماً مفتی می‌دن، نه؟

‫- اگه خارجی باشی، آره. ‫- درسته.

‫اون می‌فهمه چی می‌گم.

‫این خانم و بچه‌ش رو ‫امروز از خونه بیرون کردن.

‫می‌شه لطفاً دوباره کارت رو بزنی؟

‫- باشه. ‫- درکت می‌کنم، دختر.

‫مادر منم من رو مجرد بزرگ کرد.

‫زندگی سخته.

‫رد شد.

‫می‌شه دو پوند، عزیزم.

‫عزیزم، می‌شه اون شیرها رو چک کنی؟

‫ببین، دختر. من می‌تونم کمکت کنم.

‫توی «میلبَنک اِستِیت» یه خونۀ کوچیک دارم.

‫البته جای معرکه‌ای هم نیستش.

‫از کِی می‌شه واردش شد؟

‫همین الان. فوریِ فوری.

‫کاربریج گاردنز، پلاک ۱۱. ‫پول پیش نمی‌خواد.

‫اجاره‌ش چقدره؟

‫بیا ببینش. ‫بعداً درمورد شرایطش حرف می‌زنیم.

‫شرایطش…

‫اجاره و این چیزا. ‫سر این چیزا داستان نمی‌کنم.

‫مهمون من. نوش جان.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫تو کست رو برمی‌داری ‫و سه‌شنبه‌ها و پنجشنبه‌ها می‌رقصی، همین.

‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.

‫تو رو خدا، کنستانتین. ‫به پولش واقعاً نیاز دارم.

‫هفتۀ پیش که پیچوندی.

‫یه دختر کم داشتم. یادته که؟

‫لالی، می‌شه امروز شیفتت رو بدی به من؟

‫نه. شرمنده. نمی‌شه پشت وبکم رمالی کنی؟

‫تو رو خدا، کنستانتین. ‫می‌دونی که چقدر زحمت می‌کشم.

‫ببین. وقتی به آدم می‌رینی، ‫بعدش نیا خایه‌مالی.

‫می‌بینم پسرخوشگله برگشته.

‫کجایی؟

‫دیگه واسه پیرمردها رو هم می‌خوری؟

‫لابد بد دوره‌زمونه‌ای شده.

‫وای چقدر شبیه استاد ادبیاتمون بود.

‫خودش که گفت ‫یه باریستای ۱۹۰ سانتیه از فیزروویا.

‫چقدر دلم برات تنگ شده بود.

‫زندگی بدون من خیلی تخمیه، مگه نه؟

‫البته اتفاقاتی می‌افته، ‫ولی دیگه هیجان‌انگیز نیست.