Still Up

น่าจะเร็วๆ นี้แหละ

ทําอะไรเร็วๆ นี้

เร็วๆ นี้จะมีคนขอแต่งงาน

โลกเรียกลีส

- โลกเรียกลีส - โทษที ว่าไงนะ

เราแค่กําลังพูดว่าเธอจะได้แต่งเป็นคนต่อไป

- ไม่นะ ฉันว่าไม่ใช่หรอก - ถ้าไม่อยากได้เวจจี้ ฉันเอาไว้เองได้นะ

ที่จริงนี่ก็ทําตัวเหมือนแต่งกันไปแล้ว ติดที่ตรงไหน

ไม่ติด แค่ยังไม่ถึงช่วงเวลาที่เหมาะ

อีกอย่าง เวจจี้น่าจะอยากลดน้ําหนัก จนกว่าจะใส่ทักซิโด้ได้หล่อ ก็...

- ลิซ่าทําตัวเป็นลิซ่าอีกละ - จริงด้วย

รู้เนอะว่านางเป็นไง ต้องทําให้เรื่องทุกอย่างยาก

ได้บอกมั้ยว่าฉันเจอเพนนี่จากสมัยมหาลัย

เล่ามา

- ทําจมูก ฟิลเลอร์ นมข้างนึง - ไม่จริงน่ะ

- เฮ้ย! ลิซ่า ออสกู๊ด จะไปไหนยะ - แค่ห้องน้ํา

โอเค งั้นรีบกลับมา เพราะรอบหน้าเธอต้องจ่ายค่าเหล้า

โอเค

สวัสดีค่ะ สวัสดี ฉันลิซ่า เวดจ์

ฉันคือ... ฉันคือคุณนายเวดจ์

- เวดจ์ คุณนายเวดจ์ - หนีได้หนีไปเลย!

อย่าไปฟังนาง ลิซ่า เวดจ์! เราเอาใจช่วยนะ

ถ้าแค่ใช้นามสกุลเขา ทําให้ไม่มีความสุขขนาดนั้น เธอจ๋า...

- ฉัน... - เป็นนี่จะรีบหนีไป

- นี่... - โทษที

สวัสดี

- ว่าไง - ขอเตกีล่าสิบแก้วเลยได้มั้ย

ใส่ถาดไปมั้ย

ไม่ต้อง จะกินให้หมดตรงนี้แหละ

- ฮัลโหล - รู้สึกไม่ค่อยดีเลย

ลิซ่าเหรอ โทรมาจากไหนน่ะ เธออยู่ไหน

ลอนดอน สักที่หนึ่ง

- โอเค อย่างน้อยก็เริ่มได้ดี - ใช่ นี่ใช้ตู้โทรศัพท์

ตู้โทรศัพท์เหรอ

เหมือนเวลาเอาโทรศัพท์ มาใส่เรือนกระจกของตัวเองไง

โทรศัพท์หยอดเหรียญเหรอ ทําไมโทรหยอดเหรียญ

ก็ใช่น่ะสิ

ไม่ใช่... โอเค ฉันจะถามซ้ํานะ

ทําไมเธอถึงโทรมาจากตู้โทรศัพท์หยอดเหรียญ

ฉันทํามือถือหาย

ส่วนที่แย่ที่สุดคือ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าไปทําหายที่ไหน

เดี๋ยว แต่เธอจําเบอร์ฉันได้เนี่ยนะ

ก็แหงอยู่แล้วสิ แดนนี่

แดนนี่!

- คุยมาเลย เกิดอะไรขึ้น - โอเค

นายรู้ใช่มั้ยว่าคืนนี้ เราเลี้ยงสละโสดให้เจมม่าเพื่อนฉัน

- รู้สิ - ฉันก็อาจจะเพิ่ง

แบบว่าแอบดื่ม... ดื่มเยอะไปนิดนึง

แล้วก็...

ฉันอาจสลบไปแป๊บนึง

แต่ตื่นขึ้นมาอีกที สงสัยเพื่อนจะคิดว่า

ฉันกลับบ้านไปแล้ว เพราะทุกคนกลับไปโดยไม่บอกฉันก่อน

- โทรหาเวจจี้ยัง - โทรแล้ว

แต่เวจจี้... คือว่า อะไรก็ปลุกเขาไม่ได้ถ้าหลับไปแล้ว

เอางี้ ตั้งสติให้ฉันหน่อยนะ ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนกันแน่

โอเค ให้พูดตรงๆ ใช่มั้ย ประเด็นคืองี้

ฉันไม่รู้เลยจริงๆ

โอเคๆ ก็ได้ ไม่ต้องห่วง จํากัดวงให้ได้ก่อน

- ผับที่ไปกินชื่ออะไรนะ - อืม เออ

- อยู่ในฮอกซ์ตัน - โอเค

- เธอเดินมานานแค่ไหน - ประมาณ 20 นาที

กับอีกชั่วโมงครึ่ง

โอเค มองไปรอบๆ ตัวหน่อย มีป้ายถนนอะไรมั้ย

งั้นถือสายรอเดี๋ยวนะ

ลิซ่า

ลิซ่า

แดนนี่ เมื่อกี้ฉันต้องทําอะไรนะ

- โอเค เอางี้ เราต้องทํากันแบบนี้ - โอเค

ไม่สนนะว่าต้องขโมยจากลุงป้าที่ไหน

แต่ต้องหาโทรศัพท์มือถือให้ได้ ส่งหมุดมาให้ฉัน

- โอเค - ดี

- หมุดนี่มันอะไรนะ - พิกัดที่จะบอกว่าเธออยู่ไหน

- มองไม่เห็นหมุดเลย - ไม่ใช่ๆ ไม่สิ

เธอไม่ใช่ว่าต้อง...

หามือถือให้ฉันแล้ว ส่งข้อความที่ติดพิกัดมาด้วย

- โอเค ได้ - ฮื่อ

แล้วจะให้ฉันเขียนว่าอะไร

ตัวข้อความไม่ใช่ประ... นั่นไม่ใช่... ไม่นะ

โอเค แค่ส่งมาเป็นข้อความนิดเดียว

- "สวัสดี แดนนี่" ใส่แค่นั้น โอเคนะ - ได้ โอเค

ฟังนะ ฉันแค่อยากช่วยให้เธอได้กลับบ้าน

เพราะงั้นทําเรื่องนี้ให้ฉันก่อนได้มั้ย

ได้... มั้งนะ

- เยี่ยม - อาจจะได้

แค่นั้นก็ดีแล้ว โอเค

อีกครึ่งชั่วโมงโทรกลับมาใหม่ จากโทรศัพท์เครื่องนี้นะ

ถ้าหามือถือใครมาใช้ไม่ได้ โอเคมั้ย

ถ้าฉันหาอะไรใหม่ไม่ได้นะ

ลิซ่า เธอต้องหยอดเหรียญในโทรศัพท์ตู้นั่นอีก

ไม่...

ถ้าต้องการโทรกลับ กดหนึ่ง

มาเร็ว ลิซ่า

- หวัดดีจ้า! - หวัดดี

ในที่สุดก็... ได้มือถือมาแล้วเหรอ

- ได้มาแล้ว นี่มือถือของอัล - นี่ผมออกติ๊กต่อกเหรอ

เปล่า ไม่ใช่ นี่แค่... ผมคนเดียว

ฉันอยู่ในร้านของอัล อัลมีมือถือแล้วก็มีร้านขายของด้วย

เชื่อเขาเลยมั้ยล่ะ

- ฉันเปิดร้านนี้มาตั้งแต่ปี 1996 - อะไรนะ

- เขาเปิดร้านนี้มาตั้งแต่ปี 1996 เลยนะ - ใช่ อันนั้นได้ยินแล้ว แต่เธออยู่ไหน

บอกแล้วไง อยู่ในร้านของอัล

แน่สิ ร้านของอัล

ฉันเพิ่งหาร้านในแผนที่ แต่เชื่อไหมล่ะ มันไม่อยู่ในแผนที่

- พิลึกจัง - พิลึกไม่น้อยเลย

ครับ คืองี้ คุณอยู่ส่วนไหนของลอนดอน

- อัล... - ครับ

ขอโทษนะ แต่เราอยู่ไหนกัน

ตรงนี้คือเวลสตรีท แถบแฮคนีย์จ้ะ

- โอเค ทนหน่อย - ดีจัง

โอเค เธออยู่บนทางกลับบ้านละ จะว่าไป

- จริงเหรอ นั่นข่าวดีนะ - ใช่ๆ

ใช่

- โอเค จากตรงนั้นขึ้นรถเมล์กลับบ้านได้ - อ้อ

รู้สึกเหมือนฉันควรจะต้องมาแฮคนีย์อยู่แล้ว

เพื่อให้เกิดเหตุการณ์จังหวะนี้ได้

- เข้าใจที่พูดมั้ย แดนนี่ - เข้าใจสิ

โอเค ตรงนั้นมีรถเมล์สองสายกลับบ้าน

- สายแรกคือสาย 253 - อ๋อ 253

ใช่ อีกสายคือสาย 91

เก้าสิบเอ็ด โอเค

- สาย 253 สาย 91 สาย 253 สาย... - ทําอะไรน่ะ

ร้องตัวเลขเป็นเพลงไง

พวกตัวเลขนี่มันพิลึกเนอะ

ให้อัลมาพูดสายหน่อยสิ

- ให้เขาพูดหน่อย - ฮัลโหล

ฮัลโหล ขอโทษที่ต้องรบกวนนะครับ

คุณช่วยพาเพื่อนผมขึ้นรถเมล์สาย 253 ทีได้มั้ย

ได้สิ สาย 253 มีป้ายอยู่หน้าร้านผมเลย

- ผมจะพาไปขึ้นรถเอง - ขอบคุณครับ

ขอบคุณมาก คุณเยี่ยมที่สุด

เอาละ ลิซ่า เรียบร้อยแล้ว อัลจะดูแลให้เธอขึ้นรถเมล์จนได้

- อัลนี่ใคร - อัลนี่ใคร

นี่เธอเมายา...

หลุดละ

- ฮัลโหล - หวัดดี

- นั่นดูเหมือนยังไม่ถึงบ้าน - ไม่ใช่บ้าน

- เข้าใจผิดกันนิดหน่อยเรื่องรถเมล์ - ขึ้นรถเมล์ผิดสายเหรอ

เปล่า ขึ้นถูกสาย แต่ผิดทิศ

โอเค นั่นก็ง่ายละ

- ตอนนี้อยู่ไหน - ตอนนี้ฉันอยู่ไหนนะคะ

เบอร์มอนด์ซีย์

- เบอร์มอนด์ซีย์เหรอ - ถนนจาเมกา

โอเค จุดไหนของถนนจาเมกา

- อยู่ในร้านซักผ้า - ร้านซักผ้าชื่อว่าอะไร

- ร้านซักผ้า - ก็ร้านซักผ้า

- ชื่อนั้น - ใช่

แล้วนี่คือลีน่า

ช่วยชีวิตฉันไว้เลย ให้ฉันยืมมือถือใช้

ไง สวัสดี ลีน่า ขอบคุณที่ช่วยดูแล

ไม่ต้องห่วงจ้ะ เธอทําให้ที่นี่สดใสขึ้น

- โอเค - ขอบคุณมาก ลีน่า

- ฉันจะเรียกแท็กซี่ให้นะ - โอ๊ย ไม่ต้องๆ

ไม่ต้องๆ ยังไม่ได้ ไปไม่ได้

คือว่ามันมีเครื่องปั่นแห้ง เราอยากรู้ว่าในนั้นมีอะไรกันแน่

ฉันว่ามันเป็นหมอนผู้ชายกอดขนาดยักษ์

ลีน่าคิดว่าเป็นชุดชั้นในกองใหญ่ เราพนันกันเอาไว้

- แค่ไหน - ลงไป 150 ปอนด์

ลิซ่า ไม่ได้ ฉันว่าลีน่า กําลังจะฉวยโอกาสเอาเปรียบเธอ

- อะไรนะ ไม่ใช่อยู่แล้ว - ใช่สิ

- เธอต้องออกมาเดี๋ยวนี้เลย - ไม่ ฉันยังไปไม่ได้

แล้วถ้าฉันคิดถูกล่ะ

แต่ตอนนี้หิวมากเลย แถวนี้น่าจะมีร้านเคบับรึเปล่านะ

อารมณ์แบบนี้หิวได้ยังไง

ทั้งคืนเห็นแต่เธอหยิบคุกกี้เข้าปากตลอด

ใช่มั้ยล่ะ

พิปปาเอามาให้กินกันในปาร์ตี้สละโสด

ไม่รู้เหมือนกัน สงสัยแอบหยิบใส่กระเป๋ามา

ก่อนจะหมดสติไป

พิปปาเอาคุกกี้มางานปาร์ตี้สละโสดน่ะนะ

- ใช่ - อย่าแตกตื่นนะ นั่นคุกกี้กัญชา

ไม่ใช่หรอก

ลิซ่า ใครเขาจะเอาคุกกี้ทั้งกระป๋อง มางานปาร์ตี้สละโสด

พิปปาแค่ชอบทําขนมมากๆ ฉันว่านายแค่ไม่ได้รู้จักนาง

โอ๊ย ตายละ

แดนนี่ นายคิดว่านาง... คิดว่าคุกกี้นี้ทําให้ฉันเมาปุ๊นเหรอ

ใช่สิ ทําอะไรน่ะ เลิกกินคุกกี้นั่นได้แล้ว

เอ้า ขอโทษนะ แต่มันเคี้ยวมันส์มากเลย

- คิดว่ากินไปกี่ชิ้นแล้ว - ห้าหรือหกมั้ง

- ห้าหรือหก - หรือเจ็ด

- โอเค งั้นแปลว่าแปด - คิดว่าจริงๆ น่าจะสักสิบ

ลีน่า เครื่องหยุดปั่นแล้วล่ะ

มันคืออะไร

อุ๊ย เป็นหุ่นเชิด มีจะงอยปากด้วย

ใครเอาหุ่นมาซักตอนตีสองกัน

พระเจ้า นายพูดถูก แล้วเขาเอาหุ่นไปทําอะไรน่ะ

ในเวลานั้น ฟังแล้วน่าขนลุกเนอะ

ควรอยู่ดูไหมว่าหุ่นนั้นเป็นของใคร

ไม่ควรที่สุด ไม่ เธอต้องกลับบ้าน รอตรงนั้นจนกว่าฉันจะ...

- ลิซ่า อะไร เกิดอะไรขึ้น - เดี๋ยวนะ

เอาข้าออกไปที...

ร้อนจะสุกแล้ว

ไม่นะ อย่า

กระเป๋างี้ก็ได้เหรอ