The Grand Budapest Hotel

STEL UW SCHERM IN OP 16X9

Aan de meest oostelijke grens van het Europese continent:

De voormalige republiek Zubrowka.

OUDE BEGRAAFPLAATS VAN LUTZ

Ter herinnering aan onze nationale schat

SCHRIJVER

Het is een veel gemaakte vergissing.

Mensen denken dat de fantasie van een schrijver altijd bezig is.

Dat hij doorlopend gebeurtenissen en episodes bedenkt.

Dat hij de verhalen gewoon uit de lucht plukt.

Maar het is juist het tegenovergestelde.

Zodra ze weten dat je schrijver bent...

...komen zij met personages en gebeurtenissen.

En zolang je goed kijkt, en heel goed luistert...

...blijven die verhalen...

Hou op. Hou op. Niet doen.

...tot je komen, je leven lang.

Aan hem, die de verhalen van anderen vertelt...

...worden vele verhalen verteld.

Sorry. - Het is goed.

De komende gebeurtenissen zijn mij verteld...

...precies zoals ik ze vertel...

...op een onverwachte wijze.

Enkele jaren geleden...

...toen ik leed aan een lichte vorm van schrijverskoorts...

...wat veel heerste onder de intellectuelen van die tijd...

...besloot ik de maand augustus...

...door te brengen in het kuuroord van Nebelsbad.

Ik nam mijn intrek in het Grand Budapest.

Een pittoresk, verzorgd en ooit beroemd etablissement.

Sommigen zullen het zeker kennen.

Het was toen al gedateerd...

...en onderweg naar verval en uiteindelijk de sloop.

De paar gasten die er waren, herkenden elkaar al snel...

...als de enige bewoners van het enorme etablissement.

Ofschoon de kennismaking niet verder was gegaan...

...dan een beleefd knikje...

...in de palmentuin, het Arabische badhuis...

...of in het kabelspoor.

Iedereen was nogal gereserveerd...

...en op zichzelf.

Als gevolg van deze stilte...

...had ik een familiaire band gekregen met de conciërge.

Een westerling die Monsieur Jean werd genoemd...

...en die het best omschreven kan worden als lui en inschikkelijk.

Ik denk dat hij niet veel verdiende.

Toen wij op een avond weer eens bij elkaar stonden...

...wat een gewoonte was geworden, ontdekte ik een nieuwe bewoner.

Een kleine, oudere, goed geklede heer...

...met een levendige, intelligente blik...

...en een duidelijk waarneembare droefheid.

Ook hij was alleen, maar ik moet zeggen...

...dat hij de eerste was die echt eenzaam overkwam.

Ook een symptoom van mijn gesteldheid.

Wie is die oude man?

Vroeg ik aan Monsieur Jean.

Tot mijn verbazing reageerde hij verrast.

Weet u dat niet'? - Vroeg hij.

Herkent u hem niet'?

Hij kwam me bekend voor.

Dat is Mr Moustafa zelf. Hij is vanmorgen aangekomen.

Een ongetwijfeld bekende naam voor de door de wol geverfden.

Mr Zero Moustafa was ooit de rijkste man in Zubrowka...

IMMIGRANT CLAIMT FORTUIN

...en nog steeds de eigenaar van het Grand Budapest.

KAMERAAD ZERO M.

Meestal blijft hij een weekje.

Drie keer per jaar, nooit in het hoogseizoen.

Monsieur Jean gebaarde dat ik dichterbij moest komen.

Een geheim.

Hij neemt een eenpersoonskamer op de bovenste verdieping.

Kleiner dan de dienstlift.

Het was algemeen bekend dat Zero Moustafa de eigenaar was...

...van een paar weelderige kastelen.

Maar in zijn eigen, vrijwel lege hotel...

...sliep hij in een personeelskamer?

Op dat moment ging het doek open voor een drama...

...wat de aandacht opeiste van Monsieur Jean...

...maar niet echt van mij.

Maar deze onderbreking in het verhaal van die oude man...

...bracht mij, zoals het gezegde luidt:

”Gespannt wie ein Flitzebogen. ”

Oftewel: Op het puntje van mijn stoel.

En dat bleef zo tot de volgende morgen, totdat...

...wat ik altijd als heerlijk mysterieus ervaar...

...het lot zich er weer mee bemoeide.

Ik bewonder uw werk.

Pardon?

Ik zei: Ik ken en bewonder uw prachtige werk.

Ik dank u vriendelijk, meneer.

Heeft Monsieur Jean u iets verteld...

...over de oude eigenaar van dit etablissement'?

Ik geef toe, ik heb naar u geïnformeerd.

Hij is een competent persoon...

...maar niet echt een eersteklas, of zelfs tweedeklas conciërge.

Maar het zij zo.

De tijden zijn veranderd.

De warmwaterbaden zijn schitterend.

Dat waren ze, maar het werd te duur. Te decadent voor nu.

Maar ik geniet nog steeds van deze betoverende ruïne.

Waarom hebt u 't gekocht, als ik vragen mag?

Het Grand Budapest.

Ik heb 't niet gekocht.

Als u niet slechts beleefd bent, en zeg het me alstublieft...

...maar als het u oprecht interesseert...

...mag ik u dan uitnodigen voor het diner'?

Dan vertel ik u graag, en ik zie het als een voorrecht...

...mijn verhaal. Zoals het is.

Twee eend met olijven.

Konijn, salade?

Pouilly-Jouvet '52, en een kwart flesje brut.

Dat verschaft ons ruim de tijd...

...als ik meteen mag beginnen. - Graag.

Het begint met de voorganger van onze gemeenschappelijke vriend.

De geliefde, eerste conciërge van het Grand Budapest.

Het begint met...

DEEL 1 M. GUSTAVE

Tafel bij het raam. - Ja, Monsieur Gustave.

Blad op de tafel. - Jawel, Monsieur Gustave.

Daar, is alles afgestoft?

Ja, Monsieur Gustave. - In de hoedendozen.

Oberstdorf & Company?

Koffer twee. Wie heeft de kaartjes? Geef maar hier.

Prima. Wacht in de hoek.

Ik ga niet. - Pardon'?

Ik ga niet. - Waarom niet'?

Ik ben bang. - Waarvoor?

Dat we elkaar nooit meer zien. - Waarom denk je dat'?

Weet ik niet, maar ik voel 't.

Je hoeft ook helemaal niet weg...

Ga mee. - Naar Lutz?

Alsjeblieft. - Geef me je hand.

Je hebt niets te vrezen. Je bent altijd gespannen voor de reis.

Alhoewel het nu wel wat heviger lijkt.

Maar in alle eerlijkheid... Wat heb je met je nagels gedaan?

Pardon? - Wat een vreselijke kleur.

Niet mooi? - Ik voel een lichamelijke afkeer.

Misschien dat dit je troost. Luister naar de woorden. Stil.

Dwalend door een nobel woud van grijze pijnbomen...

...stuitte ik op een tombe, verweerd door weer en wind...

...de inscriptie vervaagd, en toch melancholisch...

Wil je een kaarsje voor me branden?

In de sacristie van Santa Maria'? - Ik zie er persoonlijk op toe.

Denk eraan, ik ben altijd bij je.

Ik hou van je. - En ik van jou.

Een hele prestatie om 19 seizoenen lang haar loyaliteit te winnen.

Ja, meneer. - Ze is zeer op me gesteld.

Ja, meneer. - Zo heb ik haar nog nooit gezien.

Nee, meneer. - Ze trilde als een kakkende hond.

Zeker.

Ga naar de kathedraal van Santa Maria, koop een simpel kaarsje...

...je krijgt vier Klubecks terug, aansteken, rozenkransje doen...

...en haal bij Mendl's een chocoladecake.

De rest geef je aan die kreupele schoenpoetser.

Komt in orde. - Wacht eens.

Wie ben jij'? - Zero, meneer. De nieuwe piccolo.

Zero'? Ik heb je nooit eerder gezien. Wie heeft je aangenomen?

Mr Mosher, meneer. - Mr Mosher.

Ja, Monsieur Gustave?

Klopt het dat u deze jongeman hebt aangenomen?

Hij zit in zijn proefperiode, afhankelijk van uw goedkeuring.

Wellicht. Dank u, Mr Mosher.

Tot uw dienst, Monsieur Gustave.

Je krijgt nu een officieel gesprek.

Zal ik eerst het kaarsje aansteken?

Ervaring?

Hotel Kinski, keukenhulp, zes maanden.

Hotel Berlitz, schoonmaak, drie maanden.

Daarvoor was ik pannenboener... - Geen ervaring.

Dank u, Monsieur Gustave. - Pet recht, Anatole.

Graag gedaan, Herr Schneider.

Dat is onacceptabel.

Opleiding'? - Ik kan lezen en spellen.

Ik zat op de lagere school, toen...

Geen opleiding. - Hij is ontploft.

Goedemorgen, Cicero. Bel de loodgieter.

Vanmiddag, Monsieur Gustave? - Absoluut, Frau Liebling.

Wat is dit'? - Nu niet.

Familie?

Zero.

Zesde, Igor.

Waarom wil je piccolo worden'?

Wie wil er nou niet werken in het Grand Budapest?

Het is een instituut.

Heel goed.

Duizend Klubecks.

Bent u ook piccolo geweest'?

Wat denk jij'?

Je moet ergens beginnen...

Ga dat kaarsje aansteken.

1 maand later

En zo begon mijn leven.

Piccolo in opleiding, Grand Budapest Hotel...

...onder toezicht van Monsieur Gustave H.

Ik werd zijn pupil, en hij mijn hoeder.

Wat is een piccolo?

Een piccolo is onzichtbaar, maar altijd in de buurt.

Hij weet wat mensen haten.

Hij zorgt voor de gast zonder dat die erom hoeft te vragen.

En een piccolo is bovenal altijd discreet.