John Wick: Chapter 2

ТИКВИЦА ГОРДО ВИ ПРЕТСТАВУВА МАКЕДОНСКИ ПРЕВОДИ

Речиси.

Peчиси.

Со должна почит, но дали е најдобар избор?

Зошто не се справиме... -Оти...

Мојот смотан внук...

Уби куче.

И украде кола.

Кола...

Која сега е во наша сопственост.

Значи се откажуваме поради една кола?

Тоа не е само кола.

Тоа е колата на Џон Вик.

Ох...

Оти едноставно не му ја вратиме, г-не?

Тој го уби мојот внук.

Мојот брат.

И десетици мои луѓе.

Поради неговата кола.

И кученцето.

И мислиш, тој ќе запре, сега?

Сер, тој е само еден човек.

Зошто не го докрајчиме?

Џон Вик...

Е човек со фокус...

Посветеност...

И цврста ебана волја!

Сам уби тројца мажи во барот...

Со молив. Знам, ја слушнав приказната.

Со еден ебан молив!

Кој може да направи такво нешто?

Затоа да знаеш...

Приказните кои ќе ги чуеш за овој човек...

Ако ништо друго...

Биле релативизирани.

(Да. -Кај тебе е мојата кола.)

.

Стој! Стој!

Ајде, напад!

?

.

(Зар човек како тебе, знае што е мир)?

?

.

...

Мистер Вик.

- ЏОН ВИК - втора глава

Здраво, другар.

Добро куче.

Што правиш Џон?

Можам да те изгрицкам.

Што правиш? -Те чекам.

Дојди ваму.

Еј, другар.

Убаво место имаш.

Здраво, Аурелио. -Здраво.

Џон, жити се?!? Мислев, ја сакаш колава.

Како ти се чини?

Моторот уште малку, ќе отпадне.

Шасијата е смачкана.

А оските се уништени.

Примети ли, шофершајбнава ти пукнала?

Како ми се чини?

Можам да ја поправам.

Фала што ја најде. -Нема проблем, човече.

Свртев неколку телефони. Ништо посебно.

Јави ми, кога ќе биде готова. -Добро.

Ќе биде готова за божиќ...

во 2030-та.

Чао, Џон.

Сантино!

?

.

?

.

Мило ми е што те гледам.

И јас тебе.

Многу жалам за жена ти, Џон.

Фала.

Еј.

Кучето, има име?

Не.

Слушај, Џон...

Искрено...

Нејќам да сум овде. -Те молам, немој.

И те молам, не прави го тоа.

Прости ми.

Никој...

Не излегол и се вратил...

без последици.

Го направам ова, со тешко срце, Џон.

Но запомни,

да не го сторев тоа,

вечерта, на твојата невозможна задача

не ќе беше тука, токму сега, вака.

Сето ова е заради мене.

Овде има и моја заслуга.

Земи го назад.

Да го земам назад? -Земи го.

Маркерот не е мала работа, Џон.

Штом некој му предава Маркер на друг,

ги поврзува душите со крвна заклетва.

Најди некој друг.

Слушни ме, што е ова?

Се сеќаваш? Ова е твоја крв.

Ти дојде кај мене, а јас ти помогнав.

И ако се откажеш,

ги знаеш последиците.

Веќе не сум тој човек.

Секогаш си тој човек, Џон.

Не можам да ти помогнам.

Извини.

Да, во право си.

Не можеш.

Но тој може.

Се гледаме, Џон.

Имаш прекрасен дом, Џон.

Пријатна вечер.

Би сакал да се видам со Mенаџерот.

Колку добро што ве гледам толку брзо, г-дин Вик.

Да ве најавам? -Да, ве молам.

Седи.

Мистер Вик, доаѓа кај вас господине.

Совршено.

Пушти ги овие, во оптек.

Каде е тој?

Благодарам, пријателе.

Прекрасно направено. Прекрасно.

Што правиш Џонатан?

Тој ми го изгоре домот.

Ти му го одби Маркерот. Среќа, што запрел на тоа.

Што си мислеше, одбивајќи Маркер

од човек, како што е Сантино Д'Антонио?

Само така можев да се извлечам. -Ох,

ова го нарекуваш "извелкување"?

Што мислеше ќе се случи?

Што очекуваше?

Навистина помисли, овој ден никогаш нема да дојде?

Што сакаше да завршиш?

Не прашав.

Само реков "не".

Две правила, кои не се кршат, Џонатан.

Без крв на терен на Континентал

и секој Маркер мора да се почитува.

Додека јас проценувам, "надвор од чадорот"

Високиот Одбор,

бара најтешка казна за прекршители на традициите.

Немав избор.

Го омаловажиш ли Маркерот, умираш.

Го убиеш газдата на Маркерот, умираш.

Избегаш, умираш.

На ова си се сложил, Џонатан.

Стори го тоа, што тој го бара,

и ќе бидеш слободен.

Потоа, ако сакаш да го гониш,

да му го пеплосаш домот,

повели. Но дотогаш...

Правила.

Токму така. Правила.

Без нив ќе живееме како животни.

Имате стационар?

За жал, господине,

објектов не нуди таква услуга.

Но, јас сум подготвен да ја преземам одговорноста.

Ако сакате?

Го ценам тоа. -Има име, г-не?

Нема.

Добро куче. Остани тука.

Ова е од колекцијата на татко ми.

Гледам повеќе од слика на платно, секако.

И се пронаоѓам себе, тука.

Повели.

Не сакав да дојде до ова, Џон.

Ако останеше пензиониран, ќе го почитував тоа.

Погледни се.

Размислуваш за тоа, нели?

Ги броиш излезите,

чуварите,

Ќе ме дофатиш ли на време?

Како ќе го изведеш, се прашувам?

Со пенкало на женана?

Со неговиот бастун?

Можеби со неговите очила?

Со голи раце.

Колку возбудливо.

А сепак, не смееш, нели?

Ти реков, ми затреба човекот,

кој ме гледа на овој начин, сега.

Ми затреба Страшилото.

Ми затреба Џон Вик. -Само...

Кажи ми, што сакаш?!

Сакам да ја убиеш сестра ми.

Зошто?

Има 12 места во Високиот Одбор.

Камора, Мафија и Н`дрангета.

Кинези, Руси...

Кога татко ми почина...

и го предаде местото, нејзе.

Сега таа го претставува Камора.

А јас, само си замислувам...