200 ensimmäistä riviä.
ปารีส ได้ยัง
- ครับ โทษที - เร็วหน่อยสิ พวก
มันจะหักไหม
- ไม่น่าหรอกมั้ง - ไม่หรอก
ถ้าน้ำไม่ตื้นขนาดนี้ ผมคงไม่เห็นมันด้วยซ้ำ
มันไปทางไหน
อยู่ไกลมาก ถ้าดึงต้องหลุดแน่
อย่างน้อยก็เลยฮ็อกวอลโลว์ไป
ทิ้งไว้นั่นแหละ
วันนี้เราดึงท่อพวกนี้ไม่ไหวแน่
ขึ้นมาเถอะ
ถ้าน้ำยังต่ำแบบนี้ เราจะเจอ เรื่องแบบนี้อีกเรื่อยๆ แหง
ไอ้หนู ฉันขึ้นไปนะ
ครับ
ย้อนไปตอนที่เขาเริ่มขุดเจาะ
นายสองคนคงต้องใช้เวลาสักพัก เพื่อเคลียร์พื้นที่
ครับผม ไม่รู้ว่ามันไปไกลแค่ไหน
นายจะไปงานศพของบิลลี่ไหม
ไปสิ เขาไปกันทั้งเมือง
แล้วเจอกันที่นั่นนะ
ขอบคุณมากนะ เซ็ด
ฉันจะออกไปข้างนอก
แล้วเจอกัน เซ็ด
นั่นทำให้ฉันโมโหเป็นบ้าเลย
พวกเขายุ่งกับทะเลสาบนั่น เพราะเขื่อนนั้นนานไปแล้ว
มันไม่ควรมีอยู่ตั้งแต่แรก มันฝืนธรรมชาติ
ไว้ผมจะแวะส่งนะ
เปลี่ยนใจแล้วเหรอ
หลายคนในนี้ ไม่ได้เจอแกมาหลายปีแล้ว ปารีส
ตั้งแต่งานศพแม่แก
พวกเขาคงดีใจที่เห็นว่าแกสบายดี
เธออาจไม่อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ ไม่เอาน่า มัน...
ที่นั่นไกลจากฮิวสตันมากนะ
ผมว่าเธอไม่อยากเจอผมหรอก พ่อ
แค่จะไปส่งพ่อเฉยๆ
แกไม่ต้องกลับมารับฉันหรอก
ฉันจะหาทางกลับบ้านเอง
"วันนี้วันเสาร์ที่ 24 กันยายน สี่โมงตรงเป๊ะ"
จริงสิ พรุ่งนี้ฉันมีนัดกับหมอ
ฉันจะไปที่เจมิไนตอนบ่าย
เข้าใจแล้ว
เจอกันที่นั่นนะ
เอานี่ออกไป
- หนูเอง - แน่ใจนะ
- รู้ใช่ไหมว่าต้องเก็บตรงไหน - ใช่ หนูรู้ว่าตรงไหน
โอเค ฉันจะจับเวลานะ พร้อมนะ เอาเลย
สิบสองดอลลาร์กับสิบเซ็นต์ครับ
คืนนี้จะนอนที่บ้านไหม
ก็อาจจะ ไม่รู้สิ
จะไปบ้านแคลร์เหรอ
- ทำไมไม่กลับบ้านล่ะ - บ้านแคลร์อยู่ใกล้โรงเรียนกว่า
แต่พี่หายไปเป็นเดือนแล้วนะ
มีมี่ไม่สนเรื่องจานแล้ว
พี่ไม่ต้องทะเลาะกับเธอหรอก
เขาเป็นแม่ฉัน ฉันมีสิทธิ์ทะเลาะอยู่แล้ว
ทำไมล่ะ เขาพูดอะไรกับเธอหรือไง
ใช่ เธอบอกว่าพี่รับมือยากมาก
เธอบอกว่าตั้งแต่พี่ยังเด็ก สักหนึ่งขวบอะไรแบบนั้น
พี่ก็รับมือยากมาตลอด
- เหรอ - ใช่
เขาทำตัวงี่เง่าไงล่ะ
เอลลี่ นั่นแม่ของพี่นะ
ที่โรงเรียน เราเรียนเรื่อง สถานที่ทุกแห่งในแคดโด
มีกว่า 200 แห่งที่มีชื่อ
ที่ชนพื้นเมืองอเมริกัน ตั้งชื่อก่อนที่เราจะมาอยู่นี่
ตั้งแต่ก่อนพี่เกิดด้วยซ้ำ
- อ้าว สวัสดี แซฟไฟร์ - สวัสดี แอนนา
แซฟไฟร์บอกทุกคนในชั้นว่า เมื่อวานเธอเห็นหมาป่า
แต่ครูเฮนเดอร์สันบอกว่า เป็นไปไม่ได้
เพราะพวกมันไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
- ตื้นไปเหรอ - ตื้นไป
- นี่ อยากขับไหม - อยาก หนูอยากขับ
- เหรอ - ใช่
โอเค
- อยู่กลางๆ ลำไว้ก็พอ - หนูรู้น่า
ทางเรือคาร์สเตอร์สชูต จะโผล่มาทางซ้าย
หนูรู้
ก็ดี
เอามือออกจากปาก
- หยุดเลย - อะไรล่ะ
- มาทักทายก่อนสิ - ฉันต้องมัดเรือก่อน
บอกพวกเขาได้ไหมว่า เรามีเงินไม่พอซื้อนม
ได้สิ
- ไง แอนนา - ไง ลิซซี่
- ดูไส้มันสิ - อย่าตีมัน อย่าจับนะ
หลบไป ถอยไป
- มันกินเกล็ดไปครึ่งหนึ่งด้วย - ดูสิ เลือดยังไหลอยู่เลย
แอนนา หลบไป
- แปลก ๆ นะ - ช่วยถอยไปหน่อยได้ไหม
- ก็แค่สัตว์อีกตัว - แผลถูกตัดเนี้ยบมาก
- ใช่ คิดว่านะ - และ...
- มันก็แค่... - เธอชื่ออะไรนะ
- เอลลี่ - ใครเอามาวางไว้ตรงนี้
- ลุงเจสันเจอมันในทะเลสาบ - ดูตามันสิ
- คงมีอะไรกินมันเข้าไป - เช่นอะไร
อาจจะลากมันขึ้นจากน้ำ กัดขามันขาด
- ทำอะไรน่ะ - ฉันจะลากไปทิ้ง
(16 ส.ค.1993 หน้าด้านหนึ่ง เป็นอัมพาตหนึ่งชม. ชักกระตุก)
(26 ส.ค. 1993 เริ่มมีอาการชักด้านซ้าย)
โทษนะครับ หมอมิทเชล เฮ้
เฮ้ ฟังนะ ขอโทษที่อยู่ๆ ก็โผล่มาแบบนี้
ผมว่าแผนกต้อนรับของคุณ เลิกโอนสายผมให้คุณแล้ว
ใช่ ขอโทษด้วย พ่อหนุ่ม
ปารีส
จริงสิ ฉันให้ชื่อ ผู้เชี่ยวชาญในดัลลัสไปแล้ว
ครับ ผมรู้ ผมคุยกับเขาแล้ว แต่เขา...
เขาช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่ผมมี...
ผมได้โน้ตพวกนี้จากพ่อ
ว่าเขามีอาการเหมือนแม่ทุกอย่าง
- ในนี้มีหลายอย่าง... - แม่เธอมีอาการชักสะดุ้งเรื้อรัง
ผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง พวกเขาน่ะ...
พวกเขาจะหมดสติใช่ไหมครับ
มันเกิดขึ้นได้กับคนไข้บางราย
เรื่องหูล่ะครับ อาการเลือดออก
ผมยังไม่เจอเคสแบบนั้นที่ไหนเลย
คุณก็รู้นี่ ผมมีคำพูดของคุณด้วยที่บอกว่า...
เรื่องที่เกิดขึ้นบนสะพานนั่น มันเลวร้ายมาก
แม่เธอรู้ความเสี่ยง ของการขับรถในสภาพแบบนั้นแล้ว
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
แม่ไม่ชักมาหกปีแล้ว แล้ว...
มีหลายเรื่องเกี่ยวกับสมอง ที่เราไม่เข้าใจนะ พ่อหนุ่ม
ฉันรู้ว่าเธออยากทำอะไรสักอย่าง เท่าที่ทำได้
แต่เธอแค่ชักผิดเวลา
ฟังนะ ถ้า... ฉันจะกลับมาเจอเธอกับพ่อเธออีก
แต่เป็นในเวลาทำการ
โทรไปที่ออฟฟิศฉัน แล้วก็นัดมา
แต่ไม่ใช่แบบนี้
ขอบคุณครับ ขอโทษด้วย
รอนานแค่ไหนแล้ว
ไม่นานหรอก
ไงจ๊ะ เจ้าหมาน้อย ไง วอลลี่
- เด็กดี - โทษที มาไม่ทันพิธีศพ
เขาเป็นคุณตาที่ดีมากสำหรับเธอ
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ เฮ้ มานี่มา
- ใช่ - มานี่
พรุ่งนี้ฉันจะกลับฮิวสตัน
ก็เข้าใจได้นะ
เดี๋ยวนี้ขับรถแล้วเหรอ
ใช่ ฉันขับ
ใช่ ทำงานด้วย ฉันทำงานที่ทะเลสาบ
- บนเขื่อนเหรอ - ใช่ ทางหลวงข้ามเขื่อนน่ะ
- เยี่ยมเลย - ใช่
ดีมากๆ เลย ปารีส
ฉันยังไม่ได้แตะงานเลย
ตอนนี้ไม้พังไปเยอะแล้ว
นี่ห้องนั่งเล่นเหรอ
ห้องครัวน่ะ
ใช้แปลนบ้านของเธอ
มันก็ผ่านมานานแล้วเนอะ
นี่อะไร
เคาน์เตอร์ครัว
เคาน์เตอร์ครัวเหรอ
ใช่ มัน...
เป็นเซอร์ไพรส์
พาสต้าดีไหม
หยิบมะเขือเทศให้หน่อยสิ
ที่เปิดกระป๋องน่าจะอยู่ในตู้
ปารีส ขอที่เปิดกระป๋องหน่อย
- มันอยู่ไหน - มันอยู่ตรงนั้นเลย
อยู่ในตู้ทางขวา
น่าจะอยู่ในลิ้นชักนะ ไม่ใช่ตู้เก็บของ
- ปารีส น้ำเดือดล้นแล้ว - ที่เปิดกระป๋องนะ
หลบไป
- ให้ตายเถอะ - เอาล่ะ เกลือหนึ่งหยิบมือ
ออริกาโนนิดหน่อย พริกป่นนิดหน่อย
สุดยอดเลย
เธอต้องลองนี่
ฉันทำดีกว่าทุกทีเลย
เอ้า
เป็นไง
อร่อยมากเลย
- บอกแล้ว - อร่อยเหาะ
ทำไมสกปรกแบบนี้เนี่ย
ให้ตายสิ แอนนา
ออกไปข้างนอกคนเดียวเหรอ
- โคลนพวกนี้มันอะไรกัน - มันมาจากทะเลสาบ
- ล้างออกยากมากเลย - เหรอ
เธอแค่ล้างมันไม่ดีต่างหาก
ต้องถูให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนกว่า...
ได้แล้ว
เห็นไหม
พี่ทำได้ไง
ใช้เวทมนตร์ไง เอาล่ะ ไปบ้วนน้ำลายซะ
ไปล้างปากในครัว
รู้สึกแปลกจัง
พระเยซูเจ้า ลูกคิดว่าพระองค์ กำลังทดสอบเราด้วยภัยแล้งนี้
แต่เรารู้ว่ามีคนมากมายที่ต้องดิ้นรน ต่อสู้ในสิ่งที่ลำบากกว่าเรา
ลูกจึงภาวนาให้พระองค์ ทรงเปิดสรวงสวรรค์
ให้ทะเลสาบและผืนดินของเรา เจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง
ในพระนามของพระเยซู อาเมน
- อาเมน - ขอบคุณพระเจ้า
- เป็นอะไรของพี่ - เอาล่ะ
อย่าให้เหลือล่ะ
ฉันว่าเราใช้มันทำเรือแคนูได้เลย
รู้ไหม คงไม่แล้งมาก...
ขอโทษจริงๆ เรื่อง...
พวกคุณบางคน ต้องกินอาหารจากจานกระดาษ
แต่โชคร้ายที่ฉันมีจานกระเบื้องไม่พอ
- ทำไมเอามาแค่ส้อมล่ะ - ตอนนี้น่ะนะ
ใช่ ไปตักอาหารเลยค่ะ
No comments yet. Be the first to leave one.