A Classic Horror Story

NETFLIX PRZEDSTAWIA

Wszystko dobrze?

Już drugi raz zwymiotowałam.

Musisz coś zjeść, skarbie.

Zabieg jest jutro o drugiej.

Lekarz mówi, że musisz być zdrowa.

Co? Jutro?

Wolisz z tym czekać?

Nie.

Jesteś stażystką.

Nie stać cię na dziecko.

Wiem.

Tak będzie najlepiej.

No już. Potem kupimy sobie nowe ciuchy.

Co?

Eliso?

Co myślisz?

Kocham cię, skarbie.

I to bardzo.

Ja ciebie też, mamo.

Widzimy się wieczorem. Buziaczki.

WSPÓLNE DOJAZDY ELISO, CZAS DOŁĄCZYĆ DO ZNAJOMYCH

Raz, dwa, trzy. Akcja!

Witajcie, przyjaciele Fabrizio. Zapraszam na nowy film.

Czas na zgadywankę.

Dokąd jedziemy, skoro śpiewam tę piosenkę?

Niebo jest coraz bardziej błękitne

Zgadza się. Jedziemy do Kalabrii. Dziś jedzie z nami…

Przedstaw się i powiedz, dokąd jedziesz. Wytnę ten fragment.

Profil zwie się „Przyjaciele Fabrizio”?

To był pomysł mojej siostry.

Cześć, jestem Sofia, jadę na ślub…

Hej, mam na imię Mark.

- Jedziemy na „małżeństwo”. - Na ślub.

Wasz ślub?

- Nie. - Jeszcze nie.

Możecie ze sobą nie rozmawiać? Bo wtedy nie mogę nic zmontować.

Riccardo, lekarz.

Możesz powiedzieć coś jeszcze? Na przykład, dokąd jedziesz?

Jadę odwiedzić rodzinę, ale już wystarczy.

Wybacz, ale wyglądasz bosko na zbliżeniu.

Jesteś fotogeniczny, powinieneś zostać aktorem.

- Cześć! - Cześć!

Nie martw się, to na jego Instagram czy coś.

- Na blog podróżniczy. - Na blog.

Co mam robić?

Możesz powiedzieć swoje imię i dokąd jedziesz?

Jestem Elisa. Jadę spędzić wakacje z rodziną.

Cześć, Eliso.

Możecie powiedzieć coś więcej?

Oglądający muszą się do was przywiązać.

Prawda?

Możecie się chociaż pożegnać i pomachać?

Jedźmy.

Nasi przyjaciele muszą się jeszcze oswoić.

- Jest 16.37 i… - Mamy 10 minut spóźnienia.

Jak mówi lekarz, 10 minut spóźnienia.

Pa, przyjaciele Fabrizio. Pamiętajcie: Będziemy przyjaciółmi do samego końca.

Cięcie! Zachować to.

Kto był bogiem czasu?

Zeus.

Nie, czasu. Kronos.

Który samiec musi żyć wewnątrz samicy, żeby się parzyć?

Wiem to.

Diabeł morski.

Rany, ale mnie to podnieca.

Boże.

- Spragnieni? - Tak.

Z tyłu. W lodówce.

Czadowo.

Czas na browca.

Dostaniesz pięć gwiazdek.

- Inna nazwa dla pszenicy? - Zboże.

Czym żywi się klaun z filmu To? Dziećmi.

Strachem.

Słucham?

Dzieci są narzędziem. Pennywise żywi się strachem.

Eliso, dobre.

- Nie, dziękuję. - Raz się żyje.

Nie trzeba.

Resztę życia będziesz stara.

- Baw się teraz. - Marku.

Weź łyka. Bądź częścią plemienia.

Na zdrowie.

Apostoł, zdrajca Jezusa?

…ponoć tutaj znajduje się najpiękniejsza część Włoch.

- Mówiłaś mi o nim. - No tak.

ZNIKNĘŁY MATKA I CÓRKA CIEŃ ’NDRANGHETY

- Tak. - Si!

Właśnie tak.

- O co chodzi? - Tak nazywa się okoliczna mafia.

Tutejsza mafia.

- Jest więcej niż jedna? - Tak.

Niczym makaron!

Trenette, tagliatelle, fusilli.

Lubię fusilli.

Cholera, popatrzcie.

BURMISTRZ KONTRA MAFIA „NIE” DLA ZASTRASZANIA

- Wygląda jak miesiączka. - Marku!

Wybacz. Jak lasagna.

Nie, to burmistrzyni. Ma jaja.

Wyczyściła ulice z przemocy.

Eliso, nie wygląda jak lasagna?

Wszystko gra?

Coś z nią nie tak.

Choroba lokomocyjna.

Nie byłabym tego taka pewna.

Czemu nie odbierasz?

Odbierz.

Pomówmy, a znajdziemy rozwiązanie dla nas i naszej córki.

Coś mi odjebało, ale to się nie powtórzy.

Bądź rozsądna.

Jesteśmy dorośli. Dobrze?

- Pa. - Hej.

Co ty? Nie wolno!

Przestań! Co ty odwalasz?

Skarbie, daj spokój.

W tym tempie będą dziadkami, gdy dotrzemy na ślub.

- Marku. - Słuchaj.

To nie mój kamper, tylko mamy.

Ręczę za niego swoją głową.

- Co robisz? - Przejmuję stery.

- Jesteś pijany. - Wtedy lepiej prowadzę.

- Co za złamas. - Dogadaj mu.

Może sam poprowadzisz, jeśli nie czujesz się bezpiecznie?

Nie zabrałem prawa jazdy.

- Problem rozwiązany. - Dupa, a nie rozwiązany.

Problem nie jest rozwiązany. Co za…

Pochodzisz stąd?

- Żyjesz tu? - Tak,

ale mieszkam w Rzymie.

Scuola. Studia… Scuola di cinema. Studia filmowe.

Więc kręć filmy, a nie te bzdury na Instagram.

We Włoszech to complicato.

- Wszystko gra? Co ci się tu stało? - Co?

No tak. Co ci się stało?

Jeden dupek chwycił mnie za głowę

i uderzył nią trzy razy o ścianę.

Cholera.

Ja też. Byłem…

- Stronzo? - Stronzo. Dupkiem w szkole.

Ale potem kogoś skrzywdziłem.

Nastolatek uważa, że przemoc jest fajna.

Jak w kiepskim filmie.

Hej.

Za dobre filmy.

- Tak. - Do dna!

Marku!

Kurwa!

Kurwa!

- Nie! - Połóżmy go na kanapie.

Dość!

- Musimy założyć mu szynę. - Mam namiot.

- Możesz użyć rurki? - Chyba tak. Tyczki, kołka, czegokolwiek.

Wyluzuj, pogorszysz sprawę.

Powoli!

Trochę zaboli.

- Kurwa! - Jestem przy tobie.

- Trzymaj tak rurki. - Dobrze.

- Przepraszam. - Jestem przy tobie.

- Przepraszam. - Jest dobrze.

Już prawie zrobione.

Kończymy.

Gotowe. Eliso, dzwoń po karetkę.

Już w porządku. Będzie dobrze.

Nie działa.

Nie ma sieci.

Fabrizio.

Kurwa, dzwoń na 112.

- Dzwoniłem. Nie działa. - Co? Przecież to 112!

Sam spróbuj.

Jasne, spróbuję.

Nic.

Mój też nie działa.

Potrzebujemy pomocy, poszukajmy jej na drodze.

Nie ma drogi.

- Nikt nic nie widział? - Zemdlałem.

Ja też.

- Jak się tu dostaliśmy? - Zapytaj Marka.

Wierzysz, że przywlókł tu kamper?

Może. Sama go zapytaj.

Hej.

Jest ktoś w domu?

Mieliśmy wypadek.

Halo?

Nikogo nie ma. Chodźmy stąd.

- Włammy się. - A właściciel?

Chcesz się włamać? Wróćmy do kampera.

To była koza czy coś.

Pojawiła się na środku drogi.

Chciałem ją ominąć,

ale Fabrizio chwycił za kierownicę i nie mogłem…

To moja wina?

Gdybyś nie chwycił za kierownicę, nie zjechalibyśmy z drogi.

Zasypiał. Gdybym nie skręcił, trafilibyśmy w nią.

Co on mówi?

Że spałeś.

Co? Ale pieprzy!

Przymknąłem oczy na ułamek sekundy, ale…

nie walnęlibyśmy w nią, gdyby nie panika Chiary Ferragni.